[Dit bericht is gewijzigd door juudjed op 23-01-2004 18:53]
Dus ik belde haar vandaag en nam ze op, nogal chagrijnig van: ik ben niet thuis en waarom bel je me?? Op een gegeven moment heeft ze ook geen bereik meer dus ik hang maar op en ik stuur haar 2 smsjes dat ze niet zo lomp moest doen omdat ik alleen maar wilde weten of ze thuis was. Replied ze mooi met dat zij niet lomp was en dat ze niet met een chagrijnige kop bij S. wil zitten (een ex van der, uit der klas)
Iemand enig advies wat ik nu het beste kan doen? Gewoon ook niet reageren als ze belt enzo? want tis nogal onbeleefd om zomaar chagrijnig te doen terwijl ik niks kwaads in de zin heb. (Het was wel zo dat als ze weer contact wilde dat ze mij wel zou bellen ofzo.) Maar ik wil me spullen toch wel ff terug.
Ik kan me voorstellen dat ze niet echt happy was dat je belde als ze duidelijk heeft aangegeven dat ze even geen contact wilde en dat ze het je wel weer zou laten weten als ze weer contact wilde.
Stuur gewoon een sms-je of een (gewoon) kaartje of mailtje waarin je vraagt of je binnekort een keertje langs kan komen om je spullen te komen halen.
Leuk is het niet, but such is life.
I'm living it too! And voorlopig suckt het nog even big time!
quote:Ja heb ik ook gedaan maarja, maar ik wacht het dan maar af, maar ik bedoel ze hoeft me toch niet meteen als vuil te behandelen, dat slaat echt nergens op.
Op zaterdag 24 januari 2004 23:52 schreef Brighteyes het volgende:
Dan stuur je haar toch een sms-je dat je alleen een afspraak wilde maken om je spullen te komen halen en haar d'r ring terug te geven zodat alles afgehandeld was en er verder even geen contact nodig was.Ik kan me voorstellen dat ze niet echt happy was dat je belde als ze duidelijk heeft aangegeven dat ze even geen contact wilde en dat ze het je wel weer zou laten weten als ze weer contact wilde.
Stuur gewoon een sms-je of een (gewoon) kaartje of mailtje waarin je vraagt of je binnekort een keertje langs kan komen om je spullen te komen halen.Leuk is het niet, but such is life.
I'm living it too! And voorlopig suckt het nog even big time!
Ik had nooit ged8 dat het loslaten van een ex O ZO MOEILIJK kon zijn.
Je moet dus eens bedenken dat je ex (in geval dat zij/hij je dumpt en jij bent nog steeds stapel op haar/hem) totaal niet meer of amper aan je denkt en zit je gewoon steeds druk te maken.
Ironisch als je het mij vraagt
quote:het is makkelijker voor haar om bot te doen... heb ik ook wel gemerkt de afgelopen week
Op zondag 25 januari 2004 00:39 schreef exec het volgende:[..]
Ja heb ik ook gedaan maarja, maar ik wacht het dan maar af, maar ik bedoel ze hoeft me toch niet meteen als vuil te behandelen, dat slaat echt nergens op.
Een open deur vraagt nu eenmaal om ingeschopt te worden.
ik snap hem niet en heb er weer de hele nacht aan gedacht. Altijd als ik meer afstand neem doet hij dat juist niet.
quote:Zeer herkenbare situatie. Goede kans dat hij ook niet precies weet wat hij wil, net als jij, maar je moet toch een keuze maken en als jij het moeilijk blijft vinden om hem te spreken (ongeacht wat hij zegt), dan is het misschien verstandiger om echt afstand van hem te nemen en hem voorlopig ook niet toelaat dat ie dichterbij komt!
Op maandag 26 januari 2004 13:56 schreef Radiohoofdje het volgende:
Ik heb mn ex gister nog gesproken maar als hij zegt dat ie me nog wel eens mist en me weer de hele tijd meisje noemt op een lieve toon voel ik me er niet gemakkelijk bij
succes
www.biopsychiatry.com
"Als je partner je verlaat..." Van Doris Wolf. Een aanrader!!
Dit doet me wel enorm veel goed. Dat ik niet de enige ben die nog steeds wel eens heel verdrietig kan zijn.
Gelukkig kunnen we dit ook goed bij elkaar kwijt. Ik kan ook wel heel goed met een andere vriend van mij praten, maar niemand anders dan wij tweetjes weten hoe bijzonder dit was en hoe bijzonder deze vriendschap nu is.
quote:Wat ontzettend fijn dat jullie de pijn en het verdriet ook met elkaar kunnen delen!! Zoals je al zegt is er niemand anders die het zo goed kan aanvoelen als jullie met zijn tweeen!
Op maandag 26 januari 2004 15:32 schreef Brighteyes het volgende:
Gisteren is mijn ex nog even langs geweest en we hebben een hele tijd zitten praten. Hij had die middag ook een 'emo-momentje' zoals hij dat noemt. Even er helemaal doorheen zitten en gewoon verdriet om wat geweest is en wat niet meer kan zijn.Dit doet me wel enorm veel goed. Dat ik niet de enige ben die nog steeds wel eens heel verdrietig kan zijn.
Gelukkig kunnen we dit ook goed bij elkaar kwijt. Ik kan ook wel heel goed met een andere vriend van mij praten, maar niemand anders dan wij tweetjes weten hoe bijzonder dit was en hoe bijzonder deze vriendschap nu is.
Volgens mij is het "makkelijker" als je iig het gevoel hebt er niet in je eentje voor te staan!
quote:Goed boek idd. Ik heb het ook gelezen.
Op maandag 26 januari 2004 15:30 schreef mickey71 het volgende:
Ik heb een heel goed boek gevonden!! Aan dit boek heb ik echt iets; het beschrijft alle fases waar je doorheen gaat!"Als je partner je verlaat..." Van Doris Wolf. Een aanrader!!
quote:Klopt. Het betekent ook dat het zijn waarde niet verloren heeft.
Op maandag 26 januari 2004 15:41 schreef mickey71 het volgende:[..]
Wat ontzettend fijn dat jullie de pijn en het verdriet ook met elkaar kunnen delen!! Zoals je al zegt is er niemand anders die het zo goed kan aanvoelen als jullie met zijn tweeen!
Volgens mij is het "makkelijker" als je iig het gevoel hebt er niet in je eentje voor te staan!
Kan het niet goed uitleggen, maar het feit dat hij niet gewoon maar door leeft alsof er niets gebeurd is maakt voor mij heel veel verschil.
Ik ben nieuw hier, wel actief op Fok onder een andere username. maar aangezien m'n ex ook fokt wil ik liever niet bekend worden.
Sinds kort hebben m'n vriendin en ik onze relatie verbroken. Ze had veel voor me (ons) opgegeven, voor ons verhuist, ze heeft zich nooit echt lekker gevoeld in de nieuwe woonplaats.
Na jaren te hebben samengewoond zijn we tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder gaat.
Er waren natuurlijk veel meer problemen, zo'n beslissing maak je niet van de ene op de andere dag.
Tijdens deze periode zijn we uitelkaar gegroeid. Er waren teveel problemen waar we helaas beide voor weg zijn gelopen.
Momenteel is ze nog bij me, in afwachting van een nieuwe woning voor haar. We hebben geen ruzie ed. alleen het is zo f*cking moeilijk om me stil te houden, m'n gevoel te blokkeren en niet mogen zeggen dat ik haar mis en van haar hou. Ik weet dat ik nog meer kappot maak als ik het ga forceren.
Ik wil eigenlijk maar een ding, en dat is nog een kans om te laten zien dat we het kunnen.
[Dit bericht is gewijzigd door SebasDijk op 26-01-2004 18:09]
En toch zijn er ook positieve dingen in mijn leven aan het gebeuren en waar ik me de komende tijd maar volledig op ga storeten. In februari heb ik een sollicitatiegesprek bij een Franse organisatie, waar ik waarschijnlijk in april voor aan de slag kan. Juist nu is mijn behoefte om weg te gaan nog groter. Ik ben alleen aan het kijken hoe ik het beste een onderverhuurder kan regelen zonder dat ik na die aantal maanden uit huis gezet ga worden. Maar ik heb nog even de tijd...en ik weet niet eens of ze me aannemen. Ik voldoe echter ruim aan de genoemde eisen dus dat lijkt me geen probleem. Het zal er om hangen of ik op tijd die huurder vind...
quote:Ik leef met je mee. Dit is een van de moeilijkste dingen. Nog bij elkaar zijn terwijl je weet dat de ander niet wil. Het moet ook niet te lang duren, dan word je beiden helemaal gek lijkt mij. Ik ben daarom toendertijd naar een commerciele huurinstelling gegaan. Je moet je dan inschrijven, en kunt ingepland worden voor huisbezoeken. In diezelfde straat zaten 2 van dat soort instellingen. Eerst heb ik bijna een maand bij de ene ingeschreven gestaan, toen uit wanhoop maar bij de andere ook. En binnen een week had ik een studio waar ik nu ruim 6 maanden woon. Ik betaal veel huur, maar ondertussen krijg ik huursubsidie en ben ik bezig om een puntensysteem te regelen zodat er kan gekeken worden of ik niet teveel huur betaal. Het is een goede tijdelijke oplossing...nu weet ik niet of ze die instellingen bij jou ook hebben, maar het is zeker de moeite waard om rond te kijken. Sterkte!
Op maandag 26 januari 2004 16:36 schreef SebasDijk het volgende:
Op advies van BrightEyes toch maar naar deze topic toegekomen, alhoewel de topic titel (ex loslaten) me niet bevalt.Ik ben nieuw hier, wel actief op Fok onder een andere username. maar aangezien m'n ex ook fokt wil ik liever niet bekend worden.
Sinds kort hebben m'n vriendin en ik onze relatie verbroken. Ze had veel voor me (ons) opgegeven, voor ons verhuist, ze heeft zich nooit echt lekker gevoeld in de nieuwe woonplaats.
Na jaren te hebben samengewoond zijn we tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder gaat.
Er waren natuurlijk veel meer problemen, zo'n beslissing maak je niet van de ene op de andere dag.Tijdens deze periode zijn we uitelkaar gegroeid. Er waren teveel problemen waar we helaas beide voor weg zijn gelopen.
Momenteel is ze nog bij me, in afwachting van een nieuwe woning voor haar. We hebben geen ruzie ed. alleen het is zo f*cking moeilijk om me stil te houden, m'n gevoel te blokkeren en niet mogen zeggen dat ik haar mis en van haar hou. Ik weet dat ik nog meer kappot maak als ik het ga forceren.
Ik wil eigenlijk maar een ding, en dat is nog een kans om te laten zien dat we het kunnen.
quote:Weet je wat ik me afvraag Blinky? Of jij eigenlijk al eens verschrikkelijk kwaad op je ex bent geworden. Als ik jouw verhaal zo lees, lijkt het net of je alles wat hij zegt en doet nog steeds geweldig vindt, terwijl hij je toch echt in de steek gelaten heeft!!
Op maandag 26 januari 2004 20:16 schreef Blinky het volgende:
Bij mij zijn er ook nieuwe ontwikkelingen. Vanavond was ik met mijn ex op msn. Het gaat met hem zo slecht dat hij al het contact helemaal wil stopzetten. Terwijl we niet veel contact meer hadden. Het ging juist op deze manier heel goed (bij mij dan). Ik vond het altijd nog fijn om te weten hoe het met hem ging en ik was blij dat ik bij hem af en toe (welliswaar niet zo veel meer) mijn ei kwijt kon. Het deed me altijd goed als hij soms nog een heel goed advies kon geven over vanalles en nog wat, omdat hij me toch kent en weet hoe ik in elkaar steek. De nood was blijkbaar erg hoog bij hem. Ik ga deze week een weekje er tussenuit en blijkbaar kon hij niet nog even wachten tot daarna en dat doet wel erg pijn. Ik weet dat hij het niet zo bedoelt, maar toch voelt het een beetje als een schop na geven. En ook weer ben ik degene die zich moet aanpassen. Terwijl hij vond dat ik dat nu juist niet moest doen. Maar ja, ik weet ook dat er twee mensen nodig zijn die het contact daadwerkelijk willen en hij wil niet meer. Ik waardeer het nog steeds in hem dat hij gewoon eerlijk is.
En toch zijn er ook positieve dingen in mijn leven aan het gebeuren en waar ik me de komende tijd maar volledig op ga storeten. In februari heb ik een sollicitatiegesprek bij een Franse organisatie, waar ik waarschijnlijk in april voor aan de slag kan. Juist nu is mijn behoefte om weg te gaan nog groter. Ik ben alleen aan het kijken hoe ik het beste een onderverhuurder kan regelen zonder dat ik na die aantal maanden uit huis gezet ga worden. Maar ik heb nog even de tijd...en ik weet niet eens of ze me aannemen. Ik voldoe echter ruim aan de genoemde eisen dus dat lijkt me geen probleem. Het zal er om hangen of ik op tijd die huurder vind...
Misschien helpt het je wel om eens heel kwaad op hem te worden?
Of sla ik de plank nu volledig mis?????? 
quote:Grappig...dat vroeg iemand anders me vanavond ook al...
Op maandag 26 januari 2004 20:57 schreef mickey71 het volgende:[..]
Weet je wat ik me afvraag Blinky? Of jij eigenlijk al eens verschrikkelijk kwaad op je ex bent geworden. Als ik jouw verhaal zo lees, lijkt het net of je alles wat hij zegt en doet nog steeds geweldig vindt, terwijl hij je toch echt in de steek gelaten heeft!!
Misschien helpt het je wel om eens heel kwaad op hem te worden?
Of sla ik de plank nu volledig mis??????
Ik denk niet dat ik echt kwaad op hem kan zijn. Ik voel me hooguit gefrustreerd, bang, gekwetst, verdrietig, alleen, maar kwaad? Nee... ik kan iemand niet dwingen om bij mij te blijven. Hoe kan ik daar kwaad om worden? Misschien als hij vreemd was gegaan, keihard in mijn gezicht gelogen had of iets dergelijks. Maar dat is niet gebeurd. We hebben toch nog een tijd contact gehad, de laatste tijd was het een stuk minder. En zelfs nu zei hij nog dat als hij mij ergens (met praktische problemen dan) kan helpen, dat hij dat dan ook nog doet. En wederom weet ik dat hij gewoon gelijk heeft. Een tijdje terug hadden we ook totaal geen contact en toen ging het wel beter. Maar juist omdat het nu ook beter ging, dacht ik dat we (ieder apart natuurlijk) op de goede weg zaten. Vergiste ik me dus even...
quote:Kan me voorstellen dat je even moest slikken idd. Het leek heel goed te gaan, toch minder contact, maar nog wel contact.
Op maandag 26 januari 2004 21:21 schreef Blinky het volgende:[..]
Grappig...dat vroeg iemand anders me vanavond ook al...
Ik denk niet dat ik echt kwaad op hem kan zijn. Ik voel me hooguit gefrustreerd, bang, gekwetst, verdrietig, alleen, maar kwaad? Nee... ik kan iemand niet dwingen om bij mij te blijven. Hoe kan ik daar kwaad om worden? Misschien als hij vreemd was gegaan, keihard in mijn gezicht gelogen had of iets dergelijks. Maar dat is niet gebeurd. We hebben toch nog een tijd contact gehad, de laatste tijd was het een stuk minder. En zelfs nu zei hij nog dat als hij mij ergens (met praktische problemen dan) kan helpen, dat hij dat dan ook nog doet. En wederom weet ik dat hij gewoon gelijk heeft. Een tijdje terug hadden we ook totaal geen contact en toen ging het wel beter. Maar juist omdat het nu ook beter ging, dacht ik dat we (ieder apart natuurlijk) op de goede weg zaten. Vergiste ik me dus even...
Vreemd dat hij dat ineens niet meer aan kan.
Maar goed, zoals je zegt, jij kan het wel willen, maar als hij niet meer wil dan houdt het voor jou op.
Sterkte met deze nieuwe stap.
quote:Mij wordt hetzelfde "verweten" door mijn naasten. Mijn vriendin liet me ook in no-time zitten omdat ze was veranderd en niets meer voor me voelde. Het is op een onbegrijpelijke manier gebeurd en ik voel me al twee maanden rot maar ik ben nog nooit kwaad geweest. Ik ben steeds verdrietig en wil haar nog steeds volkomen terug (tot grootste ergernis van mijn familie). Ik hou blijkbaar nog van haar en ik blijf me maar inbeelden dat ze ooit terugkomt |:{
Op maandag 26 januari 2004 21:21 schreef Blinky het volgende:knip
Volgens sommigen zijn het fases dat je moet doorstaan
1.ontkennen
2.beseffen
3.razend worden
4.het achter je zetten
Ik ben HOOGUIT op 2 en het is al een eind gedaan tussen ons :S Ik hoop heel snel aan 4. te geraken maar het ziet er niet naar uit 
quote:Het voelt ontzettend kloten om iemand te missen waar je nog veel om geeft. Volgens mij klopt dit rijtje aardig, alhoewel de duur van de fases nogal verschilt. (ik zit ook in fase twee)
Op dinsdag 27 januari 2004 00:29 schreef Bulls-Ass het volgende:[..]
Mij wordt hetzelfde "verweten" door mijn naasten. Mijn vriendin liet me ook in no-time zitten omdat ze was veranderd en niets meer voor me voelde. Het is op een onbegrijpelijke manier gebeurd en ik voel me al twee maanden rot maar ik ben nog nooit kwaad geweest. Ik ben steeds verdrietig en wil haar nog steeds volkomen terug (tot grootste ergernis van mijn familie). Ik hou blijkbaar nog van haar en ik blijf me maar inbeelden dat ze ooit terugkomt |:{
Volgens sommigen zijn het fases dat je moet doorstaan
1.ontkennen
2.beseffen
3.razend worden
4.het achter je zettenIk ben HOOGUIT op 2 en het is al een eind gedaan tussen ons :S Ik hoop heel snel aan 4. te geraken maar het ziet er niet naar uit
quote:Ik hoef mijn ex niet meer terug en ik weet ook dat dat gewoon ook niet meer kan. Ik had alleen gehoopt dat we nog goede vrienden konden blijven en dat leek wel te lukken. Hij zei tot gisteravond dat hij het ook fijn vond om nog contact te hebben maar nu niet meer...
Op dinsdag 27 januari 2004 00:29 schreef Bulls-Ass het volgende:[..]
Mij wordt hetzelfde "verweten" door mijn naasten. Mijn vriendin liet me ook in no-time zitten omdat ze was veranderd en niets meer voor me voelde. Het is op een onbegrijpelijke manier gebeurd en ik voel me al twee maanden rot maar ik ben nog nooit kwaad geweest. Ik ben steeds verdrietig en wil haar nog steeds volkomen terug (tot grootste ergernis van mijn familie). Ik hou blijkbaar nog van haar en ik blijf me maar inbeelden dat ze ooit terugkomt |:{
Volgens sommigen zijn het fases dat je moet doorstaan
1.ontkennen
2.beseffen
3.razend worden
4.het achter je zettenIk ben HOOGUIT op 2 en het is al een eind gedaan tussen ons :S Ik hoop heel snel aan 4. te geraken maar het ziet er niet naar uit
Aan de ene kant voelt het toch nog wel als een terugval, aan de andere kant komt er een gevoel in me los (ik weet niet hoe ik het moet noemen) dat ik weg wil. Het is niet zozeer vluchtgedrag (denk ik) maar meer zoiets dat ik JUIST nu klaar ben om me volledig in te zetten voor mijn eigen toekomst. Hier kom ik gewoon niet verder en gisteren zei de maatschappelijk werkster dat ik nog meer voor mezelf op moest komen. (Niet alleen ten op zichte van relaties, ook in mijn werk...) Dat is een punt waarvan ik weet dat ik nog enorm in kan groeien. Ik ga er dus alles aan doen om in april weg te kunnen. (Hopenlijk denk ik er volgende week niet anders over)...
En wat betreft de fases: ik dacht dat ik in 4 zat, vaak leek het daar op. Maar 2 lijkt er nu meer op, of in elk geval een terugval erin, hoewel het wegwillen ook wel een gevoel van woede lijkt te zijn. Welliswaar niet rechtstreeks tegen mijn ex, maar het heeft er wel mee te maken.
quote:En jij? Ben jij al eens goed kwaad geworden op je ex?
Op maandag 26 januari 2004 20:57 schreef mickey71 het volgende:[..]
Weet je wat ik me afvraag Blinky? Of jij eigenlijk al eens verschrikkelijk kwaad op je ex bent geworden. Als ik jouw verhaal zo lees, lijkt het net of je alles wat hij zegt en doet nog steeds geweldig vindt, terwijl hij je toch echt in de steek gelaten heeft!!
Misschien helpt het je wel om eens heel kwaad op hem te worden?
Of sla ik de plank nu volledig mis??????
Is inderdaad wel goed trouwens. Om hem/haar eens goed de waarheid te zeggen. Wat je er nou echt van vindt. En als dat niet face-to-face kan, doe het dan op papier. Het helpt wel echt. Er uit met die frustraties!
quote:Lijstje klopt ongeveer wel. Het wil alleen niet zeggen dat je al die fases ook in die volgorde doorloopt. Fases kunnen door elkaar heen lopen. En soms zit je in alle vier tegelijk. Niet cool.
Op dinsdag 27 januari 2004 00:29 schreef Bulls-Ass het volgende:Volgens sommigen zijn het fases dat je moet doorstaan
1.ontkennen
2.beseffen
3.razend worden
4.het achter je zettenIk ben HOOGUIT op 2 en het is al een eind gedaan tussen ons :S Ik hoop heel snel aan 4. te geraken maar het ziet er niet naar uit
De overgang tussen de fases is vaak heel vaag. Tenminste bij mij.
@Blinky: Jij begint echt positief te klinken! 
@Brighteyes: Lukt het een beetje daar?
quote:Z'n gangetje hoor. Afgelopen zaterdag even een hele diepe dip gehad, die ik niet had verwacht zeg maar, maar sindsdien gaat het wel weer.
Op dinsdag 27 januari 2004 11:06 schreef Hihat het volgende:
@Brighteyes: Lukt het een beetje daar?
Bij jou dan?
Het beste is gewoon afleiding zoeken, maak nieuwe vrienden etc. en doe dingen die je anders niet zo snel zou doen. Voor je het weet ben je je ex vergeten en daardoor sta je ook opener voor een evt. nieuwe relatie.
En een relatie is een aanvulling op je leven, geen opvulling.
quote:Zou tijd worden. Schijnt dat het verstand met de jaren komt en aangezien ik het gevoel heb dat ik de afgelopen tijd 10 jaar ouder ben geworden...moet je nagaan wat een verstand ik nu opeens heb...
Op dinsdag 27 januari 2004 11:06 schreef Hihat het volgende:
@Blinky: Jij begint echt positief te klinken!
Hopenlijk gaat het met jou ook goed.
Loslaten van ELK ding dat je dwars zit in je leven is heel simpel: Gewoon los laten. Net zoals je een steen los laat uit je handen, je weet hoe dat moet? Doe het met hetgeen dat je dwars zit ook. Beeld je in alsof je het loslaat, met je gevoel.
Zorg dat je accepteert hoe het is, door het gewoon te accepteren. Tis zo makkelijk, maar men maakt het zo moeilijk voor zichzelf.
Succes allemaal
quote:Als het zo simpel was, beste choice, zouden er heel wat minder problemen zijn bij loslaten. Uiteindelijk is de spil van het loslaten je gevoel, naar mijn mening. Ik ervaar het loslaten echt als een verlies, een soort rouwproces. Ik zou ook willen dat het anders was en soms lijkt het simpel. Gelukkig ben ik al een stuk verder dan een paar maanden geleden en kan ik stukje bij beetje echt loslaten. Maar makkelijk of simpel is het zeer zeker niet.
Op dinsdag 27 januari 2004 13:18 schreef Choices het volgende:
Loslaten:Loslaten van ELK ding dat je dwars zit in je leven is heel simpel: Gewoon los laten. Net zoals je een steen los laat uit je handen, je weet hoe dat moet? Doe het met hetgeen dat je dwars zit ook. Beeld je in alsof je het loslaat, met je gevoel.
Zorg dat je accepteert hoe het is, door het gewoon te accepteren. Tis zo makkelijk, maar men maakt het zo moeilijk voor zichzelf.
Succes allemaal
quote:en toch heeft hij gelijk, en zit het allemaal in de mind. Natuurlijk ga je in het begin alle discussies na, vraag je je veel dingen af, en ga maar door. En inderdaad, het is een groot verlies...
Op dinsdag 27 januari 2004 13:25 schreef Blinky het volgende:[..]
Als het zo simpel was, beste choice, zouden er heel wat minder problemen zijn bij loslaten. Uiteindelijk is de spil van het loslaten je gevoel, naar mijn mening. Ik ervaar het loslaten echt als een verlies, een soort rouwproces. Ik zou ook willen dat het anders was en soms lijkt het simpel. Gelukkig ben ik al een stuk verder dan een paar maanden geleden en kan ik stukje bij beetje echt loslaten. Maar makkelijk of simpel is het zeer zeker niet.
Loslaten is soms nodig, en kan gemakkelijker, als je het WIL natuurlijk. Als je WIL loslaten, en er echt niet meer aan denken, gaat het veel vlugger...
Bij velen is die wil afwezig, omdat de herinneringen, en het zich erin wentelen, hen ergens toch een bezigheid verschaffen, het klinkt grof, maar het is zo. Ze prefereren de emoties en de pijn van het afscheid nemen bover er echt onverschillig tegenover te staan. Want dat kan nog een grotere leegte zijn...
quote:Als er genoeg mensen komen en de plek een beetje centraal is lijkt me dat wel gezellig.
Op dinsdag 27 januari 2004 13:15 schreef Blinky het volgende:
Eigenlijk lijkt het me nog steeds leuk om een R&P meet te houden. Vorige keer is het jammer genoeg mislukt. Wie heeft er interesse? Als er genoeg ' aanmeldingen' zijn, kunnen we kijken waar en wanneer.
Ongeveer 2 maanden geleden kregen we een telefonische ruzie die begon om niks en uitdraaide om verwijten over en weer. Sindsdien ben ik in staat om boos te worden en hem enigszins te vergeten. Dat blijft moeilijk, maar het gaat wel beter met me. Ik eet weer gezond, ik slaap goed, ik voel me goed. Ik kan hem zien als mijn ex, ik weet gewoon dat het goed is zo - want het voelt ook goed zo.
Het enige wat ik wel mis is de sex... Een half jaar droogstaan is niet cool
quote:* meldt zich ook
Op dinsdag 27 januari 2004 13:35 schreef Brighteyes het volgende:[..]
Als er genoeg mensen komen en de plek een beetje centraal is lijkt me dat wel gezellig.
quote:Dat is inderdaad erg vervelend (erg herkenbaar
Op dinsdag 27 januari 2004 13:41 schreef N-joy het volgende:
Ik ben nu sinds een half jaar vrijgezel na een relatie van 4,5jr. Ook mij heeft het ontzettend veel moeite gekost om mijn ex definitief los te laten... Na drie maanden ging ik er nog steeds vanuit dat hij me toch wel zou terugwillen. Het is uitgegaan omdat hij vond dat hij toe was aan meer vrijheid en nieuwe ervaringen (we kregen verkering toen we 17 waren) en dat is natuurlijk logisch, maar o zo pijnlijk. Omdat we er echter geen ruzie om hadden, kon ik hem ook niet echt loslaten. In een paar maanden tijd verloor ik 5 kilo, ik sliep slecht, was oververmoeid en huilerig.Ongeveer 2 maanden geleden kregen we een telefonische ruzie die begon om niks en uitdraaide om verwijten over en weer. Sindsdien ben ik in staat om boos te worden en hem enigszins te vergeten. Dat blijft moeilijk, maar het gaat wel beter met me. Ik eet weer gezond, ik slaap goed, ik voel me goed. Ik kan hem zien als mijn ex, ik weet gewoon dat het goed is zo - want het voelt ook goed zo.
Het enige wat ik wel mis is de sex... Een half jaar droogstaan is niet cool
), maar ook dat komt op een gegeven moment goed en dan geniet je er driedubbel van 
.Het punt is, als je altijd maar daaraan (of al het 'goede' wat je mist) denkt en het een groot probleem vindt, ga je het alleen maar meer missen.
quote:Dat is wel heel waar ja... Zo lang ik blijf treuren om wat ik mis, lijkt het nog verder weg.
Op dinsdag 27 januari 2004 14:00 schreef Subterranean het volgende:[..]
Dat is inderdaad erg vervelend (erg herkenbaar
Het punt is, als je altijd maar daaraan (of al het 'goede' wat je mist) denkt en het een groot probleem vindt, ga je het alleen maar meer missen.
Probleem is dat ik wéét wat ik mis... -zucht-
quote:Hier ben ik het nou helemaal mee eens!
Op dinsdag 27 januari 2004 13:18 schreef Choices het volgende:
Loslaten:Loslaten van ELK ding dat je dwars zit in je leven is heel simpel: Gewoon los laten. Net zoals je een steen los laat uit je handen, je weet hoe dat moet? Doe het met hetgeen dat je dwars zit ook. Beeld je in alsof je het loslaat, met je gevoel.
Zorg dat je accepteert hoe het is, door het gewoon te accepteren. Tis zo makkelijk, maar men maakt het zo moeilijk voor zichzelf.
Succes allemaal
En uit eigen ervaring vertel ik dat het eigenlijk wel heel makkelijk is, het loslaten en accepteren van de situatie.
quote:
Op dinsdag 27 januari 2004 13:18 schreef Choices het volgende:
Loslaten:Loslaten van ELK ding dat je dwars zit in je leven is heel simpel: Gewoon los laten. Net zoals je een steen los laat uit je handen, je weet hoe dat moet? Doe het met hetgeen dat je dwars zit ook. Beeld je in alsof je het loslaat, met je gevoel.
Zorg dat je accepteert hoe het is, door het gewoon te accepteren. Tis zo makkelijk, maar men maakt het zo moeilijk voor zichzelf.
Succes allemaal
quote:Ik vind dit allemaal bijzonder makkelijk geredeneerd. Tuurlijk zijn er situaties die makkelijk los te laten zijn, maar er zijn er ook zat die veel te heftig ingrijpen op iemands leven. En als iemand dan niet in staat is om dat "zo maar" los te laten, gaat dit hele verhaal dus niet op.
Op dinsdag 27 januari 2004 14:17 schreef yindey het volgende:[..]
Hier ben ik het nou helemaal mee eens!
En uit eigen ervaring vertel ik dat het eigenlijk wel heel makkelijk is, het loslaten en accepteren van de situatie.
Je kunt je ook afvragen of het wel iets betekend heeft als het zo gemakkelijk los te laten is.
Kortom: niet iedereen of elke situatie is hetzelfde.
P.S. Ik wou overigens wel dat het zo was; dan had ik nu nergens meer last van
quote:dat is klinkklare onzin... het is niet omdat je gemakkelijk kan loslaten dat het weinig betekend heeft... Is het omdat het veel betekend heeft dat ik jaren moet gaan rouwen zeg ?
Op dinsdag 27 januari 2004 14:54 schreef PdeHoog het volgende:[..]
[..]Ik vind dit allemaal bijzonder makkelijk geredeneerd. Tuurlijk zijn er situaties die makkelijk los te laten zijn, maar er zijn er ook zat die veel te heftig ingrijpen op iemands leven. En als iemand dan niet in staat is om dat "zo maar" los te laten, gaat dit hele verhaal dus niet op.
Je kunt je ook afvragen of het wel iets betekend heeft als het zo gemakkelijk los te laten is.
Kortom: niet iedereen of elke situatie is hetzelfde.
P.S. Ik wou overigens wel dat het zo was; dan had ik nu nergens meer last van
Als het gedaan is, is het GEDAAN, over en uit ! en om jezelf een heleboel leed te besparen, is het gewoon best om door te gaan, en los te laten.
Met de jaren komt het verstand wel dat je jezelf alleen maar pijn doet met lang te rouwen, en je te wentelen in je verlies !
Als het uit is, doorleef het verdriet, doorvoel het, doordenk het, laat het tot je doordringen tot elke vezel, ween, vloek en schreeuw, en vooral praat het eruit. en ga dan gewoon DOOR !
Als ik sommige verhalen hier hoor van, oh kijk, we kunnen er samen nog goed over praten en zo, man man, met wat voor een mentale SM ben je dan bezig...Precies alsof het goed is om nog eens wekelijks op de koffietafel te komen om nog eens al de pijn en het verdriet te delen... 
Dat is allemaal echt niet goed. Ga respectvol uit elkaar, zeg alles wat je wou zeggen, geef aan de ander de kans om alles te zeggen wat die wou zeggen, en maak er een kruis over; AMEN !
Rekenen op je ex om er te samen uit te geraken, goed in het begin, maar daar moet ooit een einde aan komen, want believe it or not, je geraakt er geen stap verder mee ! het is allemaal gebaseerd op hoop dat het toch ooit nog goedkomt... nogmaals...
dusja dat is voor mij de "kunst"
quote:iedereen kan het zelfde. Alleen de een is minder bewust van iets, dan de ander.
Op dinsdag 27 januari 2004 14:54 schreef PdeHoog het volgende:
Ik vind dit allemaal bijzonder makkelijk geredeneerd. Tuurlijk zijn er situaties die makkelijk los te laten zijn, maar er zijn er ook zat die veel te heftig ingrijpen op iemands leven. En als iemand dan niet in staat is om dat "zo maar" los te laten, gaat dit hele verhaal dus niet op.
quote:Tja, dat is idd een vraag die je jezelf kan stellen. Maar lijden is niet het enige dat bewijs vormt voor de waarde die je aan iemand hecht. vind ik, en is ook niet het nodige
Je kunt je ook afvragen of het wel iets betekend heeft als het zo gemakkelijk los te laten is.
quote:Een simpel voorbeeldje: Mijn pa overleed een aantal jaar geleden, de eerste week was het even moeilijk vanwege confrontaties, maar ik had het wel altijd al meteen geaccepteerd. ik kon er goed en makkelijk over praten, en uiteindelijk blijft er wel een gemis, maar dat gemis is volledig geaccepteerd, en is ook losgelaten, het vormde geen probleem.
Kortom: niet iedereen of elke situatie is hetzelfde.
P.S. Ik wou overigens wel dat het zo was; dan had ik nu nergens meer last van
Deze manier van denken had ik vanaf het moment dat ik wist dat hij overleden was. De relatie tussen mijn pa en mij was altijd goed. Het was niet zo dat hij niks voor me betekend, want dat was zeker wel het geval.
Het draait altijd om acceptatie, altijd. Maar men kiest er soms voor om het zo moeilijk te maken.
Overigens mijn leeftijd toen mijn pa overleed is 15.
Men moet er van bewust zijn dat men de Keuze heeft om hoe met hun bepaalde ervaringen om te gaan. Men is zich daar amper tot niet van bewust.
Edit: Acceptatie! mensen, that's the key to every problem.
quote:Ik ben het hier eigenlijk wel héél erg mee eens... Het ís inderdaad mentale SM door je steeds maar weer aan je ex vast te klampen. Op een hoop situaties kun je mijn sig dan ook betrekken en het kan zeker geen kwaad dat wat meer mensen zich daar bewust van worden.
Op dinsdag 27 januari 2004 15:10 schreef Justitia het volgende:[..]
dat is klinkklare onzin... het is niet omdat je gemakkelijk kan loslaten dat het weinig betekend heeft... Is het omdat het veel betekend heeft dat ik jaren moet gaan rouwen zeg ?
Als het gedaan is, is het GEDAAN, over en uit ! en om jezelf een heleboel leed te besparen, is het gewoon best om door te gaan, en los te laten.
Met de jaren komt het verstand wel dat je jezelf alleen maar pijn doet met lang te rouwen, en je te wentelen in je verlies !
Als het uit is, doorleef het verdriet, doorvoel het, doordenk het, laat het tot je doordringen tot elke vezel, ween, vloek en schreeuw, en vooral praat het eruit. en ga dan gewoon DOOR !
Als ik sommige verhalen hier hoor van, oh kijk, we kunnen er samen nog goed over praten en zo, man man, met wat voor een mentale SM ben je dan bezig...Precies alsof het goed is om nog eens wekelijks op de koffietafel te komen om nog eens al de pijn en het verdriet te delen...
Dat is allemaal echt niet goed. Ga respectvol uit elkaar, zeg alles wat je wou zeggen, geef aan de ander de kans om alles te zeggen wat die wou zeggen, en maak er een kruis over; AMEN !
Rekenen op je ex om er te samen uit te geraken, goed in het begin, maar daar moet ooit een einde aan komen, want believe it or not, je geraakt er geen stap verder mee ! het is allemaal gebaseerd op hoop dat het toch ooit nog goedkomt... nogmaals...
quote:Oi, speak for yourself, will you!
Op dinsdag 27 januari 2004 15:48 schreef Bombie het volgende:[..]
Ik ben het hier eigenlijk wel héél erg mee eens... Het ís inderdaad mentale SM door je steeds maar weer aan je ex vast te klampen. Op een hoop situaties kun je mijn sig dan ook betrekken en het kan zeker geen kwaad dat wat meer mensen zich daar bewust van worden.
Ik ben een van die mensen die zich volgens jullie aan hun ex vast klampen, maar dat is toch zeker niet waar!
Ik leef gewoon mijn leven, lig niet meer het hele weekend huilend op de bank te wensen dat ik bij hem was en ga gewoon verder.
Dat ik af en toe nog wel eens met behoorlijk wat weemoed terug kan denken aan de tijd die geweest is heeft niets te maken me wel of geen contact meer hebben. Ik weet zelfs bijna zeker dat het vele malen erger zou zijn als ik hem niet meer zou spreken.
Ik weet dat het niet meer goed gaat komen tussen ons. Ik wil het zelfs niet eens meer. Ik wil nl niet wat hij wil en andersom. Het is gewoon op, over en uit. Maar als ik denk dat het fijn is om vrienden met hem te blijven en als ik denk dat dat kan dan heb jij daar toch helemaal niets over te zeggen?
Iig hoef je daar niet zo bijdehand over te doen alsof jij alle wijsheid in pacht hebt.
quote:Mij hoef je niet te overtuigen van wat voor mij niet van belang is.
Op dinsdag 27 januari 2004 16:44 schreef Brighteyes het volgende:[..]
Oi, speak for yourself, will you!
Ik ben een van die mensen die zich volgens jullie aan hun ex vast klampen, maar dat is toch zeker niet waar!
Ik leef gewoon mijn leven, lig niet meer het hele weekend huilend op de bank te wensen dat ik bij hem was en ga gewoon verder.
Dat ik af en toe nog wel eens met behoorlijk wat weemoed terug kan denken aan de tijd die geweest is heeft niets te maken me wel of geen contact meer hebben. Ik weet zelfs bijna zeker dat het vele malen erger zou zijn als ik hem niet meer zou spreken.
quote:Adem in, adem uit...
Ik weet dat het niet meer goed gaat komen tussen ons. Ik wil het zelfs niet eens meer. Ik wil nl niet wat hij wil en andersom. Het is gewoon op, over en uit. Maar als ik denk dat het fijn is om vrienden met hem te blijven en als ik denk dat dat kan dan heb jij daar toch helemaal niets over te zeggen?Iig hoef je daar niet zo bijdehand over te doen alsof jij alle wijsheid in pacht hebt.
Als ik heel eerlijk ben betrek je dit veel te veel op jouw situatie in het bijzonder. Dát doet je in ieder geval zelf, want het is geheel ten onrechte; Ik lees namelijk bijna altijd over jouw reacties heen, omdat ik je al niet zo heel erg sympathiek vond en daarnaast ook niet erg interessant. Met andere woorden: ik richt me niet tot jou of specifiek jouw situatie.
Ik hoop dat dat een geruststelling voor je is.
Oké... dus relax en maak je niet druk, want het gaat hier namelijk wel om loslaten van een ex in het algemeen en niet om "de kunst het loslaten van een ex door brighteyes", dus voel je niet zo aangevallen.
quote:net het antwoord dat ik had verwacht
Op dinsdag 27 januari 2004 16:44 schreef Brighteyes het volgende:[..]
Oi, speak for yourself, will you!
Ik ben een van die mensen die zich volgens jullie aan hun ex vast klampen, maar dat is toch zeker niet waar!
Ik leef gewoon mijn leven, lig niet meer het hele weekend huilend op de bank te wensen dat ik bij hem was en ga gewoon verder.
Dat ik af en toe nog wel eens met behoorlijk wat weemoed terug kan denken aan de tijd die geweest is heeft niets te maken me wel of geen contact meer hebben. Ik weet zelfs bijna zeker dat het vele malen erger zou zijn als ik hem niet meer zou spreken.Ik weet dat het niet meer goed gaat komen tussen ons. Ik wil het zelfs niet eens meer. Ik wil nl niet wat hij wil en andersom. Het is gewoon op, over en uit. Maar als ik denk dat het fijn is om vrienden met hem te blijven en als ik denk dat dat kan dan heb jij daar toch helemaal niets over te zeggen?
Iig hoef je daar niet zo bijdehand over te doen alsof jij alle wijsheid in pacht hebt.
Je doet er mee wat je wil, ik kan alleen maar zeggen wat ik door scha en schande heb geleerd, en wat ik rondom me zie gebeuren.
Ik zei net hetzelfde als jij toen, en je maakt jezelf serieus wat wijs, en van het tegendeel zal je me niet overtuigen .
Ik wou ook niet luisteren naar goede raad 
, ik vond ook dat niemand onze speciale band begreep. Kijk, als jij je goed voelt met een speciale band te hebben met iemand die je in de toekomst toch niet meer veel te bieden heeft, GEEN PROBLEEM meid. Ik hoop dat je die speciale band gaat kunnen behouden als hij een nieuwe vriendin heeft, wordt heel gezellig met z'n drietjes ! En kan je leuke cadeautjes kopen als ze een kleine krijgen !
En nee, ik heb niet de wijsheid in pacht, heb ik ook nooit beweerd, ik ben maar een mens, zoals jij !
ik moet die kunst ook maar eens onder de knie krijgen... ik geef veel teveel om hem...
quote:Heb ik dat gezegd?
Op dinsdag 27 januari 2004 15:10 schreef Justitia het volgende:[..]
dat is klinkklare onzin... het is niet omdat je gemakkelijk kan loslaten dat het weinig betekend heeft... Is het omdat het veel betekend heeft dat ik jaren moet gaan rouwen zeg ?
edit:
Overigens vind ik de term "klinkklare onzin" erg ver gaan. Het betreft hier mijn mening en niet een feit dat ik verkeerd weergeef. Ik vind het bijzonder prettig als mensen mijn mening iig respecteren.
quote:Ik ben het hier helemaal met je eens. Alleen is mijn punt dat de ene persoon dat gemakkelijker doet dan de ander. Ik persoonlijk ben iemand die daar best moeite mee heeft.
Als het gedaan is, is het GEDAAN, over en uit ! en om jezelf een heleboel leed te besparen, is het gewoon best om door te gaan, en los te laten.
Overigens zit er naar mijn idee een verschil in doorgaan en loslaten. Doorgaan met het leven doet iedereen, loslaten komt met de tijd.
quote:Uiteraard is dit helemaal jouw mening
Met de jaren komt het verstand wel dat je jezelf alleen maar pijn doet met lang te rouwen, en je te wentelen in je verlies !Als het uit is, doorleef het verdriet, doorvoel het, doordenk het, laat het tot je doordringen tot elke vezel, ween, vloek en schreeuw, en vooral praat het eruit. en ga dan gewoon DOOR !
Als ik sommige verhalen hier hoor van, oh kijk, we kunnen er samen nog goed over praten en zo, man man, met wat voor een mentale SM ben je dan bezig...Precies alsof het goed is om nog eens wekelijks op de koffietafel te komen om nog eens al de pijn en het verdriet te delen...
Dat is allemaal echt niet goed. Ga respectvol uit elkaar, zeg alles wat je wou zeggen, geef aan de ander de kans om alles te zeggen wat die wou zeggen, en maak er een kruis over; AMEN !
Rekenen op je ex om er te samen uit te geraken, goed in het begin, maar daar moet ooit een einde aan komen, want believe it or not, je geraakt er geen stap verder mee ! het is allemaal gebaseerd op hoop dat het toch ooit nog goedkomt... nogmaals...
! Ik ben alleen benieuwd: hoeveel relaties heb je achter de rug dat je dit allemaal zo goed weet? Ik vind namelijk dat je woorden een zekere arrogantie, en het gevoel dat jij het allemaal wel zo goed weet, uitstralen.disclaimer: bovenstaand is overigens niet bedoeld als flame, en zeker niet als persoonlijke aanval, maar meer het gevoel wat ik erbij krijg. Ik kan het natuurlijk volledig mishebben .
[Dit bericht is gewijzigd door PdeHoog op 27-01-2004 17:58]
quote:* PdeHoog agrees
Op dinsdag 27 januari 2004 15:16 schreef Choices het volgende:[..]
iedereen kan het zelfde. Alleen de een is minder bewust van iets, dan de ander.
[..]
Dat was ook eigenlijk mijn punt. Tevens geld dat de een het wat langzamer doet dan de ander.
quote:* PdeHoog agrees again
Edit: Acceptatie! mensen, that's the key to every problem.
quote:Voor dit soort 'loslaat'-problemen wel ja, maar zeker niet voor ieder probleem. Sommige problemen worden niet opgelost door ze te accepteren als problemen die "er nou eenmaal zijn". Vaak valt een probleem met een zekere dosis moeite goed op te lossen en acceptatie staat dan alleen maar in de weg. Alleen met o.a. dit soort problemen, waarbij iemand te kennen geeft dat er geen toekomst meer is en dat daar geen energie meer in gestopt wordt door die ander, is er een zekere mate van acceptatie nodig.
Op dinsdag 27 januari 2004 15:16 schreef Choices het volgende:[..]
Edit: Acceptatie! mensen, that's the key to every problem.
Door te zeggen dat acceptatie de sleutel tot elk probleem is, spoor je mensen aan om met elk probleem bij de pakken neer te gaan zitten en te zeggen: "ach... ik accepteer het wel gewoon." 
quote:Waarom mag iemand het niet 'allemaal wel zo goed weten'? Als iemand nu beter om heeft leren gaan met verlies en loslaten dan een ander, hoeft die persoon zich wat mij betreft niet in te houden bij het reageren op dit topic. Het is aan anderen om het zich persoonlijk aan te trekken en het gevoel te krijgen dat iemand arrogant uit de hoek komt. Iedereen die voor zichzelf een gezonde dosis duidelijkheid heeft over hoe hij of zij met dingen omgaat en daar nogal stellig in is, wordt vaak als arrogant bestempeld. Je kunt dan beter gewoon je voordeel doen met hetgene dat gezegd is, want vaak zal het goedbedoeld commentaar zijn en je snijdt jezelf in de vingers als je goed advies bij voorbaat niet wilt aannemen omdat je een te groot ego hebt.
Op dinsdag 27 januari 2004 17:46 schreef PdeHoog het volgende:[..]
In reactie op choices:
Ik vind namelijk dat je woorden een zekere arrogantie, en het gevoel dat jij het allemaal wel zo goed weet, uitstralen.[..]
Niemand is in dit opzicht beter dan de ander. Iedereen is in staat om op een goede en persoonlijke manier met loslaten om te gaan. Het is geen wedstrijd.
quote:Ho!
Op dinsdag 27 januari 2004 18:23 schreef Bombie het volgende:[..]
Waarom mag iemand het niet 'allemaal wel zo goed weten'? Als iemand nu beter om heeft leren gaan met verlies en loslaten dan een ander, hoeft die persoon zich wat mij betreft niet in te houden bij het reageren op dit topic. Het is aan anderen om het zich persoonlijk aan te trekken en het gevoel te krijgen dat iemand arrogant uit de hoek komt. Iedereen die voor zichzelf een gezonde dosis duidelijkheid heeft over hoe hij of zij met dingen omgaat en daar nogal stellig in is, wordt vaak als arrogant bestempeld. Je kunt dan beter gewoon je voordeel doen met hetgene dat gezegd is, want vaak zal het goedbedoeld commentaar zijn en je snijdt jezelf in de vingers als je goed advies bij voorbaat niet wilt aannemen omdat je een te groot ego hebt.Niemand is in dit opzicht beter dan de ander. Iedereen is in staat om op een goede en persoonlijke manier met loslaten om te gaan. Het is geen wedstrijd.
Ten eerste, ik reageer richting justitia en niet richting choices. Da's pas de volgende post!
Ten tweede, ik vind dat je hier twee dingen bij elkaar trekt: het vinden dat de reactie arrogant is en het niet accepteren van een goed advies.
Ik denk dat het advies (voorzover ik de achterliggende bedoeling begrijp) juist is. Ik vind alleen de wijze waarop het wordt gebracht een zekere mate van arrogantie bevatten.
Ik ben zeker niet te beroerd om goeie adviezen aan te nemen, maar de wijze waarop wordt gecommuniceerd is weldegelijk van belang. Als mensen gaan reageren op een wijze waarbij je op je vingers kan natellen dat er heibel komt (zie dit voorbeeld), dan hoeft het van mij niet meer.
Ik vind dat je onder geen enkele voorwaarde mag vergeten dat je hier met menselijke gevoelens te maken hebt die niet altijd op hun sterktst zijn, toch?
* PdeHoog wil hier verder geen woorden aan vuil maken, aangezien het mega-offtopic gaat nu
quote:Je realiseren dat iemand zonder je verder wil, en zien dat die persoon dat kan, terwijl je dat niet zo direct verwachtte, is een grote klap.
Op dinsdag 27 januari 2004 17:46 schreef PdeHoog het volgende:[..]
Heb ik dat gezegd?
edit:
Overigens vind ik de term "klinkklare onzin" erg ver gaan. Het betreft hier mijn mening en niet een feit dat ik verkeerd weergeef. Ik vind het bijzonder prettig als mensen mijn mening iig respecteren.
[..]Ik ben het hier helemaal met je eens. Alleen is mijn punt dat de ene persoon dat gemakkelijker doet dan de ander. Ik persoonlijk ben iemand die daar best moeite mee heeft.
Overigens zit er naar mijn idee een verschil in doorgaan en loslaten. Doorgaan met het leven doet iedereen, loslaten komt met de tijd.
[..]Uiteraard is dit helemaal jouw mening
disclaimer: bovenstaand is overigens niet bedoeld als flame, en zeker niet als persoonlijke aanval, maar meer het gevoel wat ik erbij krijg. Ik kan het natuurlijk volledig mishebben
Het is een les in nederigheid, en de enige manier om dat op te lossen is te beseffen dat je zelf de moeite waard bent, zonder dat je EX-partner dat ook moet vinden.
En sommigen mensen hier slagen daar niet in... alhoewel ze beweren van wel. Erkennen dat je echt nog geen centimeter gevorderd bent in je verwerking is ook een kunst. Weten en willen is één ding, het DOEN is iets anders.
Noem me maar arrogant , misschien is het wel zo . Ik denk dat ik gewoon even uit mijn dak ging van al dat oh het gaat toch zo goed nog tussen mij en mijn ex-geblaat, sorry daarvoor. Misschien zijn mijn woorden idd harder overgekomen dan ik wou. Mijn excuses daarvoor.
Laat de brighteyes-en onder ons maar posten hoor, van hoe goed het wel gaat, hoe ze nog steeds zoekt naar bevestiging bij haar ex, ik begin er altijd spontaan van te glimlachen. Ik herken me erin terug.
