China onderdrukt met nieuwe wet 55 van de 56 etnische groepen

quote:

China onderdrukt met nieuwe wet 55 van de 56 etnische groepen

China telt officieel 56 etnische groepen, waarvan – volgens The Economist – 55 worden onderdrukt. De Han-Chinezen vormen veruit de grootste groep en domineren het politieke en culturele leven, doorgaans met grijze en zwarte zakelijke kleding. Met de nieuwe wet worden minderheden verder onderdrukt onder het mom van ‘allen voor één’.

Het Chinese parlement, het Nationaal Volkscongres (NVC), komt slechts één keer per jaar bijeen. Tijdens de recente zitting eerder in maart stemden de afgevaardigden over een wet die de 'etnische eenheid en vooruitgang' moet bevorderen. De verwachting is dat 95 procent van de parlementariërs voor zal stemmen, inclusief vertegenwoordigers van minderheidsgroepen. Dat past bij het karakter van het parlement, waar discussies zelden plaatsvinden en wetsvoorstellen vrijwel altijd met een overweldigende meerderheid worden aangenomen.

‘56 bloemen, 56 etnische groepen’
De wet geeft vorm aan een bredere politieke koers die al langer zichtbaar is: het vervagen van etnische verschillen in naam van nationale eenheid. Dat contrasteert met een oud Chinees liedje: '56 bloemen, 56 etnische groepen'. In de jaren vijftig kregen veel minderheden juist privileges. Ze mochten vrij reizen, hun religie beoefenen en onderwijs volgen in hun eigen taal. Die relatieve vrijheid verdween na opstanden en protesten in Tibet, Xinjiang en Binnen-Mongolië. Vanaf het einde van de jaren 2000, en vooral onder president Xi Jinping, versnelde het beleid richting uniformiteit en controle.

‘Allen voor één’
In plaats van een omarming van verschillen spreekt de Communistische Partij nu over een mentaliteit van 'allen voor één'. In schoolboeken wordt bijvoorbeeld minder aandacht besteed aan afzonderlijke etnische groepen. Op papier klinkt dat als inclusiviteit, maar in de praktijk heeft de koers volgens The Economist harde gevolgen.

Het artikel gaat verder onder de afbeelding.



In Xinjiang werden meer dan een miljoen Oeigoeren en andere moslims vastgehouden in zogenoemde heropvoedingskampen. Moskeeën en andere religieuze plekken zijn er in grote aantallen vernietigd. In Tibet werden monniken gearresteerd en kwamen kloosters onder strikte controle te staan. Kinderen worden vaak verplicht naar kostscholen gestuurd en moeten afstand nemen van de Dalai Lama. In Binnen-Mongolië, een autonome regio in China, leidde de invoering van Mandarijn als onderwijstaal tot protesten, die hard werden onderdrukt.

Nieuw wetsvoorstel
De nieuwe wet stippelt dit pad verder uit. Mandarijn krijgt expliciet voorrang als taal in onderwijs en officiële communicatie. Daarnaast bevat de wet bepalingen die etnische menging moeten stimuleren en geeft zij de overheid een juridische basis om mensen te vervolgen die de 'etnische harmonie' zouden ondermijnen of kinderen 'schadelijke opvattingen' bijbrengen.

Om de kritiek te pareren kan China wijzen op maatregelen in andere landen. Zo bestaan in Frankrijk al langer beperkingen op regionale talen in het onderwijs, werd in de Verenigde Staten positieve discriminatie bij universiteitstoelatingen afgeschaft en voerde Denemarken een 'anti-gettowet' in om etnische verdeeldheid in zogenoemde probleemwijken tegen te gaan.

Toch blijft de kern van het debat overeind: kiest China voor gedwongen nationale eenheid of voor culturele vrijheid? Voorlopig lijkt de realiteit tegenstrijdig. Minderheden worden zichtbaar omarmd om hun zang, dans en kleurrijke kleding, maar wanneer het gaat om religie, taal en diepere culturele tradities, worden ze steeds vaker wettelijk ingeperkt – of zelfs verboden.

https://www.bnr.nl/nieuws(...)-56-etnische-groepen