Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #13

@vlindertje89 wij vermoeden dat Aapie HB is maar ik herken ook wel jouw twijfel om nu alles gelijk daarop in te zetten. Wij hebben zelf voor een buurtschool gekozen die verder niet gespecialiseerd is in HB omdat Aapie vooral sociaal emotioneel wat achterloopt en cognitief het wel in orde zit. Dit kan natuurlijk later problemen gaan geven maar vooralsnog is dat (cognitief) nog niet het geval. Wij hebben ook nooit ons vermoeden uitgesproken van HB omdat wij juist benieuwd waren of de school onafhankelijk van ons dat ook zou denken, zonder bias. En ja hoor, na een paar weken zat hij al in een groepje voor meer uitdaging dus dat pakten ze snel op. Of hij HB is weten we nog niet maar ik ben zelf wel van mening dat hij zoveel mogelijk "gewoon" als kind moet worden behandeld met eventueel wat extra hulp voor de uitdaging. Zelf zijn wij voorzichtig met het benoemen hiervan. Zelf weet hij dat hij slim is maar ook niet meer dan dat

Ik zit met iets anders groots en ik weet niet goed waar ik dit moet plaatsen, maar ik doe het maar even hier omdat ik in dit topic de laatste tijd de meeste aansluiting heb. Even in een spoiler want het is vrij heftig en ik ga het misschien ook weer weghalen.

-verhaal over liegen weggehaald-

[ Bericht 74% gewijzigd door MaJo op 01-04-2026 11:08:24 ]

Heftig @MaJo, om zo'n bericht te krijgen. Heeft hij misschien zoiets van een ander gehoord en is hij daarmee aan de haal gegaan, zoiets?
Ik weet niet wat wijsheid is...

@MaJo dat is wel een heftige zeg. Ik weet dat de mijne strak kon liegen op die leeftijd tegen anderen. Dat verwachten ze niet van zo'n schatje. Maar dat was wel onschuldiger dan dit.

Is er met hem te overleggen over wat er gebeurd is? Wie weet is het iets dat hij het ergens anders gehoord heeft. Of misschien zelfs gedroomd?

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 16:09 schreef Nijna het volgende:
Heftig @:MaJo, om zo'n bericht te krijgen. Heeft hij misschien zoiets van een ander gehoord en is hij daarmee aan de haal gegaan, zoiets?
Ik weet niet wat wijsheid is...

Ik heb geen idee... Ik hoop ook niet dat hij het van een ander heeft want dat zou ook heel triest zijn. Hij heeft wel de laatste tijd dat hij echt liegt over dingen, en dan ook heel stellig het vol blijft houden. Maar dat zijn dingen als "van papa mocht ik op de iPad" dus daar zit nog wel een bepaalde onschuld in. Dit is wel 1000x erger

-knip-

[ Bericht 99% gewijzigd door MaJo op 01-04-2026 11:09:01 ]

Ik heb bij D uiteindelijk eens iets gewoon expres niet geloofd. Dat was iets onschuldigs als "ik denk wel dat je wel een ijsje op hebt, dus je krijgt er niet nog 1". Dat na een paar minuten drama vervolgens gekoppeld aan zijn acties "ik weet niet meer wat ik moet geloven, misschien is het handiger om eerlijk te zijn". Dat was wel ongeveer de laatste keer dat hij zo hard tegen mij loog. Dat was in de kleutertijd.

Nu al puber zit hij soms net wat langer op de pc/telefoon of wat korter in zijn boeken, maar dat is anders..
D kon ook gewoon tranen op laten komen, erg effectief bij zijn kleuterjuf.

@MaJo zag je andere post nog.. Dan is het wel lastig. Het is sowieso een lastige leeftijd om werkelijkheid en fantasie uit elkaar te houden. En het is zo lastig te peilen hoe bewust het is, of ze de gevolgen kunnen overzien.

[ Bericht 18% gewijzigd door Deepfreeze op 31-03-2026 16:35:35 ]

Is het misschien een idee te achterhalen waarom hij liegt? Of in welke situatie hou zou kunnen liegen? Als in, aan hem vragen of hij zich een situatie in kan denken waarom hij over iets zou liegen. En of hij dan nog zou liegen als dat iemand anders in problemen zou brengen.
En wanneer verdraaien van de waarheid liegen wordt. Misschien zit er ergens wel een kern van waarheid in (als in dat iemand hem, of zelfs iemand anders, heeft geslagen).

Ik denk dat we sowieso het gesprek aan moeten gaan over dat acties wel consequenties hebben. Ik heb hem wel eens over "the boy who cries wolf" verteld, dat maakte als kind grote indruk op me (ik had er ook een handje van om dingen te verzinnen ). Dit is natuurlijk wel een goede aanleiding voor zo'n gesprek.

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 16:48 schreef George_of_the_Jungle het volgende:
Is het misschien een idee te achterhalen waarom hij liegt? Of in welke situatie hou zou kunnen liegen? Als in, aan hem vragen of hij zich een situatie in kan denken waarom hij over iets zou liegen. En of hij dan nog zou liegen als dat iemand anders in problemen zou brengen.
En wanneer verdraaien van de waarheid liegen wordt. Misschien zit er ergens wel een kern van waarheid in (als in dat iemand hem, of zelfs iemand anders, heeft geslagen).

Het waarom van dingen is steeds heel moeilijk voor hem uit te leggen. We vragen heel vaak waarom hij bepaalde dingen doet en het antwoord is steevast "ik weet het niet". Het is natuurlijk ook enorm moeilijk om als vijfjarige uit te leggen waarom je bepaalde dingen doet of voelt. Dat is ook waar we momenteel mee bezig zijn, om te kijken hoe hij beter kan omgaan met zijn emoties. Dit verzoek ligt nu bij de huisarts en ik heb gehoord dat er een speciale praktijkondersteuner is voor kinderen. Daar kunnen we deze situatie ook goed mee bespreken denk ik.

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 16:52 schreef MaJo het volgende:

[..]
Het waarom van dingen is steeds heel moeilijk voor hem uit te leggen. We vragen heel vaak waarom hij bepaalde dingen doet en het antwoord is steevast "ik weet het niet". Het is natuurlijk ook enorm moeilijk om als vijfjarige uit te leggen waarom je bepaalde dingen doet of voelt. Dat is ook waar we momenteel mee bezig zijn, om te kijken hoe hij beter kan omgaan met zijn emoties. Dit verzoek ligt nu bij de huisarts en ik heb gehoord dat er een speciale praktijkondersteuner is voor kinderen. Daar kunnen we deze situatie ook goed mee bespreken denk ik.

Ik zou het niet zozeer vragen, maar hem een scenario voorleggen, en vragen wat hij zou doen. Of een scenario voorleggen, en een reactie, en vragen of hij misschien zo'n zelfde reactie zou doen, of vragen of hij vindt dat die reactie OK is, dat soort dingen. Waarom is altijd zo'n lastige vraag, zeker als iets in een opwelling of tijdens stress gebeurt. Dat is niet alleen voor kinderen lastig, vaak ook voor volwassenen.
Maar HA en praktijkondersteuner kunnen je hopelijk goed helpen!

Ik verwacht eigenlijk niet dat een 5 jarige dat al kan overzien.
Leren liegen een normaal onderdeel is van de ontwikkeling. Met een ontwikkelingsvoorsprong is het wat lastiger inschatten maar hun leugen overzien en echt bewust liegen kunnen ze meestal pas veel later. Voor hem zit er mogelijk geen verschil tussen liegen over de Ipad of liegen over iets wat voor ons heel groot is.

Wel goed dat de BSO hier een gesprek over is aangegaan. Het zou maar waarheid zijn geweest... Nu is het tenminste uitgesproken dat dit een leugen is. Ik ga er tenminste vanuit dat je zeker bent dat dit een leugen is, voor nu lijkt me dat het belangrijkste.

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 16:25 schreef MaJo het volgende:

[..]
Ik heb geen idee... Ik hoop ook niet dat hij het van een ander heeft want dat zou ook heel triest zijn. Hij heeft wel de laatste tijd dat hij echt liegt over dingen, en dan ook heel stellig het vol blijft houden. Maar dat zijn dingen als "van papa mocht ik op de iPad" dus daar zit nog wel een bepaalde onschuld in. Dit is wel 1000x erger

Maar hebben kinderen van die leeftijd dat door?
Eigenlijk wat Elleska ook zegt. Zien ze het verschil tussen liegen over dit of liegen over de ipad.
Alleen is het dan misschien wel interessant wat voor "voordeel" hij eruit haalt. Bij het ipad verhaal is dat duidelijk, meer tijd op de ipad. Maar bij dit verhaal zou ik dan wel nieuwsgierig zijn wat voor voordeel het hem zou kunnen opleveren of wat hij bedacht heeft dat het hem kan opleveren... maar om dat onder woorden te brengen heeft hij misschien de leeftijd nog niet voor.

Ik herken wel veel in wat Deepfreeze zegt. De jongste heeft wel eens heel verontwaardigd staan vertellen thuis dat hij de hele dag met een enorme berg zand in zijn schoenen moest rondlopen na het buitenspelen, omdat hij ze van de juf niet uit mocht doen. Het klonk heel geloofwaardig, de hele conversatie werd opgelepeld. Maar toen ik de volgende dag navraag deed, was er niks van waar .

Toen we door een druk winkelcentrum liepen, heeft hij ook wel eens keihard geroepen: DAAR LOOPT MIJN MOEDER!! al wijzend naar een wildvreemde vrouw. En bedankt .

Dit valt natuurlijk in het niet bij wat er bij jullie is gebeurd @MaJo maar volstrekt verzonnen verhalen heel gedetailleerd en geloofwaardig overbrengen is van sommige kinderen echt een onhandig talent...

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 17:50 schreef Nijna het volgende:

[..]
Maar hebben kinderen van die leeftijd dat door?
Eigenlijk wat Elleska ook zegt. Zien ze het verschil tussen liegen over dit of liegen over de ipad.
Alleen is het dan misschien wel interessant wat voor "voordeel" hij eruit haalt. Bij het ipad verhaal is dat duidelijk, meer tijd op de ipad. Maar bij dit verhaal zou ik dan wel nieuwsgierig zijn wat voor voordeel het hem zou kunnen opleveren of wat hij bedacht heeft dat het hem kan opleveren... maar om dat onder woorden te brengen heeft hij misschien de leeftijd nog niet voor.

Ik denk dat het hem toch om de aandacht ging, dat hij merkte dat de leidster geïnteresseerd was en er daarom een heel verhaal van maakte.

We hebben het gisteren aan hem gevraagd, en eerlijk gezegd dat de leidster ons dit had verteld. Zijn gezicht betrok helemaal en hij kreeg ontzettend veel spijt. Met het morele kompas zit het dus wel goed. We hebben hem uitgelegd dat je uit moet kijken met wat je verzint want dat sommige dingen heel serieus konden zijn. Dat snapte hij geloof ik wel. Daarmee is het voor nu afgedaan en hopen we dat hij hiervan heeft geleerd.

quote:

Op dinsdag 31 maart 2026 19:40 schreef Phaidra het volgende:
Ik herken wel veel in wat Deepfreeze zegt. De jongste heeft wel eens heel verontwaardigd staan vertellen thuis dat hij de hele dag met een enorme berg zand in zijn schoenen moest rondlopen na het buitenspelen, omdat hij ze van de juf niet uit mocht doen. Het klonk heel geloofwaardig, de hele conversatie werd opgelepeld. Maar toen ik de volgende dag navraag deed, was er niks van waar .

Toen we door een druk winkelcentrum liepen, heeft hij ook wel eens keihard geroepen: DAAR LOOPT MIJN MOEDER!! al wijzend naar een wildvreemde vrouw. En bedankt .

Dit valt natuurlijk in het niet bij wat er bij jullie is gebeurd @:MaJo maar volstrekt verzonnen verhalen heel gedetailleerd en geloofwaardig overbrengen is van sommige kinderen echt een onhandig talent...

Dit doet me denken aan een verhaal over mijn broer als klein kindje. Mijn moeder ging iets ruilen bij de winkel en de medewerker vroeg of ze het product al had gebruikt. Nee zei mijn moeder waarop mijn broer zei "Jawel, ze heeft het laten vallen!". Complete onzin maar probeer je daar maar uit te praten

Kopietje uit de SC:

Ik moest vanochtend op school alweer mijn dochter van me afpellen. De juf moest haar fysiek tegenhouden omdat ze achter me aan wil/om me heen geklemd zit. Ze wil echt niet meer. En ik hield me groot, maar daarna brak ik op de fiets naar huis. Het is nog 3,5 week tot de vakantie, maar dit begint zo wel een flinke wissel te trekken op ons gezin. Volgend jaar gelukkig wel een fijne juf, maar diagnostiek en hulp komt pas in oktober en ons meisje lijkt elke dag een beetje minder blij. Met vriedinnetjes spelen en sporten enzo gaat goed, maar ze is 'zo moe mama'. Het laatste wat ze elke dag zegt voor ze in slaap valt is 'ik wil niet meer naar school' en het eerste wat ze gilt als ze 's ochtends haar ogen open doet is 'IK GA NIET!'.

En ja, we hebben al eindeloos veel gesprekken gehad op school, met de juf, de ib'er, de bovenschoolse hb-specialist, met de externe hb-gespecialiseerde orthopedagoog... maar er lijkt niets echt te helpen.

En dus zit ik me nu in te lezen in wat het betekent als je je kind thuishoudt. Kreeg een krantenartikel doorgestuurd over een initiatief in Weert voor thuiszitters... ik had nooit gedacht dat we op dit punt zouden komen.

Zijn de laatste weken ook niet ontzettend prikkelvol en structuurloos? Daar gaan genoeg kinderen slecht op. In het nieuwe schooljaar ging het eigenlijk altijd wel weer met frisse moed verder. We hebben bij jongste vaak genoeg gedacht dat hij eind basissschool niet zou halen, maar het trok elke keer net genoeg bij.

Soms was het een kwestie van een dag thuishouden (liever niet, want de dag erna was hetzelfde). Eerder ophalen (liever niet, want dag erna hetzelfde). Pluswerkjes in de klas en thuis verminderen. Juf laten proberen hem wel meer structuur te geven, of bijv een uurtje lezen met groep 2-ers om even uit die klassendrukte weg te zijn. En voor hem: heel veel leestijd.

We hebben ook veel mensen eromheen gehad, maar al die bemoeienis leverde ook onrust op. Juf 1 wil dit, Hb juf wil dat, ortho en IB-er willen ook nog wat proberen. Hier was PMT uiteindelijk de oplossing om alles te kunnen bolwerken qua emoties. En dat werd overgenomen door alle partijen. Allemaal grofweg dezelfde handleiding om hem daarbij te helpen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 17 juni 2026 09:33 schreef Tink89 het volgende:
Kopietje uit de SC:

Ik moest vanochtend op school alweer mijn dochter van me afpellen. De juf moest haar fysiek tegenhouden omdat ze achter me aan wil/om me heen geklemd zit. Ze wil echt niet meer. En ik hield me groot, maar daarna brak ik op de fiets naar huis. Het is nog 3,5 week tot de vakantie, maar dit begint zo wel een flinke wissel te trekken op ons gezin. Volgend jaar gelukkig wel een fijne juf, maar diagnostiek en hulp komt pas in oktober en ons meisje lijkt elke dag een beetje minder blij. Met vriedinnetjes spelen en sporten enzo gaat goed, maar ze is 'zo moe mama'. Het laatste wat ze elke dag zegt voor ze in slaap valt is 'ik wil niet meer naar school' en het eerste wat ze gilt als ze 's ochtends haar ogen open doet is 'IK GA NIET!'.

En ja, we hebben al eindeloos veel gesprekken gehad op school, met de juf, de ib'er, de bovenschoolse hb-specialist, met de externe hb-gespecialiseerde orthopedagoog... maar er lijkt niets echt te helpen.

En dus zit ik me nu in te lezen in wat het betekent als je je kind thuishoudt. Kreeg een krantenartikel doorgestuurd over een initiatief in Weert voor thuiszitters... ik had nooit gedacht dat we op dit punt zouden komen.

Wat ik in de SC ook al zei: als het enigszins mogelijk is, zou ik kiezen voor ziekmelden en eventueel met school afspreken om thuis nog wat boekjes door te werken. Ze is op, na een jaar aanpassen en onderpresteren. Op deze manier doorgaan is denk ik wel schadelijk, in ieder geval voor jullie als gezin en de vertrouwensband die er is.

Volgend jaar weer nieuwe kansen met een nieuwe juf en onderzoeken die gepland staan. Hopelijk is de energie bij je dochter er dan ook weer.

En initiatieven voor thuiszitters... ik hoor er bij ons in de regio eigenlijk geen goede verhalen over. Andere regio, dus dat hoeft niks te zeggen. Maar een paar thuiszitters zijn daar alleen maar dieper weggezonken omdat er totaal geen kennis en expertise zat. Of door kinderen met zwaar schooltrauma die erg overheersend waren voor de sfeer.

Txs voor de input. Ik twijfel enorm over thuishouden, omdat ik een beetje vrees dat ik haar helemaal niet meer naar school krijg als ik daar eenmaal aan toegeef. Aan de ene kant geeft dat wellicht wat rust (en heel veel gedoe, want wij werken ook gewoon allebei), maar aan de andere kant mist ze dan ook echt wel veel leuke dingen. Ik fiets straks effe terug naar school om met de ib'er of de directeur te overleggen wat er mogelijk is.

Een prikkelvrij plekje, voorspelbaarheid, structuur... het zou allemaal kunnen helpen. Ik zie vooral een kind dat zich aan de ene kant heel erg verveelt en aan de andere kant volledig overweldigd is door alles op school wat niet-leren is.

quote:

Op woensdag 17 juni 2026 13:06 schreef Tink89 het volgende:
Txs voor de input. Ik twijfel enorm over thuishouden, omdat ik een beetje vrees dat ik haar helemaal niet meer naar school krijg als ik daar eenmaal aan toegeef. Aan de ene kant geeft dat wellicht wat rust (en heel veel gedoe, want wij werken ook gewoon allebei), maar aan de andere kant mist ze dan ook echt wel veel leuke dingen. Ik fiets straks effe terug naar school om met de ib'er of de directeur te overleggen wat er mogelijk is.

Een prikkelvrij plekje, voorspelbaarheid, structuur... het zou allemaal kunnen helpen. Ik zie vooral een kind dat zich aan de ene kant heel erg verveelt en aan de andere kant volledig overweldigd is door alles op school wat niet-leren is.

Ik denk dat je best kan uitleggen dat je haar nu rust gunt aan het einde van het schoojaar, En dan samen afspraken maken hoe ze volgend jaar op een fijnere manier wél kan gaan. Probeer alvast een gesprek met de nieuwe juf en IB'er samen te regelen, zodat je direct volgend jaar kan starten met gemaakte afspraken. Dat geeft je dochter misschien ook vertrouwen en rust voor het nieuwe schooljaar.

Wij hebben dat met onze zoon ook gedaan toen hij bij wissel van groep 4 naar 5 bij een nieuwe juf kwam. We hadden toen juist net onderzoeken gehad en hadden al een gesprek staan met huidige juf, IB en HB-coach. We hebben toen de nieuwe juf gevraagd ook aan te sluiten en dat was echt heel fijn. Ze stond daar open voor en heeft ook gelijk een plan gemaakt. Ze heeft helaas niet alles kunnen oplossen, maar het maakte een wereld van verschil.

Ai, wat moeilijk Tink. Ik heb geen advies, maar dit lijkt me echt heftig

Okee, wij gooien het over een andere boeg. We hebben ons huis verkocht, gaan op wereldreis en zien onderweg waar we settelen

Heeeel erg spannend! We hadden al heel lang deze droom, maar stelden het uit vanwege onze zoon. Maar nu doen we het grotendeels vóór hem. School houdt hem zo enorm tegen in zijn ontwikkeling. En daarnaast staan we ook weer voor iets heel groots in de maatschappij, wat zoveel kansen biedt. Maar ook zoveel verandering zal veroorzaken. Dat we alleen maar meer overtuigd zijn dat we van het systeem in Nederland los moeten komen.

Afgelopen schooljaar is wel tegen alle verwachtingen in zo enorm goed geweest voor onze zoon. Eindelijk had hij een juf die hem compleet doorziet en hoe zijn 'hoofd aan blijft staan'. En samen met de HB-specialist hebben we nu een soort handleiding hoe hij het liefst leert.

Wat enorm heeft geholpen is dat hij zich niet meer het programma van groep 5 hoefde te volgen. Hij was eerder dit jaar geselecteerd voor de Day a Week School. Wij hadden toen al het plan om weg te gaan uit Nederland en hebben begin dit jaar open kaart gespeeld. Het voelde niet eerlijk om voor een zes maanden een plek in te nemen.

Zijn juf heeft toen meteen het initiatief genomen om hem te volgen en het vaste programma los te laten. Vanaf dat moment ging hij elke dag met plezier naar school (op de dinsdag na - andere juf) want hij had eindelijk eens uitdaging. En vond hij het jammer als het vakantie was

Didactisch gezien zit hij in groep 8. We weten nog niet hoe we het onderwijs verder vorm gaan geven. Het liefst volgen we hem, want hij heeft een enorme leerhonger en heeft van nature al enorm veel vragen. Die we dan kunnen volgen en uitpluizen. En daarnaast is het voor hem denk ik ook interessant om dieper in te gaan op onderwerpen per land.

Er zijn zoveel mogelijkheden om dit goed in te vullen

Wauw, wat ontzettend gaaf @DorothyGale ! Weten jullie al in grote lijnen de bestemmingen?

En wat fijn dat hij zo'n goede juf trof dit schooljaar . Wij hadden dat geluk helaas niet. Onze zoon had daarom veel baat bij de Day a Week school. Dat heeft echt verschil gemaakt voor hem. En dan was zijn meester heel verbaasd dat hij daar wel met plezier heen ging. Tja, hoe zou dat nou komen?

@DorothyGale Dat klinkt als een heerlijke oplossing!

D ging hier ook een dagdeel extern, maar echt geweldig vond hij het niet. Zag ook meer kinderen die de extra druk niet konden hebben. Voor de leergierige kinderen was het wel hemels.

Voor HB-kinderen die dreigden thuis te komen zitten is er nu een paar jaar een tussenoplossing. Ze verdelen dan de schoolweek over een HB groep en hun eigen klas. Meestal starten ze dan met 3 HB en 2 reguliere dagen. En dan kijken wat werkt. Eentje heeft ook 3HB, 1 regulier en 1 zorgboerderij gedaan.
Dan bleef wel het doel om weer voltijds regulier te gaan meedraaien. Lukt dat echt niet, dan ga je toch richting het speciaal onderwijs.