Ouderverstoting

quote:

Op zondag 18 oktober 2026 08:43 schreef Hineni het volgende:
Ouderverstoting, hoe ga je hier mee om? Schrijf je een afscheidsbrief naar je kind of juist niet? Wat is het moment van acceptatie, of accepteer je het nooit? Zijn er ervaringsdeskundigen hier met goed advies? Alvast bedankt.

Ouderverstoting als in:

quote:

Ouderverstoting (of oudervervreemding) is een situatie waarin een kind na een (vecht)scheiding het contact met één van de ouders geheel of gedeeltelijk verbreekt. Dit gebeurt vaak onder invloed van manipulatie, negatieve beïnvloeding of een loyaliteitsconflict door de andere ouder, en geldt als een vorm van psychische kindermishandeling.

Misschien eerst even uitleggen wat jouw situatie is TS. Advies geven op basis van je korte berichtje lijkt me heel erg lastig.

Ik heb nooit meer iets van mijn vader vernomen. Was voor mij reden om aan te nemen dat hij het ook wel prima vond.

Nu al die jaren later hoeft hij ook niet aan te komen. Zie hem nog wel eens, wonen in hetzelfde dorp.

[ Bericht 6% gewijzigd door Filosoofert op 18-10-2026 09:22:54 ]

quote:

Op zondag 18 oktober 2026 09:02 schreef Filosoofert het volgende:
Ik heb nooit meer iets van mijn vader vernomen. Gaf mij aan dat hij het ook wel prima vond.

Nu al die jaren later hoeft hij ook niet aan te komen. Zie hem nog wel eens, wonen in hetzelfde dorp.

En zwaaien jullie dan naar elkaar?

quote:

Op zondag 18 oktober 2026 08:43 schreef Hineni het volgende:
Ouderverstoting, hoe ga je hier mee om? Schrijf je een afscheidsbrief naar je kind of juist niet? Wat is het moment van acceptatie, of accepteer je het nooit? Zijn er ervaringsdeskundigen hier met goed advies? Alvast bedankt.

Zelf heb ik er geen ervaring mee als ouder.

Wel hebben mijn neefje en nichtje een brief gekregen op hun 6e verjaardag met de strekking "sorry jullie passen niet in mijn leven, nieuwe vriendin vind het kut, het allerbeste"

Nou, in die categorie zou ik zeggen sterf maar af, stuur dan niets.

Maar zo zwart/ wit zijn uiteraard niet alle situaties, misschien gaat jouw vraag wel over een 24 jarige beroepsmongool waar je echt helemaal klaar mee bent

In onze familie 3 x meegemaakt van een afstandje. Geen tips. Het is lijden, langdurig verwerken en een blijvende gevoelige plek. Een luisterend oor bieden, als ze het zelf ter sprake brengen, is het beste imo. Wees geen ramptoerist of leeglatenlopende Joris Linssen.