Is simpelweg een tweede bolderkar dan geen optie vraag ik me af?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 21:27 schreef Schanu het volgende:
Ze wil zelf vooral niet hoeven lopen haha, en iets wat ze niet wil hoeven delen en waar ze dus alleen gebruik van kan maken. Wat dat dan is, maakt voor haar niet zoveel uit denk ik. Al is het voordeel van een bolderkar dat ze kan liggen en zich echt terug kan trekken met een deken over haar hoofd.
Ja we hebben een autipas, dat is heel fijn maar lost het probleem van niet willen lopen helaas niet op.
En zo'n speciale buggy zagen wij ook, dat leek mij echt geweldig maar die dingen zijn duurik sloeg stijl achterover. Zelfs 2e hands vragen ze er honderden euro's voor, wat ik begrijp gelet op de nieuwprijs maar dat wordt em dan gewoon echt niet.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 31% gewijzigd door Amsel op 03-01-2026 23:32:14 ]
Snap ik hoor, maar als haar hoofd niet meer wil, wil het lichaam ook niet meer en is er dus ook een lichamelijke beperking. En mensen kijken toch wel en hebben altijd hun mening klaar. Heb je al een zonnebloemkeycord? Mogelijk scheelt dat toch een beetjequote:Op zaterdag 3 januari 2026 23:04 schreef Schanu het volgende:
En voor mij voelt zo'n buggy minder heftig, omdat een rolstoel in mijn hoofd is gekoppeld aan lichamelijke beperking (ook al is dat dus te zwart wit gedacht).
Oh wat fijn dat het gelukt is met die rolstoel, zelfs een junior stoel! Kunnen jullie mooi uitproberen, top!quote:Op vrijdag 9 januari 2026 13:12 schreef Schanu het volgende:
Vrouwlief heeft vandaag met Medipoint gebeld, daar gaven ze aan dat overprikkeling en autisme voldoende indicatie is om vanuit de verzekering gratis een rolstoel te huren voor een half jaar. Ze komen hem zelfs brengen volgende wek donderdagÉn het is een junior stoel, kennelijk zijn die schaars omdat ze daar alleen oude modellen van hebben en moeten kinderen vanaf 1.20 meter tegenwoordig in een volwassen rolstoel. Die vrouw is meteen gaan kijken of ze ergens nog een junior stoel kon regelen omdat een volwassen stoel wel echt heel groot voor haar is, en heeft er dus nog ergens één gevonden.
Volgende week zaterdag gaan we hem voor het eerst uitproberen en kijken of dit wat gaat zijn. Bedankt voor al het meedenken
@:Amsel, bedankt nog voor je tip voor een draagzak! Vrouwlief heeft echter structureel last van haar nek en mijn lijf rammelt ook aan alle kanten, ik denk oprecht dat we het niet vol zouden houden. En ik denk dat dit voor Jewel niet op alle momenten even fijn is, bijvoorbeeld als ze juist geen contact wil omdat ze zich in haar eigen bubbel wil terugtrekken.
@:Troel, zonnebloem keykoord hebben we, maar gebruiken we eigenlijk niet. Die zit aan de autipas vast, maar meer zodat die goed vindbaar is in de tasJewel draagt eigenlijk altijd wel een koptelefoon op als we buiten huis zijn, ik denk dat dat voor veel mensen ook al wel een 'zichtbaar' signaal is. En verder moet ik ook gewoon lak leren hebben aan blikken of reacties. Iedereen vindt toch overal wel wat van, ongeacht wat of hoe je het doet.
Fijn! Wat een opluchtingquote:Op woensdag 14 januari 2026 16:49 schreef Schanu het volgende:
We krijgen de TLV, tranen van opluchting hier. Het was een hele delegatie, 7 mensen van de commissie, 2 juffen, de IB-er en wij als ouders. Maar na 15 minuten gaven ze al aan dat ze, los van wat extra vragen die ze nog hadden, al konden aangeven dat we de doorverwijzing naar SO krijgen omdat ze die conclusie in de voorbespreking al hadden getrokken aan de hand van het dossier.
Nu gaat het grote regelen beginnen, maar er is weer licht aan het einde van die hele lange tunnel.
Geen idee, ik heb net in elk geval een mailtje gestuurd met aanmelding en dat de stukken volgen. Die TLV aanvraag loopt ook nog (daar verwacht ik geen problemen mee trouwens).quote:Op woensdag 14 januari 2026 18:03 schreef vlindertje89 het volgende:
@:Schanuwat zal er een last van je schouders gevallen zijn. Succes met alle regelzaken nu!
En wat klote van de onzekerheid, @:Kyara! Wanneer kunnen ze daar uitsluitsel over geven?
Op welke termijn verwachten jullie dat ze de overstap kan maken?quote:Op woensdag 14 januari 2026 16:49 schreef Schanu het volgende:
We krijgen de TLV, tranen van opluchting hier. Het was een hele delegatie, 7 mensen van de commissie, 2 juffen, de IB-er en wij als ouders. Maar na 15 minuten gaven ze al aan dat ze, los van wat extra vragen die ze nog hadden, al konden aangeven dat we de doorverwijzing naar SO krijgen omdat ze die conclusie in de voorbespreking al hadden getrokken aan de hand van het dossier.
Nu gaat het grote regelen beginnen, maar er is weer licht aan het einde van die hele lange tunnel.
Hopelijk krijg je snel goed nieuws dan, lijkt me heel vervelend om zo in onzekerheid te zitten.quote:Op woensdag 14 januari 2026 18:17 schreef Kyara het volgende:
[..]
Geen idee, ik heb net in elk geval een mailtje gestuurd met aanmelding en dat de stukken volgen. Die TLV aanvraag loopt ook nog (daar verwacht ik geen problemen mee trouwens).
Ik verwacht dat het heel snel gaat lopen nu. Ook al zit er geen druk op, de commissie gaf aan dat we nu niet op didactisch hoeven in te zetten omdat Jewels welzijn zo rap zo drastisch achteruit is gegaan, dat alle aandacht eerst uit moet gaan naar herstel en een rustige opbouw naar SO.quote:Op woensdag 14 januari 2026 18:23 schreef Kyara het volgende:
[..]
Op welke termijn verwachten jullie dat ze de overstap kan maken?
Dat wordt een logistieke uitdaging, zeker zolang we geen leerlingenvervoer hebben want die kunnen we pas aanvragen als de tlv ook administratief in orde is (en dat duurt wat langer). Dus dan moeten we Jewel zelf brengen en halen, wat op 2 van de 5 dagen al echt niet kan ivm ons werk. Dus we steken eerst in op wennen op die andere 3 dagen, in ieder geval tot het vervoer rond is. En voor die 3 dagen moet de 7 jarige dan naar buren toe, die haar naar school brengen. En wellicht ook met hun mee naar huis na school, afhankelijk van hoe laat we Jewel op moeten halen.quote:Op woensdag 14 januari 2026 21:43 schreef Kyara het volgende:
Is het praktisch voor jullie te regelen? Kinderen op verschillende scholen? Jewel zal (uiteindelijk) ook gebruik maken van leerlingvervoer toch?
We vragen al sinds ze peuter/kleuter is om hulp voor de spanningsklachten. Er is al een keer eerder diagnostiek gedaan, waar wel kenmerken gezien werden, maar dan weer net niet voldoende voor een diagnose.quote:Op dinsdag 20 januari 2026 09:58 schreef Schanu het volgende:
@:Nijna, wat vervelend dat ze net iemand had waar ze zich prettig bij voelde en dat een eventuele diagnose er voor zorgt dat ze dan toch opnieuw doorverwezen moet wordenAl is het wel goed dat ze aangeven dat gespecialiseerde hulp dan nodig is en dat zij dat onvoldoende kan bieden. Anders blijf je ook maar aanmodderen en kom je niet verder, dan kan de klik nog zo fijn zijn maar is het nog niet helpend. Hoe voelt zij zich er zelf bij dat er opnieuw diagnostisch onderzoek komt? Hopelijk vlot dat onderzoek een beetje zodat ze ook snel geholpen kan worden met de spanningsklachten, het lijkt mij vervelend dat dat nu on hold is gezet.
Wij hadden gisteren een evaluatiegesprek met de praktijk, onze gemeenteconsulente sloot aan. Wat een prettige dame is dat, ontzettend meedenkend ook. We hadden het over onze worsteling met uitstapjes, bolderkar, rolstoel, niets werkt echt terwijl Jewel wel graag mee wil. Afgelopen zaterdag hadden we de rolstoel mee naar de Efteling, om 1 uur brak ze en kreeg ze een volledige meltdown omdat ze niet kon liggen en dus niet kon slapen, omdat ze zich niet kon afzonderen maar er teveel mensen om haar heen waren. Ze heeft heel stellig verklaard dat ze nóóit meer in een rolstoel gaat. Duidelijk dusEnfin, de gemeenteconsulente bood direct aan om te kijken voor een een aangepaste buggy vanuit de WMO, we hoefden er niet eens om te vragen. Voor het leerlingenvervoer kan zij wellicht ook wat betekenen als het lang duurt (al was haar ervaring dat dit vrij vlot geregeld is).
Verder was het een confronterend gesprek, wij worstelen al zo lang en werden zodanig niet gehoord (door de vorige praktijk die onderzoek naar ASS weigerde, door onze omgeving (ouders, familie, overburen) die zei dat we zelf gewoon strenger/consequenter/beter moesten zijn in onze opvoeding) dat onze standaard vrij laag is geworden. Op dit moment voelt het hoogst haalbare dat Jewel weer gaat opbouwen op school en dat we af en toe weer eens een uurtje zonder haar thuis kunnen zijn, zodat we af en toe eens alleen kunnen zijn, of samen. De praktijk gaf aan dat we de problematiek onderschatten, omdat wij het zo normaal zijn gaan vinden, dat de agressie extreem is en de situatie voor ons ondragelijk. Ze snappen dat we het verloop op de nieuwe school willen afwachten, maar hebben zekerheidshalve wel een afspraak bij de psychiater ingepland zodat we in gesprek kunnen over ondersteunende medicatie. En er wordt gekeken naar meer specialistisch hulp, bijvoorbeeld een autisme coach die thuis komt en kan meekijken en helpen in het toch meer proberen te voorkomen van de escalaties en hoe om te gaan met deze escalaties.
We kwamen beiden wat verbluft uit het gesprek. Wij zijn al blij met het Speciaal Onderwijs, en het feit dat we eindelijk gezien en gehoord worden. Maar dat er zoveel meer mogelijk is en dat we dit zomaar krijgen aangeboden, voelt raar en fijn tegelijkertijd. Alsof het besef nu pas begint door te dringen dat het niet aan ons ligt, en dat er ook mensen zijn die wél kunnen en willen helpen. Mijn directeur zei laatst: dit wordt jullie jaar, en ik hoop dat hij gelijk heeft, het begint in ieder geval vol goede hoop
Iets wat ik eigenlijk de hele tijd al wou zeggen, maar niet echt durfde. Fijn dat het nu gezegd is en hoewel het verder niks verandert aan de situatie is het ook wel gewoon fijn om te horen dat anderen zien hoe ontzettend zwaar het is.quote:Op dinsdag 20 januari 2026 09:58 schreef Schanu het volgende:
De praktijk gaf aan dat we de problematiek onderschatten, omdat wij het zo normaal zijn gaan vinden, dat de agressie extreem is en de situatie voor ons ondragelijk.
Herkenbaar, Nijna. Ik zag dat het bij mijn man ook een kwestie was van niet willen zien, want het is confronterend als je ziet dat het met je kind niet goed gaat. Een soort kop in het zand steken. Begrijpelijk, maar je schiet er niets mee op. Pas toen het met mijn zoon beter ging wilde mijn man pas toegeven dat het toch eigenlijk echt wel ook een periode lang niet goed was gegaan.quote:Op donderdag 22 januari 2026 07:45 schreef Nijna het volgende:
Ik had het er gisteren met mijn man over, die was aan het werk dus hij was er niet bij.
Zijn opmerking: "Nou ik zie haar nooit iets doen voor school, hoe kan het dan teveel zijn?!".
Ik kan daar niet zoveel mee, vorige week was hij thuis toen de begeleidster er was, dan trekt hij zich terug. Want hij voelde zich niet betrokken. Ja, hij ging zelf op de bank zitten en later op het toilet.
Hij luistert overigens wel meer naar hen dan naar mij...
Maar ik weet dan niet zo goed wat ik met zijn opmerking doet.
Het klopt dat ze thuis niet of nauwelijks iets aan school doet. Maar ze sleept zich naar school, ze is een van de weinigen in haar klas die fulltime naar school gaat. Hopelijk volgende week gesprek op school...
Ik duim mee dat het D2 lukt om naar school te zullen gaan. Hopelijk helpt de pas op de plaats nu en geeft het genoeg rust in het hoofd (bij iedereen) om straks weer kleine stapjes vooruit te zettenquote:Op woensdag 28 januari 2026 11:07 schreef Kyara het volgende:
Ik verwacht dat we D2 nog wel naar school zullen krijgen. Het is nu vooral allemaal heel veel.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |