NWS Nieuws & Achtergronden
Discussieer hier diepgaander over de actualiteiten.
https://nos.nl/nieuwsuur/(...)nsbeeindiging-peuter
'Arts handelde zorgvuldig bij actieve levensbeëindiging peuter'
De arts die vorig jaar het leven van een ernstig ziek kind actief heeft beëindigd, heeft daarbij zorgvuldig gehandeld. Dat oordeelt een commissie die is ingesteld om deze vorm van levensbeëindiging te beoordelen.
Sinds 2024 bestaat er in Nederland een regeling om het leven van een kind tussen de 1 en 12 jaar, dat ondraaglijk en uitzichtloos lijdt, te beëindigen. Nederland is het eerste land ter wereld met zo'n regeling. Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid schreef deze zomer aan de Tweede Kamer dat de melding over het eerste sterfgeval via deze regeling eind vorig jaar binnenkwam.
Levensbeëindiging versus euthanasie
Het actief beëindigen van het leven van een kind onder de 12 jaar wordt geen euthanasie genoemd. De euthanasiewet schrijft voor dat de patiënt zelf het verzoek moet indienen. Kinderen tot 12 jaar worden door de wet beschouwd als medisch wilsonbekwaam om zelfstandig beslissingen te nemen over medische zorg.
Het gaat om een kind dat op het moment van overlijden bijna 2 jaar was. Het ziekteverloop begon al bij de geboorte. Het kind werd na 26 weken zwangerschap geboren, waarna direct "zeer ernstige complicaties" optraden, staat in het rapport. Na 4,5 maand bleek uit een MRI-scan dat er sprake was van "zeer uitgebreide beschadiging van de hersenen".
Epilepsie
Door die hersenbeschadiging kreeg het kind ernstige epilepsie, met meerdere aanvallen per dag. Het kind kon niet praten en nauwelijks zien, had last van hoestbuien en een slikstoornis, waardoor het kind continu benauwd was.
Medicatie om de epileptische aanvallen te verminderen hielp nauwelijks en leidde bovendien tot ernstige bijwerkingen. "De kans op overlijden op zeer jonge leeftijd door complicaties werd zeer groot geacht", staat in het rapport. "Door de zichtbare klinische verslechtering van het kind hebben de ouders aan de arts gevraagd om het leven van het kind te beëindigen."
Polly van Dijk, voorzitter van de beoordelingscommissie, noemt dit een "enorm ingrijpende beslissing". "Je moet je voorstellen dat je als ouder moet besluiten dat het voor je kind beter is om niet meer te leven. En ook voor de arts is dit een hele zware beslissing."
Second opinion
Eén criterium van de regeling is dat onafhankelijke artsen een second opinion geven. Artsen van het Artsen Steunpunt Levenseinde Kinderen concludeerden dat er "geen reële kans op verbetering van de situatie bestond en er sprake was van een onomkeerbare situatie." De artsen hebben nog alternatieve medicijnen voorgesteld die het lijden als gevolg van de epilepsie moesten verlichten. De behandelend arts heeft dit advies opgevolgd, maar verklaarde aan de commissie dat het kind vervolgens meer klachten kreeg vanwege bijwerkingen.
Voor de uitvoering van levensbeëindiging van kinderen tussen de 1 en 12 jaar zijn nog geen regels vastgelegd. Bij pasgeborenen zijn die er wel. Daarin is opgenomen dat er sprake moet zijn van uitzichtloos, ondraaglijk en onomkeerbaar lijden. Voor de nieuwe regeling voor kinderen tot 12 jaar gelden dezelfde criteria. De beroepsvereniging voor kinderartsen, de NVK, heeft verder uitgewerkt hoe zo'n behandeling zorgvuldig moet worden uitgevoerd.
De beoordelingscommissie stelt dat de arts "in redelijkheid" tot de overtuiging heeft kunnen komen dat er sprake was van ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden. Voorzitter Van Dijk: "Wij zijn uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat de arts zorgvuldig heeft gehandeld."
Alternatieven
Een ander criterium dat in de regelgeving voor pasgeborenen staat, is dat er geen redelijk alternatief voor levensbeëindiging meer is. Andere opties zijn het stoppen van vocht en voeding tot de patiënt overlijdt en palliatieve sedatie. Bij palliatieve sedatie verlaagt een arts met medicijnen het bewustzijn om het lijden te verlichten.
Die opties waren in dit geval geen beter alternatief, zegt kinderarts en hoogleraar kinderpalliatieve zorg Eduard Verhagen. Hij was betrokken bij deze casus voor steun en advies. "Het stoppen van vocht en voeding kan vervelende bijeffecten hebben voor kinderen, waarmee je het lijden juist verergert. En palliatieve sedatie bij kinderen is niet zo makkelijk als het klinkt. Dat mislukt wel eens. Je moet als arts ook afwegen: komen we daarmee niet in een veel gecompliceerdere toestand dan we nu zijn? Dit is precies de afweging die de arts in deze casus heeft gemaakt."
Het oordeel van de commissie is doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie. Het OM kan besluiten de zaak alsnog strafrechtelijk te onderzoeken. "Ik begrijp dat", zegt kinderarts Verhagen. "Want in de kern blijft het ingewikkeld dat je het leven beëindigt van iemand die daar niet om vraagt."
Vanwege dit risico op strafrechtelijke vervolging doet Verhagen een beroep op de toetsingscommissie: "Geef jezelf de opdracht om binnen een beperkte termijn dat oordeel te vellen en duidelijkheid te verschaffen aan degene die zich kwetsbaar heeft opgesteld."
_____________________________________
_____________________________________
De mensen die hier op tegen zijn, lijken me echt intens nare mensen.
Weet niet of het onwetendheid is of gewoon opzettelijke kwaadaardigheid... 
Zien een kind met ernstige epilepsie, kan niet praten, heel de dag benauwd, hersenbeschadiging, bijna geen zicht, slikstoornis, ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden... 2 liefdevolle ouders die voor het leven geschaad zijn door een keuze die niemand wil maken, arts die de situatie beoordeelt, second opinions... en toch denkt men vervolgens "nee, ik weet het beter, laat dat kind maar lijden"
'Arts handelde zorgvuldig bij actieve levensbeëindiging peuter'
De arts die vorig jaar het leven van een ernstig ziek kind actief heeft beëindigd, heeft daarbij zorgvuldig gehandeld. Dat oordeelt een commissie die is ingesteld om deze vorm van levensbeëindiging te beoordelen.
Sinds 2024 bestaat er in Nederland een regeling om het leven van een kind tussen de 1 en 12 jaar, dat ondraaglijk en uitzichtloos lijdt, te beëindigen. Nederland is het eerste land ter wereld met zo'n regeling. Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid schreef deze zomer aan de Tweede Kamer dat de melding over het eerste sterfgeval via deze regeling eind vorig jaar binnenkwam.
Levensbeëindiging versus euthanasie
Het actief beëindigen van het leven van een kind onder de 12 jaar wordt geen euthanasie genoemd. De euthanasiewet schrijft voor dat de patiënt zelf het verzoek moet indienen. Kinderen tot 12 jaar worden door de wet beschouwd als medisch wilsonbekwaam om zelfstandig beslissingen te nemen over medische zorg.
Het gaat om een kind dat op het moment van overlijden bijna 2 jaar was. Het ziekteverloop begon al bij de geboorte. Het kind werd na 26 weken zwangerschap geboren, waarna direct "zeer ernstige complicaties" optraden, staat in het rapport. Na 4,5 maand bleek uit een MRI-scan dat er sprake was van "zeer uitgebreide beschadiging van de hersenen".
Epilepsie
Door die hersenbeschadiging kreeg het kind ernstige epilepsie, met meerdere aanvallen per dag. Het kind kon niet praten en nauwelijks zien, had last van hoestbuien en een slikstoornis, waardoor het kind continu benauwd was.
Medicatie om de epileptische aanvallen te verminderen hielp nauwelijks en leidde bovendien tot ernstige bijwerkingen. "De kans op overlijden op zeer jonge leeftijd door complicaties werd zeer groot geacht", staat in het rapport. "Door de zichtbare klinische verslechtering van het kind hebben de ouders aan de arts gevraagd om het leven van het kind te beëindigen."
Polly van Dijk, voorzitter van de beoordelingscommissie, noemt dit een "enorm ingrijpende beslissing". "Je moet je voorstellen dat je als ouder moet besluiten dat het voor je kind beter is om niet meer te leven. En ook voor de arts is dit een hele zware beslissing."
Second opinion
Eén criterium van de regeling is dat onafhankelijke artsen een second opinion geven. Artsen van het Artsen Steunpunt Levenseinde Kinderen concludeerden dat er "geen reële kans op verbetering van de situatie bestond en er sprake was van een onomkeerbare situatie." De artsen hebben nog alternatieve medicijnen voorgesteld die het lijden als gevolg van de epilepsie moesten verlichten. De behandelend arts heeft dit advies opgevolgd, maar verklaarde aan de commissie dat het kind vervolgens meer klachten kreeg vanwege bijwerkingen.
Voor de uitvoering van levensbeëindiging van kinderen tussen de 1 en 12 jaar zijn nog geen regels vastgelegd. Bij pasgeborenen zijn die er wel. Daarin is opgenomen dat er sprake moet zijn van uitzichtloos, ondraaglijk en onomkeerbaar lijden. Voor de nieuwe regeling voor kinderen tot 12 jaar gelden dezelfde criteria. De beroepsvereniging voor kinderartsen, de NVK, heeft verder uitgewerkt hoe zo'n behandeling zorgvuldig moet worden uitgevoerd.
De beoordelingscommissie stelt dat de arts "in redelijkheid" tot de overtuiging heeft kunnen komen dat er sprake was van ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden. Voorzitter Van Dijk: "Wij zijn uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat de arts zorgvuldig heeft gehandeld."
Alternatieven
Een ander criterium dat in de regelgeving voor pasgeborenen staat, is dat er geen redelijk alternatief voor levensbeëindiging meer is. Andere opties zijn het stoppen van vocht en voeding tot de patiënt overlijdt en palliatieve sedatie. Bij palliatieve sedatie verlaagt een arts met medicijnen het bewustzijn om het lijden te verlichten.
Die opties waren in dit geval geen beter alternatief, zegt kinderarts en hoogleraar kinderpalliatieve zorg Eduard Verhagen. Hij was betrokken bij deze casus voor steun en advies. "Het stoppen van vocht en voeding kan vervelende bijeffecten hebben voor kinderen, waarmee je het lijden juist verergert. En palliatieve sedatie bij kinderen is niet zo makkelijk als het klinkt. Dat mislukt wel eens. Je moet als arts ook afwegen: komen we daarmee niet in een veel gecompliceerdere toestand dan we nu zijn? Dit is precies de afweging die de arts in deze casus heeft gemaakt."
Het oordeel van de commissie is doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie. Het OM kan besluiten de zaak alsnog strafrechtelijk te onderzoeken. "Ik begrijp dat", zegt kinderarts Verhagen. "Want in de kern blijft het ingewikkeld dat je het leven beëindigt van iemand die daar niet om vraagt."
Vanwege dit risico op strafrechtelijke vervolging doet Verhagen een beroep op de toetsingscommissie: "Geef jezelf de opdracht om binnen een beperkte termijn dat oordeel te vellen en duidelijkheid te verschaffen aan degene die zich kwetsbaar heeft opgesteld."
_____________________________________
_____________________________________
De mensen die hier op tegen zijn, lijken me echt intens nare mensen.
Weet niet of het onwetendheid is of gewoon opzettelijke kwaadaardigheid... Zien een kind met ernstige epilepsie, kan niet praten, heel de dag benauwd, hersenbeschadiging, bijna geen zicht, slikstoornis, ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden... 2 liefdevolle ouders die voor het leven geschaad zijn door een keuze die niemand wil maken, arts die de situatie beoordeelt, second opinions... en toch denkt men vervolgens "nee, ik weet het beter, laat dat kind maar lijden"
🇨🇳🇻🇳🇱🇦🇨🇺🇰🇵🇷🇺☭
Niemand wil kinderen laten lijden. Het punt is eerde waar trekken we de grens? Dat moet heel zorgvuldig gebeuren, anders dreig je af te dwalen naar een situatie dat te snel bij een handicap besloten wordt tot euthanasie. Dus de waarheid ligt ergens tussen SGP en D66 in, maar deze beide partijen zijn dus de extremen.quote:Op woensdag 9 september 2026 16:23 schreef Mikeytt het volgende:
https://nos.nl/nieuwsuur/(...)nsbeeindiging-peuter
'Arts handelde zorgvuldig bij actieve levensbeëindiging peuter'
De arts die vorig jaar het leven van een ernstig ziek kind actief heeft beëindigd, heeft daarbij zorgvuldig gehandeld. Dat oordeelt een commissie die is ingesteld om deze vorm van levensbeëindiging te beoordelen.
Sinds 2024 bestaat er in Nederland een regeling om het leven van een kind tussen de 1 en 12 jaar, dat ondraaglijk en uitzichtloos lijdt, te beëindigen. Nederland is het eerste land ter wereld met zo'n regeling. Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid schreef deze zomer aan de Tweede Kamer dat de melding over het eerste sterfgeval via deze regeling eind vorig jaar binnenkwam.
[ afbeelding ]
Levensbeëindiging versus euthanasie
Het actief beëindigen van het leven van een kind onder de 12 jaar wordt geen euthanasie genoemd. De euthanasiewet schrijft voor dat de patiënt zelf het verzoek moet indienen. Kinderen tot 12 jaar worden door de wet beschouwd als medisch wilsonbekwaam om zelfstandig beslissingen te nemen over medische zorg.
Het gaat om een kind dat op het moment van overlijden bijna 2 jaar was. Het ziekteverloop begon al bij de geboorte. Het kind werd na 26 weken zwangerschap geboren, waarna direct "zeer ernstige complicaties" optraden, staat in het rapport. Na 4,5 maand bleek uit een MRI-scan dat er sprake was van "zeer uitgebreide beschadiging van de hersenen".
Epilepsie
Door die hersenbeschadiging kreeg het kind ernstige epilepsie, met meerdere aanvallen per dag. Het kind kon niet praten en nauwelijks zien, had last van hoestbuien en een slikstoornis, waardoor het kind continu benauwd was.
Medicatie om de epileptische aanvallen te verminderen hielp nauwelijks en leidde bovendien tot ernstige bijwerkingen. "De kans op overlijden op zeer jonge leeftijd door complicaties werd zeer groot geacht", staat in het rapport. "Door de zichtbare klinische verslechtering van het kind hebben de ouders aan de arts gevraagd om het leven van het kind te beëindigen."
Polly van Dijk, voorzitter van de beoordelingscommissie, noemt dit een "enorm ingrijpende beslissing". "Je moet je voorstellen dat je als ouder moet besluiten dat het voor je kind beter is om niet meer te leven. En ook voor de arts is dit een hele zware beslissing."
[ afbeelding ]
Second opinion
Eén criterium van de regeling is dat onafhankelijke artsen een second opinion geven. Artsen van het Artsen Steunpunt Levenseinde Kinderen concludeerden dat er "geen reële kans op verbetering van de situatie bestond en er sprake was van een onomkeerbare situatie." De artsen hebben nog alternatieve medicijnen voorgesteld die het lijden als gevolg van de epilepsie moesten verlichten. De behandelend arts heeft dit advies opgevolgd, maar verklaarde aan de commissie dat het kind vervolgens meer klachten kreeg vanwege bijwerkingen.
Voor de uitvoering van levensbeëindiging van kinderen tussen de 1 en 12 jaar zijn nog geen regels vastgelegd. Bij pasgeborenen zijn die er wel. Daarin is opgenomen dat er sprake moet zijn van uitzichtloos, ondraaglijk en onomkeerbaar lijden. Voor de nieuwe regeling voor kinderen tot 12 jaar gelden dezelfde criteria. De beroepsvereniging voor kinderartsen, de NVK, heeft verder uitgewerkt hoe zo'n behandeling zorgvuldig moet worden uitgevoerd.
De beoordelingscommissie stelt dat de arts "in redelijkheid" tot de overtuiging heeft kunnen komen dat er sprake was van ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden. Voorzitter Van Dijk: "Wij zijn uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat de arts zorgvuldig heeft gehandeld."
Alternatieven
Een ander criterium dat in de regelgeving voor pasgeborenen staat, is dat er geen redelijk alternatief voor levensbeëindiging meer is. Andere opties zijn het stoppen van vocht en voeding tot de patiënt overlijdt en palliatieve sedatie. Bij palliatieve sedatie verlaagt een arts met medicijnen het bewustzijn om het lijden te verlichten.
Die opties waren in dit geval geen beter alternatief, zegt kinderarts en hoogleraar kinderpalliatieve zorg Eduard Verhagen. Hij was betrokken bij deze casus voor steun en advies. "Het stoppen van vocht en voeding kan vervelende bijeffecten hebben voor kinderen, waarmee je het lijden juist verergert. En palliatieve sedatie bij kinderen is niet zo makkelijk als het klinkt. Dat mislukt wel eens. Je moet als arts ook afwegen: komen we daarmee niet in een veel gecompliceerdere toestand dan we nu zijn? Dit is precies de afweging die de arts in deze casus heeft gemaakt."
Het oordeel van de commissie is doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie. Het OM kan besluiten de zaak alsnog strafrechtelijk te onderzoeken. "Ik begrijp dat", zegt kinderarts Verhagen. "Want in de kern blijft het ingewikkeld dat je het leven beëindigt van iemand die daar niet om vraagt."
Vanwege dit risico op strafrechtelijke vervolging doet Verhagen een beroep op de toetsingscommissie: "Geef jezelf de opdracht om binnen een beperkte termijn dat oordeel te vellen en duidelijkheid te verschaffen aan degene die zich kwetsbaar heeft opgesteld."
_____________________________________
_____________________________________
De mensen die hier op tegen zijn, lijken me echt intens nare mensen.
Zien een kind met ernstige epilepsie, kan niet praten, heel de dag benauwd, hersenbeschadiging, bijna geen zicht, slikstoornis, ondragelijk, uitzichtloos en onomkeerbaar lijden... 2 liefdevolle ouders die voor het leven geschaad zijn door een keuze die niemand wil maken, arts die de situatie beoordeelt, second opinions... en toch denkt men vervolgens "nee, ik weet het beter, laat dat kind maar lijden"
The End Times are wild
Wat een hel voor de betrokkenen.
Het einde van de dag is nabij als kleine mensen lange schaduwen werpen.
Wat is binnen de huidige regelgeving niet zorgvuldig genoeg?quote:
[..]
Niemand wil kinderen laten lijden. Het punt is eerde waar trekken we de grens? Dat moet heel zorgvuldig gebeuren, anders dreig je af te dwalen naar een situatie dat te snel bij een handicap besloten wordt tot euthanasie. Dus de waarheid ligt ergens tussen SGP en D66 in, maar deze beide partijen zijn dus de extremen.
🇨🇳🇻🇳🇱🇦🇨🇺🇰🇵🇷🇺☭
Verschrikkelijke situatie voor alle betrokkenen. Het lijden maar laten voortduren lijkt me eigenlijk nog de meest inhumane optie, dus "goed" gehandeld in dit geval. Denk ik. Ik ben blij dat ik niet een van de ouders ben, en ik ben blij dat ik geen arts ben die dit soort handelingen moet verrichten.
En dat is dus waarom dit hele circus omtrent de zorgvuldigheid is opgetuigd. In dit dossier is het handelen van de arts hierop getoetst en dus zorgvuldig bevonden. Daar hoeven de SGP, D66 of wie dan ook niet meer bij te komen kijken, om die grens te trekken.quote:
[..]
Niemand wil kinderen laten lijden. Het punt is eerde waar trekken we de grens? Dat moet heel zorgvuldig gebeuren, anders dreig je af te dwalen naar een situatie dat te snel bij een handicap besloten wordt tot euthanasie. Dus de waarheid ligt ergens tussen SGP en D66 in, maar deze beide partijen zijn dus de extremen.
Het is goed dat men blijven kritisch kijken naar beëindig iemands leven.
Het moet ook niet te makkelijk worden zoals men met huisdieren doen.
Er moet ten minste geprobeerd levenskwaliteit mee te verbeteren of genezen. Maar als het niet lukt, is soms dan beter laten gaan.
Het moet ook niet te makkelijk worden zoals men met huisdieren doen.
Er moet ten minste geprobeerd levenskwaliteit mee te verbeteren of genezen. Maar als het niet lukt, is soms dan beter laten gaan.
Al die ontdekkingsreizen door mensen, ze hebben nooit tegenhouden door domheid van mensen
Zijn ze ook.quote:
De mensen die hier op tegen zijn, lijken me echt intens nare mensen.
Dat zijn bijvoorbeeld SGP'ers en allerlei pro life debielen.
Deceit for a lifetime has taken it's toll.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
|
|
