Ik krijg tranen in m'n ogen hoe je dit hebt beschreven.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:18 schreef RedShoe het volgende:
Een onzichtbaar gevoel wat in je lichaam kruipt en zich als een nare ziekte nestelt in je hersenen. Het maakt je moe en lusteloos. Het voelt alsof je leven geen enkele zin meer heeft. Moedeloos probeer je er nog wat van te maken, maar de depressie hangt als een zwaar blok beton aan je benen en haalt alle energie uit je lijf. Je probeert nog te schreeuwen, want je voelt dat je verdrinkt in een moeras van wanhoop. Maar er komt geen geluid. Tranen van angst rollen over je wangen, als de moedeloosheid je verder naar beneden trekt tot je adem afgesneden wordt van elke hap lucht.
En niemand heeft je gehoord, niemand zag je schreeuwen of zag je wegzinken in je eigen ellende. De ellende die zo groot werd, dat je niet kon vertellen of uitleggen wat nou precies de oorzaak was van alle problemen. Je psychisch lijden hing als een zware deken over je hoofd en je kon hem niet van je afkrijgen. En nu is alles zwart. Een donkere duistere leegte.
Je kijkt om je heen. Heel vaag zie je een streepje licht. Het flikkert aan en uit en wordt steeds feller. Je knippert met je ogen en probeert te bewegen. Wanhopig probeer je te blijven kijken naar het laatste licht wat je ziet. De deken is zwaar. Met alle kracht die je nog hebt probeer je hem van je af te gooien, maar het lukt bijna niet. Je laatste wil lijkt gebroken.
Maar in de verte knippert het licht. Je blijft het zien.
Dikke knuffelquote:Op donderdag 10 september 2026 09:42 schreef RedShoe het volgende:
Ik voel een leegte. Geen mens die mij begrijpt. De dagen slepen zich voort.
Ik kan het ook niet goed uitleggen wat dat gevoel is.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |