OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Tip, TOquote:Op maandag 10 februari 2025 07:09 schreef dop het volgende:
[..]
Politie bellen/ aangifte doen.
En afhankelijk van hoe onveilig het verder is, uit huis zetten.
Is je dochter ooit getest op ADHD of andere mentale ziektes? Dat is gedrag wat een normaal iemand nooit zou doen.
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Helemaal mee eens, deze stress zal zeker op de jongste dochter afstralen, ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt met mijn broer, gelukkig is die op latere leeftijd wel weer bijgedraaid, maar blijft een bijzondere vogel.quote:Op dinsdag 4 februari 2025 06:47 schreef Scorpie het volgende:
Uit huis plaatsen is eigenlijk de enige manier om haar nog iets van haar leven te laten maken, en voor jou om je grenzen weer te gaan bewaken.
🕰️₿🕰️₿🕰️₿🕰️₿🕰️₿🕰️ TikTok next Block
En hoe is het nu?quote:
Sinds 2 jaar kampen mijn dochter (nu 17) en ik met problemen. Daarvoor krijgen we hulp vanuit een wijkteam en sociaal team.
TS, niemand die ooit in zo'n situatie heeft gezeten weet hoe dit is. Buitenstaanders hebben vaak snel een oordeel, en je eigen oordeel ("ik faal als ouder") is soms nog harder.
Mijn zusje heeft twee van "dit soort kinderen". Altijd een hele betrokken, normaal strenge ouder geweest samen met haar man, maar deze categorie is gewoon niet te beteugelen voor een niet-professional. Helaas is de jeugdzorg compleet uitgekleed en is de toegang tot de benodigde professionals hierdoor heel beperkt.
Het gevolg is dat deze twee tot wanhoop van hun ouders aan het ontsporen zijn. Niet meer naar school (ze zijn allebei heel slim, daar ligt het niet aan), gebruik van middelen, agressie, bizar gedrag, 's nachts spoken en overdag in bed willen liggen, alle activiteiten verpesten, werkelijk niks kan meer normaal.
Jouw dochter is al 17. Ik vind het dus heel verstandig dat je geopperd hebt om te kijken naar begeleid wonen. Dit gaat je als normaal mens boven de pet en je hebt nog een ander kind van 8 dat van alles meekrijgt. Als moeder wil je dit natuurlijk niet, maar ik denk dat je er niet meer uit gaat komen voorlopig.
Deze meid heeft het (hopelijk even) nodig dat ze zelf de consequenties ondervindt van alleen maar willen en nemen en zelf niks bijdragen. Nu ben jij steeds de kwaaie pier en de kop van jut.
Jij bent er ook nog en verdient het niet om zo op eieren te lopen in je eigen huis. Dat hoort je veilige ruimte te zijn. Als je daar niet tot rust kunt komen, help je jezelf de vernieling in en kun je helemaal niks meer betekenen voor haar, je andere dochter en jezelf. En je andere dochter verdient het niet om je andere dochter te zijn.
Zelf heb ik de moeilijke keuze moeten maken om mijn oudste op jonge leeftijd in een instelling te laten wonen. Hij is meervoudig beperkt. Alle zorg en aandacht ging noodgedwongen naar hem. Ik sliep in een goede nacht 3 uur. Toen hij uit huis ging, gingen mijn jongste twee ineens normaal gedrag vertonen. Eerder was daar geen ruimte voor.
Heb ook nog jaren in de kreukels gelegen door de situatie, maar ik weet wel dat ik toen de moeilijkste maar ook beste keuze heb gemaakt. Ik kon hem de zorg niet meer bieden die hij nodig heeft (voltijds, profesisoneel en intensief, dat lukt niet in je eentje als leek) en zodra hij die wel kreeg in zijn instelling ging het beter met hem en dus ook met mij.
Het blijft een vreselijke situatie met alleen maar rotte keuzes. Sterkte!
Mijn zusje heeft twee van "dit soort kinderen". Altijd een hele betrokken, normaal strenge ouder geweest samen met haar man, maar deze categorie is gewoon niet te beteugelen voor een niet-professional. Helaas is de jeugdzorg compleet uitgekleed en is de toegang tot de benodigde professionals hierdoor heel beperkt.
Het gevolg is dat deze twee tot wanhoop van hun ouders aan het ontsporen zijn. Niet meer naar school (ze zijn allebei heel slim, daar ligt het niet aan), gebruik van middelen, agressie, bizar gedrag, 's nachts spoken en overdag in bed willen liggen, alle activiteiten verpesten, werkelijk niks kan meer normaal.
Jouw dochter is al 17. Ik vind het dus heel verstandig dat je geopperd hebt om te kijken naar begeleid wonen. Dit gaat je als normaal mens boven de pet en je hebt nog een ander kind van 8 dat van alles meekrijgt. Als moeder wil je dit natuurlijk niet, maar ik denk dat je er niet meer uit gaat komen voorlopig.
Deze meid heeft het (hopelijk even) nodig dat ze zelf de consequenties ondervindt van alleen maar willen en nemen en zelf niks bijdragen. Nu ben jij steeds de kwaaie pier en de kop van jut.
Jij bent er ook nog en verdient het niet om zo op eieren te lopen in je eigen huis. Dat hoort je veilige ruimte te zijn. Als je daar niet tot rust kunt komen, help je jezelf de vernieling in en kun je helemaal niks meer betekenen voor haar, je andere dochter en jezelf. En je andere dochter verdient het niet om je andere dochter te zijn.
Zelf heb ik de moeilijke keuze moeten maken om mijn oudste op jonge leeftijd in een instelling te laten wonen. Hij is meervoudig beperkt. Alle zorg en aandacht ging noodgedwongen naar hem. Ik sliep in een goede nacht 3 uur. Toen hij uit huis ging, gingen mijn jongste twee ineens normaal gedrag vertonen. Eerder was daar geen ruimte voor.
Heb ook nog jaren in de kreukels gelegen door de situatie, maar ik weet wel dat ik toen de moeilijkste maar ook beste keuze heb gemaakt. Ik kon hem de zorg niet meer bieden die hij nodig heeft (voltijds, profesisoneel en intensief, dat lukt niet in je eentje als leek) en zodra hij die wel kreeg in zijn instelling ging het beter met hem en dus ook met mij.
Het blijft een vreselijke situatie met alleen maar rotte keuzes. Sterkte!
Ben ik mee eens. Maar ik zie ook dat mensen snel aan kinderen beginnen met een verkeerde man. Zoals TS aangeeft deze foute man heeft nu kinderen bij verschillende moeders en doet alsof zijn kinderen van ex niet bestaan. Ook die moeders gaan de fout in. Ook mijn vriendin die zo graag kinderen wil, terwijl haar relatie zo slecht is en ze wil scheiden na het krijgen van kinderen. In je eentje opvoeden is ook een uitdaging waar sommige mensen bewust voor kiezen. Los van jouw verhaal TS, lastige situatie en ik wens je veel sterkte. Geldkraan dichtdraaien, wifi afsluiten etc. klinkt als een begin, maar het kan ook leiden tot de keuze om zich bij verkeerde groepen aan te sluiten (drugs/ sex/ ongewenste zwangerschap). Ze klinkt verder als een niet-empathisch persoon/ narcist die precies weet hoe ze jou moet manipuleren. Misschien kent dit geen oplossing en kun je beter voor je eigen geluk kiezen en afstand nemen, want zij heeft psychologische hulp nodig. Je hebt je best gedaan. Echt heel lastig.quote:Op zondag 2 februari 2025 11:05 schreef HSG het volgende:
Het probleem in dit land is dat ouders de laatste zoveel jaren niet sterk zijn qua opvoeding. Kinderen zijn brutaal en vervelend en ze staan er als een zoutzak bij. Jij bent de ouder dus jij moet autoriteit uitstralen en duidelijk zijn dat jij de ouder bent.
Mijn vrouw zijn heel makkelijk zijn. De mobiel ging zo onder de hamer.
Dit!!quote:
Het probleem in dit land is dat ouders de laatste zoveel jaren niet sterk zijn qua opvoeding. Kinderen zijn brutaal en vervelend en ze staan er als een zoutzak bij. Jij bent de ouder dus jij moet autoriteit uitstralen en duidelijk zijn dat jij de ouder bent.
Mijn vrouw zijn heel makkelijk zijn. De mobiel ging zo onder de hamer.
Nee, dat is niet de bedoeling, maar het gebeurt wel als kinderen het bloed onder je nagels vandaan halen. De situatie van TS klinkt wel als heftig. Dit gedrag van een kind hoef je natuurlijk niet te pikken.quote:
[..]
Ze hebben beide hulp en begeleiding nodig. TS bedoelt het vast goed, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat je je zo laat gaan als ouder. Dat maakt haar overigens geen slechte ouder, maar als ouder word je wel geacht de oudere en wijzere te zijn. Dit gedrag is natuurlijk ook al veel langer geleden ontstaan, toen dochter nog veel jonger was.
Misschien toch wat meer afstand nemen? Hoezo zou TS harder moeten werken? Dochter gaat voor haar make-up en toestanden maar wat harder werken. Stoppen met school? Prima, maar dan ook maar kostgeld betalen. Kan ze alvast oefenen voor straks als ze huur moet betalen.
Het klinkt ook allemaal wel een beetje alsof haar gedrag weinig consequenties voor haar heeft. Die klap? Die is ze alweer vergeten en is nog nuttig ook om je verder te manipuleren. En veilig thuis is jouw probleem en zal haar ook weinig tot niets boeien.
En op een gegeven moment is de grens wel bereikt. De ogen uitdrukken... en als jij dat niet laat gebeuren 112 bellen met allerlei onzin.
Ik houd heel veel van mijn kinderen en doe alles in mijn macht om ze op weg te helpen, maar er zijn grenzen. Mijn leven laat ik niet verzieken. Ook niet door (een van mijn) kinderen. Als ze zich structureel zo zouden misdragen, dan zou ik ze de deur wijzen.
[ Bericht 11% gewijzigd door Halcon op 22-04-2025 20:56:40 ]
Kei en keihard aanpakken, fysiek, mentaal, en als dat niet lukt het huis uitzetten.
Dat is het enige wat je kunt doen, maar het gedrag is onaanvaardbaar. Wat denk die luie donder wel niet, 17 is ze en bijdragen zal ze.
Als ze nu niet bijdraait gaat dat helemaal fout lopen
Dat is het enige wat je kunt doen, maar het gedrag is onaanvaardbaar. Wat denk die luie donder wel niet, 17 is ze en bijdragen zal ze.
Als ze nu niet bijdraait gaat dat helemaal fout lopen
Vakman pur sang
Poging 3quote:
Sinds 2 jaar kampen mijn dochter (nu 17) en ik met problemen. Daarvoor krijgen we hulp vanuit een wijkteam en sociaal team.
Zonder al te veel in detail te treden; zolang ik doe wat dochter wil, is de situatie in huis rustig. Zodra ik iets van haar vraag wat ik nodig heb, breekt de pleuris uit. De hulp is vooral gericht op naar elkaar luisteren, tot 10 tellen en vervolgens constructief reageren en oplossen.
Dit gaat zo een half jaar goed en dan kan het vanuit het niets enorm escaleren.
Ze heeft vorig jaar besloten te stoppen met school en dus geen diploma voor voortgezet onderwijs. Daarna gestart met mbo 1 waar ze vervolgens niet op kwam dagen omdat het niveau te laag was en ze zich verveelde. Toen kwam het plan om BBL te gaan doen, echter komt ze nooit op het werk opdagen en meldt zich constant ziek.
Ik wil haar helpen en heb ook alle hulp aangegrepen en aangeboden, haar ook de ruimte gegeven zelf te ondernemen en waar nodig te helpen als ze daar om vraagt. Ook heb ik een verzoek ingediend bij de gemeente voor tijdelijke onderbreking van de leerplicht.
Na een gesprek met de leerplicht gisteren, kreeg ik te horen dat er mogelijk gekort kan worden op kgb, de kinderbijslag en er ook door duo teruggevorderd kan worden als dochter niet aan de slag gaat met onderwijs.
Ik wilde gisteren met dochter hierover in gesprek. Eerst netjes gebeld - ze heeft zich ziekgemeld en zat op haar kamer - waarna ze me na mijn verzoek om te praten, tweemaal wegdrukt voordat ik uitgesproken ben.
Alsnog ben ik naar haar kamer gegaan -netjes geklopt- waar dochter vol met make up en kleding bezig was. Ik heb haar rustig uitgelegd wat de inhoud van het gesprek was en de consequenties. Haar reactie was; dan ga jij maar harder werken. Waarna er 2 keer kk-hoer en een deur in mijn gezicht volgde.
Hierop heb ik dochter verzocht weg te gaan zodat de gemoederen konden bedaren. Na stelselmatig weigeren en schreeuwen in mijn gezicht heb ik in boosheid haar “paardenstaartje” gepakt en naar de deur gebonjourd. Super fout. Hierop heeft ze mij recht in mijn gezicht geslagen. Twee blauwe ogen en een tand door mijn lip. Vervolgens heeft ze 112 gebeld met een melding dat ik haar in elkaar sloeg. Ik heb mij afgeweerd toen ze mijn ogen uit wilde drukken.
De politie is langsgekomen, ik heb het verhaal en mijn eigen aandeel uitgelegd en verantwoordelijkheid genomen voor mijn acties. Wel wordt er voor de tweede keer melding bij veilig thuis gedaan, wat ik ook niet erg vind. Ik was fout. Echter heb ik nog een dochter van 8 die het wel prima doet en waar geen problemen mee zijn.
Eigenlijk wil ik voorlopig mijn oudste dochter niet meer in huis. Ik voel mij niet veilig om regels en grenzen te stellen, deze worden niet nageleefd en dochter kan zeer onvoorspelbaar zijn.
Ik weet niet goed wat ik wil. Misschien even mijn ei kwijt. Ik weet dat ik fout zit als ouder, ik weet dat ik mij niet boos moet maken. Dat ik de volwassene ben.
Hoe gaat het nu?
Hier ben ik het wel mee eens.quote:
Kei en keihard aanpakken, fysiek, mentaal, en als dat niet lukt het huis uitzetten.
Dat is het enige wat je kunt doen, maar het gedrag is onaanvaardbaar. Wat denk die luie donder wel niet, 17 is ze en bijdragen zal ze.
Als ze nu niet bijdraait gaat dat helemaal fout lopen
Het uitschelden, ogen uit proberen te drukken en als moeder zich afweert 112 bellen... Die lamzakkerij en op moeders kosten parasiteren. Nul komma nul respect. Dit is pure terreur.
Knap eigenlijk dat TS het heeft weten te beperken tot een keer aan de staart trekken en een pets.
No way dat ik zo iets zou pikken.
Op dinsdag 25 februari 2020 12:55 schreef Pumpalov het volgende:
een beetje zo'n lichtgetinte inteeltkop als dat filosoofert heeft.
een beetje zo'n lichtgetinte inteeltkop als dat filosoofert heeft.
Heb hier zo'n teringhekel aan. Advies vragen, er worden verhalen gedeeld, tips gegeven en vervolgens is de ts met de Noorderzon vertrokken. Open dan geen topic en zoek het lekker zelf uit.
If they say
Why, why, tell her that it's human nature...
Why, why, tell her that it's human nature...
Lijkt me ook niet de bedoeling als dit echt zo is.
[ Bericht 91% gewijzigd door Peejtur op 28-05-2025 13:31:12 ]
[ Bericht 91% gewijzigd door Peejtur op 28-05-2025 13:31:12 ]
