Spookhuis..
Ik heb zelf inmiddels een aantal verklaringen gevonden voor de rare gebeurtenissen die in mijn woninkje hebben plaatsgevonden. Maar aangezien het om spookhuizen gaat, zal ik daar niet (teveel) over uitweiden. Dit verhaal kan dus worden gezien als één van de theorieën die mogelijk zou kunnen zijn.
Hoe het begon. Al voor de zomervakantie had ik een aantal vreemde ervaringen met elektra. Op school hoefde ik maar even in de buurt te komen van een computer en hij sloeg op tilt, liften begon te schokken als ik erin stond, ok…
![]()
, ik merk dat ik gelijk al wat dramatisch begin te vertellen. En aangezien ik niet wil dat mensen bang van mij worden of zodirect niet meer bij mij over de vloer durven komen zal ik een andere insteek proberen.
Mijn woninkje. De zomervakantie was begonnen, zelf merkte ik dat ik begon te veranderen..jeee
![]()
nou lijkt het wel alsof ik bezeten ben. Ok, andere insteek. De veranderingen die ik bij mezelf bemerkte hadden voornamelijk te maken (één van de theorieën) met energie. Ik zal hier dus niet verder over mezelf vertellen, omdat het dan de spookachtige fenomenen wat verklaarbaarder zal kunnen maken (aangezien ik het dus misschien zelf gewoon deed en geen spook
![]()
of ik zou zelf een spook moeten zijn en daar zit ook nog wat in
![]()
). Dus eigenlijk begint het vanaf hier (take 3).
In die tijd was het opvallende dat als ik een lichtknopje indrukte dat hij dan vaak pardoes plofte, begon te haperen (alsof hij niet meer helemaal wou) of op een gegeven moment er helemaal maar mee kapte. Soms deed hij het gewoon niet, dan weer later (soms na een aantal dagen) wel, dan sprong opeens het licht weer aan
![]()
en soms ging hij dan weer uit, net waar ie zin in had. Mijn televisie deed ook vrolijk mee toen. Visite. Leuk! En hoe gezelliger, hoe meer mijn televisie mee deed (maar ook mijn lampjes eigenlijk), hoe drukker en actiever (vlak voor het uitgaan bijvoorbeeld), hetzelfde liedje en hoe rustiger de sfeer (mensen), hoe rustiger de elektra zich gedroeg.
Maargoed, ’s avonds en later werd dat voornamelijk ’s nachts en/of vroeg in de ochtend als ik in bed lag, voelde ik een soort drukte in mijn slaapkamer. En ik begon mezelf te concentreren op de donkerte, mede doordat het niet aanvoelde zoals het normaal aanvoelde, gewoon als een rustige slaapkamer. En ik begon lichtbolletjes te zien, kleurige, rondschietende rondjes, soort bolletjes. Eigenlijk weet ik niet meer precies of ze nou kleurig waren of wittig, wat ik wel weet was dat ze snel gingen, razendsnel soms. Ik probeerde ze te volgen, wat meestal niet lukte omdat ze dan weer snel een andere kant of alle richtingen op schoten, in de gaten te houden (best vermoeiend dus soms, omdat het nogal druk aanvoelde) en ja
![]()
zelfs te pakken, wat uiteraard niet lukte.
Het vervelende was soms dat als ik, meestal van vermoeidheid, mijn ogen dicht deed of mijn oogleden naar beneden zakte, dat ik voelde dat ze naar mijn ogen toe schoten. Nou dit klinkt denk heel raar, maar zo voelde het. Dus deed ik gauw mijn ogen weer open en raakte soms ook wat geïrriteerd ervan. ‘Laat me slapen’, heb ik meerdere keren gedacht. Overdag heb ik soms die drukte ook gevoeld en het gevoel gehad dat ik het bijna kon zien, als ik mezelf er goed op concentreerde. Als ik bijvoorbeeld aan het dansen was dan uhm ja, dan leek de energie ook drukker te worden in mijn woonkamer, aanwezig te zijn, is misschien wel het juiste woord. En ik weet niet wat er eerder was (een vraag nog eigenlijk), de energie (of wat het ook was) zelf of dat ik mezelf zo voelde. Duidelijk vind ik zelf dat van het één kennelijk het ander kwam, weet alleen niet wat dus precies.
Daarbij deden ’s nacht als ik niet kon slapen (mede door de bolletjes etc) en ik achter de pc kroop, mijn lampjes vrolijk mee. Soms werd ik er gek van, want ik zat achter mijn pc in een flikkerende woonkamer en echt rustgevend was dat niet. Heb toen ook nog naar alternatieven gezocht, zoals het licht uitgedaan en mijn bureaulampje op tafel gezet. Maar dat was wel erg donker en dat voelde ook weer niet zo prettig aan, dus bureaulampje maar op de salontafel gezet, kaarsjes aan etc etc, ook dit gaf een raar, zelfs onbehaaglijk sfeertje. Uiteindelijk koos ik toch maar voor de flikkerende lampjes, waarvan ik het idee had dat ze moeite (met de energie hadden) hadden om frequent aan te blijven. En soms knapte er dus wel eens wat (maar meestal als ik zelf te pardoes op het lichtknopje klikte). Ik heb gedoucht in het donker, over nieuwe ervaringen gesproken, een donkere hal gehad en de woonkamerlampjes geregeld moeten vervangen. Een dure en best vervelende business.
Tot zover de elektra. Nu het gevoel dat ik zelf had gekregen dat er misschien wel geesten aanwezig konden zijn of één geest of dat ik misschien zelf bezeten zou kunnen zijn, ja erg, ik weet het. Maar stel je voor dat je niet weet wat er aan de hand is en je maakt ’s nachts en overdag dat soort dingen mee, je gaat zeer sterk aan jezelf twijfelen en ook aan je verstand. Hoe vaak ik wel niet gedacht heb dat ik het mezelf zou inbeelden (vooral weer overdag dan), dat ik het probeerde te relativeren, niet zo stom moest doen etc etc. Maar het gevoel dat er wat (aan de hand) was, dat heb ik een aantal momenten toch wel erg sterk gehad, er was iets, wat. Maar wat? Daar heb ik tot op heden nog niet echt een duidelijk antwoord op gekregen en gevonden, wel een aantal theorieën dus en van de één ben ik meer overtuigd (gelukkig maar misschien) dan van het ander.
De nachten. Zoals ik al vertelde kon ik soms moeilijk in slaap komen door de kleine bolletjes/spikkeltjes, de drukte etc. Maargoed, zo ben ik ook een keer gaan slapen of uiteindelijk in slaap gevallen, ik weet het niet eens meer. Echter werd ik op een gegeven wakker of opgeschrikt uit mijn droom (die ik helaas misschien door het volgende wat komt, ben vergeten, al vraag ik het mezelf ook af wat ik zou hebben gedroomd, misschien stond het niet met elkaar in verband, misschien wel). Ik zag dus 3 soort duidelijke schimmen, wezens ..ja hoe noem je die dingen, aan het voeteneind van mijn bed staan. Ze zeiden niks maar keken alleen maar. Ik was zo uitgeput, moe en geschokt ook door dit denk, dat ik bleef liggen. Ik heb ze zien staan en volgens mij gingen ze vrij gauw weg, hoelang ze daar stonden en hebben gestaan, geen idee. Ik weet wel dat ik mezelf kapot voelde toen en volgens mij ben ik daardoor nog vrij snel in slaap gevallen, wat normaal niet zou gebeuren, want dan was ik uit angst en al daarna mijn bed uitgesprongen of wat dan ook. Maar ik had de energie niet eens om het licht aan te doen, erg vaag vind ik dus.
Hierna heb ik (weer) gezocht op internet en contact opgenomen met mensen die meer weten van geesten, huizen reinigen etc. Want wat was dat toch allemaal? Geluiden hoorde ik in die tijd ook geregeld, vooral opeens als ik in bed lag een soort plof, bonk in mijn (houten) deur. Een aantal keer begon ik het op mezelf te betrekken, was ik soms bezeten? Maar ik heb er toch maar van afgezien om iemand te laten komen. Sowieso als het al geesten waren geweest, dan denk ik eerder aan een vrolijke geest of geesten dan kwade geesten. Zelf denk ik, dat ik erg open stond of heb gestaan en daardoor ..naja zowel positieve dingen (of lees geesten, wat u wilt) als soms negatieve dingen heb ervaren of misschien was dit nog maar een fractie ervan.
Want stel dat inderdaad vrolijke geesten contact met mij probeerden te maken, dan zou het ook kunnen dat de minder goede soorten het ook probeerden. En volgens mij heeft het goede dan aardig overheerst. Tenminste ik voelde mezelf algauw niet meer zo bangig, stukje onwetendheid ook wat er misschien bijkwam. Want hierin is natuurlijk ook de grote vraag: wat is positief en negatief? En is angst geen (stimulerende) factor dat je iets negatief kan maken, terwijl dat niet hoeft (zoals de schimmen). Het enige wat ik er sowieso uit concludeer is dat er meer drukte qua energie was en daar laat ik het maar even bij. Een paar keer heb ik het sterke gevoel van aanwezigheid gevoeld (net als bij en met de bolletjes), het voelde (stond) dichtbij, zelfs een keer in mij en toen naar achter mij.
Nou, ik vind het zelf wel even genoeg zo..het is in ieder geval een heel verhaal geworden. Hopelijk heeft u er wat aan, ik wou het eerst zelf inkorten, maar ik dacht: hoe meer info, hoe meer u zelf de mogelijkheid heeft om er wat uit te halen en in te korten.
Ik weet trouwens zelf wel een echte spookzolder, inclusief de enge, wat negatieve elementen en dit al jarenlang. Het gaat om een winkeltje van een bekend concern, wat al meer dan 100 jaar oud is. Ik heb daar gewerkt, het was één van mijn eerste bijbaantjes. Het eerste wat er gezegd werd, zelfs de nuchtere eigenaars hadden het er wel eens over, was dat het spookte op de zolder. Het was er altijd ijskoud en niemand durfde alleen de zolder op te gaan. Soms moest je wel, aangezien het magazijn op zolder was en vol met spullen stond en ja..ik heb ook iets gevoeld daar, en iets zien bewegen, heel snel. Helaas weet ik niet alle verhalen meer (sommige meiden hadden wat meegemaakt/gezien) en ik weet ook niet of ik het mag zeggen om welk bedrijfje het gaat. Al kan iemand altijd proberen om met een smoes te komen, een onderzoek of zoiets, wie weet vinden ze het juist wel interessant.
Het is één van de oudere houten huizen hier in mijn stadje en het bestaat nog steeds. Ik vond het één van de (misschien wel de) raarste werkplekken, waar ik heb gewerkt, mede door de zolder en het sfeertje wat er hing (is dus ook een erg oud pand, zelfs een certificaat of iets dergelijks hadden ze geloof ik op het huis hangen). Oeps er schiet mezelf weer wat meer te binnen, er staat mezelf iets bij van een brand wat er een keer was geweest daar, maar dat alles behalve de spullen op zolder er nog waren ofzo. Verdorie, ik baal dat ik het allemaal niet meer zo goed weet, tja dat krijg je als in die tijd ook genoeg andere dingen aan je hoofd hebt. Jammer, jammer, het was in ieder geval een erg spookachtige zolder en ijs- en ijskoud, de rillingen liepen vanzelf over je rug en je voelde (ik herinner mezelf meer en meer) dus soms gewoon een koude vlaag voorbij gaan etc.
Nou, nu stop ik echt
![]()
. Veel succes met uw artikel/reportage!
Groetjes van een meisje waar misschien nu wel niemand meer bij durft thuis te komen
![]()
..Oh ja, nog iets, degene die ’s nachts altijd post, dat ben ik dus niet.. ook zoiets. Vol verbazing en met schrik bekeek ik overdag telkens mijn berichten die ik zogenaamd ’s nachts gepost zou moeten hebben, maar ik lag te slapen! Neh ok, dat was een flauw grapje die ik niet kon laten gaan. Sorry
![]()
.
[ Bericht 0% gewijzigd door sweetgirly op 14-05-2004 17:07:57 ]