R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Het leven voelt tegenwoordig als iets waar ik doorheen rol, zonder echt ergens tegenaan te knallen. Ja, ik knal tegen problemen aan, maar ik heb geen vuur in mij. Geen doel, en ook geen wereldbeeld. Mijn zingeving is compleet van de kaart.
De mensen om mij heen doen allemaal aan smalltalk, praten over standaardonderwerpen en draaien dat script telkens af. Als je de diepte in gaan, houden ze afstand, als je behoefte hebt aan jezelf te uiten komen ze met de oplossingen, adviezen en ideeën.
Ondertussen loop ik vast op het script dat bij het volwassen zijn hoort. Werk, eten, plannen maken, doen alsof je het druk hebt. Ik leef een leeg bestaan, ik ga naar werk, kom thuis en dan wacht ik tot de volgende dat. In het weekend zit ik vooral en doe ik niks. Maar dit is absoluut niet wat ik wilde, of waar ik aan dacht toen ik jonger was.
Ik walg van mezelf als ik op het werk ben, dat klote kut steriele rolletje dat ik maar zit te spelen daar. Er is wel eens wat drama, of een beetje van roddels wat het leuk maakt, maar alles zit binnen die veilige lijntjes en al die dingen lijken alsof ze al voorgepland zijn. Ik walg gewoon van mezelf op het kut werk. Dat vieze kut rolletje.
En als ik naar vroeger kijk, besef ik me dat het leven ook best wel magertjes was. Nostalgie is altijd mooier in mijn hoofd dan dat het daadwerkelijk was.
Het breekt mij op: het is verschrikkelijk. Er is geen grote pijn, ook geen tragedie, maar het leven heeft mij met en met gewoon kapot gemaakt. En ik kan niemand als schuldige aanwijzen. Het leven is onverschillig, en haalt haar schouders op. En dat stoort mij ook, er is niets waar ik mijn woede naartoe kan uiten, behalve mezelf.
Ik voel me een outsider die op werk er tussen moet passen, en ik wil dat niet meer.
En zo loop ik maar rond met een beetje zelfbedrog, een beetje humor, en steeds lagere verwachtingen van hoe diep gesprekken, mensen en momenten echt gaan.
Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik niet weet waar ik voor leef.
De mensen om mij heen doen allemaal aan smalltalk, praten over standaardonderwerpen en draaien dat script telkens af. Als je de diepte in gaan, houden ze afstand, als je behoefte hebt aan jezelf te uiten komen ze met de oplossingen, adviezen en ideeën.
Ondertussen loop ik vast op het script dat bij het volwassen zijn hoort. Werk, eten, plannen maken, doen alsof je het druk hebt. Ik leef een leeg bestaan, ik ga naar werk, kom thuis en dan wacht ik tot de volgende dat. In het weekend zit ik vooral en doe ik niks. Maar dit is absoluut niet wat ik wilde, of waar ik aan dacht toen ik jonger was.
Ik walg van mezelf als ik op het werk ben, dat klote kut steriele rolletje dat ik maar zit te spelen daar. Er is wel eens wat drama, of een beetje van roddels wat het leuk maakt, maar alles zit binnen die veilige lijntjes en al die dingen lijken alsof ze al voorgepland zijn. Ik walg gewoon van mezelf op het kut werk. Dat vieze kut rolletje.
En als ik naar vroeger kijk, besef ik me dat het leven ook best wel magertjes was. Nostalgie is altijd mooier in mijn hoofd dan dat het daadwerkelijk was.
Het breekt mij op: het is verschrikkelijk. Er is geen grote pijn, ook geen tragedie, maar het leven heeft mij met en met gewoon kapot gemaakt. En ik kan niemand als schuldige aanwijzen. Het leven is onverschillig, en haalt haar schouders op. En dat stoort mij ook, er is niets waar ik mijn woede naartoe kan uiten, behalve mezelf.
Ik voel me een outsider die op werk er tussen moet passen, en ik wil dat niet meer.
En zo loop ik maar rond met een beetje zelfbedrog, een beetje humor, en steeds lagere verwachtingen van hoe diep gesprekken, mensen en momenten echt gaan.
Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik niet weet waar ik voor leef.
Mensen, het spijt me, ik mag niemand meer liken.
Welkom to real life, ik doe al 59 jaar hetzelfde kunstje.
Het zij zo.
Het zij zo.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
Je leeft om de dood zo lang mogelijk uit te stellen.
Hopelijk vind je een lieve partner en kun je je voortplanten zodat je nageslacht het zelfde kan doen als jij; de dood uitstellen en zich voortplanten.
Buiten dit zul je zelf invulling moeten geven aan je leven.
Een hobby / vereniging zoeken is vaak erg geforceerd en maakt een mens lang niet altijd gelukkiger. Wees niet te gefocust op geluk te vinden; redelijke tevredenheid is al een begin. Te grote, niet direct haalbare doelen hebben kan erg frustrerend zijn.
Is het mogelijk om van baan te veranderen? Is er iets anders wat je interesse heeft?
Overigens slijt dit gevoel op een gegeven moment wel hoor, je vindt je draai wel.
Hopelijk vind je een lieve partner en kun je je voortplanten zodat je nageslacht het zelfde kan doen als jij; de dood uitstellen en zich voortplanten.
Buiten dit zul je zelf invulling moeten geven aan je leven.
Een hobby / vereniging zoeken is vaak erg geforceerd en maakt een mens lang niet altijd gelukkiger. Wees niet te gefocust op geluk te vinden; redelijke tevredenheid is al een begin. Te grote, niet direct haalbare doelen hebben kan erg frustrerend zijn.
Is het mogelijk om van baan te veranderen? Is er iets anders wat je interesse heeft?
Overigens slijt dit gevoel op een gegeven moment wel hoor, je vindt je draai wel.
Misschien ook wat aardiger doen tegen mensen? Dan ga je jezelf ook beter voelen.
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Soms heb ik het idee, dat ik kapot ben.quote:Op zaterdag 31 januari 2026 19:57 schreef ToT het volgende:
Je leeft om de dood zo lang mogelijk uit te stellen.
Hopelijk vind je een lieve partner en kun je je voortplanten zodat je nageslacht het zelfde kan doen als jij; de dood uitstellen en zich voortplanten.
Buiten dit zul je zelf invulling moeten geven aan je leven.
Een hobby / vereniging zoeken is vaak erg geforceerd en maakt een mens lang niet altijd gelukkiger. Wees niet te gefocust op geluk te vinden; redelijke tevredenheid is al een begin. Te grote, niet direct haalbare doelen hebben kan erg frustrerend zijn.
Is het mogelijk om van baan te veranderen? Is er iets anders wat je interesse heeft?
Overigens slijt dit gevoel op een gegeven moment wel hoor, je vindt je draai wel.
Mensen, het spijt me, ik mag niemand meer liken.
Nostalgie kan ook fijn zijn; luister naar oude muziek waar je vroeger lekker je emoties op los kon laten gaan (vreugde, verdriet, energie enz.)
Kijk naar ouwe films en series die je gaaf vond. Niks mis met oude gevoelens weer ff naar boven halen.
Per sé mee moeten gaan met de rest is ook kut.
Spaar geld voor specifieke doelen, misschien voor een mooie vakantie naar een land met een prachtige historie en cultuur en knappe dames die interesse in een leuke westerse kerel kunnen hebben!
Dit soort doelen voor ogen hebben en er actief naar toe werken kan al veel helpen! Verdiep je (in dit specifieke voorbeeld) in de landen waar je naar toe zou willen gaan, de geschiedenis ervan enz.
Kijk naar ouwe films en series die je gaaf vond. Niks mis met oude gevoelens weer ff naar boven halen.
Per sé mee moeten gaan met de rest is ook kut.
Spaar geld voor specifieke doelen, misschien voor een mooie vakantie naar een land met een prachtige historie en cultuur en knappe dames die interesse in een leuke westerse kerel kunnen hebben!
Dit soort doelen voor ogen hebben en er actief naar toe werken kan al veel helpen! Verdiep je (in dit specifieke voorbeeld) in de landen waar je naar toe zou willen gaan, de geschiedenis ervan enz.
Heb je geen dromen, idealen, fantasieën?quote:
Het leven voelt tegenwoordig als iets waar ik doorheen rol, zonder echt ergens tegenaan te knallen. Ja, ik knal tegen problemen aan, maar ik heb geen vuur in mij. Geen doel, en ook geen wereldbeeld. Mijn zingeving is compleet van de kaart.
De mensen om mij heen doen allemaal aan smalltalk, praten over standaardonderwerpen en draaien dat script telkens af. Als je de diepte in gaan, houden ze afstand, als je behoefte hebt aan jezelf te uiten komen ze met de oplossingen, adviezen en ideeën.
Ondertussen loop ik vast op het script dat bij het volwassen zijn hoort. Werk, eten, plannen maken, doen alsof je het druk hebt. Ik leef een leeg bestaan, ik ga naar werk, kom thuis en dan wacht ik tot de volgende dat. In het weekend zit ik vooral en doe ik niks. Maar dit is absoluut niet wat ik wilde, of waar ik aan dacht toen ik jonger was.
Ik walg van mezelf als ik op het werk ben, dat klote kut steriele rolletje dat ik maar zit te spelen daar. Er is wel eens wat drama, of een beetje van roddels wat het leuk maakt, maar alles zit binnen die veilige lijntjes en al die dingen lijken alsof ze al voorgepland zijn. Ik walg gewoon van mezelf op het kut werk. Dat vieze kut rolletje.
En als ik naar vroeger kijk, besef ik me dat het leven ook best wel magertjes was. Nostalgie is altijd mooier in mijn hoofd dan dat het daadwerkelijk was.
Het breekt mij op: het is verschrikkelijk. Er is geen grote pijn, ook geen tragedie, maar het leven heeft mij met en met gewoon kapot gemaakt. En ik kan niemand als schuldige aanwijzen. Het leven is onverschillig, en haalt haar schouders op. En dat stoort mij ook, er is niets waar ik mijn woede naartoe kan uiten, behalve mezelf.
Ik voel me een outsider die op werk er tussen moet passen, en ik wil dat niet meer.
En zo loop ik maar rond met een beetje zelfbedrog, een beetje humor, en steeds lagere verwachtingen van hoe diep gesprekken, mensen en momenten echt gaan.
Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik niet weet waar ik voor leef.
Wat wil je zelf?
Jij leeft in een tijd dat je alles van je luchtkastelen kunt ommestelen tot stabiele en stevige muren.
Waarom ga je niet doen wat je het liefste doet?
Ja, dat is een risico, maar dat is de 'veilige weg' kiezen ook.
Ga muziek maken, ga sporten, pottenbakken, fietsen, voetballen, postzegels verzamelen, boeken schrijven, filmscripts schrijven, of als je de lat niet zo hoog wilt leggen, ga boekhouden, lesgeven, koken, naaien, vreemde talen leren, kortom ga datgene doen wat je het leukste vindt. Deze tijd is hier bij uitstek voor geschikt.
Bekijk deze YouTube-video
Wijze mannen in een tijd toen het leven nog een beetje overzichtelijk was.
Succes en veel sterkte.
Ja, welkom op FOK!, maat!quote:
[..]
Soms heb ik het idee, dat ik kapot ben.
Hier hebben velen flinke problemen, ikzelf ook.Het ene probleem lost het andere af en sommige gaan nooit weg.
Je leert er op een gegeven moment wel mee te dealen, ook al voelt alles vaak zo leeg en nutteloos.
Ik zat ook gelijk aan dat topic te denken waar dit liedje in gepost was!quote:
[..]
Heb je geen dromen, idealen, fantasieën?
Wat wil je zelf?
Jij leeft in een tijd dat je alles van je luchtkastelen kunt ommestelen tot stabiele en stevige muren.
Waarom ga je niet doen wat je het liefste doet?
Ja, dat is een risico, maar dat is de 'veilige weg' kiezen ook.
Ga muziek maken, ga sporten, pottenbakken, fietsen, voetballen, postzegels verzamelen, boeken schrijven, filmscripts schrijven, of als je de lat niet zo hoog wilt leggen, ga boekhouden, lesgeven, koken, naaien, vreemde talen leren, kortom ga datgene doen wat je het leukste vindt. Deze tijd is hier bij uitstek voor geschikt.
Bekijk deze YouTube-video
Wijze mannen in een tijd toen het leven nog een beetje overzichtelijk was.
Succes en veel sterkte.
Een waarheid als een koe. Van Kooten en De Bie waren en zijn ware zieners.quote:
[..]
Ik zat ook gelijk aan dat topic te denken waar dit liedje in gepost was!
WARE ZIENERS.
Deze twee hadden de wijsheid in pacht.
Ik geloof dat Asmongold en Tony van LC Signs een zooi van die clipjes hebben van Amerikaanse jong-volwassenen die ineens een 40-urige werkweek hebben met een kutloontje en dat ze op TikTok huilend vertellen dat ze niet kunnen begrijpen dat dit hun leven zal zijn.
En in China "vieren" ze zo als ze geslaagd zijn van de universiteit:
En in China "vieren" ze zo als ze geslaagd zijn van de universiteit:
F&L / Wat bedoelen mensen als ze ‘zichzelf zoeken’quote:
[..]
Een waarheid als een koe. Van Kooten en De Bie waren en zijn ware zieners.
WARE ZIENERS.
Deze twee hadden de wijsheid in pacht.
Vertel er dan ook even bij dat het grootste probleem het mens zijn is.quote:
[..]
Ja, welkom op FOK!, maat!
Het ene probleem lost het andere af en sommige gaan nooit weg.
Je leert er op een gegeven moment wel mee te dealen, ook al voelt alles vaak zo leeg en nutteloos.
Wij mensen moeten zoveel, en we moeten dan ook zoveel (zo niet meer) dingen laten.
We worden continue bestookt met allerlei adviezen hoe we ons moet kleden, wat we moeten eten, hoe we onze kinderen moeten opvoeden, hoe we ons werk moeten doen, hoe we met onze collega's moeten omgaan.
En alsof dat alles niet genoeg is, moeten we ook nog letten op onze kapsels, onze nagels, onze presentatie, onze lunchboxes, onze vakanties, onze uitgaanavondjes.
Had ik de inrichting van onze huizen al genoemd? Nee? Nou, dat moet ook allemaal heel grijs, zilver, wit en zwart.
Neutraal dus. Geen kleuren meer. Allemaal grijs.
ALLEMAAL GRIJS!!!!!!!!!
Bekijk deze YouTube-video
Omdat het optimisme nooit mag sterven. Noch het individualisme.
Je word onbevreest geboren
En dan langzaam dan gemaakt
Dat je ergens bij moet horen
Anders word je afgekraakt
Dus wil je op die ander lijken
Die ander die de wereld kent
Maar jij durft nouwelijks te kijken
Naar wie je zelf eigenlijk bent
Je bent wat je eet
En je bent wat drinkt
En je bent wat er in je ogen blinkt
Je bent wat je doomt en je bent wat je draagt
Maar je bent ook waar je altijd over klaagt
Je bent wat je maakt en je bent dat je sloopt
En je bent waar je je benen uit je reet voor loopt
Je bent wat je steelt en je bent dat je schenkt
Maar je wat je van een ander denkt
Refr.
je bent alles, je bent alles
alles wat doet en alles wat je zegt
je bent alles, je bent alles
soms dan ben je goed en soms dan ben je slecht
je bent alles, je bent alles
alles wat je weet en wat je liever weer vergeet
je bent alles, je bent alles
alles wat je voelt en wat je niet zo hebt bedoet
Je bent wie je kent en je bent wie je groet
En bent ook met wie je altijd ruzie maken moet
Je bent wie je hekelt en je bent op wie je lijkt
Maar je bent ook de geen die je steeds ontwijkt
Je bent wie je roemt en je bent wie je vreest
En je bent ook met wie je naar bed bent geweest
Want je bent wie je lief hebt en je bent wie je haat
Maar je bent ook met wie je in de file staat
Refr.
Alles wat je voelt en wat je niet zo hebt bedoelt
[ Bericht 34% gewijzigd door Hiddendoe op 31-01-2026 20:29:32 ]
Omdat het optimisme nooit mag sterven. Noch het individualisme.
Je word onbevreest geboren
En dan langzaam dan gemaakt
Dat je ergens bij moet horen
Anders word je afgekraakt
Dus wil je op die ander lijken
Die ander die de wereld kent
Maar jij durft nouwelijks te kijken
Naar wie je zelf eigenlijk bent
Je bent wat je eet
En je bent wat drinkt
En je bent wat er in je ogen blinkt
Je bent wat je doomt en je bent wat je draagt
Maar je bent ook waar je altijd over klaagt
Je bent wat je maakt en je bent dat je sloopt
En je bent waar je je benen uit je reet voor loopt
Je bent wat je steelt en je bent dat je schenkt
Maar je wat je van een ander denkt
Refr.
je bent alles, je bent alles
alles wat doet en alles wat je zegt
je bent alles, je bent alles
soms dan ben je goed en soms dan ben je slecht
je bent alles, je bent alles
alles wat je weet en wat je liever weer vergeet
je bent alles, je bent alles
alles wat je voelt en wat je niet zo hebt bedoet
Je bent wie je kent en je bent wie je groet
En bent ook met wie je altijd ruzie maken moet
Je bent wie je hekelt en je bent op wie je lijkt
Maar je bent ook de geen die je steeds ontwijkt
Je bent wie je roemt en je bent wie je vreest
En je bent ook met wie je naar bed bent geweest
Want je bent wie je lief hebt en je bent wie je haat
Maar je bent ook met wie je in de file staat
Refr.
Alles wat je voelt en wat je niet zo hebt bedoelt
[ Bericht 34% gewijzigd door Hiddendoe op 31-01-2026 20:29:32 ]
Haha dat is ook weer erg sterk gesteld, maar ik snap je wel!quote:
[..]
Vertel er dan ook even bij dat het grootste probleem het mens zijn is.
Wij mensen moeten zoveel, en we moeten dan ook zoveel (zo niet meer) dingen laten.
We worden continue bestookt met allerlei adviezen hoe we ons moet kleden, wat we moeten eten, hoe we onze kinderen moeten opvoeden, hoe we ons werk moeten doen, hoe we met onze collega's moeten omgaan.
En alsof dat alles niet genoeg is, moeten we ook nog letten op onze kapsels, onze nagels, onze presentatie, onze lunchboxes, onze vakanties, onze uitgaanavondjes.
Had ik de inrichting van onze huizen al genoemd? Nee? Nou, dat moet ook allemaal heel grijs, zilver, wit en zwart.
Neutraal dus. Geen kleuren meer. Allemaal grijs.
ALLEMAAL GRIJS!!!!!!!!!
Ja ik heb ook altijd vreselijk veel moeite gehad met de verwachtingen van de maatschappij en het feit dat je gewoon een misbaar radertje in het grote geheel bent.
Je naasten zullen wel een tijd verdrietig zijn als je er niet meer bent, maar that's it.
Alles maar moeten, moeten, moeten; dat heb je vooral bij een baan die op jouw niveau zit en bij grote sociale kringen.
Werk zoeken wat net onder je niveau zit geeft veel meer rust in je hoofd. Misschien minder voldoening, maar ook minder stress. En lager geschoold werk kan ook gewoon leuk zijn; ik ben van docent op een internationale HBO op een gegeven moment (tijdelijk) medewerker in een kringloopwinkel geworden!
Hartstikke leuk om te doen, en nauwelijks verantwoordelijkheden! 
Flikker op met dat presteren, presteren, presteren!Dat bestookt worden met allemaal meuk van hoe je je moet kleden, war je moet kijken, hoe je je moet gedragen enz: uninstall TikTok en Instagram van je mobieltje en ga lekker escapistische films en series kijken; geen shit wat vandaag de dag in grote steden afspeelt of whatever.
De inrichting van mijn huis? Ik heb het momenteel industrieel. Vrij donker, maar gewoon netjes.
Het kan ook best zijn ff een tijdje lekker te zwelgen in je emoties; ik heb jarenlang in de gothic scene gezeten en heb veel vriendschappen ontwikkeld met mensen die met dezelfde problemen worstelden.
In die scene heb je ook veel spiritualiteit, en dat was mijn volgende pad. Daarmee heb ik ook heel veel dingen meegemaakt, en ben er qua persoon wel door gegroeid.
Toen ging het op een gegeven moment wegens werk-omstandigheden keihard bergafwaarts, daarna weer opgekrabbeld, vervolgens weer een zeer diepe put, waar wel een heel sterk en blijvende lichtpunt was (mijn zoontje) en da's mijn bron van positiviteit nu!
In die scene heb je ook veel spiritualiteit, en dat was mijn volgende pad. Daarmee heb ik ook heel veel dingen meegemaakt, en ben er qua persoon wel door gegroeid.
Toen ging het op een gegeven moment wegens werk-omstandigheden keihard bergafwaarts, daarna weer opgekrabbeld, vervolgens weer een zeer diepe put, waar wel een heel sterk en blijvende lichtpunt was (mijn zoontje) en da's mijn bron van positiviteit nu!
Dat is nou precies wat ik bedoel. Elk mens is een individu. En toch gaat het gros van de mensheid mee de massa.quote:
[..]
Haha dat is ook weer erg sterk gesteld, maar ik snap je wel!
Ja ik heb ook altijd vreselijk veel moeite gehad met de verwachtingen van de maatschappij en het feit dat je gewoon een misbaar radertje in het grote geheel bent.
Je naasten zullen wel een tijd verdrietig zijn als je er niet meer bent, maar that's it.
Alles maar moeten, moeten, moeten; dat heb je vooral bij een baan die op jouw niveau zit en bij grote sociale kringen.
Werk zoeken wat net onder je niveau zit geeft veel meer rust in je hoofd. Misschien minder voldoening, maar ook minder stress. En lager geschoold werk kan ook gewoon leuk zijn; ik ben van docent op een internationale HBO op een gegeven moment (tijdelijk) medewerker in een kringloopwinkel geworden!
Dat bestookt worden met allemaal meuk van hoe je je moet kleden, war je moet kijken, hoe je je moet gedragen enz: uninstall TikTok en Instagram van je mobieltje en ga lekker escapistische films en series kijken; geen shit wat vandaag de dag in grote steden afspeelt of whatever.
De inrichting van mijn huis? Ik heb het momenteel industrieel. Vrij donker, maar gewoon netjes.
Elk tekentje van individualisme wordt direct afgestraft. Een Hell's Angel die komt opdagen in een bontjas en daaronder een roze tutu (ja, ik doe het maar even heel extreem
), gegarandeerd dat Barbie niet meer mag meedoen met de Harley Davidson Races.Elk menselijk wezen wordt toch min of meer vastgeketend in zijn eigen milieu.
Elk menselijk wezen die deze maatschappelijke grenzen probeert te doorbreken wordt meteen afgemaakt (figuurlijk dan) of op zijn minst met een scheef oog bekeken en alsnog uit de elitaire of volkse kringen geschopt.
Oké ik zal eens bijdragen.
Het is ook het seizoen nu, waardoor alles buiten grijs is, kort daglicht en niet het weer om heel veel buiten te zijn.
Maar daarvan afgezien, je moet jezelf stretchen, dat betekent dat als iets saai of grijs wordt je er gelijk wat aan moet doen.
Voel je ongemakkelijk, gestresst, downie of whatever, zonder dat je 16u per dag werkt?
Dat is een teken dat je iets NIET hebt gedaan. Je doet iets tegen je zin of hebt ergens een foute keuze gemaakt. Herstel die keuze en alles voelt gelijk lichter!
Als je het eenmaal door hebt is het heel duidelijk.
En actie / besluiten is key, niet heel hard of lang werken, of absurt sporten oid maar de juiste keuzes. Die ook steeds veranderen.
Dus gewoon je baan opzeggen en iets anders doen. Je vliegbrevet halen.
Je aanmelden bij een band en optreden.
Of een speech doen voor groot publiek terwijl je dit normaal niet doet. Je moet ook uit je comfortzone.
En snel beslissen, de eerste ingeving en zorgen dat je geen tijd hebt om te piekeren.
Ik praat dan niet over “domme” dingen, als je huis verkopen en emigreren ofzo, dat is vluchten. Of gaan zuipen of andere verdovende middelen misbruiken. Ook vluchten.
Je maakt keuzes die echt bij je passen, en gaat dingen doen die je echt leuk vind.
Het is ook het seizoen nu, waardoor alles buiten grijs is, kort daglicht en niet het weer om heel veel buiten te zijn.
Maar daarvan afgezien, je moet jezelf stretchen, dat betekent dat als iets saai of grijs wordt je er gelijk wat aan moet doen.
Voel je ongemakkelijk, gestresst, downie of whatever, zonder dat je 16u per dag werkt?
Dat is een teken dat je iets NIET hebt gedaan. Je doet iets tegen je zin of hebt ergens een foute keuze gemaakt. Herstel die keuze en alles voelt gelijk lichter!
Als je het eenmaal door hebt is het heel duidelijk.
En actie / besluiten is key, niet heel hard of lang werken, of absurt sporten oid maar de juiste keuzes. Die ook steeds veranderen.
Dus gewoon je baan opzeggen en iets anders doen. Je vliegbrevet halen.
Je aanmelden bij een band en optreden.
Of een speech doen voor groot publiek terwijl je dit normaal niet doet. Je moet ook uit je comfortzone.
En snel beslissen, de eerste ingeving en zorgen dat je geen tijd hebt om te piekeren.
Ik praat dan niet over “domme” dingen, als je huis verkopen en emigreren ofzo, dat is vluchten. Of gaan zuipen of andere verdovende middelen misbruiken. Ook vluchten.
Je maakt keuzes die echt bij je passen, en gaat dingen doen die je echt leuk vind.
Vakman pur sang
Juist. Dit dus. Je eigen mogelijkheden en wensen opschrijven. En kijken in hoeverre deze haalbaar zijn in deze klotemaatschappij.quote:Op zaterdag 31 januari 2026 20:41 schreef Lospedrosa het volgende:
Oké ik zal eens bijdragen.
Het is ook het seizoen nu, waardoor alles buiten grijs is, kort daglicht en niet het weer om heel veel buiten te zijn.
Maar daarvan afgezien, je moet jezelf stretchen, dat betekent dat als iets saai of grijs wordt je er gelijk wat aan moet doen.
Voel je ongemakkelijk, gestresst, downie of whatever, zonder dat je 16u per dag werkt?
Dat is een teken dat je iets NIET hebt gedaan. Je doet iets tegen je zin of hebt ergens een foute keuze gemaakt. Herstel die keuze en alles voelt gelijk lichter!
Als je het eenmaal door hebt is het heel duidelijk.
En actie / besluiten is key, niet heel hard of lang werken, of absurt sporten oid maar de juiste keuzes. Die ook steeds veranderen.
Dus gewoon je baan opzeggen en iets anders doen. Je vliegbrevet halen.
Je aanmelden bij een band en optreden.
Of een speech doen voor groot publiek terwijl je dit normaal niet doet. Je moet ook uit je comfortzone.
En snel beslissen, de eerste ingeving en zorgen dat je geen tijd hebt om te piekeren.
Ik praat dan niet over “domme” dingen, als je huis verkopen en emigreren ofzo, dat is vluchten. Of gaan zuipen of andere verdovende middelen misbruiken. Ook vluchten.
Je maakt keuzes die echt bij je passen, en gaat dingen doen die je echt leuk vind.
bezopen?quote:
Ik geloof dat Asmongold en Tony van LC Signs een zooi van die clipjes hebben van Amerikaanse jong-volwassenen die ineens een 40-urige werkweek hebben met een kutloontje en dat ze op TikTok huilend vertellen dat ze niet kunnen begrijpen dat dit hun leven zal zijn.
En in China "vieren" ze zo als ze geslaagd zijn van de universiteit:
[ afbeelding ]
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Nee ik ben de term ff kwijt, China Fact Chasers hebben er een paar filmpjes over.quote:
Op Ze spelen alsof ze dood of zwaar depressief zijn....hoewel ze dat laatste niet eens hoeven te spelen.
Ze weten dat hun leven voorbij is. Geen onbezorgde feesten meer met mede-studenten, maar een 80-urige werkweek als maaltijdbezorger met je universele diploma, tegen een loon waarmee je nauwelijks de benzine van je ritjes kunt betalen, laat staan dat je fatsoenlijk kunt leven.
Een gezin stichten kun je wel vergeten; dat is onbetaalbaar!
En als man moet je je geld investeren in een tofu dreg appartement wat nog gebouwd moet worden, want je meot vastgoed hebben om te kunnen trouwen.
De aannemers gaan vaak failliet voor zo'n flat af is en anders stort het wel in voordat de laatste raam er in gezet is.
Misschien wat makkelijk gezegd, hoor, maar zou je het tegenovergestelde willen dan? Dus dat je leven bol staat van een hoop drama, een emotionele achtbaan is en elke week weer tegenover nieuwe uitdagingen komt te staan? Toen ik dat eenmaal begon in te zien, kreeg ik er vrede mee dat het leven zo suf is. En ik houd ook echt niet van die standaardgesprekken die men telkenmale overal en nergens ten gehore brengt.
Het zij zo verder.
Het zij zo verder.
|
|
