Probleem hier is douchen. Dat kan gewoon nooit meer
![]()
Ik zit nu ook nog in mn pyama, omdat ik gewoon nog niet heb kunnen douchen. En nu heb ik nog verlof, dus kan het wel. Alleen als ik ergens heen moet of bezoek verwacht, ja dan laat ik hem maar huilen.
Zelfs als ie dan eindelijk slaapt en ik onder de douche sta, wordt ie spontaan wakker en gaat huilen.
Koken heb ik hier geen problemen mee. Want tegen die tijd is Micha al thuis en kan één iemand koken, en de ander zich met Noah bezig houden. De rest van het huishouden is wel een crime. Kom echt nergens meer aan toe. Gisteren uiteindelijk met Noah in de draagzak gestofzogen en wat opgeruimd, maar was nog niet ideaal.
Ergens naartoe gaan is ook lastig. Ik zie het niet zo zitten om met de kinderwagen in de bus te gaan. Draagzak kan wel, maar ben gisteren de stad in geweest en dan kun je niet even iets aanpassen vanwege Noah in de draagzak...
Met werken straks wordt ook leuk: lopend met de kinderwagen naar kinderdagverblijf, teruglopen naar huis, fietsend naar mn werk (wat vlakbij kdv is), 3 uur lopen/fietsen (ben post bezorger), terugfietsen naar huis (eventueel met boodschappen), weer lopend naar kdv en dan teruglopend naar huis met Noah. Wordt al moe als ik er alleen maar aan denk...
![]()
Sokjes hebben wij ook niet zoveel problemen mee, die blijven meestal wel aan. Spugen doet ie meer op zichzelf dan op ons. Snotneuzen nog niet meegemaakt.
Owjah en eten schieten er ook altijd bij in, net als het douchen. Dan is de halve dag opeens voorbij en dan bedenk ik me dat ik nog moet eten...
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©DumboWhile we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.