Ik hou van de zangeres Dido (meestal zonder achternaam), en als ik naar filmpjes zocht op Youtube, kreeg ik veel resultaten met
‘Dido and Aeneas’. Dat bleek dus een Engelse opera van Henry Purcell te zijn. Toen ik een cd daarvan vond in de kringloop, heb ik die meegenomen en een keer afgeluisterd (ja, dat slaat inderdaad nergens op, maar toch is het zo gegaan).
Later bedacht ik me dat er toch wel enkele mooie stukjes in zaten, en dus nog een keer gedraaid, en toen nog vaker, omdat het van begin tot eind gewoon prachtige muziek is. Het werk is oud, kort, rustig, en met een bescheiden instrumentatie.
Een tijd later zou het uitgevoerd worden in het Zuiderstrandtheater door een Italiaans gezelschap, dus wij erheen op een prachtige voorjaars zondagmiddag. En wat een gedenkwaardige middag werd het. Ik ging wel vaker naar klassieke concerten, maar de ervaring om dit muziekstuk in het echt te horen was niet minder dan magisch. Een totaalbeleving van dramatiek, muziek, zang, en dans, in optima forma.
Ik begreep ook gelijk de eeuwenoude aantrekkingskracht van de opera, en ga er sindsdien regelmatig naar toe. Het is nu mijn favoriete avondje (of middagje) uit. D&A staat nog steeds in mijn top 3, samen met
‘Carmen’ van Bizet, en
‘Satyagraha’ van Philip Glass.
Maar terug naar D&A. Er zijn genoeg versies on line te vinden, en lange tijd was een amateuristische registratie van een Art School in San Francisco favoriet, maar 3 jaar geleden vond ik een uitvoering die echt uitzonderlijk mooi en stijlvol was, alleen in een rampzalige beeldkwaliteit. Het bleek nota bene een Nederlandse productie te zijn, uit 1996.
Deze week dacht ik: Zou het misschien in de Schatkamer staan? En jawel, hoor. Niet echt in HD-beelden, maar wel een stuk beter als op Youtube, en met ondertitels!
Dus, ondanks dat de betovering pas totaal is als je dit echt puur hoort en ziet, en niet via microfoons, speakers, en schermpjes, is dit mijn tip om te genieten van iets heel moois. En daarmee zelfs misschien wat levensvreugde, en vertrouwen in de mensheid, te tanken.
Dido & Aeneas