LIF Lifestyle
Alles over gezondheid, uiterlijke verzorging, mode, kleding, make-up, tabak, etc.
Dit lijkt mij genoeg om in te zien dat er psychisch iets niet goed zit. Lees alsjeblieft de eerste veel gelikte reactie even door en zoek hulp.quote:Op zaterdag 9 augustus 2025 22:55 schreef -Deluzion- het volgende:
Ik ben gewoon behekst , ik twijfel daar niet meer aan. (aan mijn tanden kun je misschien zien dat er iets niet in orde is)
[ afbeelding ]
TS, zoek hulp. Dit meen ik. Ga maar de huisarts en geef aan waar je tegenaanloopt. Het is nooit te laat, echt niet.
Je zei eerder dat je hulp had. Is dit psygologische hulp?quote:Op zaterdag 16 augustus 2025 08:45 schreef -Deluzion- het volgende:
Wat ik vooral merk bij de hulpverlening is dat ze mij niet echt kunnen helpen. Ze gaan er vaak vanuit dat je een sociaal netwerk hebt en richten zich op dingen die je ervaart. Mijn situatie is anders: ik ervaar niks, zoals geen eerste zoen of eerste date. Tot op zekere hoogte heb ik dat kunnen accepteren door mezelf copingtechnieken aan te leren zoals denken dat veel mensen dit ook nooit meemaken vaak omdat hun leven vroegtijdig eindigt.
Maar er zijn altijd momenten waarop ik er nog steeds mee worstel. Het voelt zwaar om te merken dat ik bepaalde ervaringen mis en nooit de andere kant kan beleven.
Wat me nu vooral pijn doet, is het besef dat ik nooit kinderen zal krijgen. Niet alleen omdat ik geen partner heb maar ook omdat de tijd nu heeft beslist, ik nader de 50. Zoals gezegd, kan de hulpverlening hier weinig in betekenen.
Om hier beter mee om te gaan, probeer ik soms te denken aan anderen in vergelijkbare situaties:
Keanu Reeves heeft ook geen kinderen. Hij verloor zijn vriendin jong en hun kind stierf kort na de geboorte. Hij geeft aan dat hij er moeite mee heeft. Ik voel me daar soms verbonden mee.
Oprah Winfrey heeft geen kinderen.
Freddie Mercury had geen kinderen.
Als ik kinderen zou hebben, is er een kans dat ze dezelfde genetische afwijking zouden hebben.
Er lijkt dus geen keuze te zijn; ik moet me hierbij neerleggen. Voeg vooral meer toe aan het lijstje als je iets weet zodat ik er beter mee kan dealen.
Daarnaast wil ik benadrukken dat mijn uiterlijk een bron van zwaar mentaal lijden voor me is. In mijn familie (waar ik inmiddels 30 jaar geen contact mee heb) is iedereen mentaal stabiel en mentale aandoeningen lijken niet voor te komen. Dus dat versterkt voor mij het idee dat mijn problemen vooral niet “mentaal” zijn.
Mijn opa is hier een mooi voorbeeld van. De beste man wordt over 2 weken 103, zit mentaal zeer stabiel in elkaar, datzelfde geldt voor alle nakomelingen behalve ik. Ik ben ook de enige met deze genetische afwijking. Daarom denk ik dat ik het op een of andere manier zelf veroorzaakt heb.
Wel is inmiddels vastgesteld dat ik een ernstige genetische afwijking heb, dus dat geeft wel iets van rust, maar alsnog is het een enorme mindfuck omdat ik er altijd normaal uitzag tot mijn 16e.
Wat ik lees is extreme negatieve gevoelens en doom denken. Elke nieuwe ontmoeting sta jij er mentaal negatief in en mensen kunnen dit aanvoelen. Dit resulteert dan weer dat je gelijk van jezelf krijgt dat iedereen je lelijk vind ofzo. Mischien ben je dusdanig negatief dat mensen daar geen zin in hebben?
Je wil ook alleen maar operaties naar over psychische hulp heb ik je niet echt gehoord. En dan bedoel ik ook echt langdurige hulp en niet 1x gaan en stoppen ofzo.
Ik vraag me werkelijk af waarom deze topics nog open blijven. Na 3000+ posts waarin TS het altijd over zichzelf heeft danwel anderen het over TS hebben zijn we niets opgeschoten. Het is nog steeds allemaal ‘nee’. En telkens melden zich nieuwe FOK!kers die vanaf voor af aan gaan beginnen. Vandaar die 3000+ posts.
Niet te geloven.
Niet te geloven.
Je kan zijn topics ook links laten liggen. Je wordt niet gedwongen om steeds op zijn topics te klikken. TS gaf eerder aan dat dit soort topics een uitlaatklep zijn voor hem, omdat hij niemand heeft met wie hij zijn zorgen/problemen kan delen. Ik gun hem dat wel. Als iemand daarop wil reageren, kan diegene daarop reageren, en wie TS moe is, die kan zijn topics negeren.
Maar moet dat dan in dit subforum?quote:
Je kan zijn topics ook links laten liggen. Je wordt niet gedwongen om steeds op zijn topics te klikken. TS gaf eerder aan dat dit soort topics een uitlaatklep zijn voor hem, omdat hij niemand heeft met wie hij zijn zorgen/problemen kan delen. Ik gun hem dat wel. Als iemand daarop wil reageren, kan diegene daarop reageren, en wie TS moe is, die kan zijn topics negeren.
[ afbeelding ]
Nou niemand… hij is geloof ik op Reddit in ieder geval bezig.quote:
Je kan zijn topics ook links laten liggen. Je wordt niet gedwongen om steeds op zijn topics te klikken. TS gaf eerder aan dat dit soort topics een uitlaatklep zijn voor hem, omdat hij niemand heeft met wie hij zijn zorgen/problemen kan delen. Ik gun hem dat wel. Als iemand daarop wil reageren, kan diegene daarop reageren, en wie TS moe is, die kan zijn topics negeren.
[ afbeelding ]
Daar gaan mods over.quote:
[..]
Maar moet dat dan in dit subforum?
Niemand in het echte leven (gaf hij aan).quote:
[..]
Nou niemand… hij is geloof ik op Reddit in ieder geval bezig.
quote:
[..]
Daar gaan mods over.
[..]
Niemand in het echte leven (gaf hij aan).
Moeilijk hè, niet klikken en reageren in een topic die je gesloten wilt hebben. Blijkbaar toch een interessante topic voor je.quote:
Geen idee wat je bedoelt maar ik hoef je verder ook niet te spreken. Jouw grenzen zijn de mijne niet.quote:
[..]
Moeilijk hè, niet klikken en reageren in een topic die je gesloten wilt hebben. Blijkbaar toch een interessante topic voor je.
Nou nou.quote:
[..]
Geen idee wat je bedoelt maar ik hoef je verder ook niet te spreken. Jouw grenzen zijn de mijne niet.
Verstand is eerlijk verdeeld, iedereen heeft er zat van.
Wat jou nodig hebt is iemand die jou in het echte leven op sleeptouw neemt.
Heb je ooit geprobeerd een hobby te nemen? Als je dit serieus neemt vloeien daar vaak sociale contacten uit en op termijn wel vrienden?
Heb je ooit geprobeerd een hobby te nemen? Als je dit serieus neemt vloeien daar vaak sociale contacten uit en op termijn wel vrienden?
Hebben die Belgische chirurgen ook gezorgd voor uitgebreide ondersteuning door psychologen en psychiaters?
How do we turn this world-class fuck-up into a world-class learning experience?
Welnee, je bent niet behekst. Deze foto laat al zien wat er komen zal.quote:
Nog een foto van mij, van pakweg 35 jaar geleden, hier is goed op te zien dat ik er volledig normaal uitzag, en het er zelfs op lijkt dat ik een badass kaaklijn zou krijgen... helaas is het compleet anders gelopen. Deze foto heb ik pas ontdekt, ik wist niet eens meer dat deze ooit is gemaakt, compleet vergeten maar dit was ik dus wel.
Het is moeilijk te geloven dat mijn kaken zo zouden vergroeien binnen 5 jaar tijd... dat mijn neus scheef zou groeien, dat mijn oren weggedrukt zouden worden, mijn ogen minder alerter werden, de bovenkaak ontzettend ver naar achteren zou groeien zonder enige verklaring, waardoor ik amper nog kon ademen en de onderkaak scheef , omlaag en naar voren zou groeien, en als je deze foto ziet... dat ik het zwaarste geval ooit zou zijn, volgens de kaakchirurgen die mij geopereerd hebben in hun eigen woorden " nog nooit eerder hadden we zoveel moeten corrigeren bij 1 persoon, waarschijnlijk hebben we teveel moeten corrigeren en je spieren konden daar niet aan wennen "
Ik ben gewoon behekst , ik twijfel daar niet meer aan. (aan mijn tanden kun je misschien zien dat er iets niet in orde is)
[ afbeelding ]
Na elke operatie moet je herslellen en zorg van te voren dat je bv logopedische hulp krijgt. Ben het de naam kwijt van een multicisciplinaire therapie, waarin kaakchirurg, logopedist, orthodontist, etc verenigid zijn voor de probleemanalyse en het behandelplan daarvoor. Zonder zo'n training blijft je lichaam vasthouden aan hoe je het deed vóór de operatie.
Ik heb jaren geleden een kleine littekencorrectie gehad en begreep dat je wsl logopedische hulp nodig hebt om je gezichtsspieren van de nieuwe mogelijkheden gebruik te laten maken. Begreep ook dat ze zich voor den domme zouden houden. Na wat overdenken heb ik het nagevraagd aan de receptie van een nabij ziekenhuis. Kreeg volledig gelijk. Bij de controle vroeg ik om een verwijzing voor logopedie. Werd niet nodig gevonden. Ik vertelde het nagevraagd te hebben en bevestiging kreeg. De verwijzing werd direct uitgeschreven. Het was nog even een gevecht om daarna met die verwijzing een ervaring logopediste te krijgen. Zonder ga je door volgens de patronen van je spiergeheugen.
Later kreeg een collega een ingrijpende correctie. Ik wees op de zin van logopedie, maar kreeg als reactie dat het niet nodig gevonden was. Nou, zelf weten. Die zware ingreep was met een specifiek doel begonnen, waarvoor beslist logopedie nodig was, maar de chirurg & co zeiden er niets over, dus het werd niet gedaan. Niet mijn probleem.
Mijn opa had maar een halve neus en een enorme wijnvlek op zijn voorhoofd, maakte 7 kinderen bij de allermooiste vrouw uit de wijde omtrek en was overal geliefd.
Dus gewoon wat minder oppervlakkig compulsief bezig zijn met zoiets vergankelijks als uiterlijk zijn en lol trappen in het leven.
Dus gewoon wat minder oppervlakkig compulsief bezig zijn met zoiets vergankelijks als uiterlijk zijn en lol trappen in het leven.
Ik ben inmiddels voor de derde keer geopereerd. Vóór de operatie maakte de Belgische professor al duidelijk dat ook hij van mening is dat ik een serieuze anatomische afwijking heb. Hij gaf aan dat ze het nooit volledig kunnen herstellen zoals het bij een normaal mens hoort te staan maar dat ze het wel zo goed mogelijk kunnen benaderen.
Ik moet zeggen: ik ben niet ontevreden. Ze hebben het daadwerkelijk een stuk normaler laten lijken. Ook al klopt er vanbinnen niets, aan de buitenkant zie ik er een stuk normaler uit. Daarnaast heb ik mijn neus laten corrigeren, die scheef gegroeid was door de kaakaandoening. Er zijn nu dagen dat ik denk: ik zie er bijna normaal uit.
Ik mag zelf kiezen of ik een vierde operatie wil ondergaan, maar voorlopig ben ik redelijk tevreden met hoe het er nu uitziet. Natuurlijk zie ik zelf ook dat het nog niet helemaal klopt, er ontbreekt diepgang en de juiste vormen maar ze hebben echt hun best gedaan om mij een natuurlijke uitstraling te geven.
Er komt zeker nog een operatie. Mijn neus staat nu bijna volledig correct als je van voren kijkt, maar ik wil zeker nog een oorcorrectie laten doen. Door de abnormale groei van mijn kaken zijn mijn oren verplaatst: ze staan nu vlak tegen mijn gezicht aan en steken niet uit, terwijl ik als kind zelfs flaporen had. De ene kant is duidelijk erger dan de andere waardoor je bij een vooraanzicht eigenlijk maar één oor ziet.
Ik moet zeggen: ik ben niet ontevreden. Ze hebben het daadwerkelijk een stuk normaler laten lijken. Ook al klopt er vanbinnen niets, aan de buitenkant zie ik er een stuk normaler uit. Daarnaast heb ik mijn neus laten corrigeren, die scheef gegroeid was door de kaakaandoening. Er zijn nu dagen dat ik denk: ik zie er bijna normaal uit.
Ik mag zelf kiezen of ik een vierde operatie wil ondergaan, maar voorlopig ben ik redelijk tevreden met hoe het er nu uitziet. Natuurlijk zie ik zelf ook dat het nog niet helemaal klopt, er ontbreekt diepgang en de juiste vormen maar ze hebben echt hun best gedaan om mij een natuurlijke uitstraling te geven.
Er komt zeker nog een operatie. Mijn neus staat nu bijna volledig correct als je van voren kijkt, maar ik wil zeker nog een oorcorrectie laten doen. Door de abnormale groei van mijn kaken zijn mijn oren verplaatst: ze staan nu vlak tegen mijn gezicht aan en steken niet uit, terwijl ik als kind zelfs flaporen had. De ene kant is duidelijk erger dan de andere waardoor je bij een vooraanzicht eigenlijk maar één oor ziet.
Die heb ik nu ook, een jobcoach met wie het ontzettend goed klikt. Dankzij hem heb ik werk gevonden, want sollicitatiegesprekken kom ik normaal gesproken nooit door. Hij is echt een geweldige gast, iemand die me volledig begrijpt niet oordeelt en me helpt zonder dwingend of overheersend te zijn. Bovendien zitten we vaak op één lijn over allerlei onderwerpen en we zijn even oud.quote:
Wat jou nodig hebt is iemand die jou in het echte leven op sleeptouw neemt.
Heb je ooit geprobeerd een hobby te nemen? Als je dit serieus neemt vloeien daar vaak sociale contacten uit en op termijn wel vrienden?
Op dit moment werk ik als taxichauffeur in Utrecht en dat gaat goed. Maar volgend jaar verhuis ik naar Denemarken waar ik als leraar Engels aan de slag kan op een school. Mijn jobcoach verhuist ook naar Denemarken samen met zijn partner. Het voelt alsof deel twee van mijn leven nu echt begonnen is. Ik heb niet eindeloos veel tijd meer dus ook zonder partner of kinderen wil ik er het beste van maken.
Mijn hoop is dat ik in Denemarken kan opbloeien. Ik heb niks tegen Nederland, het is nog altijd een fijn land om te wonen maar ik ervaar hier veel beklemming, bovendien ben ik toe aan een nieuwe omgeving. Het is zo druk, je vindt bijna nergens meer rust zonder dat er mensen om je heen zijn. Natuurlijk kun je ook naar het noorden of oosten vertrekken maar deze kans kwam opeens. Denemarken is ongeveer even groot als Nederland, maar telt zes miljoen inwoners. De rust is precies waar ik aan toe ben. Het is de bedoeling dat ik daar de rest van mijn leven blijf wonen. Voor mij is dit een unieke kans en op mijn leeftijd kan ik die niet meer laten lopen.
Dank je, ik merk dat mijn angstklachten ook drastisch afnemen, een teken dat ik redelijk tevreden ben met het resultaat zonder dat ik het zelf altijd door heb.quote:
Kijk is aan! Lekker man. Goed dat je werkt. Dit helpt echt om je een positiever zelfbeeld te geven.quote:
[..]
Die heb ik nu ook, een jobcoach met wie het ontzettend goed klikt. Dankzij hem heb ik werk gevonden, want sollicitatiegesprekken kom ik normaal gesproken nooit door. Hij is echt een geweldige gast, iemand die me volledig begrijpt niet oordeelt en me helpt zonder dwingend of overheersend te zijn. Bovendien zitten we vaak op één lijn over allerlei onderwerpen en we zijn even oud.
Op dit moment werk ik als taxichauffeur in Utrecht en dat gaat goed. Maar volgend jaar verhuis ik naar Denemarken waar ik als leraar Engels aan de slag kan op een school. Mijn jobcoach verhuist ook naar Denemarken samen met zijn partner. Het voelt alsof deel twee van mijn leven nu echt begonnen is. Ik heb niet eindeloos veel tijd meer dus ook zonder partner of kinderen wil ik er het beste van maken.
Mijn hoop is dat ik in Denemarken kan opbloeien. Ik heb niks tegen Nederland, het is nog altijd een fijn land om te wonen maar ik ervaar hier veel beklemming, bovendien ben ik toe aan een nieuwe omgeving. Het is zo druk, je vindt bijna nergens meer rust zonder dat er mensen om je heen zijn. Natuurlijk kun je ook naar het noorden of oosten vertrekken maar deze kans kwam opeens. Denemarken is ongeveer even groot als Nederland, maar telt zes miljoen inwoners. De rust is precies waar ik aan toe ben. Het is de bedoeling dat ik daar de rest van mijn leven blijf wonen. Voor mij is dit een unieke kans en op mijn leeftijd kan ik die niet meer laten lopen.
Hoop echt dat het wat wordt voor je in Denemarken
Officiële verklaring van de vergroeiingen volgens de Belgen:
Die professor legde uit dat ik deze afwijking al sinds mijn geboorte had maar dat het pas zichtbaar werd tijdens de groeispurt in mijn puberteit. Volgens hem zaten de condyles (kaakkopjes) niet helemaal in de juiste positie, waardoor de onderkaak de ruimte kreeg om scheef te groeien. De bovenkaak kon de groei van de onderkaak niet bijhouden en werd daardoor volledig naar achteren gedrukt. Dit had dus ook ernstige gevolgen voor mijn neus die daardoor ook scheef groeide en mijn oren die verschoven, zelfs de oogvorm was aangetast. Om nog maar te zwijgen over dat het puntje van mijn neus bijna mijn bovenlip raakte. Alsof mijn DNA compleet veranderde.
De onderkaak is omlaag en naar voren gegroeid. Deze hele gebeurtenis is zeer traumatisch geweest, eigenlijk tot op de dag van vandaag kan ik het niet verwerken. Nog steeds zie ik mezelf staan voor de spiegel op mijn zeventiende vol ongeloof, wat ik zag was dat mijn gezicht helemaal ingestort was, jammer, als er direct was ingegrepen had deze ellende kunnen voorkomen, maar ja mijn ouders zeiden dat ik uit mijn nek lulde en wilde er niks meer over horen.
Echt bizar dat mijn eigen omgeving mij nooit heeft gesteund terwijl ik al op mijn zeventiende constant aangaf dat er iets verschrikkelijks aan de hand was. Steeds opnieuw kreeg ik te horen dat het “tussen mijn oren” zat. Ik snap er nog steeds niks van. Ik ben blij dat ik alle contact met mijn familie heb verbroken, behalve met mijn opa. De rest van de familie heb ik inmiddels al 28 jaar niet meer gesproken. Het is gewoon onvoorstelbaar dat men recht in mijn gezicht zei dat mijn kaak niet scheef groeide, terwijl het overduidelijk wel zo was. Tot op de dag van vandaag begrijp ik het niet maar ik ben wel blij dat ik toen de keuze heb gemaakt om al het contact te verbreken.
[ Bericht 12% gewijzigd door -Deluzion- op 28-09-2025 22:33:30 ]
Die professor legde uit dat ik deze afwijking al sinds mijn geboorte had maar dat het pas zichtbaar werd tijdens de groeispurt in mijn puberteit. Volgens hem zaten de condyles (kaakkopjes) niet helemaal in de juiste positie, waardoor de onderkaak de ruimte kreeg om scheef te groeien. De bovenkaak kon de groei van de onderkaak niet bijhouden en werd daardoor volledig naar achteren gedrukt. Dit had dus ook ernstige gevolgen voor mijn neus die daardoor ook scheef groeide en mijn oren die verschoven, zelfs de oogvorm was aangetast. Om nog maar te zwijgen over dat het puntje van mijn neus bijna mijn bovenlip raakte. Alsof mijn DNA compleet veranderde.
De onderkaak is omlaag en naar voren gegroeid. Deze hele gebeurtenis is zeer traumatisch geweest, eigenlijk tot op de dag van vandaag kan ik het niet verwerken. Nog steeds zie ik mezelf staan voor de spiegel op mijn zeventiende vol ongeloof, wat ik zag was dat mijn gezicht helemaal ingestort was, jammer, als er direct was ingegrepen had deze ellende kunnen voorkomen, maar ja mijn ouders zeiden dat ik uit mijn nek lulde en wilde er niks meer over horen.
Echt bizar dat mijn eigen omgeving mij nooit heeft gesteund terwijl ik al op mijn zeventiende constant aangaf dat er iets verschrikkelijks aan de hand was. Steeds opnieuw kreeg ik te horen dat het “tussen mijn oren” zat. Ik snap er nog steeds niks van. Ik ben blij dat ik alle contact met mijn familie heb verbroken, behalve met mijn opa. De rest van de familie heb ik inmiddels al 28 jaar niet meer gesproken. Het is gewoon onvoorstelbaar dat men recht in mijn gezicht zei dat mijn kaak niet scheef groeide, terwijl het overduidelijk wel zo was. Tot op de dag van vandaag begrijp ik het niet maar ik ben wel blij dat ik toen de keuze heb gemaakt om al het contact te verbreken.
[ Bericht 12% gewijzigd door -Deluzion- op 28-09-2025 22:33:30 ]
Fijn dat je bevestiging hebt gevonden. Ga je nu weer toenadering zoeken met je familie?
Verstand is eerlijk verdeeld, iedereen heeft er zat van.
Ik denk niet dat mijn familie nog beseft dat ik überhaupt besta. Ik heb hen vaarwel gezegd omdat ik ervoor gekozen heb om volledig geïsoleerd te leven als een soort Quasimodo.quote:
Fijn dat je bevestiging hebt gevonden. Ga je nu weer toenadering zoeken met je familie?
Eerlijk gezegd verveel ik me enorm. Ik weet niet hoe ik de leegte moet opvullen. Alles voelt zo saai. Mijn hobby’s interesseren me niet meer. Schaken doe ik al dertig jaar, maar het is niet leuk meer. Gamen vond ik vroeger geweldig, maar nu boeit het me niet meer. Hetzelfde geldt voor films en series: ze raken me niet meer. Vissen was vroeger ook leuk, nu niet meer. Tekenen geeft me niet hetzelfde plezier als vroeger. Zelfs voetbal laat me grotendeels koud.
Een 100% sololeven is gewoon saai. Ik baal ervan dat ik alleen ben geëindigd. Het is zo leeg, zo saai in je eentje. En het besef dat dit het is… bijna vijftig jaar oud en nog dertig jaar te gaan , werken, eten, slapen, en vervelen.
Ik zou bijna hopen dat ik een ziekte krijg die mij snel koud maakt dan is de horror ervaring afgelopen, eindelijk. En dan maar hopen dat er geen afterlife is.
[ Bericht 5% gewijzigd door -Deluzion- op 02-10-2025 06:48:30 ]
