Het was een wat gezapige etappe. Na enkele mislukte pogingen ging al vrij snel een groep van 5 man weg, met daarbij Lopez van Movistar en onze Jardi van der Lee. De sprintersploegen roken hun kans, maar hielden de kopgroep vrij kort. Daardoor kwam er een tiental kilometer voor de eerste klim opeens weer een aantal demarrages, waarna een grotere groep zich bij de koplopers voegde. De samenwerking was echter abominabel, tot een groepje met bijna dezelfde samenstelling als de oorspronkelijke kopgroep weg reed, echter zonder Movistar renner Lopez. Op de eerste klim begon Movistar daarom dan toch te rijden, met als doel de sprinters te lossen en Oorluis in een zetel naar de finish te rijden. We hadden het beulswerk van Milesi ook al in etappe 4 gezien, hij kreeg nu hulp van o.a. Enric Mas. Dit leek eerst minder goed te werken dan in de 4e etappe, maar een paar kilometer voor de top van de 2e klim werden Milan en Magnier toch gelost.
Na de top van de klim ontstond er een mooi spel tussen het peloton en de achtervolgende groep met de topsprinters. Omdat het wat op en af liep, en omdat EF Movistar begon te helpen liep het verschil op tot bijna anderhalve minuut. Daarna liep het verschil langzaam af naar net boven een minuut, maar kwam er ook snel een status quo. Rond 20 kilometer van de meet werd wel duidelijk dat Milan en co niet meer terug ging komen, niet snel daarna hielden ze daarom er ook mee op. Ciccone deed nog een alibi-aanval op 7 kilometer van de meet en kreeg Arrieta met zich mee. Vier kilometer van het einde demarreerde Alec Segaert, die pakte meteen een mooi gat. Mede omdat de resterende sprintersploegen al veel gewerkt hadden en Vocsnor het wat liet lopen, pakte hij de zege. Erkend dopeur Toon A. werd nog tweede door de sprint van het uitgedunde peloton te winnen.
![etappe-13-profiel.jpg?01]()
Etappe 13 van de Giro is een rit die op het eerste gezicht weer een etappe lijkt voor vluchters, of een goed klimmende puncher. De rit loopt van Alessandria naar Verbania en is ongeveer 189 kilometer lang met zo’n 1400 hoogtemeters. de openingsfase gaat waarschijnlijk heel snel verlopen: brede wegen, lange rechte stroken en een nervositeit omdat veel renners in de vlucht willen gaan zitten. De eerste 160 kilometer zijn grotendeels vlak en kun je dus in principe overslaan. Tenzij je graag een doorsnede van Noord-Piemonte wil krijgen. Het vormen van de kopgroep is allicht nog interessant, dus misschien is het toch waard om het eerste uur in te schakelen om dit te bekijken. Het kan zomaar eens lang gaan duren, omdat er dus veel renners in de ontsnapping willen zitten.
![etappe-13-route.jpg?01]()
De startplaats Alessandria zelf is geen toeristische superster zoals Florence of Verona, maar het is wel een klassieke Piemontese stad met brede pleinen. De stad heeft zware bombardementen gekend tijdens de tweede wereldoorlog, dus heel veel historische waarde is er niet meer. In de gelijknamige provincie ligt er nog wel de 'Sacro Monte di Crea', een bedevaartsoord gebouwd in 1589. Het maakt deel uit van de negen Sacri Monti van Piëmont en Lombardije die sinds 2003 op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan. Wielerfans kennen de streek vooral vanwege haar band met Fausto Coppi, die in deze provincie geboren is.
![piemonte-rijstvelden-risotto-vercelli-novara-biella-1.jpg.webp]()
Van Alessandria trekt het peloton noordwaarts richting Casale Monferrato, een stadje aan de Po-rivier dat midden in de heuvelachtige Monferrato-regio ligt. Dat gebied staat bekend om zijn wijncultuur en UNESCO-landschappen met glooiende heuvels, kastelen en kleine dorpjes. Hoewel de renners hier nog niet echt klimmen, verandert het decor langzaam van industriële vlakte naar een klassiek Noord-Italiaans cultuurlandschap. Na ongeveer 75 kilometer volgt Vercelli, het centrum van de Italiaanse rijstproductie. In mei zouden de rijstvelden vaak vol water moeten staan volgens mijn bronnen. Op televisie zou dat schitterende beelden kunnen opleveren. De stad zelf heeft een indrukwekkende basiliek, de Basilica di Sant'Andrea, één van de vroegste gotische kerken van Italië.
![Lake-Maggiore-Italy.jpg]()
Verder noordelijk verandert de sfeer opnieuw wanneer de koers richting de merenregio trekt. De Alpen beginnen zich aan de horizon af te tekenen en de wegen worden smaller en technischer. Rond Lake Maggiore wordt het ineens een totaal andere etappe. De westelijke oever van het Lago Maggiore zou één van de mooiste stukken van Noord-Italië moeten zijn. De renners passeren elegante promenadeplaatsen, oude villa’s en subtropische tuinen. Vooral de omgeving van Stresa is wereldberoemd, of moet ik berucht zeggen. Op de kop af bijna 5 jaar geleden was hier een incident met een gondel bij een kabelbaan, waarbij 14 van de 15 inzittenden verongelukten. Als gevolg daarvan werd de klim naar Mottarone in de Giro van dat jaar geschrapt. Vanaf de weg zie je vaak de Borromean Islands liggen: kleine eilanden met barokke paleizen en botanische tuinen die al eeuwenlang aristocraten en kunstenaars aantrekken.
![Uc2Iz0oAXFxuAtxZX6wC_150426-101559.jpg?v=20260415101559]()
Met nog ongeveer 30 kilometer te gaan begint de echte finale, en krijgen we waarschijnlijk het spel tussen de renners van de kopgroep. Eerst krijgen de renners de klim naar Bieno voorgeschoteld: ongeveer 2,3 kilometer aan 6%. Niet heel zwaar, maar waarschijnlijk zwaar genoeg om schiftingen te laten ontstaan in een eventuele kopgroep met ook mindere klimmers. De echte scherprechter volgt kort daarna: de klim naar Ungiasca. Officieel 4,7 kilometer aan gemiddeld 7%, maar dat gemiddelde verbergt een gemeen profiel. Een strook van meer dan twee kilometer gaat richting 10%. Ideaal weer voor punchers dus. Zullen we Narvaez al weer opschrijven? Of anders Christen? Na de top is het nog nog een snelle afdaling richting Verbania, waarna de laatste kilometers langs het meer lopen. De top ligt relatief dicht bij de finish, het is nog iets meer 13 kilometer rijden tot de streep. Een klein groepje of een solo rijder daar perfect standhouden.
De aankomst in Verbania wordt waarschijnlijk één van de mooiste finishbeelden van deze Giro. De stad ligt letterlijk tussen water en bergen. Vooral de wijk Pallanza heeft een elegante boulevard met uitzicht over het Lago Maggiore. De beroemdste trekpleister is zonder twijfel de Villa Taranto Botanical Gardens, een botanische tuin vol exotische planten en terrassen boven het meer. Voor Italiaanse wielerfans heeft Verbania waarde, want Filippo Ganna werd hier geboren. Wie weet probeert hij daarom in de kopgroep te gaan zitten, al wordt het lastig tegen de betere punchers.
![ApMM0m4qJIji7bslZL6N_150426-101511.jpg?v=20260415101511]()
De laatste echt serieuze bocht ligt iets meer dan een kilometer van de finish, dus ik verwacht geen grote problemen deze keer zelfs al zou er een grotere groep hier aan komen voor een sprint.
Wie wint er?1. Jhonatan Narvaez -- Wie anders?
2. Jan Christen -- Probeert nog wel zijn ploeggenoot te achterhalen, maar komt te kort, ondanks meerdere pogingen.
3. Antonio Morgado -- Voltooid de sweep voor UAE.
4. Igor Arrieta -- Heeft al een etappe gewonnen, dus mag voor zijn ploeggenoten werken.
5. Mikkel Bjerg -- Moet ook weer veel werken voor zijn ploeggenoten, maar blijft nog net een uitgedunde groep voor.
De 13e etappe van de Giro d'Italia gaat om 12:40 uur van start, en finish is rond 17:15.
[ Bericht 0% gewijzigd door Felagund op 21-05-2026 22:59:30 ]
You don't need a weatherman to know which way the wind blows.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Album top 100 2024