Tenzij je naar een scherm of een spiegel kijkt, is het onmogelijk om jezelf vanuit een derde persoonsperspectief te zien. We zitten allemaal opgesloten in ons lichaam, en toch zijn er een select aantal mensen die – door drugs, meditatie of zelfs bijna-doodervaringen – melden dat ze op zichzelf neerkeken alsof ze aan het plafond zweefden.Deze gebeurtenissen staan bekend als 'buiten lichamelijke ervaringen', en ze zijn door een breed scala aan mensen over de hele wereld en door de tijd heen gerapporteerd. Naar schatting heeft 10 tot 20 procent van de mensen wel eens een buiten-lichamelijke ervaring gehad, maar kunnen ze werkelijk zien vanuit een positie buiten hun fysieke vorm? Dat is een vraag die verschillende studies hebben geprobeerd te beantwoorden.
Een wetenschapper genaamd Charles Tart was een van de eersten die systematisch probeerde te onderzoeken of het mogelijk is om echte dingen te zien tijdens een buiten-lichamelijke ervaring. Een van zijn vroege experimenten in een slaaplabo draaide om een proefpersoon genaamd Miss Z, die hem buiten het lab terloops vertelde dat ze haar hele leven al zulke ervaringen had. Zo vanzelfsprekend waren ze voor haar dat Miss Z dacht dat iedereen buiten-lichamelijke ervaringen had, totdat iemand haar als tiener anders vertelde.
Informele thuisproeven onthulden een verrassende vaardigheid: ze kon een willekeurig getal 'zien' dat iemand anders tijdens haar slaap had gekozen. Tart wilde Miss Z in een slaaplabo bestuderen en publiceerde de bevindingen uiteindelijk in een paper uit 1968.
In het lab voerden ze gedurende vier nachten onderzoeken uit, waarbij Miss Z in een bed sliep en een vijf-cijferig getal op een hoge plank werd bewaard, buiten het zicht. Als ze 's nachts boven haar lichaam zweefde, moest ze dat getal ophalen en 's ochtends rapporteren.
Aan het einde van de vier nachten had ze drie zweefepisodes gehad, twee momenten van dissociatie en een keer met succes een getal opgehaald tijdens de laatste nacht: 25132. Aangezien ze een kans van 1 op 100.000 had om dat toevallig te raden, snap je waarom Tarts interesse gewekt was.
Wat Robert Monroe zag
In 1998 presenteerde Tart opnieuw een paper, dit keer over een man genaamd Robert Monroe die ook meldde buiten-lichamelijke ervaringen te hebben. Dus nodigde Tart de man opnieuw uit in zijn slaaplabo – compleet met verborgen getal – om te zien wat er zou gebeuren.
Monroe slaagde er niet in het mysterieuze getal te vinden. Hij zag echter iets anders dat nog vreemder was. Iets dat hij vrijwel onmogelijk had kunnen raden.
Monroe gaf een gedetailleerd verslag van een van de technici die een man ontmoette in een kamer elders in het gebouw. Het was over het algemeen tegen de protocollen in dat buitenstaanders het lab binnenkwamen, maar het team kon later bevestigen dat de echtgenoot van een van de technici die specifieke nacht inderdaad was langsgekomen.
Volgens Tart was dit misschien een aanwijzing dat iemand in een buiten-lichamelijke ervaring beter bewegende doelen kan waarnemen dan stilstaande objecten zoals een vijf-cijferig getal.
Een nieuwsgierige conclusie die relevant is voor
een zeer recente studie naar buiten-lichamelijke ervaringen die ook behoorlijk griezelige resultaten liet zien.
Totdat deze schrijfster via een buiten-lichamelijke ervaring zelf op het dak kan komen om te zien welke vogel er op de schoorsteen nestelt, blijft ze sceptisch. Maar je moet toegeven: het zou best gaaf zijn om op verkenning te gaan zonder dat oude blok aan het been (lees: het lichaam).
bron:
https://www.iflscience.co(...)3XOA457q1NP_tTz9sh1gVertaald mbv AI (SI)