Onder de psychologische druk om je best te doen, kan het gebeuren dat je "kiezen" gaat begrijpen als dat het een proces zou zijn om de beste optie te selecteren. Het gevolg hiervan is dat je geen werkend concept meer hebt van subjectiviteit / mening, omdat het concept subjectiviteit vereist dat kiezen wordt gedefinieerd als zijnde spontaan. Dat in het moment dat een keuze wordt gemaakt, de keuze op het ene of het andere kan uitkomen.
De politieke expressie van deze denkfout, is socialisme.
Dit is waarom een socialist zoals Jetten, met z'n 10 nieuwe steden plan komt. Het gaat er bij zo'n plan alleen om, om gevoelens te genereren dat men zijn best aan het doen is. Als men dit plan zou doorzetten, en de stroom valt uit in Nederland voor een paar maanden, dan is achteraf het verhaal van Jetten, ja maar ik deed mijn uiterste best.
En dat is dan ook per definitie waar dat Jetten zijn best deed, namelijk als je kiezen definieert op basis van het idee om de beste optie te selecteren, dan zegt de definitie van het woord "kiezen" automatisch dat je je best hebt gedaan, als je iets gekozen hebt.
En zo is het woord "kiezen" ook gedefinieerd in de academische wereld in het algemeen, kijk maar als je choose definition in google typt. We leven dus in een "selectie cultuur" waar subjectiviteit, emotie, het gezond verstand oordelen, wordt gemarginaliseerd.
Met de andere beleidsterreinen zoals covid, oekraine, immigratie, stikstof, is het hetzelfde. Het beleid is vormgeven voor optimalisatie om gevoelens te genereren dat men zijn best aan het doen is. De welbekende socialistische wanen.
Die gevoelens om je best te doen hebben de socialisten heel erg hard nodig, want dat is het enige gevoel dat ze nog over hebben. In de gedachtenwereld van een socialist, refereren de keuzes die ze maken naar de waardes die ze gebruikt hebben om de opties te selecteren. In plaats van dat hun keuzes refereren aan hun emoties. Omdat ze hun emoties afgesneden hebben van hun keuzes, worden die emoties morbide. En dan moeten die morbide emoties geworden gecompenseert met gevoelens van je best te doen. Daarom zijn socialistische plannen over welk onderwerp dan ook, altijd overdreven.
Socialistische actievoerders, die staan alleen te protesteren om het gevoel te krijgen dat ze hun best aan het doen zijn, voor hun eigen emotionele overleving. Elke socialist heeft die zwaar morbide emoties in zich, die koste wat kost gecompenseerd moeten worden. En daarom wordt Nederland kapot gemaakt met socialistische wanen.