Ik krijg nog een tweede gesprek eind deze maand maar heb al wel mogen horen dat ik de behandeling krijg. Wel benieuwd waar dat tweede gesprek dan voor is en geeft ook spanning.quote:Op zaterdag 11 april 2026 21:59 schreef Joena123 het volgende:
Fijn dat je met de behandeling mag starten. Ik ben benieuwd hoe je de behandeling ervaart. Ik heb namelijk dinsdag een intake daarvoor.
Dankje.quote:Op zaterdag 11 april 2026 22:55 schreef Droopie het volgende:
Maar nu de vraag, wat zijn je hobbies haha..
Nee hoor grapje, succes met je behandeling en ben idd wel benieuwd wat je dat allemaal gaat brengen.
Dat is dus een lichtere en chemisch iets andere vorm van ketamine wat als pijnstilling of straatdrug gebruikt word, en er zijn veel hoopvolle studies dat het bij behandelingsresistente depressie erg kan helpen.quote:Op zondag 12 april 2026 12:39 schreef Irri-tante het volgende:
Fijn dat je mag starten!
Kan je wat meer vertellen over die esketamine behandeling? Ik heb er niet eerder over gehoord.
Hoe ziet dat eruit?
Dank voor de informatie! Ik hoop dat het brengt wat je nodig hebt. Klinkt al een vreselijk cliché. Ik lees graag mee.quote:Op zondag 12 april 2026 12:58 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Dat is dus een lichtere en chemisch iets andere vorm van ketamine wat als pijnstilling of straatdrug gebruikt word, en er zijn veel hoopvolle studies dat het bij behandelingsresistente depressie erg kan helpen.
Het is een nieuw iets, in Amerika goedgekeurd sinds 2019 en in Nederland volgens mij 2020 en de richtlijnen zijn nog erg streng. Je moet aan veel voorwaarden voldoen zoals meerdere soorten therapie, meerdere soorten anti depressiva en anti psychotica hebben geprobeerd voordat je in aanmerking komt.
Als je in aanmerking komt krijg je 4 weken 2 keer per week een behandeling, dat houd in dat je naar het ziekenhuis komt, daar met een neusspray esketamine krijgt, en na 2 uur weer weg mag.
Volgens velen helpt het je hersenen opnieuw aan te passen en ik lees ook veel die zeggen dat de verbetering vooral na de trip is ipv tijdens.
Bekijk deze YouTube-video
Hoe kom je aan kernernergie als speciale interesse ? En wat doe je ermee.quote:Op zondag 12 april 2026 12:04 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Dankje.
Voor je hobby vraag, lezen, gamen, waterpolo, natuur en tuinieren, puzzelen, lego, zwemmen en films en series kijken.
Ik doe vrijwilligerswerk in het lokale zwembad en bejaardenhuis en ik heb 2 katten waarvan 1 superslim en 1 wss met hersenletsel.
Ik heb speciale interesse in vulkanen, kernenergie en radioactiviteit, natuur flora en fauna, gedrag bij dieren, psychiatrie en politieke stromingen zoals extremisme en ideologieën.
Ach lieverd toch... wat verdrietig en pijnlijkquote:Op woensdag 15 april 2026 21:41 schreef summer2bird het volgende:
Bedankt voor jullie reacties, het doet mij veel om te lezen.
Momenteel ff niet zo lekker in mijn vel. Vandaag training gehad van waterpolo en vaak raak ik ontzettend gefrustreerd van mezelf.
Ik train al jaren maar kan nog steeds niet goed genoeg zwemmen om een wedstrijd te doen. Bungel nog steeds onderaan het team. Al sinds kinds af aan lijkt er een fysiek plafond te zijn waar ik niet boven kom, anderen zijn altijd veel sneller, beter en slimmer in sport dan ik.
Ook sociaal is het moeilijk vaak, al gaat het wel beter. Het eerste jaar bij de waterpolo kon ik niet praten, dat gaat nu wel beter. Maar toch is het topsport voor mij om hun gesprekken bij te houden, de training te verstaan en begrijpen en het te overleven in de douches en kleedkamers erna.
Vraag me vaak af of het team mij niet al zat is.
Ik heb een ontzettend fijn team hoor, tis meer gezelligheid dan competitie maar dit is mijn eigen probleem. Vergelijking is de dief van geluk maar het lukt mij nooit om het niet te doen.
Er is wel een gehandicapten sport ploeg, en ik ben wel eens uitgenodigd om daaraan mee te doen van een van die deelnemers maar dat gaat me net wat te ver. Is voornamelijk verstandelijk beperkten en ik weet dat ik daar niet gelukkig ga worden.
Mijn hele leven is dit al, te goed voor het een, te slecht voor het ander. Wal en schip.
Kan er soms ontzettend verdrietig van worden en het is soms zo ontzettend frustrerend. Een troost geeft mij de boeken van Judith Visser, die heeft hetzelfde soort autisme als ik heb, het autisme wat je niet kan verstoppen en je wel dat zelfbewustzijn hebt waar je ziet dat anderen dat wel kunnen. Het troost mij dat zij ook al haar hele leven worstelt met erbij horen, acceptatie en zelfliefde. Hoort denk ik ook bij autisme, zeker bij vrouwen.
Ik vind de waterpolo erg leuk, het team is erg begripvol en ik heb nog nooit een kwaad woord over me gehoord, dit is vooral innerlijke gevoelens.
Ehh, ik ken 3 mensen die vroeger waterpolo speelden.quote:Op woensdag 15 april 2026 21:41 schreef summer2bird het volgende:
Bedankt voor jullie reacties, het doet mij veel om te lezen.
Momenteel ff niet zo lekker in mijn vel. Vandaag training gehad van waterpolo en vaak raak ik ontzettend gefrustreerd van mezelf.
Ik train al jaren maar kan nog steeds niet goed genoeg zwemmen om een wedstrijd te doen. Bungel nog steeds onderaan het team. Al sinds kinds af aan lijkt er een fysiek plafond te zijn waar ik niet boven kom, anderen zijn altijd veel sneller, beter en slimmer in sport dan ik.
Ook sociaal is het moeilijk vaak, al gaat het wel beter. Het eerste jaar bij de waterpolo kon ik niet praten, dat gaat nu wel beter. Maar toch is het topsport voor mij om hun gesprekken bij te houden, de training te verstaan en begrijpen en het te overleven in de douches en kleedkamers erna.
Vraag me vaak af of het team mij niet al zat is.
Ik heb een ontzettend fijn team hoor, tis meer gezelligheid dan competitie maar dit is mijn eigen probleem. Vergelijking is de dief van geluk maar het lukt mij nooit om het niet te doen.
Er is wel een gehandicapten sport ploeg, en ik ben wel eens uitgenodigd om daaraan mee te doen van een van die deelnemers maar dat gaat me net wat te ver. Is voornamelijk verstandelijk beperkten en ik weet dat ik daar niet gelukkig ga worden.
Mijn hele leven is dit al, te goed voor het een, te slecht voor het ander. Wal en schip.
Kan er soms ontzettend verdrietig van worden en het is soms zo ontzettend frustrerend. Een troost geeft mij de boeken van Judith Visser, die heeft hetzelfde soort autisme als ik heb, het autisme wat je niet kan verstoppen en je wel dat zelfbewustzijn hebt waar je ziet dat anderen dat wel kunnen. Het troost mij dat zij ook al haar hele leven worstelt met erbij horen, acceptatie en zelfliefde. Hoort denk ik ook bij autisme, zeker bij vrouwen.
Ik vind de waterpolo erg leuk, het team is erg begripvol en ik heb nog nooit een kwaad woord over me gehoord, dit is vooral innerlijke gevoelens.
1. Naar mijn idee goed dat je dit niet hebt geaccepteerd. Gezien wat je typt hoor je zover ik kan inzien helemaal (juist) niet bij een team van geestelijk gehandicapten..quote:Op woensdag 15 april 2026 21:41 schreef summer2bird het volgende:
2. Momenteel ff niet zo lekker in mijn vel. Vandaag training gehad van waterpolo en vaak raak ik ontzettend gefrustreerd van mezelf.
Ik train al jaren maar kan nog steeds niet goed genoeg zwemmen om een wedstrijd te doen. Bungel nog steeds onderaan het team. Al sinds kinds af aan lijkt er een fysiek plafond te zijn waar ik niet boven kom, anderen zijn altijd veel sneller, beter en slimmer in sport dan ik.
3. Ook sociaal is het moeilijk vaak, al gaat het wel beter. Het eerste jaar bij de waterpolo kon ik niet praten, dat gaat nu wel beter. Maar toch is het topsport voor mij om hun gesprekken bij te houden, de training te verstaan en begrijpen en het te overleven in de douches en kleedkamers erna.
4. Vraag me vaak af of het team mij niet al zat is.
Ik heb een ontzettend fijn team hoor, tis meer gezelligheid dan competitie maar dit is mijn eigen probleem. Vergelijking is de dief van geluk maar het lukt mij nooit om het niet te doen.
1. Er is wel een gehandicapten sport ploeg, en ik ben wel eens uitgenodigd om daaraan mee te doen van een van die deelnemers maar dat gaat me net wat te ver. Is voornamelijk verstandelijk beperkten en ik weet dat ik daar niet gelukkig ga worden.
Mijn hele leven is dit al, te goed voor het een, te slecht voor het ander. Wal en schip.
Kan er soms ontzettend verdrietig van worden en het is soms zo ontzettend frustrerend. Een troost geeft mij de boeken van Judith Visser, die heeft hetzelfde soort autisme als ik heb, het autisme wat je niet kan verstoppen en je wel dat zelfbewustzijn hebt waar je ziet dat anderen dat wel kunnen. Het troost mij dat zij ook al haar hele leven worstelt met erbij horen, acceptatie en zelfliefde. Hoort denk ik ook bij autisme, zeker bij vrouwen.
Ik vind de waterpolo erg leuk, het team is erg begripvol en ik heb nog nooit een kwaad woord over me gehoord, dit is vooral innerlijke gevoelens.
Gefeliciteerd!quote:Op donderdag 23 april 2026 20:09 schreef summer2bird het volgende:
Bedankt voor jullie lieve en bemoedigende woorden, het helpt veel.
Het was ook een momentopname, gister ging het weer goed.
Gister zwemtest gedaan met de Reddingsbrigade, was ontiegelijk zwaar maar gehaald, dat geeft ook veel opluchting en een trots gevoel, was niet makkelijk
Sorry dat ik niet op iedereen steeds reageer, heb vaak moeite met op tijd of überhaupt een reactie geven. Als kind leerde ik altijd dat mijn reactie niet gewaardeerd werd en ik heb in mijn volwassen leeftijd nog vaak dat ik luister, incasseer en praatpaal ben maar zelf niet veel inbreng
Vandaag mijn nichtje mogen zien, ze kan al lopen, dat maakt mij zo blij.
Oh dat herken ik! Dat is zo naar...quote:Op woensdag 29 april 2026 12:41 schreef summer2bird het volgende:
Vannacht om 2 uur mezelf wakker geschreeuwd, ik zag 2 figuren aan mijn bed staan.
Net iets erna hoorde ik een harde knal
De tering, wat is dat toch altijd kut.
Mijn moeder heeft dit ook en zelf (zij ook) altijd al chronische hallucinaties gehad. Niks bijzonders verder, meestal zonder angst en nooit complexe hallucinaties.
Maar wanneer dit erdoor heen breekt is dat altijd even kut.
Rustige dag vandaag, ff boodschappen doen en naar mijn tuin.
Morgen afspraak 2 en dan hoor ik ook wanneer de behandeling start en wat ik kan verwachten enzo.
Ja weet ik, ik heb alleen zelf de ervaring hoe meer ik het voed hoe erger het word, daarom bagataliseer ik het vaak.quote:Op woensdag 29 april 2026 12:48 schreef ChildoftheStars het volgende:
[..]
Oh dat herken ik! Dat is zo naar...Je hoeft het niet te bagatellisren he! Zulke ervaringen zijn naar en doodeng en dat mag je best zo voelen.
Heb je daarna wel een beetje kunnen slapen nog?
Je hebt iig mooi weer voor buiten vandaag
Succes morgen en een dikke knuffel
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |