De architect achter Astana’s wederopstanding is een Griek met een Lommelse link: “Slim datagebruik is onze sleutel tot succes”
Voor de start van het seizoen prijkte XDS-Astana op een 21ste plaats in de UCI ranking. Onvoldoende om de WorldTeam-status veilig te stellen. Maar kijk, een half jaar verder staat het team van Vinokourov boven de rode streep. Met dank aan een Griekse architect… met een stevige Lommelse link.
“If you’re friends with Jogan, than you’re friends with me”. Met die woorden begroet Vasilis Anastopoulos ons aan de ploegbus van Astana. Jogan is Johan Vansummeren, onze huisanalist sinds jaar en dag. “Stap aan boord, dan zal ik een espresso voor je zetten”, zet de 49-jarige Griek zijn woorden onmiddellijk kracht bij.
In het derde seizoen van Netflix’ ‘Tour de France: au coeur du peloton’ is Anastopoulos een opvallende verschijning in de aflevering die Cavendish’ recordzege belicht. De minzame Griek zat dan ook achter de tekentafel bij ‘Project 35’, het grote plan dat Astana-Qazaqstan bedacht om Mark Cavendish aan zijn zo gegeerde Tourrecord van 35 ritzeges te helpen. De ploeg zette alles in wat het kon. Een nieuwe sprinttrein, peperdure sokken of mecaniciens die tot laat op de avond aan zijn fiets moesten sleutelen: niets was te veel.
Anastopoulos: “De data-analist, die ik met eigen middelen had aangetrokken, was misschien nog de grootste gamechanger. Hij verschafte me inzichten in wat nog beter kon, hoe we moesten bijstellen, noem maar op. Al werd het in de maand maart wel even spannend toen Mark in rit vijf van Tirreno-Adriatico buiten tijd arriveerde vanwege een fikse verkoudheid. Toen moesten we even de rust bewaren en het vertrouwen bewaren in het plan. Om Mark en mijn eigen job te bewaren, heb ik hem begin april naar Griekenland gebracht. Uiteindelijk is hij bij mij gebleven tot de start van de Tour.”
“De basis werd in Griekenland gelegd en na iedere rittenkoers keerde hij terug om in alle anonimiteit verder te werken. Wielrennen is geen populaire sport in Griekenland, dus kon hij relaxed en zonder druk zijn trainingen afwerken. Selfies? Had hij nauwelijks last van. In België of Italië was dat niet waar geweest. Gedurende die vier maanden heb ik meer tijd doorgebracht met Cav dan met mijn vrouw (lacht). De maandag voor de Tourstart ging ik een laatste keer door mijn data en zei ik tegen Mark: ‘Ik zie dat je klaar bent. Jij gaat een rit winnen. Honderd procent!”
Gedaanteverwisseling
Nu Cavendish de racefiets aan de wilgen heeft gehangen, heeft Anastopoulos de handen vrij om het gehele Astana-team naar een hoger plan te tillen. En dat is eraan te merken. XDS-Astana steeg van rang 21 naar een veilige 17de plaats in amper een half jaar tijd. Dankzij de meer dan 10.500 vergaarde UCI-punten prijkt de formatie van Vinokourov nu op plaats vier, als je enkel de punten van 2025 in rekening zou brengen.
“Vorig jaar haalde Vinokourov me binnen als head of performance. Maar eigenlijk lag de nadruk op het trainen van Cav”, verklaart Anastopoulos. “Dit jaar begeleid ik tien renners binnen het team. In 2024 kende ik bijna niemand. En al zeker niet de Kazakken. De meesten onder hen voldeden niet op World Tour-niveau. Maar geen erg, de nadruk lag vooral op ‘Project 35’. Een doel dat we bereikten, maar het bracht ons slechts 200 punten op. Niet de 5.000 die we nodig hadden om uit de gevarenzone te blijven.”
Dus gooide het team het afgelopen winter over een andere boeg. Op voorspraak van de Griek.
“We namen afscheid van talloze Kazakse renners en tekenden vele nieuwe gezichten, die vooral goed zijn in het eendagswerk. Daarnaast kwam mijn vertrouwde data-analist in vaste dienst van de ploeg. Hij bestudeerde nauwgezet welke races de ploeg moest rijden om zoveel mogelijk punten te verzamelen. Zo kwam aan het licht dat een deelname aan bijvoorbeeld de Ronde van Hongarije meer kans op puntengewin bood dan een sterk bezette Ruta del Sol.”
“Ook stelden we mixteams van profs en beloften samen. In de Griekse Tour of Hellas en de Chinese Tour of Hainan kenden we daarmee succes. De beloften moesten werken terwijl de één à twee profs voor de rit- of eindzeges moesten zorgen. Dat gehele plan lag al in de maand november klaar. Met als gevolg dat in december iedere renner zijn wedstrijdschema kende en wist waar van hem wat verwacht werd. Bovendien hielden we rekening met de individuele sterktes en zwaktes. Neem een renner als Scaroni. Hij heeft moeite met presteren bij warm weer. Een selectie voor de Tour Down Under of Tour de France heeft dan geen enkele zin. Dus houden we hem na een sterk voorjaar in de wachtkamer om in de herfst opnieuw te schitteren.”
Volgens de regels
Kortom, nood brak wet. Dit om de WorldTeam-status veilig te stellen. “De UCI-regels zijn nu eenmaal zo, dus moeten we ons eraan houden. Dat zoiets ten koste gaat van overwinningen in belangrijke koersen, moeten we erbij nemen”, haalt Anastopulos de schouders op.
“In de Classica Valenciana eindigden we tweede, zesde en zevende. Ik kreeg onmiddellijk een bericht van een collega uit mijn vorig team Soudal Quick-Step. ‘Wat is dit voor een tactiek? Was je niet beter voor winst gegaan?’ Ik heb ‘m geantwoord: ‘We volgen louter het UCI-reglement. En dit brengt ons meer punten op.’ Onze nieuwe hoofdsponsor (de Chinese fietsconstructeur XDS, red.) liet onmiddellijk blijken dat in de WorldTour blijven hun ambitie was.”
In 2024 lag de nadruk op ‘Project 35’. Een doel dat we bereikten, maar het bracht ons slechts 200 punten op. Niet de 5.000 die we nodig hadden om uit de gevarenzone te blijven
Lommelse connectie
So far, so good. Anastopoulos en Astana bewegen zich ontspannen doorheen deze Tour. Dus kunnen we dieper ingaan op zijn persoonlijke connectie met twee Lommelaren.
“Daarvoor moeten we teruggaan naar 2012”, lacht de aimabele Griek. “Dat jaar begon ik Thomas Dekker te trainen. Ik verwachtte hem in Kalamata, op de Peloponnesos, voor een trainingskamp. Johan, zijn teammaat bij
Garmin-Sharp, vroeg of hij Thomas mocht vergezellen. Anders moest hij toch maar alleen trainen. Na dat kamp zijn we contact blijven houden. De daaropvolgende winter begon onze samenwerking die zou duren tot het einde van zijn carrière. Met name het seizoen 2014 startte voortvarend. Met een tiende plaats in Kuurne. In de Ronde van Vlaanderen botste Johan echter met een toeschouwster. Jammer, want hij was klaar voor alweer een sterke Parijs-Roubaix. Dubbel jammer is dat Johan nadien nooit meer dezelfde renner is geworden. Twee jaar later moest hij noodgedwongen stoppen vanwege hartproblemen.”
Anastopoulos bracht Vansummeren wel de liefde voor Griekenland bij.
“Johan startte na zijn carrière met fietsvakanties vanuit Loutraki”, knikt Vasilis. “Maar hij had de pech dat de coronapandemie roet in zijn ondernemerschap strooide. Loutraki zal ook die andere Lommelaar, Jordi Meeus, wel iets zeggen. In mijn tijd als trainer bij SEG Racing Academy was hij één van mijn ‘babies’, zoals ik die generatie bestempelde. Fabio Jakobsen, Edoardo Affini, Cees Bol, Stephen Williams, Alberto Dainese, Thymen Arensman, Kaden Groves en Daan Hoole maakten daar allen deel van uit.”
“Toen Jordi aansloot bij SEG was hij een ‘okay’-renner, niet exceptioneel goed. Dainese en Groves waren sneller, dus lieten we Jordi de rol van lead-out voor zijn rekening nemen. Een rol die hem veel bijbracht. Hoe hij door een peloton moest bewegen. Hoe en wanneer hij een sprint aanging. Dat was een goede leerschool. Vervolgens werkten we aan Jordi’s volume. Zijn motor moest uitgebouwd worden. Altijd volgens hetzelfde procedé: fysiek werk gekoppeld aan details die aandacht vragen volgens een door mij gemaakte karakterstudie. Met Jordi heb ik dus niet anders gewerkt dan met Cavendish.”