quote:
De sandwichgeneratie zoekt naar oplossing tegen het jonge aanstormende geweld
Stefanos Tsitsipas, Andrej Roebljov, Casper Ruud en Alexander Zverev, allemaal topspelers die nog geen grandslamtoernooi konden winnen. In het begin van hun carrière stonden Federer, Nadal en Djokovic in de weg.
Nu zijn Sinner en Alcaraz te sterk. De sandwichgeneratie moet zichzelf in sneltempo heruitvinden. "Het voelt alsof spelers nu twee forehands hebben", duidt Tom Devries de revolutie in het tennis.
De tribunes van court 14 zitten volledig vol. Het veld ligt in een put, boven de tribunes staan ze nog eens rijen dik en voor de ingang is het aanschuiven. Logisch, want Joao Fonseca speelt. Het nieuwe wonderkind van het tennis. De Braziliaan is nog maar 18 en heeft alles om een absolute topper te worden.
"Die gast is zo compleet. Die kan zoveel verschillende speelstijlen aan. Hij kan alles." Aan het woord is Tom Devries, Sportief directeur bij Tennis Vlaanderen en zelf tenniscoach.
Hij zag Joao Fonseca twee weken aan het werk in het topsportcentrum in Wilrijk toen hij er trainde met Alexander Blockx. "Hij heeft zo een ongelooflijke techniek, zo natuurlijk. En hij barst van het vertrouwen."
Het zijn die spelers die Stefanos Tsitsipas voor de tweede keer in zijn carrière doen twijfelen. "Het voelt alsof de spelers hier veel beter zijn dan toen ik de finale speelde in 2021. Spelers zijn zo volwassen", opent de Griek.
"De slagen zijn anders geworden. Ze spelen met twee forehands. Ik moet mijn spel aanpassen."
De woorden van Tsitsipas waren nog niet koud of ze werden werkelijkheid. De Griek verloor gisteren in de tweede ronde van Matteo Gigante, een Italiaan van 23.
Technologie en coaching
Die evolutie waar Tsitsipas het over heeft, is volgens Devries geen toevalligheid. Hij ziet twee grote veranderingen die het in de hand werken.
"Ten eerste zijn de regels rond het coachen veranderd. Vroeger mocht je enkel via tekens communiceren, nu mag je praten tegen je speler." Dat verschil heeft een enorme impact volgens Devries. Het brengt het spel naar een hoger niveau.
Stefanos Tsitsipas.
Daarnaast is de invloed van technologie niet te onderschatten. "Alles is data tegenwoordig. Statistiek is niet meer weg te denken. Elke speler wordt volledig doorgelicht. Wat voor slagen hij of zij speelt en vooral op welk moment. Er zijn dus bijna geen geheimen meer."
Dat samen met het toelaten van coaching heeft een enorme impact op de werking rondom de speler, weet Devries.
Het is die combinatie die zich nu vertaalt op het terrein. "Ik moet nadenken over hoe ik verder moet groeien, want het tennis groeit enorm", weet Tsitsipas. "Er is een constante evolutie en de spelers worden beter en beter. En vooral ook fysieker."
Tom Devries ziet meteen één reden waarom Tsitsipas het moeilijk heeft: zijn eenhandige backhand. "Begrijp mij niet verkeerd. Ik ben geen tegenstander van eenhandige backhands. Maar je moet je eens voorstellen dat je met één hand een opslag van Mpetshi Perricard gaat tegenhouden."
"Die ballen komen met 220 kilometer per uur op je af. Je moet een ongelooflijk talent zijn om daar nog enkelhandig een antwoord op te vinden."
Geen specialisatie meer
De revolutie in de datawereld zorgt volgens Devries ook voor een revolutie in de spelstijl van de spelers.
"Die typische spelstijlen die zijn vooral bij de mannen eigenlijk verdwenen. Om een extreem voorbeeld te geven: vroeger wist je dat John McEnroe serve and volley ging proberen te spelen. Dat bestaat vandaag niet meer."
"Alcaraz bijvoorbeeld: hij kan alles aan. Die kan twee meter achter de baseline spelen en is ook superhandig aan het net. Spelers hebben dus verschillende kenmerken en niet meer zozeer een specifieke speelstijl."
Bovendien is de nieuwe generatie nog fysieker geworden. "Vroeger trainde je fysiek met verschillende opbouwperiodes. Nu moet je het ganse jaar paraat zijn. Die jonge spelers zijn fysiek nog sterker dan vroeger. De versnellingen in zijn slagen die Joao Fonseca bijvoorbeeld kan genereren zijn ongezien."
Het is met die veranderingen dat Tsitsipas nu moeilijkheden heeft. De sandwichgeneratie moet snel handelen of ze dreigt in de tennisgeschiedenis te verdwijnen tussen The Big 3 en Gen-Z.
Joao Fonseca is zo’n Gen-Z’er. Op court 14 won hij vanavond van Pierre-Hugues Herbert, een Fransman van 34 die maar wat graag deel had uitgemaakt van de sandwichgeneratie. Het tennis schiet als een raket de hoogte in en een Braziliaanse youngster bepaalt wie mee de ruimte in mag.
Mijn eenheidsworsten-theorie wordt bevestigd vanuit het circuit.