In mijn ogen de verweesde blik van een verdwaald kind
De sporen van jouw liefde steken in mijn borst
De duisternis komt op me af als een eskader bommenwerpers
En ik ben nu eenmaal iemand die nooit naar de prijs vraagt
De wind waait door mijn hoofd, van het zuiden naar het noorden
Ik ben alleen tussen de ruïnes van mijn gedachten
Woorden blijven voor eeuwig doorklinken in de leegte
Opnieuw rust de mantel van pijn op mijn schouders
Met jou aan mijn zijde kijk ik naar de wereld en zie ik dezelfde droom
Als een gek schreeuw ik om mijn liefde
Ik kruip tegen je aan en als je het toestaat, blijf ik vannacht
En wanneer het ochtend is, weet ik niet waar ik wakker word
Solly is retrench, hy hoort dit gister by sy baas
Vanaand gaan hy hom dronk suip en dan sy breins uitblaas