(ouders van) kinderen met een ASS deel 50

Onze oudste ging een tijdje naar een zorgboerderij, was om ons te ontlasten. Uiteindelijk viel dat ontlasten een beetje tegen, want het was een dagdeel en dat maakte dat we eigenlijk vooral bezig waren met brengen en halen.

Onze jongste heeft psychoeducatie gehad, eerst een brusjesgroep, maar dat was toch niet zo passend. Later 1 op 1 waar ze uitleg kreeg over ass (bij zus en mama).
Maar gelukkig was het bij ons niet zo heftig, onze oudste is denk ik meer een binnenvetter, daar komt het er niet zo explosief uit.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Bij ons blijft ze ons juist opzoeken als verbaal stootkussen. Dan kun je ook jezelf niet uit de situatie verwijderen wat ze achtervolgt je overal en blijft maar dreigen/drammen/zuigen/chanteren/schelden.

Ik heb ook wel geopperd om ze allebei naar een brusjesgroep te sturen maar dat is ook een lastige als je zowel de ass-er als het brusje bent. Maar ze hebben wel allebei te lijden onder het autisme van de ander.

We merken dat de medicatie niet lekker meer is ingesteld. Niet zo raar want de laatste keer bij de vorige psychiater was in mei en sindsdien is ze 20 kilo zwaarder (en 5 cm groter). Alleen doet de psychiater van de huidige praktijk moeilijk over een afspraak. Ik heb nu de laatste smeekmail naar de behandelaars gestuurd om een afspraak en anders maak ik volgende week een afspraak met de huisarts in de hoop dat zij ons verder kunnen helpen. Dit is zo geen doen meer.

Ik had vandaag gesprek mwt de psycholoog en mijn moeder voor mijn eigen traject. Dat hakte erin. Ze is gaan nadenken, ook met de bril op dat ze zelf adhd blijkt te hebben, en kijkt daardoor toch anders terug op mijn jeugd. Want dingen die zij en mijn vader (ASS) normaal vonden, waren misschien voor hun neurodiverse brein idd heel normaal.. en dus een teken dat het toch niet zo normaal was. Hoorde dingen voor het eerst die ik best confronterend vond.

Enfin, een uurtje later belde vrouwlief dat zij is gebeld door de dame van speciaal onderwijs. De CAT heeft de aanvraag bekeken en het is geen hamsterstuk. Oftewel, eerst 14 januari behandelen en dan antwoord afwachten. School heeft maandag tijdens het tekenmoment laten weten dat zij echt vrezen voor een afwijzing omdat er nog te weinig is geprobeerd op school zelf.

Dus ik ga het allemaal even laten bezinken. En de kinderen klaarmaken voor het kerstdiner want uitgerekend deze dag heeft vrouwlief de kerstborrel op haar werk.

quote:

Op donderdag 18 december 2025 14:52 schreef Schanu het volgende:
Ik had vandaag gesprek mwt de psycholoog en mijn moeder voor mijn eigen traject. Dat hakte erin. Ze is gaan nadenken, ook met de bril op dat ze zelf adhd blijkt te hebben, en kijkt daardoor toch anders terug op mijn jeugd. Want dingen die zij en mijn vader (ASS) normaal vonden, waren misschien voor hun neurodiverse brein idd heel normaal.. en dus een teken dat het toch niet zo normaal was. Hoorde dingen voor het eerst die ik best confronterend vond.

Enfin, een uurtje later belde vrouwlief dat zij is gebeld door de dame van speciaal onderwijs. De CAT heeft de aanvraag bekeken en het is geen hamsterstuk. Oftewel, eerst 14 januari behandelen en dan antwoord afwachten. School heeft maandag tijdens het tekenmoment laten weten dat zij echt vrezen voor een afwijzing omdat er nog te weinig is geprobeerd op school zelf.

Dus ik ga het allemaal even laten bezinken. En de kinderen klaarmaken voor het kerstdiner want uitgerekend deze dag heeft vrouwlief de kerstborrel op haar werk.

Vind je het fijn dat je moeder met die neurodiverse bril op heeft gekeken naar vroeger? Lijkt me ook wel confronterend als je ineens dingen voor het eerst hoort...
Dat had ik gelukkig niet, mijn moeder heeft altijd wel gezegd dat er iets was, maar daar werd niet naar geluisterd... gelukkig toen wel (na 32 jaar).
Wanneer krijg je uitslag?

Wat jammer dat het niet gewoon pats boem klaar is voor wat betreft speciaal onderwijs, dat zou namelijk wel heel fijn nieuws geweest zijn zo voor de vakantie... Nu eerst maar weer afwachten.

Succes met alle kerst hectiek.

Mijn oudste heeft besloten dat ze het kerstontbijt overslaat morgen, ze denkt dat haar mentor haar wel verwacht ondanks dat ze vrij duidelijk (zegt ze zelf) heeft aangegeven dat ze niet wil komen.
De vorige mentor was zo'n verademing... die liet de keuze bij de leerlingen en respecteerde die keuze...

Schanu wat betreft die brusjesgroep: soms zitten er alleen maar 8- en 9-jarigen in en soms juist vooral 11-12 of een mix. Soms zijn er 8 kinderen en soms maar 4.
Je kunt misschien even overleggen wat de samenstelling van de groep is.

Wat klote dat het geen hamerstuk is. Als ik zo lees wat jij met haar meemaakt, zou het dat wel moeten zijn.
Maar ja als school nog weinig heeft geprobeerd of dossier heeft, snap ik het ergens wel. Wat heeft school eigenlijk geprobeerd behalve korter naar school?

quote:

Op donderdag 18 december 2025 16:41 schreef Nijna het volgende:

[..]
Vind je het fijn dat je moeder met die neurodiverse bril op heeft gekeken naar vroeger? Lijkt me ook wel confronterend als je ineens dingen voor het eerst hoort...
Dat had ik gelukkig niet, mijn moeder heeft altijd wel gezegd dat er iets was, maar daar werd niet naar geluisterd... gelukkig toen wel (na 32 jaar).
Wanneer krijg je uitslag?

Ik heb 26 januari het adviesgesprek pas, dus het is nog even wachten. En fijn is een groot woord, ik ben vooral blij dat ze niet klakkeloos uit is gegaan van wat ze altijd vond of zag maar dat ze nu verder is gaan kijken en dingen in een ander perspectief weet te plaatsen. Maar confronterend was het zeker.

quote:

Mijn oudste heeft besloten dat ze het kerstontbijt overslaat morgen, ze denkt dat haar mentor haar wel verwacht ondanks dat ze vrij duidelijk (zegt ze zelf) heeft aangegeven dat ze niet wil komen.
De vorige mentor was zo'n verademing... die liet de keuze bij de leerlingen en respecteerde die keuze...

Wat een stress moet dat opleveren, de angst om niet te voldoen aan de verwachtingen van haar mentor Begrijpt deze mentor het wel, in ieder geval een beetje, of is deze houding (te hoge verwachtingen hebben) wel tekenend voor hem/haar?

quote:

Op donderdag 18 december 2025 17:46 schreef Arja het volgende:
Schanu wat betreft die brusjesgroep: soms zitten er alleen maar 8- en 9-jarigen in en soms juist vooral 11-12 of een mix. Soms zijn er 8 kinderen en soms maar 4.
Je kunt misschien even overleggen wat de samenstelling van de groep is.

Wat klote dat het geen hamerstuk is. Als ik zo lees wat jij met haar meemaakt, zou het dat wel moeten zijn.
Maar ja als school nog weinig heeft geprobeerd of dossier heeft, snap ik het ergens wel. Wat heeft school eigenlijk geprobeerd behalve korter naar school?

Even in een spoiler, lang verhaal

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Jammer dat er geen OPP is, maar ik lees wel dat school veel heeft geprobeerd. Hadden ze dat maar op papier gezet.
Misschien kunnen ze dat alsnog doen?
Zijn er wel eens observaties gedaan door
Ib-er of samenwerkingsverband? En staat dit op papier?

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 10:39 schreef Arja het volgende:
Jammer dat er geen OPP is, maar ik lees wel dat school veel heeft geprobeerd. Hadden ze dat maar op papier gezet.
Misschien kunnen ze dat alsnog doen?
Zijn er wel eens observaties gedaan door
Ib-er of samenwerkingsverband? En staat dit op papier?

Al deze dingen staan gelukkig wel op papier, er is ook met terugwerkende kracht een plan van aanpak opgesteld voor de lestijdverkorting.

Vanuit IB-er, de orthopedagoog of het samenwerkingsverband is nooit een observatie gedaan. Wel vanuit de 1e praktijk en onze huidige praktijk. En de SO school die wij op het oog hebben, heeft Jewel een ochtend geobserveerd en dit verslag is bij de aanvraag gevoegd. In dat verslag staat o.a. ook hoe Jewel zich naar buiten toe groot houdt terwijl je uit de spanning in haar houding en op haar gezicht af kan lezen hoe moeilijk ze het vindt, dat het schakelen in situaties veel van haar vraagt en hoe moe en overspannen ze oogt in haar voorkomen.

Dus het is gelukkig niet zo dat we niets hebben, school vraagt zich alleen af of het voldoende is. Omdat de hulp pas zo laat echt concreet op gang is gekomen. Al leggen ze in het verslag wel ook uit dat dit is omdat de problematiek internaliserend is en zich thuis uitte in plaats van op school, en dat de hulp dus vooral gericht was op de thuissituatie in plaats van op de schoolsituatie. De diagnose ligt er pas sinds oktober, dus dat maakte het ook heel lastig voor school. En de vorige praktijk die we hadden, waar we juist terecht kwamen omdat de 1e psycholoog aangaf dat we het stukje ASS moesten laten onderzoeken omdat hij dit zo duidelijk zag maar hij had als eenmanszaak te weinig tools om dit verder te onderzoeken én hij geen medicatie kon voorschrijven, weigerde om ook maar iets uit te zoeken, behalve uiteindelijk hechtingsproblematiek. Dus van daaruit hebben we ook niet de hulp gehad die we nodig hadden voor bijvoorbeeld school, terwijl school daar wel hulp in zocht. Dat heeft de situatie ook echt complexer gemaakt en daarom lopen we nu gevoelsmatig achter de feiten aan.

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 09:31 schreef Schanu het volgende:

[..]
Ik heb 26 januari het adviesgesprek pas, dus het is nog even wachten. En fijn is een groot woord, ik ben vooral blij dat ze niet klakkeloos uit is gegaan van wat ze altijd vond of zag maar dat ze nu verder is gaan kijken en dingen in een ander perspectief weet te plaatsen. Maar confronterend was het zeker.
[..]
Wat een stress moet dat opleveren, de angst om niet te voldoen aan de verwachtingen van haar mentor Begrijpt deze mentor het wel, in ieder geval een beetje, of is deze houding (te hoge verwachtingen hebben) wel tekenend voor hem/haar?
[..]
Even in een spoiler, lang verhaal

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Wat een systeem... dat zo'n aanvraag afgewezen kan worden op een afwezig of summier OPP...
Nalatig van school om dit niet gelijk op te stellen ook, maar iedereen is het er over eens dat dit niet helpend is voor Jewel en dan zou er om stomme regeltjes iets niet kunnen.
Ik hoop echt dat ze hier doorheen kijken, gelukkig hebben jullie wel allemaal de neuzen dezelfde kant op in de zin dat alle partijen wel zien dat speciaal onderwijs zoveel passender zou zijn.
Nu die commissie nog, ik duim en hoop dat het helpt!

Mijn dochter is niet gegaan vanmorgen, staat nu op ongeoorloofd afwezig. We zullen na de vakantie wel zien of dit een staartje krijgt. Voorgaande jaren had ze de keuze en was dit geen probleem... als dat nu wel zo is dan gaan we wel weer in gesprek met school.
Deze mentor is dit jaar nieuw op deze afdeling zeg maar. D
Ik heb de indruk dat de vorige mentor zelf beslissingen durfde te nemen en deze (nog) niet.
Dochter was er de eerste week al klaar mee, ik heb de indruk dat dat wel iets is bijgedraaid, maar ze is geen fan van deze mentor.
En ik eerlijk gezegd ook niet, al vaak dingen misgelopen met mail (zou verstuurd zijn, maar is nooit bij mij aangekomen bv), dingen duren lang (ligt niet altijd aan de mentor trouwens). En ik heb de indruk dat ze het niet zo goed begrijpt allemaal.
Mijn oudste vindt school stom, noodzakelijk kwaad en is haar tijd aan het uitzitten. Probeert zich in te zetten om uiterlijk volgend schooljaar alles af te ronden. Maar er is weinig reserve voor vieringen en dat soort dingen.
Het kost genoeg om gewoon naar school te gaan zonder dat soort dingen.
Dan heb ik liever dat ze de lessen volgt, dan dat ze naar zo'n viering gaat.
En natuurlijk kan niet altijd alles op haar manier, maar als ze straks klaar is met school en er meer ruimte is voor ontwikkeling dan gaan we daar wel weer mee bezig.
Als ik zie hoeveel moeite het kost om een routine erin te houden op het moment dan denk ik dat er niet zoveel meer bij past.

Dus nu eerst vakantie en daarna zien we wel verder. (schrijf ik, mijn hoofd is er nog even mee aan de haal... )

[ Bericht 0% gewijzigd door Nijna op 19-12-2025 14:07:35 ]

Wat en stress Schanu. Herkenbaar verhaal ook wel. Ook bij was het vooral thuis en bij het wegbrengen (buiten de schoolmuren). In groep 6 de diagnose en in groep 7 en vooral groep 8 werden pas aanpassingen gedaan. Het OPP is pas in de laatste weken van groep 8 in elkaar gezet door de IB-er. Dat was in elk geval voldoende voor het aanvragen van maakwerkbudget op de huidige school. Het OPP wordt nu verder aangevuld door de huidige school. Eerder overstappen naar speciaal onderwijs is voor ons ook niet haalbaar, liever dit overbruggingsjaar afronden en dan volgend schooljaar een nieuwe start.

Voor d2 moeten we nog kijken wat voor haar het beste is: kleinschalig regulier met extra begeleiding, symbioseklas of ook vso. Daarvoor hebben we de hulp ingeschakeld van het samenwerkingsverband. Ze wordt dan besproken in een symbiose overleg.

Wat lastig Nijna, het is ook zo belangrijk dat er vanuit school (en haar mentor) mee wordt gedacht he.

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 14:13 schreef Kyara het volgende:
Wat lastig Nijna, het is ook zo belangrijk dat er vanuit school (en haar mentor) mee wordt gedacht he.

Ja, ik moest de afgelopen jaren heel erg wennen aan dat ik een "ja prima plan" terug kreeg als we iets vroegen qua aanpassing aan de mentor. Want op de vorige school was dat altijd een "nee, moeilijk moeilijk".
En nu hebben we iets daar tussenin... ik zou graag willen dat ze met diploma van school komt. Afgelopen jaar heeft school een beetje te laat bedacht dat ze nog eea moest doen om examen te kunnen doen, dus daar zitten we nu behoorlijk bovenop. Dit jaar gaat ze er 3 of 4 doen. Volgend jaar de rest is het idee.
Oudste heeft zich erop ingesteld, maar als ze het niet zou halen volgend schooljaar, dat ze dan de handdoek in de ring gooit. Maar goed, niet op de zaken vooruit lopen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Wat een worstelingen allemaal. Er lijkt ook geen eenduidig beleid te zijn. Alleen al met die opps.
Verhalen als bij M. waar school besloot tot so en wij daar niks meer over te zeggen hadden. Of eindeloos alles proberen. Dan weer alles daartussenin.

Heeft iemand ervaring met een SEO onderzoek?

We (man en ik) hebben 3 uur met een onderzoeker gezeten om het sociaal-emotioneel profiel van D1 op te stellen. Hoewel er nog geen rapport is, werd wel duidelijk dat er grote verschillen zitten en dat er ook veel is dat schuurt en botst.

Ik zeg het zelf nog wel eens dat we te maken hebben met een kind dat zich als een peuter aan ons vastklampt maar wel met de attitude van een puber (ook als ouder niet heel fijn moet ik zeggen). Dat was gekscherend maar het zit er niet eens zo ver vandaan. Het is in elk geval overduidelijk dat ze op heel veel sociaal-emotionele gebieden echt niet zo ver is als haar kalenderleeftijd.

Ik vind het best ingewikkeld. Ook mbt het hoe daarmee omgaan.

quote:

Op vrijdag 26 december 2025 23:37 schreef Kyara het volgende:
Heeft iemand ervaring met een SEO onderzoek?

We (man en ik) hebben 3 uur met een onderzoeker gezeten om het sociaal-emotioneel profiel van D1 op te stellen. Hoewel er nog geen rapport is, werd wel duidelijk dat er grote verschillen zitten en dat er ook veel is dat schuurt en botst.

Ik zeg het zelf nog wel eens dat we te maken hebben met een kind dat zich als een peuter aan ons vastklampt maar wel met de attitude van een puber (ook als ouder niet heel fijn moet ik zeggen). Dat was gekscherend maar het zit er niet eens zo ver vandaan. Het is in elk geval overduidelijk dat ze op heel veel sociaal-emotionele gebieden echt niet zo ver is als haar kalenderleeftijd.

Ik vind het best ingewikkeld. Ook mbt het hoe daarmee omgaan.

Ik heb er zelf geen ervaring mee, Kyara. Mijn zoon heeft wel dat soort onderzoeken gehad, maar daar kwam niet echt een schokkend verschil uit. En het scheelt dat jongens sowieso wat later gaan puberen, dan trekt het wat meer bij (denk ik). Kan me voorstellen dat het echt enorm lastig is voor jullie en ook voor haar.

En het scheelt bij mijn zoon ook wel dat hij allemaal vrienden heeft vanuit het Speciaal Onderwijs en daar geldt eigenlijk voor allemaal wel dat ze wat jonger zijn dan hun kalenderleeftijd, dus dan valt het niet zo op. Mijn zoon heeft een neefje van bijna dezelfde leeftijd en dan valt wel echt op dat mijn zoon jonger is in zijn doen en laten.

quote:

Op zaterdag 27 december 2025 10:41 schreef livelink het volgende:
En het scheelt bij mijn zoon ook wel dat hij allemaal vrienden heeft vanuit het Speciaal Onderwijs en daar geldt eigenlijk voor allemaal wel dat ze wat jonger zijn dan hun kalenderleeftijd, dus dan valt het niet zo op. Mijn zoon heeft een neefje van bijna dezelfde leeftijd en dan valt wel echt op dat mijn zoon jonger is in zijn doen en laten.

Ja, hier voor haar volgend jaar ook speciaal onderwijs. En haar tweelingzus is ook in veel dingen jonger maar dat is dan meer in interesses enzo. Nog wel graag in de speeltuin willen spelen, bij de tandarts een speelgoedje uitzoeken etc.

Bij D1 gaat het echt om fases waarin ze (heel erg veel) jonger is. Bijvoorbeeld hechtingsfase gaat dan in maanden ipv in jaren. En dat is bij D2 niet/veel minder het geval.

quote:

Op zaterdag 27 december 2025 11:29 schreef Kyara het volgende:

[..]
Ja, hier voor haar volgend jaar ook speciaal onderwijs. En haar tweelingzus is ook in veel dingen jonger maar dat is dan meer in interesses enzo. Nog wel graag in de speeltuin willen spelen, bij de tandarts een speelgoedje uitzoeken etc.

Bij D1 gaat het echt om fases waarin ze (heel erg veel) jonger is. Bijvoorbeeld hechtingsfase gaat dan in maanden ipv in jaren. En dat is bij D2 niet/veel minder het geval.

Ja, dan denk ik dat mijn zoon meer in categorie D2 zit. Komen ze dan ook met specifieke hulp voor jullie en voor haar nav dat onderzoek? En hoe gaat D2 hiermee om? Of speelt het tussen hen beiden minder een rol?

quote:

Op zaterdag 27 december 2025 11:34 schreef livelink het volgende:

[..]
Ja, dan denk ik dat mijn zoon meer in categorie D2 zit. Komen ze dan ook met specifieke hulp voor jullie en voor haar nav dat onderzoek? En hoe gaat D2 hiermee om? Of speelt het tussen hen beiden minder een rol?

Nou ja, ik hoop het wel. En van sommige dingen is het ook maar de vraag of dat ooit beter wordt. Maar ook met wat je van haar kunt vragen. Ze is verbaal sterk en een lief, rustig meisje dus ze wordt ook heel snel overschat. Ik hoop dat speciaal onderwijs daar beter op in kan spelen. Al baal ik wel nog steeds dat we gewoon geen keuze hebben qua school.

D2 is zich nu een beetje los aan het worstelen van haar zus. Maar ze hebben elkaar nog wel heel erg nodig. En D1 claimt haar ook best wel (controle). D1 ziet D2 dingen doen die zij ook wil maar niet kan, dat maakt het lastig.

En ik zeg altijd dat ze eigenlijk allebei naar een brusjesgroep moeten want ze hebben ook allebei te lijden onder het autisme van zus en ze kunnen daar allebei (waarschijnlijk door hun eigen autisme) ook gewoon niet mee omgaan. Echt hoor, het is zo duidelijk dat het een spectrum is....

quote:

Op vrijdag 26 december 2025 23:37 schreef Kyara het volgende:
Heeft iemand ervaring met een SEO onderzoek?

We (man en ik) hebben 3 uur met een onderzoeker gezeten om het sociaal-emotioneel profiel van D1 op te stellen. Hoewel er nog geen rapport is, werd wel duidelijk dat er grote verschillen zitten en dat er ook veel is dat schuurt en botst.

Ik zeg het zelf nog wel eens dat we te maken hebben met een kind dat zich als een peuter aan ons vastklampt maar wel met de attitude van een puber (ook als ouder niet heel fijn moet ik zeggen). Dat was gekscherend maar het zit er niet eens zo ver vandaan. Het is in elk geval overduidelijk dat ze op heel veel sociaal-emotionele gebieden echt niet zo ver is als haar kalenderleeftijd.

Ik vind het best ingewikkeld. Ook mbt het hoe daarmee omgaan.

Was best lastig in te vullen, wij hebben toen thuis een heel stuk ingevuld en de twijfelachtige vragen hebben we daar nog een keer besproken.
Ja en daar kwam ook een heel verspreid beeld uit qua ontwikkeling.
Wat dan ook wel weer een hoop verklaard, maar het is (helemaal voor de buitenwereld) lastig te begrijpen.
Mijn oudste van 18 is in sommige opzichten echt nog een heel stuk jonger qua gedrag.
Nu heeft de onderzoeker het toen heel voorzichtig opgeschreven, omdat we het document ook voor school wilden gebruiken. Ze heeft er toen een soort gemiddelde van gemaakt.
Ik zie het verschil nog steeds heel duidelijk, ik hoop dat als ze over anderhalf jaar examens heeft gedaan en rust krijgt... dat er dan meer ruimte is voor ontwikkeling. Ze lijkt best wel stil te staan op sociaal emotioneel vlak en dat wijd ik vooral aan de belasting van school.

Ze zit op het moment eigenlijk bijna alleen maar op haar kamer, afspraken die we hebben over naar buiten gaan enzo, die komt ze niet na.
Afspraken over douchen worden ook sneaky "vergeten" of gewoon net zolang wachten tot het te laat is om nog te douchen.
Ik heb de energie niet om er constant bovenop te zitten, bovendien maakt dat de sfeer er niet beter op. Als ik haar kamer binnen kom word ik weggekeken met de meest boze blik.

En soms is het best lastig inschatten wat nou het jongere stuk is, wat het autisme is, het pubergedrag... in hoeverre kan je dingen verwachten. Het blijft zoeken.

quote:

Op zondag 28 december 2025 08:48 schreef Nijna het volgende:
En soms is het best lastig inschatten wat nou het jongere stuk is, wat het autisme is, het pubergedrag... in hoeverre kan je dingen verwachten. Het blijft zoeken.

Dit ook! Plus hier als derde component nog de tweelingdynamiek.
Douchen is ook een ding inderdaad. Ik moet D1 echt naar de douche sturen. D2 ontprikkelt in bad maar houdt daardoor ook urenlang de badkamer bezet

Wij hebben de SEO overigens met een onderzoeker gedaan dus niet zelf. Ze stelde dus hele gerichte vragen en mn bij de overlappende antwoorden koos zij dan wat het meest passend was.

quote:

Op zondag 28 december 2025 16:14 schreef Kyara het volgende:

[..]
Dit ook! Plus hier als derde component nog de tweelingdynamiek.
Douchen is ook een ding inderdaad. Ik moet D1 echt naar de douche sturen. D2 ontprikkelt in bad maar houdt daardoor ook urenlang de badkamer bezet

Wij hebben de SEO overigens met een onderzoeker gedaan dus niet zelf. Ze stelde dus hele gerichte vragen en mn bij de overlappende antwoorden koos zij dan wat het meest passend was.

Wij hebben het zelf thuis bekeken en daarna besproken, sommige vragen waren gewoon duidelijk, maar ik vond sommige vragen ook echt wel vaag geformuleerd. En dan hebben we dat samen met de onderzoeker gedaan.

Hier bij oudste het douchen ook echt een ding, bij jongste minder. Maar gelukkig hoor ik hetzelfde bij niet ass pubers!

Mijn niet ass puber (althans, zonder diagnose, het zou me stiekem niks verbazen...) staat eerder te veel dan te weinig onder de douche gelukkig maar, dan hoef ik me maar tegen 1 kind aan te bemoeien

Douchen, mijn 9 jarige vindt het heerlijk maar daarna haren borstelen is wel echt een ding. Wij gebruiken heeeeeeel veel conditioner. Tot een jaar of 7 was haren wassen wel echt de hel, nu ze dat zelf mag doen gaat dat goed gelukkig.

Heel iets anders. Dagjes weg zijn hier vaak lastig omdat ze als ze er klaar mee is, dat kan na een uur al zijn, ze letterlijk geen stap meer kan of wil verzetten. Dat leidde tot hele korte uitjes. Nu hebben we een bolderkar met duwstang, wat een uitvinding, ons uitje naar Wildlands was daardoor opeens haalbaar omdat ze tussendoor kon slapen en zich onder een dekentje kon terugtrekken.

Volgende probleem is nu echter dat de 7 jarige jaloers is. Want die wil er óók bij in, en dat accepteert de 9 jarige absoluut niet (en daar valt dan ook echt niet over te praten met haar).

Nu overweegt vrouwlief om te kijken voor een rolstoel. Zodat de 9 jarige niet meer hoeft te lopen en ze een dagje uit dus volhoudt. Met hopelijk minder onvrede van de 7 jarige omdat ze er simpelweg niet bij op kan, in tegenstelling tot de bolderkar waar ze in principe beiden in passen.

Het zou ook schelen in de schakelmomenten. Want met die bolderkar is het toch steeds uitstappen, laarzen aan en uit, gaat ze liggen en wordt ze dus juist heel passief. En een rolstoel in een rij wordt makkelijker geaccepteerd dan een bolderkar, dus minder uitstapmomenten (en daardoor minder schakelmomenten).

Maar, ik merk dat ik het onwijs lastig vind. Want er is niks mis met haar benen, ze kan prima lopen en rennen. Dus een rolstoel voelt heel erg extreem, aanstellerig bijna.

Heeft iemand hier ervaring mee? Maak je een kind juist heel 'lui' door hier aan toe te geven, of kan dit 'erbij horen', dat ze door de hoeveelheid prikkels het lopen er gewoon echt niet meer bij kan hebben?