[Zondag 14 juni 22:00] Nederland - Japan #6 Haxibal?

Eindelijk, we gaan nu écht beginnen. 9 wedstrijden zijn er geweest, bij de tiende zijn WIJ aan de beurt. Nederland. Net als in 2010 spelen WE tegen Japan. Toen haalden we de finale, dat moet nu dus ook prima kunnen. Goed nieuws voor de liefhebber, het is nog op een acceptabele tijd. 10 uur is best laat, maar dan kunnen we rond middernacht nog naar bed. Of de hele nacht door met de volgende wedstrijden, de keuze is reuze.

De weg naar de genoemde finale zal nu minder makkelijk zijn en nog langer duren. Japan is niet het Japan van 2010, dat is een hecht collectief geworden. Je moet na de groepsfase ook nog de zestiende finale overleven. En eerlijk.. Nederland heeft ook niet de grote sterren die het toen wel had. Van Persie en Robben zijn ingewisseld voor Malen en Gakpo. Dat is toch even slikken. Er zijn ook blessures. Xavi Simons raakte geblesseerd en kunnen we schrappen. Emegha, niet fit en wegwezen. En dan is er Jurrien Timber nog bij gekomen, hij werd slachtoffer van een nieuw pijntje op de training. Gelukkig is de niet fitte Depay er gewoon bij en mist Nederland in de oefenpotjes legio kansen. Goed voor het vertrouwen.

Het houdt allemaal niet over dus. De Oranjekoorts valt dan ook tegen, door een matig Nederland, de tijden en ook het feit dat het voorlopig vooral het feestje van Infantino/Trump lijkt te zijn ipv dat het echt over voetbal zou gaan. En dan ook nog als eerste tegenstander Japan. Vergeet niet, Japan versloeg vorig WK verrassend Duitsland én Spanje, al was na pingels Kroatië alsnog te sterk in de achtste finale. Daarna werd in oefenpotjes Engeland en Brazilië verslagen. Maar hoe goed zijn ze nou echt? Ik vind Japan een van de lastigst in te schatten teams. Ze hebben geen echte toppers, maar het is een gevalletje 'de kracht van het team is het team'. Kubo is misschien nog de grootste naam, maar het is toch ook allemaal wel subtop. Veel ook wat in Nederland voetbal of dat heeft gedaan. Sugiwara, Itakura, Doan, Watanabe, Ueda, Ogawa, Tomiyasu, Shiogai, noem ze maar. Opvallend is dat Koki Sano, NEC-revelatie, er niet bij is. Nee, in Japan hebben ze liever Liverpool B-keus Endo. Zijn broer van Mainz is er wel bij.

Naast die 1-0 op het WK van 2010 in verder een verschrikkelijke wedstrijd, met een ketser van de Japanse keeper die voor de goal zorgde, speelde Nederland in die jaren nog 2x tegen Japan. 1x werd het 3-0, een maal werd het 2-2. Japan won dus in ieder geval nog nooit. Het is iets. Hopelijk komt daar in Arlington, een voorstad van Dallas, geen verandering in. Het stadion, gesponsord door AT&T, is een van de groteren waar we langskomen. Alweer een American Footballstadion. Ach ach. Laten we daar niet aan beginnen dat te duiden. Wat vooral te hopen is is dat de oranjekoorts enigszins van de grond komt. Een beetje dan, want ik heb ook niet zoveel zin in allerlei juichlaven die niet weten of er zand of lucht in een bal zit. Maar hopen dat Nederland verliest is al helemaal treurig.

Nederland ontsnapt.