Hamas en de vele pro-Palestijnse demonstraties #4

quote:

Op dinsdag 20 oktober 2026 07:28 schreef UitStraling het volgende:
Femke snapt niet dat tolerantie tegenover intolerantie het einde van tolerantie is.

Femke snapt niet dat de vrijheid van meningsuiting misbruikt kan worden tegen de vrijheid van meningsuiting.

Femke snapt niet dat racisme naast zwart-wit ook wit-zwart kan zijn.

quote:

Op dinsdag 20 oktober 2026 07:52 schreef UitStraling het volgende:
Frankrijk is de prijs aan het betalen voor de politieke en publieke steun aan het terrorisme van Hamas.

quote:

De Palestijnse vlag is het symbool geworden van antiwesterse haat
Aangezien de Franstalige wereld ons de semiotiek heeft geschonken, zouden zij de eersten zijn om te erkennen dat de Palestijnse vlag, zoals die momenteel overal in de Franse Republiek wordt gehesen en rondgezwaaid, inmiddels iets veel meer is gaan betekenen dan alleen de aspirant-staat Palestina. Je hoeft geen Ferdinand de Saussure te zijn om in te zien dat deze betekenaar los is geraakt van zijn oorspronkelijke betekenis. Je hoeft geen Roland Barthes te zijn om te zien dat dit embleem nu een volledig veranderde betekenis heeft gekregen: kortom, het is een allesomvattend symbool geworden dat staat voor haat tegen het Westen en de Europese beschaving.

Tekens en symbolen hebben natuurlijk geen intrinsieke betekenis, alleen die welke stilzwijgend, gezamenlijk en tijdelijk aan hen worden toegekend. Jarenlang, en in veel hoeken van de samenleving, stond het hijsen van de Palestijnse vlag gelijk aan het etaleren van je medelevende deugden, aan het tonen van empathie voor een volk dat onder vreselijk lijden leeft. Volgens die gangbare interpretatie was deze vlag het onmisbare accessoire voor het soort oppervlakkige, lifestyle-linksen die het gepast vonden om hem mee te nemen naar Glastonbury, om ermee te zwaaien naast de Progress Pride-vlag, een ander symbool dat wordt ingezet om te verkondigen hoe vaag zorgzaam je bent. Deze hardnekkige semiotische interpretatie heeft de afgelopen dagen de ‘Palestijnse Poppy’ voortgebracht, een geëmailleerde speld die, volgens de ontwerpers, bedoeld is om ‘eenheid met het belegerde, onderdrukte en bezette volk van Palestina’ te tonen.

Toch, zoals het optreden van Bob Vylan op het Glastonbury Festival van vorig jaar ons in herinnering bracht – een optreden waarbij feestgangers vrolijk meezongen met het refrein van het duo ‘death, death to the IDF’ – blijft de betekenis van deze vlag verschuiven en veranderen, afhankelijk van de context. Hoewel de vlag in het bezit kan zijn van onschuldige, goedbedoelende, sentimentele blanke liberalen, wordt ze ook steeds vaker opgeëist door islamistische onruststokers, extreemlinkse verstorers en apolitieke nihilisten wier politieke zorgen minder gericht zijn op het Heilige Land en meer neigen naar een algemene haat tegen de westerse beschaving.

Net als de keffiyeh is het een symbool geworden voor een generatie die zich voor elke willekeurige zaak inzet, een vlag van gemak voor allerlei soorten opruiers en ontevredenen. Het dient als vaandel voor een apolitiek, nihilistisch lumpenproletariaat wiens idee van sociale rechtvaardigheid, zoals we hebben gezien, bestaat uit het plunderen van winkels op zoek naar designerartikelen, en dat er trots op is een historisch gebouw zoals het stadhuis van Limoges in brand te steken. Voor een vergelijkbare en vaak overlappende groep Franse jongeren, die zich recentelijk heeft verdiept in antikoloniale theorieën en vandaag de dag wordt aangemoedigd door de islam-links-apologeet Jean-Luc Mélenchon, is de Palestijnse vlag eveneens het vaandel geworden waaronder zij hun gerechtvaardigde woede op de natie, de staat – en op de Europese beschaving zelf – kunnen uiten.

Het is veelzeggend dat een van de meest prominente bekeerlingen tot de Palestijnse zaak van de afgelopen jaren Greta Thunberg is, die voorheen bekend stond als een tieneractiviste voor het milieu. Dat is veelzeggend omdat het de enorme aantrekkingskracht van de Palestijnse zaak illustreert – deze zaak stelt haar aanhangers in staat om tegelijkertijd in zelfmedelijdend slachtofferschap te vervallen en zelfingenomen woede te koesteren – en omdat die zaak en de milieustrijd verenigd zijn in hun overtuiging dat het Westen zondig heeft gehandeld en nu boete moet doen.

Zouden deze rellen hier kunnen plaatsvinden? Het voor de hand liggende antwoord is: waarom niet? De omstandigheden verschillen niet zo veel. Ook wij hebben een vergelijkbare jongere bevolkingsgroep die is verleid door de zelfverheerlijkende, theatrale politiek van het eco-theater en extreemlinkse wrok, niet in de laatste plaats dankzij een onderwijssysteem dat ten minste twee generaties heeft geleerd de westerse beschaving en hun eigen land te haten, om hen een morbide gevoel van schaamte en zelfhaat bij te brengen.

Ook onze nieuwste groep ontevredenen voelt zich aangetrokken tot de Palestijnse vlag, omdat deze schijnheilige antiwesterse verontwaardiging belichaamt en uitstraalt. Voor veel jonge, blanke linkse activisten hier fungeert de vlag als een verzamelvlag voor rebellie tegen een Britse staat die verstrikt is in de zonden van het verleden. Voor de groeiende groep jongeren van Aziatische afkomst in dit land, wier ouders en grootouders niet uit het Heilige Land maar van het Indiase subcontinent afkomstig waren, is de vlag de facto de vlag geworden van de assertieve Brits-moslimbevolking van dit land. Dit blijkt uit het feit dat de vlag in delen van Birmingham en Londen als territoriummarkering fungeert, net zoals de vlag van Sint-Joris nu wordt gehesen in stedelijke gebieden en enclaves die nog steeds door blanke Engelsen worden opgeëist.

Achttien maanden geleden besloten veel van deze blanke Britten, die het beu waren zich voortdurend gekleineerd en vernederd te voelen, de Engelse vlag en de Union Jack in hun buurt te hijsen als een gebaar van zelfbevestiging, erfgoed en trots. Van linkse kringen kregen ze te horen dat dit symbolen van haat waren. Maar als er vandaag de dag één symbool is dat verdraaid is en losgekoppeld van elke oorspronkelijke, onschuldige betekenis, dan is het wel de Palestijnse vlag. Tegenwoordig staat deze voor velen van ons symbool voor vernietiging, wrok en haat.

quote:

Op donderdag 22 oktober 2026 00:54 schreef tjoptjop het volgende:
De Palestijnse vlag is het symbool geworden van antiwesterse haat