Het wordt een heel hoog lief-dagboek-gehalte, sorry
Maar wij zijn vandaag op rondleiding geweest en wat voelde dat goed

Een kleinschalige school, maximaal 12 kinderen in 1 klas met 2 docenten, alles is autiproof en ze kijken daar écht naar het kind.
De school gaat ons helpen met de aanvraag. Ze komen ergens in de komende weken langs de huidige school om een ochtend te observeren. De dame in kwestie heeft al 20 jaar ervaring, erkende ook het grote verschil tussen jongens en meisjes met autisme (meisjes kunnen goed 'stapelen' zei ze dus de spanning bouwt zich op en komt er thuis pas uit), dus ze weet waar ze naar moet kijken ook als Jewel zich wel goed houdt op school.
Zodra de TLV aanvraag is ingediend gaat ze de commissie bellen om te vragen het met spoed door te lezen en aan te geven of het een vraagstuk of een hamerstuk is. Is het dat laatste, dan is volgens haar de toekenning al verzekerd en wordt het alleen een administratieve afhandeling. Dan zou Jewel na de kerstvakantie al als 'proefplaatsing' naar deze school kunnen. Haar voorkeur gaat daar naar uit, omdat ook zij volledige schooluitval voor wil zijn. En zij gaf aan dat haar ervaring is dat de commissie een aanvraag niet zomaar zal afwijzen als alle partijen het met elkaar eens zijn, vaak is het dan zo dat of de ouders of de school zelf er niet volledig achter staat. En dat is bij ons gelukkig niet het geval. En de school valt onder hetzelfde samenwerkingsverband, wat ook een groot pluspunt kan zijn.
Kortom, wij zijn enigszins gerust gesteld, hebben dus hopelijk ook al in de kerstvakantie duidelijkheid over de plaatsing als het inderdaad wordt gekwalificeerd als hamerstuk. En dan gaat het opeens alsnog in sneltreinvaart.
Wat maar goed ook is, want vanmorgen was weer een nieuw dieptepunt. We hebben Jewel schreeuwend in de auto gezet om naar school te gaan, zonder sokken/schoenen en jas omdat ze zich steeds uitkleedde zodra we haar los lieten. Op school schreeuwend en met 2 vrouw sterk uit de auto gesleept. Ik kreeg zelfs een appje van een moeder nadien met sterktewensen omdat ze mij huilend de school weer uit zag lopen na het wegbrengen. Onze adem begint op te raken.