Kattenvraagbaak #67 Zonder andere beestjes

Iemand hier ervaring met de coomb test? Vorige week dinsdag kreeg ik de uitslag, twee van de drie tests zijn mislukt vanwege bloedklonten.

Dierenziekenhuis gaf ook aan dat zij kosteloos een nieuwe test kunnen laten uitvoeren of een deel van het bedrag terugstorten. Toen ik de resultaten kreeg was de uitleg voor mijn gevoel ook anders, in het begin had ik verwacht (op basis van vragen) dat dit resultaat van belang zou kunnen zijn als mijn kat zich in de toekomst hetzelfde gedrag vertoont. Maar tijdens het laatste gesprek waar ze de resultaten bespraken kreeg ik het idee dat ze zeiden dat als hij nogmaals ziek word we weer gewoon bij stap 1 kunnen beginnen en alle testen etc opnieuw herhalen.

Daarnaast zei ze volgens mij dat als we nogmaals de test zouden doen er ook valse uitslagen kunnen zijn dus ik vraag mij een beetje af of het nog wel zin heeft?

De kat doe ik er geen plezier mee om nogmaals te laten testen (zeker niet als die op nog meer plekken geschoren moet worden) en voor mijzelf zie ik het nut dan ook niet. Ik heb het ziekenhuis ook eens per mail gevraagd om wat meer duidelijkheid maar misschien dat er ook users zijn die wat meer informatie hebben.

Het gaat inmiddels goed, afgelopen woensdag weer bloed afgenomen en helaas nog geen resultaten terug. DA zei dat het klinisch beeld goed is en dat zie ik ook, ook haren worden weer mooier. Dus ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat het bloedbeeld niet verbeterd is. Hij krijgt nog twee keer per dag prednisolon en op basis van bloeduitslag mag dat naar beneden. Ik hoop uiteindelijk maandag de resultaten te krijgen.

Naar mijn weten kan prednison de uitslag van de coombs test beïnvloeden, dus ik zou nu eerst de andere uitslagen afwachten en kijken hoe poezel het klinisch doet, dat lijkt mij -maar ik ben dan weer geen dierenarts - het meest zinvolle voor nu

Vandaag officieel de uitslag gekregen, drie weken geleden (15 okt) waren de rode bloedcellen van mijn kat nog 20,6% (tijdens opname in het dierenziekenhuis) en afgelopen woensdag is er weer bloed opgenomen en de rode bloedcellen waren 33%. Dus ik mag langzaam de prednisolon afbouwen en de DA zei dat dit ook best wel een goede respons is omdat zoals ik begreep het normaal 4-6 weken duurt, ook de bloedplaatjes zagen er weer goed uit.

Ik dacht laatst dat Milou last begon te krijgen van schildklierproblemen, wat vaker voorkomt bij oudere katten. Dierenarts laten komen en bloed laten prikken maar was niks aan de hand gelukkig. Dierenarts vermoedde dat het beginnende dementie was

Nja prima. Nog steeds hartstikke blij met m'n poesiewoesiedoeshie

Mijn jonge kater heeft een viezige staart. Er zaten wat klonters in die ik er uit gekamd heb, en nu is de plek erg vettig.

Ik dacht eerst dat er wat poep in z’n staart gekomen was, maar ondanks dat het niet prettig ruikt, stinkt het niet naar poep. Onder zn haren op z’n staart zitten ook een soort bruinige puntjes.

Google vertelde me dat dit waarschijnlijk een katerstaart is (al hebben ze het daar over zwarte puntjes en zijn ze hier dus bruin). En daar spreken ze over wassen met kattenshampoo. Nou denk ik dat alsnog dat probeer dat ik enorme ruzie ga krijgen (met de kat dus). Is er ook een kans dat hij dit met wassen zelf oplost? Of zal ik echt aan de shampoo moeten geloven? (Borstelen vind hij overigens niet erg, en ben hem ook aan het plagen geweest met een natte theedoek gisteren).


Het is een kruising tussen Maine coon en ragdoll, dus een kat met lange haren.

quote:

Op vrijdag 12 december 2025 08:36 schreef hilliebillie het volgende:
Mijn jonge kater heeft een viezige staart. Er zaten wat klonters in die ik er uit gekamd heb, en nu is de plek erg vettig.

Ik dacht eerst dat er wat poep in z’n staart gekomen was, maar ondanks dat het niet prettig ruikt, stinkt het niet naar poep. Onder zn haren op z’n staart zitten ook een soort bruinige puntjes.

Google vertelde me dat dit waarschijnlijk een katerstaart is (al hebben ze het daar over zwarte puntjes en zijn ze hier dus bruin). En daar spreken ze over wassen met kattenshampoo. Nou denk ik dat alsnog dat probeer dat ik enorme ruzie ga krijgen (met de kat dus). Is er ook een kans dat hij dit met wassen zelf oplost? Of zal ik echt aan de shampoo moeten geloven? (Borstelen vind hij overigens niet erg, en ben hem ook aan het plagen geweest met een natte theedoek gisteren).


Het is een kruising tussen Maine coon en ragdoll, dus een kat met lange haren.

Katerstaart noemen ze dat. Volgens mij kreeg ik toen als advies maïzena erop inmasseren en dan kammen.

Ik heb al mijn leven lang katten, maar nog nooit van een katerstaart gehoord. Zo leer je nog eens wat!

quote:

Op vrijdag 12 december 2025 09:07 schreef Seeburg54 het volgende:
Ik heb al mijn leven lang katten, maar nog nooit van een katerstaart gehoord. Zo leer je nog eens wat!

Ik heb ook al heel lang katers en maar een gehad met een katerstaart.

Ik heb sinds een paar weken twee jonge katjes van ruim een half jaar oud: een kater en een poesje. Het zijn broertje en zusje: ze lijken uiterlijk heel erg op elkaar, echter qua karakter zijn ze heel verschillend.

Het katertje is heel vocaal en wil veel aandacht. Heel lief, wil vaak op mijn schoot liggen op zijn rug met zijn buik bloot (en zijn kopje naar achteren en dan zie je die hoektandjes een beetje uitsteken uit zijn bekje ) en hij likt mij ook vaak. Maar het is ook een actieve jager. Als hij op een vliegje jaagt, lukt het hem altijd om die te grijpen.

Het poesje is veel schichtiger. Die heeft veel meer de tijd nodig om aan mij te wennen. Dat begint nu wel te komen. Als ze ziet dat haar broertje bij mij op schoot ligt, begint ze ook te spinnen en wil ze er ook bij liggen ... maar dan wil ze ook mijn aandacht hebben. Ze klimt dan over en op haar broertje om dichter bij mijn gezicht te kunnen komen. Het ene moment liggen ze lekker tegen elkaar aan en wassen ze elkaar, maar bijten ze ook zachtjes in elkaars keel en op den duur geeft de één de ander een pets, meestal het poesje.

Ik zie datzelfde gedrag ook als ze met elkaar spelen, dus ik vraag mij af in hoeverre het onschuldig speels gedrag is en in hoeverre het competetief gedrag is. Belangrijk detail is ook dat ze allebei gesteriliseerd zijn.

In hoeverre kan ik mij daarmee bemoeien om ervoor te zorgen dat ze wel lief tegen elkaar blijven doen? Het zijn namelijk geen mensenkinderen maar katten, dus ik wil niet met goede bedoelingen juist problemen veroorzaken

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 09:35 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik heb sinds een paar weken twee jonge katjes van ruim een half jaar oud: een kater en een poesje. Het zijn broertje en zusje: ze lijken uiterlijk heel erg op elkaar, echter qua karakter zijn ze heel verschillend.

Het katertje is heel vocaal en wil veel aandacht. Heel lief, wil vaak op mijn schoot liggen op zijn rug met zijn buik bloot (en zijn kopje naar achteren en dan zie je die hoektandjes een beetje uitsteken uit zijn bekje ) en hij likt mij ook vaak. Maar het is ook een actieve jager. Als hij op een vliegje jaagt, lukt het hem altijd om die te grijpen.

Het poesje is veel schichtiger. Die heeft veel meer de tijd nodig om aan mij te wennen. Dat begint nu wel te komen. Als ze ziet dat haar broertje bij mij op schoot ligt, begint ze ook te spinnen en wil ze er ook bij liggen ... maar dan wil ze ook mijn aandacht hebben. Ze klimt dan over en op haar broertje om dichter bij mijn gezicht te kunnen komen. Het ene moment liggen ze lekker tegen elkaar aan en wassen ze elkaar, maar bijten ze ook zachtjes in elkaars keel en op den duur geeft de één de ander een pets, meestal het poesje.

Ik zie datzelfde gedrag ook als ze met elkaar spelen, dus ik vraag mij af in hoeverre het onschuldig speels gedrag is en in hoeverre het competetief gedrag is. Belangrijk detail is ook dat ze allebei gesteriliseerd zijn.

In hoeverre kan ik mij daarmee bemoeien om ervoor te zorgen dat ze wel lief tegen elkaar blijven doen? Het zijn namelijk geen mensenkinderen maar katten, dus ik wil niet met goede bedoelingen juist problemen veroorzaken

Dit is volkomen normaal gedrag en bedoeld om te domineren. Ik heb mijn twee katers ook als kittens van 3 maanden gekregen en die doen het nog steeds, zelfs nu ze geholpen zijn. Ze hebben dat soms gewoon nodig of doen het ook vaak tijdens het wassen, maar kunnen 10 minuten later ook weer heel lief bij elkaar slapen.

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 11:56 schreef SEMTEX het volgende:

[..]
Dit is volkomen normaal gedrag en bedoeld om te domineren. Ik heb mijn twee katers ook als kittens van 3 maanden gekregen en die doen het nog steeds, zelfs nu ze geholpen zijn. Ze hebben dat soms gewoon nodig of doen het ook vaak tijdens het wassen, maar kunnen 10 minuten later ook weer heel lief bij elkaar slapen.

Reageer jij er dan weleens op, zo van "Doe 's lief tegen elkaar!"? Of laat je het juist toe en zou je alleen ingrijpen als je merkt dat de ene de ander echt pijn doet?

Als ze op den duur naar buiten gaan, moeten ze ook leren hoe ze zich tegen andere katten kunnen verdedigen. Dus in dat opzicht is het denk ik juist goed dat ze met elkaar oefenen.

De eerste katten die ik had waren ook een kater en een poes uit hetzelfde nest en die konden uiteindelijk helemaal niet met elkaar overweg. (Wat ook te maken had de kater voordat hij gecastreerd werd de poes wilde bespringen en die poes wilde dat niet.)

Mijn poes is de laatste tijd heel erg s nachts actief, en dan komt ze in de gang van de slaapkamer keihard mauwen.
Of ze gooit zelf de tussendeur van de gang naar de slaapkamer dicht en gaat er vervolgens aan krabben.. Dan word ik wakker, gooi de deur weer open maaar 5min later doet ze weer precies hetzelfde.

Waarom

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 14:16 schreef junkiesietze het volgende:
Waarom

Daarom:

quote:

Dan word ik wakker, gooi de deur weer open

Katten houden van aandacht - op de momenten dat het hen uitkomt natuurlijk.

Als je er serieus last van hebt, doe je er beter aan het te negeren. Verder doe je denk ik het best bepaald gedrag te tolereren, bijvoorbeeld dat jouw kat op jouw laptop of toetsenbord gaat liggen als jij net bezig bent. Katten verstaan niet de (meeste) woorden die je zegt, maar reageren op jouw toon.

https://youtube.com/shorts/hrO1saAMjq0?si=XdEp6LN1erltzXKW

quote:

Op vrijdag 19 december 2025 14:16 schreef junkiesietze het volgende:
Mijn poes is de laatste tijd heel erg s nachts actief, en dan komt ze in de gang van de slaapkamer keihard mauwen.
Of ze gooit zelf de tussendeur van de gang naar de slaapkamer dicht en gaat er vervolgens aan krabben.. Dan word ik wakker, gooi de deur weer open maaar 5min later doet ze weer precies hetzelfde.

Waarom

Ik heb van die deurklinkhangers aan de deurklinken van deuren die dus niet dicht mogen ivm de katten. Bijvoorbeeld de deur die naar hun kattenbak leid.
https://amzn.eu/d/1cvjHZ9

En wanneer die van mij weer een onrustige deurkrabfase hebben heb ik oordopjes op het nachtkastje liggen zodat ik die in kan doen snachts als ze vervelend worden

Het is lastig maar hoe minder reactie ze krijgen, hoe minder ze beloond worden en hoe minder snel ze het weer gaan doen. Volhouden en regel een deurstopper voor die deur

Wij zijn 6 maanden geleden verhuisd van een eengezinswoning naar een appartement en ook onze kat begon aan de deur te krabben en te miauwen.

S'morgens rond 5.30 uur begon het, in het begin +/- 1 minuut en je hoorde hem daarna al mopperend weglopen) om 15 minuten later weer terug te komen, weglopen terug komen, weglopen terug komen enz. Wij gingen dan ook ons bed pas uit als hij weggelopen was.
Op dit moment (6 maanden later) is het nog maar sporadisch dat hij dit doet dus hopelijk is het eind in zicht maar straks wordt het weer langer licht dus afwachten of dit dan doorzet of dt hij weer terug valt.

Geduld is iets wat je moet hebben om een kat iets af te leren.

(Onze kat is een binnenkat en mocht nooit boven komen dus qua oppervlakte is er niet veel verandert voor haar. Ze ziet nu wel meer omdat we 5 hoog wonen en een groot balkon hebben als dat ze bij ons in de tuin zag die helemaal omheind was door schuttingen).

P.s. er zit een kattenluik in de deur naar het balkon.

Lysinepoeder gekocht omdat ze chronische niesziekte heeft. Ze eet geen natvoer, dus over de brokjes is geen optie. Aanmaken met water en in spuitje zou ook beter zijn aldus de site waar ik het kocht.

Zut mengen, dat loste al niet goed op. Voordat ik het in het spuitje deed, toch maar ff vingertop erin en proeven.

GAT-VER-DAMME. Zout/bitter? Geen idee, goor gaat niet gebeuren.

Dus. Iemand pot lysine kopen?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 09:26 schreef Syrena het volgende:
Lysinepoeder gekocht omdat ze chronische niesziekte heeft. Ze eet geen natvoer, dus over de brokjes is geen optie. Aanmaken met water en in spuitje zou ook beter zijn aldus de site waar ik het kocht.

Zut mengen, dat loste al niet goed op. Voordat ik het in het spuitje deed, toch maar ff vingertop erin en proeven.

GAT-VER-DAMME. Zout/bitter? Geen idee, goor gaat niet gebeuren.

Dus. Iemand pot lysine kopen?

Door een liquidsnack mengen eventueel met een druppeltje valeriaan dan weten ze bij ons eigenlijk alles wel

quote:

Op zondag 4 januari 2026 11:11 schreef F_r het volgende:

[..]
Door een liquidsnack mengen eventueel met een druppeltje valeriaan dan weten ze bij ons eigenlijk alles wel

Ze kreeg eergisteren prednison geplet in liquidsnack, dat ging 1 dag goed. Nu is liquidsnack dus ook geen optie meer. Pil 2 er gister maar zo ingestopt.

Ze heeft een bulla osteotomie gehad, ze had een poliep in haar oor én een smerige middenoorinfectie.
Blijkbaar hebben ze niet alles weggehaald, of te kort antibiotica ofzo, want het is weer terug. Alleen haar oor is nu 'open', dus oorzalf/druppels kan niet.
DA had het over uitspoelen. Hopelijk kan dat en helpt het, want opnieuw operatie zie ik niet zo zitten, ze is al 10, en het herstellen van de vorige was best k*t.

Nog los van de kosten, goeiedag, 3000 euro
Gelukkig kunnen we dat gewoon betalen, maar als ze er niet van opknapt zo sneu, mijn zieke muis.

Oorontsteking bij katten is zo zielig. Wat hebben er een gehad die had het ook telkens uiteindelijk werd hij er doof van. Arm beestje want lijkt echt pijnlijk.

Als er al een hardnekkige middenoorontsteking zat dan is de kans op recidive wel groter.
(Kuur kan inderdaad ook te kort geweest zijn, en het is soms echt heel lastig al het materiaal weg te schrapen.)

Ik kan morgen even aan de chirurg waar ik regelmatig dergelijke operaties mee doe, vragen wat haar plan van aanpak zou zijn bij terugkeer van dergelijke klachten. In het algemeen dan, het zal van de patiënt en de historie verder af hangen natuurlijk. Maar of spoelen naar haar idee zin heeft kan ik bijvoorbeeld wel vragen als je wil?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 13:32 schreef Candaasje het volgende:
Als er al een hardnekkige middenoorontsteking zat dan is de kans op recidive wel groter.
(Kuur kan inderdaad ook te kort geweest zijn, en het is soms echt heel lastig al het materiaal weg te schrapen.)

Ik kan morgen even aan de chirurg waar ik regelmatig dergelijke operaties mee doe, vragen wat haar plan van aanpak zou zijn bij terugkeer van dergelijke klachten. In het algemeen dan, het zal van de patiënt en de historie verder af hangen natuurlijk. Maar of spoelen naar haar idee zin heeft kan ik bijvoorbeeld wel vragen als je wil?

Graag!
Onze eigen DA, waar we vrijdag waren, heeft de operatie niet zelf gedaan. Ze hebben ons doorverwezen omdat ze zelf geen poliepen operatief verwijderen. Dus Maxi is eigenlijk bij 2 praktijken. Bij de praktijk van de operatie waren we een paar weken geleden al omdat ze even niet goed at, maar die hebben alleen in haar oor gekeken en geen kweekje gemaakt. Oor zag er dieper vrij schoon uit, het is dat onze eigen praktijk bedacht om wat onder de microscoop te leggen dat ze erachter kwamen dat er toch bacteriën zaten.

Even nagevraagd:
Hoe lang heeft ze op antibiotica en pijnstillers/ontstekingsremmer gestaan? En hoe lang is het geleden? Hebben ze een drain geplaatst? (Doet niet elke arts overigens, deze wel, om gedurende zo’n 5 dagen de ‘troep’ af te voeren)

De chirurg hier zet katten in principe 2 weken op medicatie, en ziet ze vaak rond 5-6 weken na de operatie nog een keer graag zelf op controle.
Spoelen zou niet direct haar idee zijn; wanneer het trommelvlies weer intact is dan bereik je het middenoor er niet mee, en als het wel open is dan loopt het water mogelijk via de opening in de bulla de weefsels van de hals in.

Haar advies: terug naar de specialist die haar geopereerd heeft. (Teruggroei van een poliep is een gekende, maar wel vrij zeldzame complicatie. Ik heb even gekeken maar in onze brieven wordt 2-3% kans op recidief genoemd voor een ventrale bulla osteotomie. Maar als het ‘enkel’ een bacteriële ontsteking is en nog geen nieuwe poliep, dan kom je misschien met extra antibiotica/ pijnstiller/ontstekingsremmer een heel end. )

Tnx voor navragen! Echt heel fijn Ze heeft ca 2 weken antibiotica gehad en pijnstilling zijn we gaan bijhalen omdat ze niet kon/wilde eten. Geen drain gehad.

Onze eigen DA belde gisteren dat het om streptokokken gaat, die zijn blijkbaar hardnekkig. Ze heeft nu prednison, 4x 1 hele en daarna afbouwen, zijn we sinds vrijdag mee bezig. Voor de jeuk in haar oor, maar ze heeft denk ik eerder pijn dan jeuk.

En sinds gister Cefabactin, 2x daags 1/4 tablet, 14 dagen plus controle en nieuwe kweek na die 14 dagen om te zien of de kuur langer moet.

Ik wist niet dat het weer kon dichtgroeien, ik vermoed dat dat het euvel is. Ze is een Britse korthaar met eigenlijk wel chronische luchtwegproblemen. Na de BO heeft ze amper vieze ogen meer gehad, het was een beetje teruggekomen de laatste tijd.

Ze niest nu ook voluit, had het idee dat dat voorheen wat bleef 'steken'.

Sterkte @Syrena

Is het heel gek om het kattenmandje in een bolderkar te zetten en te gaan wandelen naar de dierenarts? Wel een wandeling van 45 mins Onze Robster moet woensdag weer onder het mes voor een gebitsreiniging. We hebben een oude VW-bus en die is aardig ingesneeuwd/gevroren. Durf daar niet echt mee te rijden en het weer lijkt zo te blijven tot morgenochtend.

Wel een avontuur