[ronde 92 Het Dodetopicspel #20303]

Een box vol Japanse snacks om zelf te ontdekken 🍡🍫
Dit wil je toch gewoon een keer proberen? 😍

quote:

Op vrijdag 17 april 2026 01:25 schreef drakin het volgende:
Een box vol Japanse snacks om zelf te ontdekken 🍡🍫
Dit wil je toch gewoon een keer proberen? 😍

Lijkt mij ook

Een gratis dekbed voor jou! 😍

Je kiest er één en krijgt de tweede cadeau.

Meer comfort, minder gedoe en dubbel zo lekker slapen.

Maar let op: OP=OP 🤭

quote:

Op vrijdag 17 april 2026 01:27 schreef drakin het volgende:
Een gratis dekbed voor jou! 😍

Je kiest er één en krijgt de tweede cadeau.

Meer comfort, minder gedoe en dubbel zo lekker slapen.

Maar let op: OP=OP 🤭

Gratis altijd goed

Mensen die de griep hebben gehad of de jaarlijkse griepprik krijgen, zijn mogelijk verrassend goed beschermd tegen de vogelgriep, H5N1. Dat is goed nieuws: al jaren zijn medici diep bezorgd dat de vogelgriep een verwoestende pandemie kan ontketenen, als het virus overspringt naar de mens.

Bekijk deze YouTube-video

Social Deal Weektopper! 🔥
Nu online! Geniet vanaf ¤17 (48% korting) van dag- of avondentree voor SpaWell in Peize: geniet van de sauna's en diverse baden en word weer zen. 😍

Profiteer snel want OP is OP! ⏰

Ian Watson, de productieve sciencefictionauteur en de eerste romanschrijver die romans schreef gebaseerd op Warhammer 40k, is op 13 april overleden in Gijón, Spanje, volgens een bericht op de officiële website met overlijdensberichten voor de regio Asturië. Watson, auteur en coauteur van 35 romans, schreef de Inquisition War-trilogie en de losstaande roman Space Marine begin jaren 90. Zijn schrijfstijl is volkomen uniek in vergelijking met de vele Warhammer 40k-boeken die daarna verschenen.
Watson werd geboren op 20 april 1943 in de Engelse kathedraalstad St. Albans. Voordat hij romanschrijver werd, gaf hij Engelse les in Tanzania en Tokio, en doceerde hij 'Future Studies' aan de Birmingham Polytechnic. Zijn eerste gepubliceerde werk was het kortverhaal Roof Garden Under Saturn in het tijdschrift New Worlds in 1969, terwijl zijn eerste volledige roman, het jeugdboek Japan: A Cat's Eye View, in hetzelfde jaar verscheen. In 1973 werd zijn eerste gepubliceerde sciencefictionroman, The Embedding, genomineerd voor verschillende prijzen, en de Franse vertaling won in 1975 de Prix Apollo.

Voordat Games Workshop zijn succesvolle uitgeverij Black Library oprichtte, deed het bedrijf verschillende pogingen om Warhammer-boeken uit te geven. In 1987 rekruteerde GW David Langford, een sciencefictionauteur en recensent voor White Dwarf Magazine, om een samenwerking met Penguin voor te stellen. Langford probeerde vervolgens gevestigde auteurs te werven, en Watson was een van hen - maar hij weigerde.

Die poging tot Warhammer-fictie liep op niets uit. GW probeerde het opnieuw, ditmaal met de gerenommeerde David Pringle, destijds redacteur van Interzone magazine, aan het roer van het project, met het idee om een eigen fictie-imprint op te richten genaamd GW Books. Watson werd opnieuw benaderd en, hoewel hij krap bij kas zat, zei hij dit keer ja.

​Watson begon met veel bravoure te schrijven voor de imprint GW Books. In een interview met Stephen Baxter, oorspronkelijk gepubliceerd in Vector magazine, zegt Watson: "Ik leerde de Encyclopaedia Psychotica Galactica... en hallucineerde mezelf vervolgens in het 40K-milieu, waarna ik enorm veel plezier beleefde aan het op een sombere, gotische en lugubere manier de grenzen opzoeken." Niet alle auteurs die bijdroegen aan de eerste generatie Warhammer tie-in romans gebruikten hun eigen naam, maar Watson deed dat wel. Hij schreef vier romans: Inquisitor, Harlequin en Chaos Child, die samen de Inquisition War-trilogie vormden, en de losstaande roman Space Marine.

Watsons romans vertegenwoordigen Warhammer 40k in een kiemstadium, toen veel conventies van de setting, van het alledaagse tot het metafysische, nog moesten worden vastgelegd. Zijn schrijfstijl is vaak luguber en zeer seksueel getint. Buiten Warhammer 40k is een van zijn meest beruchte boeken Orgasmachine, een dystopisch sciencefictionverhaal geïnspireerd op Japanse strips en de speculatieve erotiek die in de jaren 60 door Essex House werd uitgegeven. Hoewel dit de boeken een schok maakt voor iedereen die niet bekend is met de reguliere Warhammer 40k, brengt Watson de vreemdheid, onmenselijkheid en parafilische obsessie naar voren die in de sub tekst van het waanzinnige Imperium van de Mensheid schuilgaan.

Wanneer Watson beschrijft hoe Space Marine-neofieten gedwongen worden zich te tegoed te doen aan een afschuwelijk banket van gif en rottende karkassen om hun nieuw geïmplanteerde Omophaea te testen, ontdoet hij zich niet alleen van de glamour die Warhammer 40k zo aantrekkelijk maakt, maar verwijst hij ook indirect naar de canonieke erotische roman 120 dagen van Sodom van de Marquis du Sade – een bewering die je van geen enkele andere Warhammer 40k-auteur kunt maken.

De daadwerkelijke publicatie van alle 40k-boeken van Watson werd verstoord door het mislukken van Games Workshop's interne uitgeefproject en werd uiteindelijk in 1995 voltooid door Boxtree. Herdrukken van de boeken lieten lang op zich wachten, zelfs nadat GW Black Library succesvol had gelanceerd. De Inquisitieoorlog-romans werden uiteindelijk opnieuw uitgegeven, waarbij het eerste deel vanaf 2002 de titel Draco kreeg in plaats van Inquisitor om verwarring met het recent uitgebrachte oorlogsspel met dezelfde naam te voorkomen. Om canonconflicten op te lossen, schreef Watson een in-universe voorwoord bij het boek, waarin hij het geheel afdeed als een weefsel van leugens.

Watsons schrijverscarrière duurde voort tot ver in het nieuwe millennium en zijn officiële biografie en bibliografie zijn te vinden op zijn website. Hij wordt overleefd door zijn vrouw Cristina Macía en zijn dochters Jessica Black en Laura Watson. Zijn afscheidsceremonie wordt dinsdag 14 om 11.00 uur PDT / 14.00 uur ET / 19.00 uur BST via YouTube uitgezonden vanuit het uitvaartcentrum Gijón-Cabueñes. In zijn overlijdensbericht staat: "Op uitdrukkelijke wens van de overledene: koop geen bloemen. KOOP BOEKEN".

Patrick Van de Wiele
Bron: https://www.wargamer.com/

Win een reischeque van ¤1.000 🌍 ⁠⁠
Wilt u reis inspiratie en nieuws rechtstreeks in uw inbox ontvangen? Meld u aan voor onze nieuwsbrief en u doet automatisch mee aan de verloting voor een reischeque van ¤1.000 bij TourCompass 🤩 ⁠
Eén gelukkige winnaar wordt op 30 Juni 2026 willekeurig geselecteerd uit onze nieuwsbriefabonnees en er wordt per e-mail contact opgenomen 💌 ⁠
eze wedstrijd wordt niet gesponsord, goedgekeurd, beheerd door of geassocieerd met Facebook/Instagram.

Two Iconic Albums! One Unforgettable Night! A BEAUTIFUL LIE VS THIS IS WAR 2027 EUROPEAN TOUR. Tickets on sale Friday April 17 at 10AM. 🏴‍☠️⚔️🐅

Geboortedag van Bart de Graaff ❤️❤️‍🩹
Wat is je het meest bijgebleven van hem?
Van mij alles wel (kijk nog vaak filmpjes terug) deze man was ze tijd ver vooruit en deed gewoon echt alles!!
Helaas op 25 mei 2002 overleden.

De Graaff werd in Haarlem geboren, maar kort daarna verhuisde hij samen met zijn ouders en zusje naar Hillegom. Op zijn negende, in 1976, kwam hij tijdens het spelen onder een auto terecht. Daarbij verbrijzelde hij een been en liep hij een bacterie-infectie op, die zijn nieren aantastte. Door deze nierziekte ontwikkelde hij ook een groeistoornis, waardoor hij nooit groter is geworden dan een kind van twaalf. Na de mavo kwam hij in 1986 op televisie.

Hij was een opvallende persoonlijkheid door zijn uitgelaten en energieke gedrag waarbij hij allerlei kwajongensstreken niet schuwde. Zo gooide hij een keer een baksteen door een ruit van een Utrechts tankstation om vervolgens zelf de politie te waarschuwen.De Graaff had een zeer hechte relatie met zijn moeder, die hem bij zijn ziekte en ook anderszins altijd trouw terzijde stond.

Bart de Graaff in Sterspot voor Bichoc koekjes, 1987
Op 21-jarige leeftijd speelde De Graaff mee in een televisiereclame voor het chocoladekoekje Bichoc (met de kreet "Zeg maar nee, dan krijg je er twee ... Toevallig!"). Naar aanleiding daarvan vroeg Rob de Boer Productions hem een screentest te doen voor een nieuw kinderprogramma voor de (toen nog) publieke omroep Veronica. Dit werd B.O.O.S. (Bart Omroep Organisatie Stichting), waarin De Graaff speelde dat hij een eigen kinderomroep had in de kelder van het Veronicagebouw. Na zes jaar B.O.O.S. startte hij begin 1995 met een nieuwe programmaserie bij Veronica, voor een wat ouder publiek. Dit luisterde naar de naam BNN ofwel Bart News Network, een knipoog naar het Amerikaans kabeltelevisienetwerk CNN.

Museum met persoonlijke eigendommen van Bart de Graaff bij BNN
Veronica stapte per 1 september 1995 uit het publieke bestel en ging commercieel. Op 22 april 1996 meldde De Graaff dat hij met zijn BNN interesse had om in het gat te stappen dat Veronica had achtergelaten, en twee jaar later slaagde hij daar daadwerkelijk in. Hij richtte een publieke omroep op, ook met de naam BNN. De Graaff werd voorzitter. Hij bleef ook programma's presenteren en bedenken, waarmee hij BNN de stempel van jong, speels, provocerend en choquerend gaf. Hij bleef tot aan zijn dood het boegbeeld van de omroep.

In 1997 liet Veronica een stripboek uitbrengen rond Bart's avonturen. Het bleef bij dat ene deel.

De Graaffs nierziekte zorgde ervoor dat hij vaak in het ziekenhuis was. In 1997 kreeg hij een donornier die hem de twee actiefste jaren uit zijn volwassen leven bezorgde. In 1999, toen de nier werd afgestoten, begon een nieuwe periode van zwakte, een nieuwe operatie, mondkanker en verschillende complicaties. De Graaff bleef zijn werk met enthousiasme doen en maakte in de jaren daarna nog vele programma's, maar overleed uiteindelijk op 35-jarige leeftijd in 2002. Zijn omroep BNN bleef formeel voortbestaan als Bart's Neverending Network, totdat de omroep op 1 januari 2014 met de VARA verderging als fusie-omroep BNNVARA.

Bart de Graaff werd begraven op de Algemene Begraafplaats aan de Herfstlaan in Heemstede. Op zijn graf is in 2017 een bronzen beeld van De Graaff geplaatst, dat werd gemaakt door Elselien van der Graaf.

Eind 2002 ontving hij postuum een Gouden Beeld in de categorie "Carrière-award".

Na zijn overlijden is de Bart de Graaff Foundation opgericht. De stichting helpt Bikkels, jonge mensen met een levensbepalende lichamelijke beperking, bij het starten van hun eigen onderneming.

Als de invalide Paul dinsdagavond in brand vliegt, twijfelt Hayder Alazawy geen moment. Ondanks dat de vlammen uit de elektrische rolstoel slaan, komt de pakketbezorger meteen in actie. Hij trekt Paul bij zijn armen uit de stoel, legt hem op de grond en weet de vlammen te doven. „Het vuur kwam van onderen.”

Lees het hele verhaal op AD.nl/Utrecht of via de link in de bio📲

#adutrecht #utrecht #rolstoel #linkinbio

1

Blessings to you Moya...Herne protect you 💚

2

It's National Unicorn Day!