Die beginsingulariteit is voor nogal wat mensen een doorn in het oog. En da's logisch: singulariteiten zijn naar, ook in de fysica. Maar het levert wel een theorie op die heel veel kan verklaren en voorspellen. Jij stelt je eigen idee plausibeler, maar ik denk dat je je daarin erg vergist; je redeneert nu via je intuitie, en niet via fysische redenatie. Nou vergt dat laatste nogal wat training, maar je kunt op basis van je intuitie net zo goed de quantumfysica verwerpen. En dat lijkt me niet echt gezondquote:Op zondag 16 juli 2006 21:04 schreef Schonedal het volgende:
[..]
....
Dit lijkt mij in elk geval een meer plausibele theorie dan te stellen dat het allemaal met niets begon.
Zulke oplossingen zijn er inderdaad ( oa in het deSittter model met een negatieve cosmologische constante ) Maar waarom is dit nou logischer? Op welke basis stel je zoiets?quote:Op zondag 16 juli 2006 23:34 schreef Agiath het volgende:
Wat ik me ook opeens bedenk (ja nou komt het hoor)
Die uitdijingen van het heelal kunnen we zien door de roodverschuiving/doppler effect...
Maar dit is slechts een momentopname van mijarden lichtjaren geleden, stel nou dat het helaal een soort accordion is dat de heletijd in en uitkrimpt? Dat het dus over miljoenen jaren weer inkrimpt? En dan weer uitkrimpt? Dat de grote van het heelal dus een soort sinusoide is? Dat misschien dus deze big bang al miljoenen keren heeft plaatsgevonden, of mischien nog maar 1 keer?
Zo ontstaat er wel een soort evenwicht...Dat lijkt me logischer dan dat alles steeds verder uitdrijft en uiteindelijk gewoon niks wordt...
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |