Laatste bericht uit het topic:
Handen schudden met vrouwen in de IslamAbdullah.R.F.Haselhoef - maandag 22 november 2004 @ 15:16Wat mij opvalt aan de discussie over het geven van handen aan vrouwen door imams is de grote mate van onderbuikgevoelens waarmee het onderwerp beladen is.
Vergelijk de nuchterheid en beleefdheid van de peetmoeder van Ayaan Hirsi Ali mevrouw Ciska Dresselhuys in Opzij over hetzelfde onderwerp:
Uitgave: 11 - jaar : 2002 - Pagina: 080
Rabbijn Raph Evers langs de Feministische Meetlat
'Geef een vreemde vrouw nooit een hand'tekst cisca dresselhuys illustraties Paul van der steen
Sinds zijn jeugd is hij veel godsdienstiger geworden, 'daarin hebben wij onze ouders meegesleept: sjabbat houden en een echt koosjere keuken'. Over de oorlog wil hij liefst niets meer horen noch zien, 'ik wil niet altijd met de dood bezig zijn, ik ben geen jood vanwege Auschwitz'. Hij heeft tien kinderen, 'de pil is prima, maar alleen als er echt een reden voor is'. Hoewel hij rabbijn voor de media is, heeft hij geen televisie, 'dat zou te verleidelijk zijn, voor de kinderen, maar ook voor mij'. Mr. drs. Raph Evers (48), rabbijn van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap langs de Feministische Meetlat.
Het is even goed opletten bij binnenkomst en vertrek: de rabbijn wil mij namelijk geen hand geven. Dat mag hij niet van zijn geloof. Behalve zijn eigen moeder, oma, vrouw of dochter, geeft hij vrouwen geen hand. Ook gaat hij niet met hen in een afgesloten kamer zitten noch in een lift. Daar is hij streng in. Hij volgt daarmee de thora en de talmoed, waarin alle geloofs- en levensvoorschriften voor de orthodoxe joden staan beschreven.
Wat is er zo eng aan een vrouwenhand, vraag ik.
'Eigenlijk niks, behalve dat in onze wetten nu eenmaal staat dat wij geen vreemde vrouwen mogen aanraken. Dat heeft vooral te maken met het idee dat huidcontact lustopwekkend is. Het interessante is dat het verbod een hand te geven voor mannen geldt en minder voor vrouwen. Een typisch feministisch trekje zou je kunnen zeggen.'
Ik zat laatst met u in een forum; ik herinner me nu dat ik daar een hand op uw arm gelegd heb. Dat was dus vervelend voor u. 'Dat was inderdaad behoorlijk onaangenaam. Nou ja, ik raakte er niet ondersteboven van, maar het past niet bij mijn habitus. Toen u binnenkwam, gaf u mij trouwens ook een hand. Ik wilde niet zo onbeleefd zijn die te weigeren. Dat is een oude traditie bij Nederlandse rabbijnen, dat we mensen op dat punt niet voor het hoofd stoten, maar u had wellicht kunnen bedenken dat het niet zo gepast was.'
Ik mag mij daardoor niet beledigd voelen. 'Nee, helemaal niet, het is niet persoonlijk tegen u gericht. Het is niet zo dat wij Cisca Dresselhuys geen hand willen geven, het is voorschrift dat mannen geen vreemde vrouw mogen aanraken, dat is een bijbelse norm.'
Die strekt zich bij tijd en wijle ook uit tot uw eigen vrouw, wanneer zij menstrueert bijvoorbeeld. 'Inderdaad. Als een vrouw ongesteld is, mag zij geen gemeenschap hebben. Dat mag pas weer een week na afloop van de menstruatie, nadat zij een ritueel bad heeft genomen. In die twaalf dagen mag haar man haar zelfs helemaal niet aanraken, niet eens een kopje overhandigen. Want van het een kan het ander komen. Dat is soms heel lastig bij het van elkaar overnemen van een baby; die moet je dan op de commode leggen, waarna je vrouw het kind kan oppakken. In geval van nood pak je het natuurlijk wel rechtstreeks aan, je laat het niet vallen. Deze gedwongen afstandelijkheid geldt ook in een rouwperiode, ook dan raak je als man je vrouw zeven dagen niet aan. Dit om te voorkomen dat je in die tijd gemeenschap zou hebben. De dood moet alle aandacht krijgen, die moet niet verdrongen worden door seksualiteit.