quote:
Simpele samenvatting: ik ben gewoon verpest
Theorietje 1; ik heb als klein kind (tot ik een jaar of vier was) vaak in situaties gezeten waarin ik te weinig eten kreeg en geen zekerheid had of ik kon eten. Ik denk dat dat mijn verhouding met voeding en gewicht heeft verpest voor altijd. En ik denk niet dat dat omgedraaid kan worden
Theorietje 2; met mijn gewicht ook altijd ellende gehad en daar altijd erg op gewezen. Wat het ook was, nooit goed. Dus dan ga je naar extremen, zeker met theorietje 1 erbij
Theorietje 3; ik had als jonge tiener heel weinig controle. Het was een chaotische tijd waarin ik wanhopig was voor controle. Las toen in een meidenblaadje het verhaal van een meisje met anorexia. Ik was dik en werd ermee gepest. In dat artikel stonden dingen als braken en laxeren, dergelijke gedragingen. Ik dacht "oh dat doe ik een tijdje en stop ermee als ik dun ben", nou dat viel vies tegen
Angst; ik ben bang dat dit iets is dat nooit meer goed komt... voeding en ik zijn vijanden. Ik heb er echt een haatverhouding mee. Of je hebt controle of niet. Er zijn tientallen regeltjes, goed&fout, verboden voedsel, omgaan met honger, niet luisteren naar lichamelijke signalen en emoties verbinden aan eten. Ik ben bang te verknipt te zijn
Dit gaat een keertje mis, maar ja... hoe en wanneer weten we niet
(oeps, lang verhaal geworden, dacht even eetstoornis in drie zinnen, maar het werd een heel verhaal)...