[GIRO 2026] Etappe 6: Paestum - Napoli(142km)

Het was vandaag een wat merkwaardige rit. Het kon alle kanten op, uiteindelijk is het echte spektakel(tot we in de laatste 15 kilometer kwamen) uitgebleven. Het was in ieder geval de hele rit verschrikkelijk weer met veel regen. Toch waren er vanaf het begin veel uitvalspogingen, de echte grote mannen kregen echter geen ruimte. Victor Campenaerts had ook plannen en die kreeg uiteindelijk 12 mannen mee. Einer Rubio was op 11 seconden de best geklasseerde, helaas had hij de benen niet en viel nadat de beklimming van de Montagna Grande di Viggiano was begonnen terug in het peloton.

Tijdens die beklimming besloot Igor Arrieta voor eigen kansen te gaan, later kreeg hij gezelschap van Afonso Eulálio die op 1,11 in het algemeen klassement stond. In het peloton maakte Lidl Trek niet echt aanstalten om het gat te dichten en zo Ciccone in het roze te houden, alleen onze Eritreese vriend Amanuel Ghebreigzhabier werd op kop van het peloton gezet waardoor het verschil niet minder werd. Dit was toch wel enigszins opmerkelijk als je het mij vraagt, 1 mannetje erbij en je komt een stuk dichter. Koentje Bouwman ging na de beklimming met 2 anderen nog in de contra-attack maar die bleven uiteindelijk op 2 minuten hangen.

Na een stukje plateau begon de echte afdaling naar de finish, het was duidelijk dat het tussen Eulalio en Arrieta zou gaan, wat we toen nog niet wisten was dat we nog een stukje slapstick zouden krijgen in de finale. Het was nog steeds gruwelijk nat en eerst ging Arrieta onderuit in een bocht, waardoor hij de aansluiting met de Portugees verloor. Nog geen 10 minuten later gebeurde Eulalio exact hetzelfde, waardoor ze elkaar weer tegenkwamen. Om de chaos compleet te maken mist Arrieta nog een bocht en fietst een afzetlint tegemoet, waardoor hij weer in de achtervolging moet. Uiteindelijk komt Arrieta toch nog in de laatste meters op klasse dichtbij en haalt Eulalio in en wint de rit, de Portugees mag het roze dragen. Bizarre laatste kilometers.

Dan de dag van vandaag we gaan van Paestum naar Napels.

Napels, je zou het de Pau van de Giro kunnen noemen. Vooral de laatste jaren blijken ze schijnbaar over grote zakken geld te beschikken. Vanaf 2022 is de stad geen een keer overgeslagen.


Deze korte rit begint in Paestum, waar je volgens de toeristische boekjes de best bewaarde Griekse tempels kan bekijken. Beter onderhouden dan de Griekse tempels in Griekenland zelf naar het schijnt. Na een neutralisatie van 8 kilometer kan deze toch vrij korte rit beginnen met 30 kilometer langs de Tyrreense zee richting de zeer toeristische Amalfi kust. Daarna wordt er een grote lus door het binnenland gereden op weg naar Napels. We komen 1 klimmetje van betekenis tegen de Cava de Terreni, geclassificeerd als een klim van de vierde categorie, en heel veel meer is het ook niet met 7 kilometer aan 2,7%.

De publiekstrekker deze etappe is de vulkaan de Vesuvius die zal opdoemen hoe dichter we bij Napels komen. De vulkaan is sinds 1944 rustig maar heeft in het verleden flink wat ellende veroorzaakt. De grootste en eerst gedocumenteerde uitbarsting was 79 jaar voordat onze jaartelling begon. Verschillende steden lagen compleet in de as. Nog steeds is er angst voor een uitbarsting, in deze tijd zouden 3 miljoen mensen daardoor geraakt kunnen worden.


In het binnenland hebben we na 90 kilometer een tussensprint en 23 kilometer voor de finish de licht gesponsorde Red Bull kilometer. Op het eerste gezicht zou je zeggen dat dit voor de sprinters is, ook als je naar de winnaars van de afgelopen drie jaar in Napels kijkt: Mads Pedersen, Olav Kooij en Kaden Groves. Maar het zou dit jaar zo anders kunnen zijn, en dit komt door de wat opmerkelijke finish.


Waar de laatste paar kilometers nog netjes langs de boulevard gaan, leek het de organisatie leuk om in de laatste 700 meters een klimmetje over klinkers neer te leggen. Het is ongeveer 4% over die 700 meter naar de finish op de Piazza del Plebiscito waar eveneens kasseien liggen. Het echte opmerkelijke zit in de letterlijke U-bocht die op 400 meter voor de finish in het klimmetje zit. Een U-bocht vol in de finale van een sprintetappe in de eerste week van de Giro, wat kan er misgaan zou je zeggen? Het is te hopen dat er al het een en ander is uitgedund in de positionering naar de finale toe. Al zit er voor de U-bocht ook nog een 90 graden bocht in de laatste kilometer. Het kan niet anders dan dat de UCI veiligheidsfunctionarissen al vroeg aan de limoncello zaten bij het goedkeuren van deze finale.

Pas als je inzoomt zie je hoe debiel deze finale is getekend.


Na de start om 13:50 kan de tv snel weer een uur of drie uit. Er zal waarschijnlijk een kansloos groepje wegrijden die net voor de finale worden gepakt waarna de grote mannen voor de etappezege gaan. Het zal een sprint worden, maar het lijkt mij te zwaar voor de Dylan Groenewegens van deze wereld.

Ik doe niet voor niets nooit meer aan wielerspelletjes, daarvoor heb ik er gewoon te weinig verstand van. Ik pak even verschillende sites erbij voor de voorspelling:

1. Magnier
2. Milan
3. Andresen
4. Mikhels
5. Groenewegen(volgens de sites en Tom toch favoriet)