quote:
Op vrijdag 2 juli 2004 15:27 schreef freud het volgende:
[quote]wat let ze dan?
Lichamelijk en geestelijk letsel? Moet ik nu een opsomming geven van alle fysieke en psychische drukmiddelen die bestaan om mensen tegen te houden iets te ondernemen?
[/quote]
Bingo! Daar hebben we meteen 1 van de grootste obstakels in deze hele problematiek te pakken.
[RANT ALERT van het kaliber 'sorry dit moest ik blijkbaar even kwijt, en 't was zo verdomd verleidelijk on-topic]Extremisten, van welke club dan ook, kunnen gemakkelijker daadkrachtig zijn doordat hun overtuiging ZO groot is, dat het omzetten van hun woorden naar daden belangrijker wordt dan de consequenties... (als ze die al overzien, en voor zover die er al zijn - dat verschilt natuurlijk per overtuiging)
De media zijn met name geinteresseerd in verhalen die goed verkopen, en sensatie verkoopt nu eenmaal als een tiet. Positieve acties zijn over het algemeen echter niet zo grijpbaar, niet zo spectaculair zichtbaar - al heb je geld als Bill Gates en heb je daarmee een geweldig initiatief weten op te zetten waardoor op termijn de hele mensheid gered zou kunnen worden, als er op diezelfde dag een dubieuze makelaar door z'n kop geknalt wordt, dan staat ZIJN foto op alle voorpagina's. Niet de jouwe.
Aangezien de media de toon zetten, en het visueel spectaculaire nieuws grotendeels slecht nieuws is, komt de angst vanzelf wel... zodra er een gemeenschappelijk element in een aantal negatieve berichten blijkt te zitten, gaan mensen argwanender naar het element kijken... Winkel overvallen door een Marokkaan... Hee, WEER een Marokkaan! En je merkt het ook wel als je 's avonds op straat loopt, he? 'Die Marokkanen' deugen geen van allen! Hangen met groepjes rond op een tijd dat een beschaafde burger in bed ligt, en hoe ze naar je kijken als je dan langsloopt...1 ding is zeker,... they're up to no good! - En dat het in vrijwel IEDER mediterraan land nu eenmaal normaal is om op straat met elkaar te socializen, ipv binnenshuis, en gewend zijn dit wat later te doen omdat het overdag wat warm is... tsja, mensen komen niet eens meer op het idee dat er bij al die Marokkaanse groepjes 's avonds op straat ook lieden zitten die dit vanuit hun cultuur gewend zijn - het enige idee dat opkomt is: angst...
"Als ze maar niet denken dat ik een makkelijk slachtoffer ben!"
"Als ik zelfverzekerd zo normaal & nonchalant mogelijk langsloop!"
"Welke kant kan ik het beste uitrennen als ze toeslaan?"
Zolang extremisten en ander geweldadig/kwaadaardig tuig ongestraft blijven, neemt de angst alleen maar sneller toe, omdat het volk des te harder geconfronteerd wordt met het feit dat de politie niet bij machte is de burgers te beschermen tegen al het gruwelijks dat we dag na dag op de journaals en in de kranten krijgen voorgeschoteld.
Vooralsnog heeft dit alleen teweeg gebracht dat er meer en meer naar de overheid wordt gewezen, dat mensen nog meer klagen (wat voor een Nederlander sowieso al en prestatie is), en dat als er 100 situaties zijn waarvan er 10 een potentieel gevaar herbergen, de gemiddelde Nederlander zich in alle 100 situaties onveilig voelt, en uit een misplaatst gevoel voor zelfbehoud zichzelf in toenemende mate begint terug te trekken uit alle aspecten van het leven waar mensen met verschillende overtuigingen samenkomen.
Wat jij, Neurotica, teweeg wilt brengen, is dat normale mensen weer normaal durven te leven. Maar de normale mensen, de mensen met genoeg verstand in hun kop om de wereld niet eenzijdig te beschouwen, zullen daarvoor moeten inzien dat ook zij een GROEP zijn,... hoe tegenstrijdig het hen ook zal overkomen, zij zijn de meest unieke groep van allemaal, namelijk: de MEERDERHEIDSGROEPERING!
En pas wanneer al deze totaal verschillende mensen zichzelf aangesproken voelen als groep, wanneer zij als einzelgangers het stigma hebben aanvaard van de club van einzelgangers, pas dan zul je een bewustwordingsproces kunnen gaan kweken om hen te doen inzien dat zij in een strijd verwikkeld zijn, en dat zij verliezen doordat ze nauwelijks de deur uitdurven, laat staan dat ze durven op te komen voor datgene dat goed is.
Een samenleving heeft geen enkele functie meer, wanneer het samen leven geen meerwaarde meer biedt boven het bestaan dat men in isolement zou hebben. En als het zo doorgaat als nu, dan zijn we hard op weg. En wat maakt 'hen' nou tot slechte mensen en 'ons' tot de good guys? Dat we ons netjes aan de regels houden? Nee! Dat volstaat niet. Een goed mens komt op voor datgene dat hem aan het hart gaat! Pas als men die state-of-mind heeft, en beseft dat in een strijd slachtoffers vallen, pas dan zal het tij keren, en de angst overwonnen worden:
Het gevaarlijkste extremistische gedachtgoed is gedachtengoed waarvoor men bereid is te sterven.
Zolang de gematigde mens niet bereid is te sterven om de gematigde meerderheidsgroepering en hun wereld te beschermen, zal het voor ons enkel nog bergafwaards gaan.
Waarom grijp jij niet in wanneer in het openbaar vervoer een medepassagier onder bedreiging en verbaal geweld wordt ontdaan van zijn/haar bezittingen en waardigheid? Angst! Waarom? Omdat je weet dat je alleen bent. Ze zit notabene in een propvolle tram met allemaal leden van jouw club: iedereen in die tram wil net als jij leven in een wereld waarin je gewoon lekker een beetje je gang kunt gaan zonder elkaar al te veel lastig te vallen! Maar helaas, op dit moment is het 100% waar: als jij je er in mengt en die jongens er op aanspreekt dat wat ze doen simpelweg NIET acceptabel is, blijft de rest van de tram gespannen zitten en kijkt stilzwijgend toe, stiekum hopend dat het goed gaat en de jongens zullen afdruipen, stiekum hopend dat jij straks als held van hun gedachtengoed op Explosief of Actienieuws of whatever zult kunnen verschijnen, stiekum hopend dat jij niet doodgestoken zult worden in de komende paar minuten, en biddend dat 1 van de andere passagiers wel al die hassle op zich zal nemen die erbij komt kijken wanneer je een ambulance moet bellen, want tsja, dan moet je altijd bij het slachtoffer blijven en vragen beantwoorden en behulpzaam zijn, want ze zijn net op weg naar huis na een dag hard werken, en hebben nu even geen zin in gedoe.
De moraal?
Waarom zouden we zo hard werken met z'n allen om een wereld in stand te houden waar we toch niet in durven te leven? Iedereen in die tram wil gewoon lekker naar huis, en dat gaat een stuk sneller als we niet steeds 1 persoon de held laten spelen en het hazenpad kiezen wanneer het mis gaat. Als iedereen in zo'n tram opstaat van 'hey jongens, DIT kan echt niet hoor!' wordt het tuig eens geconfronteerd met de enorme overmacht van de vijand, de vijand die het tot dan toe altijd voor prooi had aangezien.
Maar tot het zover is en we afwachtend naar elkaar kijken in de hoop dat iemand anders de held gaat spelen, moeten we maar hopen op een incident waarbij de daders WEL afdruipen maar er gevaarlijk genoeg uitzagen dat er in een itempje aandacht aan wordt besteed in 1 van de vele sensatieprogramma's op de commerciele TV. En als het aanvankelijke slachtoffer dan blank is, en de held die voor hem/haar opkomt Marokkaans blijkt, zou dat helemaal mooi zijn, want dankzij de logica der massamedia zal voor het item minstens driemaal zoveel tijd worden uitgetrokken.