OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik ben een beetje ten einde raad.
Mijn vrouw en ik hebben 2 prachtige dochters van 1 en 4. Ze halen echter wel het bloed onder onze nagels vandaan.
Dochter 4 slaapt al 3,5 jaar lang slecht. Ze is elke nacht wakker en sinds kort gaat dat ook gepaard met enorme driftbuien en een hele grote mond overdag.
Dochter 1 slaapt afwisselend goed en slecht. De ene nacht slaapt ze door, de andere nacht huilt ze urenlang. Vaak zonder aantoonbare reden.
We doen er alles aan om beide het leven zo makkelijk mogelijk te maken. We zorgen voor zoveel mogelijk rust, aandacht en regelmaat. Maar niets lijkt te helpen.
De ene nacht schreeuwen ze om en om. De andere nacht is de een wakker en de volgende nacht weer de ander.
We merken steeds meer dat vermoeidheid een extreme rol gaat spelen. Zo wel in het gedrag van de kids als in het gedrag van onszelf. Waar ik vrijwel altijd tot 10 telde en rustig bleef, merk ik dat het lontje steeds korter wordt. En daarmee zitten we in een extreem vicieuze cirkel.
We hebben ervaring met slaapcoaches en hulp gevraagd aan de huisarts. Het medische deel lijkt uitgesloten en ik ben zelf niet iemand die grijpt naar alternatieve geneeswijzen.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie zitten of hebben gezeten en wat is het advies?
Mijn vrouw en ik hebben 2 prachtige dochters van 1 en 4. Ze halen echter wel het bloed onder onze nagels vandaan.
Dochter 4 slaapt al 3,5 jaar lang slecht. Ze is elke nacht wakker en sinds kort gaat dat ook gepaard met enorme driftbuien en een hele grote mond overdag.
Dochter 1 slaapt afwisselend goed en slecht. De ene nacht slaapt ze door, de andere nacht huilt ze urenlang. Vaak zonder aantoonbare reden.
We doen er alles aan om beide het leven zo makkelijk mogelijk te maken. We zorgen voor zoveel mogelijk rust, aandacht en regelmaat. Maar niets lijkt te helpen.
De ene nacht schreeuwen ze om en om. De andere nacht is de een wakker en de volgende nacht weer de ander.
We merken steeds meer dat vermoeidheid een extreme rol gaat spelen. Zo wel in het gedrag van de kids als in het gedrag van onszelf. Waar ik vrijwel altijd tot 10 telde en rustig bleef, merk ik dat het lontje steeds korter wordt. En daarmee zitten we in een extreem vicieuze cirkel.
We hebben ervaring met slaapcoaches en hulp gevraagd aan de huisarts. Het medische deel lijkt uitgesloten en ik ben zelf niet iemand die grijpt naar alternatieve geneeswijzen.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie zitten of hebben gezeten en wat is het advies?
Mee doen is belangrijker dan winnen!
Is het een optie voor jullie om om de beurt eens een nacht elders te slapen om bij te tanken?
En schrale troost: het gaat ooit over, echt ....
En schrale troost: het gaat ooit over, echt ....
Wat heeft de slaapcoach aangeraden?
Dat een kind van 1 nog ingewikkeld slaapt is niet bijzonder maar die van 4 zou ondertussen wel beter (kunnen/moeten) slapen.
Dat een kind van 1 nog ingewikkeld slaapt is niet bijzonder maar die van 4 zou ondertussen wel beter (kunnen/moeten) slapen.
[b]Op dinsdag 9 september 2003 13:57 schreef Dr.Daggla het volgende:[/b]
[13:57:43] <@Daggla> ik weet ei'k ook niet wie corleone is.. Uit ER ofzo?
[13:57:43] <@Daggla> ik weet ei'k ook niet wie corleone is.. Uit ER ofzo?
Stomme vraag, maar liggen ze op een eigen kamer? Wat gebeurt er als je ze bij je pakt? In bed of op een kermis er in jouw slaapkamer? Slapen ze dan wel door?
Today is life -
the only life you are sure of. Make the most of today.
Dale Carnegie
the only life you are sure of. Make the most of today.
Dale Carnegie
Ze slapen beide op een eigen kamer. We zijn gestopt met ze in slaap helpen. Dus ze vallen zelfstandig in slaap.quote:Op maandag 9 februari 2026 12:51 schreef Ynske het volgende:
Stomme vraag, maar liggen ze op een eigen kamer? Wat gebeurt er als je ze bij je pakt? In bed of op een kermis er in jouw slaapkamer? Slapen ze dan wel door?
De ene keer met gestribbel en de andere keer zonder. Er is geen peil op te trekken.
Overigens valt dochter 1 wel vrij makkelijk in slaap elke dag.
Mee doen is belangrijker dan winnen!
Ja vooral een slaapschema waar we ons ook echt wel aan houden.quote:Op maandag 9 februari 2026 12:47 schreef mitt het volgende:
Wat heeft de slaapcoach aangeraden?
Dat een kind van 1 nog ingewikkeld slaapt is niet bijzonder maar die van 4 zou ondertussen wel beter (kunnen/moeten) slapen.
Aanpassing in wakkertijden,etc.
Mee doen is belangrijker dan winnen!
Ja, we zijn al wel eens een nachtje naar Van der Valk geweest oid. Dat helpt, maar slechts voor korte termijnquote:Op maandag 9 februari 2026 12:27 schreef maily het volgende:
Is het een optie voor jullie om om de beurt eens een nacht elders te slapen om bij te tanken?
En schrale troost: het gaat ooit over, echt ....
Mee doen is belangrijker dan winnen!
Driftbuien als je al 3,5 jaar slechts slaapt terwijl je lijf veel slaap nodig heeft snap ik ergens wel.
Zit er bij toeval autisme of adhd in de familie? Ik weet dat ik een heel erg jank kind ben (geweest). Als mijn ouders toen hadden geweten wat ze nu weten, had dat veel gescheeld. Is er vanuit school/opvang ooit daar naar gehint? Makkelijke overprikkeling, noem maar op.
Zit er bij toeval autisme of adhd in de familie? Ik weet dat ik een heel erg jank kind ben (geweest). Als mijn ouders toen hadden geweten wat ze nu weten, had dat veel gescheeld. Is er vanuit school/opvang ooit daar naar gehint? Makkelijke overprikkeling, noem maar op.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Wat een rotsituatie, en geen wonder dat je lontje korter is met zo structureel te weinig slaap.
Helaas is het voor mij heel herkenbaar. Mijn dochters van ondertussen 7 en 9 sliepen beiden enorm slecht. De jongste was een huilbaby en sliep alleen bij mij, de oudste heeft ass (wat we toen nog niet wisten) en heeft onze nabijheid echt nodig om te slapen. Zij slaapt op dit moment nog steeds tussen ons in. Dat is vast niet het antwoord dat je graag hoort, maar hier is het de enige manier om ervoor te zorgen dat ze inslaapt en goed doorslaapt.
Bij de jongste is het slapen sinds ze 7 werd beter gegaan. Het inslapen gaat moeilijk bij haar, maar ze komt niet meer elke nacht naar ons toegerend en wordt niet meer gillend wakker. Zij slaapt nu in een slaaptunnel (een strak laken om zich heen), met een verzwaringsdeken, een bijtring (omdat ze iets in haar mond wil hebben als ze gaat slapen) en 3 (ja echt) nachtlampjes aan (een sterrenhemel, een zazu lampje en een wandlampje). Daarnaast hebben we voor haar een beloningssysteem waarbij ze een kleinigheidje krijgt als ze 8 nachten goed is gaan slapen en 's nachts in haar eigen bed is blijven liggen.
Welke van bovenstaande hulpmiddelen het doorslaggevende succes is geweest weet ik niet, onafhankelijk van elkaar werkte het niet en deze combinatie werkt wel dus we blijven het gewoon zo doen. Een vaste avondstructuur helpt hierbij overigens ook heel goed.
Kortom, 2 verschillende kinderen met 2 verschillende behoeften en oplossingen. Ik denk dat het dus echt per kind enorm kan verschillen en kan je alleen maar aanraden om te blijven proberen manieren te vinden die je kinderen helpt met het slapen, tot je hopelijk de oplossing hebt gevonden.
En idd wat Troel zegt, wij hebben met onze nu 9 jarige extreem geworsteld met het slapen (en veel boosheid en agressiviteit overdag) en achteraf ontdekten we dus dat ze autisme heeft. Niet dat elk kind dat slecht slaapt op het spectrum zit, maar mochten er meer signalen zijn dan kan dit het uitzoeken wel waard zijn.
Sterkte!
Helaas is het voor mij heel herkenbaar. Mijn dochters van ondertussen 7 en 9 sliepen beiden enorm slecht. De jongste was een huilbaby en sliep alleen bij mij, de oudste heeft ass (wat we toen nog niet wisten) en heeft onze nabijheid echt nodig om te slapen. Zij slaapt op dit moment nog steeds tussen ons in. Dat is vast niet het antwoord dat je graag hoort, maar hier is het de enige manier om ervoor te zorgen dat ze inslaapt en goed doorslaapt.
Bij de jongste is het slapen sinds ze 7 werd beter gegaan. Het inslapen gaat moeilijk bij haar, maar ze komt niet meer elke nacht naar ons toegerend en wordt niet meer gillend wakker. Zij slaapt nu in een slaaptunnel (een strak laken om zich heen), met een verzwaringsdeken, een bijtring (omdat ze iets in haar mond wil hebben als ze gaat slapen) en 3 (ja echt
) nachtlampjes aan (een sterrenhemel, een zazu lampje en een wandlampje). Daarnaast hebben we voor haar een beloningssysteem waarbij ze een kleinigheidje krijgt als ze 8 nachten goed is gaan slapen en 's nachts in haar eigen bed is blijven liggen.Welke van bovenstaande hulpmiddelen het doorslaggevende succes is geweest weet ik niet, onafhankelijk van elkaar werkte het niet en deze combinatie werkt wel dus we blijven het gewoon zo doen. Een vaste avondstructuur helpt hierbij overigens ook heel goed.
Kortom, 2 verschillende kinderen met 2 verschillende behoeften en oplossingen. Ik denk dat het dus echt per kind enorm kan verschillen en kan je alleen maar aanraden om te blijven proberen manieren te vinden die je kinderen helpt met het slapen, tot je hopelijk de oplossing hebt gevonden.
En idd wat Troel zegt, wij hebben met onze nu 9 jarige extreem geworsteld met het slapen (en veel boosheid en agressiviteit overdag) en achteraf ontdekten we dus dat ze autisme heeft. Niet dat elk kind dat slecht slaapt op het spectrum zit, maar mochten er meer signalen zijn dan kan dit het uitzoeken wel waard zijn.
Sterkte!
Tja, het is ook gewoon lastig. Mijn oudste was ook een probleemgeval, knettergek werd je ervan, heb regelmatig mijn vrouw een weekend naar een hotel laten gaan zodat ze kon bijtanken.
De oudste bleek kiss syndroom te hebben, een osteopaat heeft dat rechtgezet en binnen een week was alles opgelost. Absurd natuurlijk.
Ik heb het in mijn omgeving vaak gezien, en het lelijke is, tegen de tijd dat je een vorm of oplossing hebt gevonden, gaat het vanzelf voorbij.
De enige troost, het is inderdaad altijd een fase, alles is tijdelijk.
Helpt het als ze bij jou in bed slapen?
Het is niet altijd even wenselijk, maar een vriend van me had een kind met heftige reflux. Die kon alleen doorslapen als hij dr bovenop hem liet slapen. Dat heeft hij gewoon een jaar gedaan. Het was een offer, en hij vond het niet altijd fijn, maar op deze manier was de rust in huis terug, en je kan je ook afvragen wat het met een kind doet als het zo lang zo slecht slaapt. Dus dan doe je dat maar. Het heeft hun band ook vast versterkt. Dan neem je dingen maar voor lief.
De oudste bleek kiss syndroom te hebben, een osteopaat heeft dat rechtgezet en binnen een week was alles opgelost. Absurd natuurlijk.
Ik heb het in mijn omgeving vaak gezien, en het lelijke is, tegen de tijd dat je een vorm of oplossing hebt gevonden, gaat het vanzelf voorbij.
De enige troost, het is inderdaad altijd een fase, alles is tijdelijk.
Helpt het als ze bij jou in bed slapen?
Het is niet altijd even wenselijk, maar een vriend van me had een kind met heftige reflux. Die kon alleen doorslapen als hij dr bovenop hem liet slapen. Dat heeft hij gewoon een jaar gedaan. Het was een offer, en hij vond het niet altijd fijn, maar op deze manier was de rust in huis terug, en je kan je ook afvragen wat het met een kind doet als het zo lang zo slecht slaapt. Dus dan doe je dat maar. Het heeft hun band ook vast versterkt. Dan neem je dingen maar voor lief.
-nee-
Nee van school krijgen we juist terug dat ze heel sociaal is, overal aan mee doet, goed luistert, maar ook vrolijk en actief is. Dat is ook het beeld dat we hebben zodra we bijv. op een verjaardag zijn of een dagje uit gaan.quote:Op maandag 9 februari 2026 14:28 schreef Troel het volgende:
Driftbuien als je al 3,5 jaar slechts slaapt terwijl je lijf veel slaap nodig heeft snap ik ergens wel.
Zit er bij toeval autisme of adhd in de familie? Ik weet dat ik een heel erg jank kind ben (geweest). Als mijn ouders toen hadden geweten wat ze nu weten, had dat veel gescheeld. Is er vanuit school/opvang ooit daar naar gehint? Makkelijke overprikkeling, noem maar op.
In de familie zit zeker wel ADHD. Dus dat zou relevant kunnen zijn.
De oudste heeft een hele zware, 36 uur durende bevalling gehad. Daarom zijn we met haar als baby ook bij een osteopaat en het hele circus geweest. Ik zie echter niet iets van een voorkeurshouding oid. En daarbij is er sowieso geen enkele pijl te trekken.
De ene keer slaapt ze rustig als ze bij ons is. De andere keer is dat weer totaal anders.
Echter..... We nemen ze beide eigenlijk nooit (meer) bij ons in bed. Dus helemaal zeker weet ik dat ook niet.
Mee doen is belangrijker dan winnen!
Vooropgesteld: ik wil niets aanpraten, zeker niet! Maar dit kan allemaal in combinatie en zeker bij meisjes is het lastig en wordt het vaak over het hoofd gezien. Meisjes zijn namelijk over het algemeen heeeeeel erg goed in maskeren. En dan thuis wel de grote mond geven, want daar is het veilig, je kunt niet meer volhouden, noem maar op. Houd het dus in je achterhoofdquote:
[..]
Nee van school krijgen we juist terug dat ze heel sociaal is, overal aan mee doet, goed luistert, maar ook vrolijk en actief is. Dat is ook het beeld dat we hebben zodra we bijv. op een verjaardag zijn of een dagje uit gaan.
Soms is het ook gewoon heel lastig om een oorzaak aan te wijzen hoor, negen van de tien keer is die er ook niet (dnek ik).
[ Bericht 7% gewijzigd door Troel op 10-02-2026 09:24:55 ]
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
|
|
