R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Exposure-therapie wordt ingezet bij psychische aandoeningen zoals PTSS en andere angststoornissen.
Wat zijn jouw gedachten daarover? Denk je dat het helpend kan zijn of dat het juist averechts werkt? Waarom denk je dat het voor de ene persoon wel werkt en voor de ander niet?
Wat zijn jouw gedachten daarover? Denk je dat het helpend kan zijn of dat het juist averechts werkt? Waarom denk je dat het voor de ene persoon wel werkt en voor de ander niet?
Kan je dit nader toelichten/uitleggen? Het staat er nu wat summier, vandaar 
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Ik word elke dag ge-exposured aan mijn oog wat nooit meer goed komt (na 3x netvliesloslating).
Geen idee hoe dat mij helpt.
Ook geen idee hoe ik daar mee moet gaan dealen.
Ik heb ACT therapie, maar dat is pas net gestart en nog(?) niet concreet.
Dus weet niet geen mening op de vraag van TS.
Geen idee hoe dat mij helpt.
Ook geen idee hoe ik daar mee moet gaan dealen.
Ik heb ACT therapie, maar dat is pas net gestart en nog(?) niet concreet.
Dus weet niet geen mening op de vraag van TS.
Kan werken, hoeft niet. Het is maar wat je er mee wil. Ken wel dingen bij mezelf waar het niet werkt, hoe vaak ik iets ook oefen of doe.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Bij angsten die niet 'gegrond' zijn (zoals angst voor onze veilige binnenlandse spinnen bv), kan ik mij voorstellen dat dit prima werkt.
Angst voor iets echt gevaarlijks lijkt mij minder effectief te zijn?
Angst voor iets echt gevaarlijks lijkt mij minder effectief te zijn?
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Dit is een beschrijving die ik vond;
Wanneer je last hebt van angst of paniek kan blootstelling aan waar je bang voor bent ervoor zorgen dat je de angst beter kan verdragen. Dit is de essentie van exposure therapie
Wanneer je last hebt van angst of paniek kan blootstelling aan waar je bang voor bent ervoor zorgen dat je de angst beter kan verdragen. Dit is de essentie van exposure therapie
The people who lost my respect will never get a capital letter for their name again.
Like trump...
Like trump...
Thanks.quote:Op woensdag 25 maart 2026 07:53 schreef Chandler het volgende:
Dit is een beschrijving die ik vond;
Wanneer je last hebt van angst of paniek kan blootstelling aan waar je bang voor bent ervoor zorgen dat je de angst beter kan verdragen. Dit is de essentie van exposure therapie
Dan zou ik meer moeten presenteren
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Ik denk dat het meeste van dit soort therapieën wel werkt maar je na de therapie door moet zetten.quote:
Thanks.
Dan zou ik meer moeten presenteren
Dus doe dingen die je eng vind; hoe vaker je het doet hoe gemakkelijker het wordt.
In Drenthe zeggen ze vaak; vaak ben je te bange.. (en doe je het dus niet, waardoor de angst ervoor groeit)
The people who lost my respect will never get a capital letter for their name again.
Like trump...
Like trump...
Dat is met alles welquote:
[..]
Ik denk dat het meeste van dit soort therapieën wel werkt maar je na de therapie door moet zetten.
Dus doe dingen die je eng vind; hoe vaker je het doet hoe gemakkelijker het wordt.
In Drenthe zeggen ze vaak; vaak ben je te bange.. (en doe je het dus niet, waardoor de angst ervoor groeit)
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Ik denk dat het bij bepaalde fobiën en angsten goed kan werken.
Er zijn verhalen van mensen die het helend vinden werken om de confrontatie aan te kunnen gaan met hun verkrachter/aanvaller. Mensen met (C)PTSS die doelbewust getriggered worden met beelden of geluiden die bij hun trauma horen om dan de EMDR een lekkere kickstart te geven.
Ik denk dat het goed kan werken, maar dan moet je niet iemand ermee overvallen. Bij kinderen zie ik voor me dat je ze niet goed kan voorbereiden op wat komen gaat en dat je dan een averechts effect kan creëren.
Er komen eens in de zoveel tijd filmpjes tevoorschijn van kinderen die preventieve exposure therapie krijgen om een trauma te creëren. Dan zitten ze lekker in de kring, minding their own business, en komt er een vreemde in een masker snoepjes aanbieden, en de kinderen die een snoepje pakken worden dan door die gemaskerde man uit de groep weggegrist om de rest te leren dat je beter geen snoepjes van vreemden kan aannemen. Heel effectief, op pedagogisch vlak. Daarna weer een nieuwe traumatherapie inplannen, maar werkt dus wel goed.
Er zijn verhalen van mensen die het helend vinden werken om de confrontatie aan te kunnen gaan met hun verkrachter/aanvaller. Mensen met (C)PTSS die doelbewust getriggered worden met beelden of geluiden die bij hun trauma horen om dan de EMDR een lekkere kickstart te geven.
Ik denk dat het goed kan werken, maar dan moet je niet iemand ermee overvallen. Bij kinderen zie ik voor me dat je ze niet goed kan voorbereiden op wat komen gaat en dat je dan een averechts effect kan creëren.
Er komen eens in de zoveel tijd filmpjes tevoorschijn van kinderen die preventieve exposure therapie krijgen om een trauma te creëren. Dan zitten ze lekker in de kring, minding their own business, en komt er een vreemde in een masker snoepjes aanbieden, en de kinderen die een snoepje pakken worden dan door die gemaskerde man uit de groep weggegrist om de rest te leren dat je beter geen snoepjes van vreemden kan aannemen. Heel effectief, op pedagogisch vlak. Daarna weer een nieuwe traumatherapie inplannen, maar werkt dus wel goed.
-nee-
Het werkt ook vooral bij geïsoleerde angsten, zoals angst voor spinnen, of kleine ruimtes ofzo. Dan confronteer je zo iemand geleidelijk met waar ze bang voor zijn en leer je je zenuwstelsel dat die overreactie onnodig is.quote:Op woensdag 25 maart 2026 07:40 schreef Lenny77 het volgende:
Bij angsten die niet 'gegrond' zijn (zoals angst voor onze veilige binnenlandse spinnen bv), kan ik mij voorstellen dat dit prima werkt.
Angst voor iets echt gevaarlijks lijkt mij minder effectief te zijn?
Maar de meeste mensen met angststoornissen hebben last van een denkpatroon, dat ervoor zorgt dat ze bang zijn voor van alles en nog wat. Ze vinden sociale contacten spannend, ze piekeren over financiën, over hun gezondheid, als hun kinderen buiten spelen halen ze zich scenario’s in hun hoofd wat er allemaal kan gebeuren, etcetera etcetera.
Voor die mensen heeft het weinig zin ze te confronteren met al die losse angsten.
Ligt aan de persoon en aan het probleem.
Ben je bang voor spinnen, dan kan zoiets prima werken lijkt mij.
Of voor honden. Of voor hoogtes.
En ja angsten moet je ook overwinnen.
Alleen zit er ook een grens aan bij wat je kan doen.
Of heel voorzichtig.
Ben je bang voor spinnen, dan kan zoiets prima werken lijkt mij.
Of voor honden. Of voor hoogtes.
En ja angsten moet je ook overwinnen.
Alleen zit er ook een grens aan bij wat je kan doen.
Of heel voorzichtig.
Pardon??quote:Op woensdag 25 maart 2026 08:07 schreef Marsenal het volgende:
Er komen eens in de zoveel tijd filmpjes tevoorschijn van kinderen die preventieve exposure therapie krijgen om een trauma te creëren. Dan zitten ze lekker in de kring, minding their own business, en komt er een vreemde in een masker snoepjes aanbieden, en de kinderen die een snoepje pakken worden dan door die gemaskerde man uit de groep weggegrist om de rest te leren dat je beter geen snoepjes van vreemden kan aannemen. Heel effectief, op pedagogisch vlak. Daarna weer een nieuwe traumatherapie inplannen, maar werkt dus wel goed.
Dit zijn toch hopelijk die oude filmpjes? Die van Little Albert experiment enz?
Als dat nu wordt gedaan dan zou het een schande zijn
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
https://youtube.com/shorts/e5jRQkr84p0?is=lKq0KdOjOhV58Gpwquote:
[..]
Pardon??
Dit zijn toch hopelijk die oude filmpjes? Die van Little Albert experiment enz?
Als dat nu wordt gedaan dan zou het een schande zijn
quote:Op woensdag 25 maart 2026 13:05 schreef Lichtloper het volgende:
[..]
https://youtube.com/shorts/e5jRQkr84p0?is=lKq0KdOjOhV58Gpw
Dit is toch echt niet ok
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Er valt ook wel wat tegenin te brengen.quote:Op dinsdag 24 maart 2026 23:29 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Exposure-therapie wordt ingezet bij psychische aandoeningen zoals PTSS en andere angststoornissen.
Wat zijn jouw gedachten daarover? Denk je dat het helpend kan zijn of dat het juist averechts werkt? Waarom denk je dat het voor de ene persoon wel werkt en voor de ander niet?
Exposure-therapie wordt wel als effectief beschouwd, maar geeft een hoge psychische belasting, dat moet je wel aankunnen. Het risico op uitval is hoog (een derde of zo maakt het niet af omdat het te belastend is).
En ook werkt het niet voor iedereen.
En aangezien je het lijden van de patiënt aan het opwekken bent, is er een reeel risico op hertraumatisering en verergering van de klachten.
En bij complexe trauma's is de effectiviteit sws nogal beperkt.
Doet me denken aan een documentaire van Zembla.quote:
[..]
Er valt ook wel wat tegenin te brengen.
Exposure-therapie wordt wel als effectief beschouwd, maar geeft een hoge psychische belasting, dat moet je wel aankunnen. Het risico op uitval is hoog (een derde of zo maakt het niet af omdat het te belastend is).
En ook werkt het niet voor iedereen.
En aangezien je het lijden van de patiënt aan het opwekken bent, is er een reeel risico op hertraumatisering en verergering van de klachten.
En bij complexe trauma's is de effectiviteit sws nogal beperkt.
Artikel daarover:
https://www.bnnvara.nl/ze(...)therapie-bij-psytrec
Documentaire hier te zien.
The love you take is equal to the love you make.
Zo. Wat heftig zeg.quote:
[..]
Doet me denken aan een documentaire van Zembla.
Artikel daarover:
https://www.bnnvara.nl/ze(...)therapie-bij-psytrec
Documentaire hier te zien.
Wat doe je die mensen voor extra leed aan. Bah.
Ik zie het woord psytrec en ik schiet alleen bij het woord al in paniekquote:
[..]
Doet me denken aan een documentaire van Zembla.
Artikel daarover:
https://www.bnnvara.nl/ze(...)therapie-bij-psytrec
Documentaire hier te zien.
Daar ben ik behandeld en halverwege in alle ijl naar de kliniek de separeer in voor drie maanden omdat ik het niet aankon...
Ga de linkjes niet openen, dat trek ik niet. De traumabehandeling is een trauma an sich geworden
(ja, ik weet het, ik stel me aan, alleen mijn hoofd kon het niet echt niet aan daar)
Ik worstel zelf met trauma's en zeer waarschijnlijk heb ik ook een obsessief-compulsieve stoornis. Voor dat laatste werd ik een paar jaar geleden door de huisarts naar de GGZ doorverwezen met de nadrukkelijke reden of ik daarop onderzocht kan worden en ook behandeld. Dat wilde ik vooral zelf. Ik ben beter dan vroeger in staat om te kunnen begrijpen dat leren omgaan met onzekerheid mij gelukkiger kan maken dan alles waarvoor ik bang ben te blijven analyseren en te overdenken. Maar dan kan ik alsnog hele angstige overtuigingen hebben + een gevoel erbij dat ik verdoemd ben. Het is helaas heel anders gelopen. Ik werd ingedeeld bij het FACT Wijkteam, want ze vonden dat ik met mijn problemen daar het beste bij pas. Na een wachttijd van 3/4 jaar tot de intake volgde een wachttijd van een jaar totdat ik ondersteuning van het Wijkteam kreeg. Echter door personeelstekort had ik niet vaker dan 1x per 2 weken een afspraak met een begeleider. Ondertussen was mijn moeder overleden en moesten er ook op dat gebied veel zaken afgehandeld worden.quote:
Kan je dit nader toelichten/uitleggen? Het staat er nu wat summier, vandaar
Ik ben nu weg bij de GGZ en heb af en toe gesprekken met een psycholoog met een eigen praktijk. Voor mijn soort problemen zou ik eigenlijk intensievere behandeling nodig hebben en daarvoor ben ik aangewezen op de GGZ. Maar ik moet zeggen dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik kan nou tenminste mét iemand communiceren en het hebben over hoe ik mijn leven wil leiden ipv dat mij opgedrongen wordt dat ik persé zus en zo moet doen en denken.
Ik kreeg via het Wijkteam wel het advies om te informeren bij Psytrec, waar exposure therapie gegeven wordt. Ik moest zelf het adres en telefoonnummer zoeken op internet - per toeval ontdekte ik dat destijds heel recent een docu van Zembla daarover was gemaakt. Ik heb die nog niet in het geheel gezien, echter het werd mij wel duidelijk dat ook die behandeling gaat op de manier zoals ik dat helaas te vaak gewend ben en zoals ik het niet meer wil.
Ik geloof zeker in exposure-therapie, maar niet als het puur gericht is op de psychische aandoening. De laatste jaren is de kennis over psychologie heel erg verrijkt en ook toegankelijker voor mensen om zich daar zelf in te kunnen verdiepen. Er is bijvoorbeeld duidelijker hoe groot de impact van traumatische ervaringen kan zijn. Voor mij persoonlijk geeft dat juist hoop. Als bepaalde problemen waar ik last van heb veroorzaakt zijn door invloeden van buitenaf en niet alleen maar het gevolg is omdat ik een ziek brein heb waarmee ik geboren ben, kan ik afrekenen met zelftwijfels en heb ik voor mijn idee meer grip en controle over mijn leven om het te kunnen leiden op de manier zoals ikzelf wil.
Ik vind het heel jammer voor mezelf maar ook voor andere mensen als ik verneem dat er binnen de GGZ met welke therapie dan ook niks veranderd lijkt te zijn. PTSS is het gevolg van iets wat mensen is overkomen, waardoor hun leven ontwricht is geraakt. Ik vind het heel verdrietig als de GGZ er in mijn ogen iets van maakt dat iemand als persoon niet goed is omdat hij/zij die klachten heeft; als de persoon geluk heeft, kan hij/zij gefixt worden met exposure-therapie of EMDR ... en anders heeft hij/zij pech gehad. Ik persoonlijk ervaar dit als hetzelfde als waardoor ik mijn trauma's heb opgelopen.
Ik zou daarom willen weten hoe andere mensen erover denken en ook hoe hun ervaringen zijn als dat van toepassing is bij hen.
Als ik dat geweten had, had ik het niet geplaatst.quote:
[..]
Ik zie het woord psytrec en ik schiet alleen bij het woord al in paniek
Daar ben ik behandeld en halverwege in alle ijl naar de kliniek de separeer in voor drie maanden omdat ik het niet aankon...
Ga de linkjes niet openen, dat trek ik niet. De traumabehandeling is een trauma an sich geworden
(ja, ik weet het, ik stel me aan, alleen mijn hoofd kon het niet echt niet aan daar)
Beter klik je dan maar niet. Maar je bent dus zeker niet de enige die er geen goede ervaringen mee heeft.
The love you take is equal to the love you make.
Als je dat geweten had, had je het vooral gewoon "moeten" plaatsen!quote:
[..]
Als ik dat geweten had, had ik het niet geplaatst.
Beter klik je dan maar niet. Maar je bent dus zeker niet de enige die er geen goede ervaringen mee heeft.
Mijn triggers en trauma's zijn mijn verantwoordelijkheid. Dat risico nam ik op het moment dat ik (uit nieuwsgierigheid) het topic opende
Een vriendin van mij is psychiater (leren kennen in studententijd, nooit als behandelaar. Toeval. Psychiaters kunnen ook gestoorde vrienden hebben
) en die vertelde me ook idd dat het heel veel mensen meer kwaad dan goed doet
Bij mijn (milde) sociale angst werkt het 100% niet. Maakt niet uit hoe vaak ik een sollicitatiegesprek heb, of een date of wat dan ook, het is elke keer hetzelfde.quote:
Bij angsten die niet 'gegrond' zijn (zoals angst voor onze veilige binnenlandse spinnen bv), kan ik mij voorstellen dat dit prima werkt.
Angst voor iets echt gevaarlijks lijkt mij minder effectief te zijn?
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
|
|
