Zenuwnetwerk van clitoris voor het eerst in beeld gebracht, 28 jaar na dat van de penis![illustratieafbeelding]()
Bijna 30 jaar nadat het ingewikkelde netwerk van zenuwen in de penis in kaart werd gebracht, is hetzelfde nu gebeurd voor de clitoris. Dankzij het afgeronde onderzoek zullen hersteloperaties na genitale verminking allicht vlotter verlopen.
De clitoris zorgt voor seksueel genot bij vrouwen, maar is een van de minst bestudeerde organen van het menselijk lichaam. Culturele taboes rond vrouwelijke seksualiteit hielden wetenschappelijk onderzoek tegen. De clitoris werd pas in de twintigste eeuw opgenomen in standaard anatomieboeken, als “een kleine versie van de penis”.
Onderzoeker Ju-Young Lee en haar collega’s aan het Universitair Medisch Centrum van Amsterdam maakten 3D-scans van twee vrouwelijke bekkens die ze via orgaandonatie hadden gekregen, met röntgenstralen met hoge energie.
![3d-print-van-de-clitoris]()
De scans toonden in ongekend detail het traject van vijf complexe zenuwnetwerken die door de clitoris lopen. De breedste zenuw had een doorsnede van 0,7 mm. Het onderzoek is gepubliceerd op de preprintserver bioRxiv en is nog niet door vakgenoten beoordeeld.
“Dit is de allereerste 3D-kaart van de zenuwen in de clitoris”, zegt Lee. Ze is verbaasd dat het zo lang heeft geduurd, aangezien een vergelijkbaar niveau van kennis over de eikel van de penis al in 1998 werd bereikt.
Rechtzetting eerder onderzoek
Lee en haar collega’s tonen aan dat sommige takken van de clitoriszenuwen de mons pubis bereiken, de ronde weefselheuvel boven het schaambeen. Andere lopen naar de clitoriskap. Die bevindt zich boven het kleine, gevoelige, uitwendige deel van de clitoris dat slechts 10 procent van het hele orgaan uitmaakt. Weer andere bereiken de schaamlippen.
![illustratieafbeelding]()
Eerder onderzoek had uitgewezen dat de grote zenuw aan de rugzijde van de clitoris geleidelijk dunner werd naarmate deze de clitoriseikel naderde, het kleine uitwendige deel. De nieuwe scans komen echter niet overeen met het eerdere onderzoek en tonen dat de zenuw tot aan het uiteinde sterk blijft.
Helen O’Connell, de eerste vrouwelijke Australische uroloog, publiceerde in 1998 de eerste uitgebreide anatomische studie van de clitoris. Zij zegt dat de bevindingen cruciaal zijn om te begrijpen hoe stimulatie van de clitoris tot opwinding en orgasme leidt.
Belangrijke implicaties
Het in kaart brengen van het clitorale zenuwnetwerk zal waarschijnlijk een grote invloed hebben op reconstructieve chirurgie na vrouwelijke genitale verminking, een van de meest extreme voorbeelden van culturele vrouwenhaat.
Volgens Lee ervaart ongeveer 22 procent van de vrouwen die na verminking een chirurgische reconstructie ondergaan, een afname van de intensiteit en het aantal orgasmes. Een beter begrip van hoe ver de zenuwen in het bekken zijn verspreid, zou dat percentage kunnen verlagen.
O’Connell zegt dat het onderzoek ook van belang kan zijn voor de behandeling van schaamlipkanker, geslachtsveranderingsoperaties en cosmetische genitale ingrepen zoals labiaplastiek.
https://www.hln.be/wetens(...)n-de-penis~ac19dbab/