Jasper zag Fouad L. zijn collega doodschieten: ‘Ik heb nog steeds zware periodes
Trots is Jasper als hij voor de eerste keer lesgeeft in het Erasmus MC in Rotterdam, samen met zijn docent Jurgen Damen. Dan loopt Fouad L. het lokaal binnen. Er volgt een dodelijk schot. “Ik was het doelwit niet, maar heb nog altijd angst.”Jasper leert Jurgen kennen in het eerste jaar van de studie Geneeskunde. De twee klikken. Of Jasper het niet zag zitten om als student-assistent ook eens voor de klas te staan? Zo gezegd, zo gedaan. Op 28 september 2023 is het zover. “Ik zat er met de les wel lekker in. Toen hoorde ik de deur opengaan”, vertelt hij in de YouTube-serie Rijnmond Taxi.
Bekijk deze YouTube-videoStilteHet is Fouad L.. Wat hij in dat bewuste lokaal deed, is inmiddels een bekend verhaal. Jasper kan het frame voor frame herbeleven. “Er kwam iemand door het gordijn heen. Toen wilde ik eigenlijk vragen of hij iemand zocht.” L. ziet Jurgen en loopt die kant op. ’Het is tijd, Jurgen’, zegt L., terwijl hij een wapen uit zijn jas pakt.
Nog voordat Jasper en zijn klas het doorhebben, wordt Jurgen neergeschoten. Toen was het stil. “Iedereen keek eigenlijk maar naar wat er gebeurde”, blikt Jasper terug. “Vervolgens ben ik gaan rennen.”
Oorspronkelijk planDe bewuste septemberdag is een mix van chaos en verdriet, voor veel Rotterdammers en medewerkers van het Erasmus MC, maar ook voor Jasper. “Ik ben meerdere keren heel dicht bij Fouad L. geweest”, zegt Jasper. “Maar ik was het doelwit niet.”
En juist dat is in Jaspers hoofd blijven rondspoken. Niet alleen op de dag zelf, maar juist in de maanden en jaren na de dodelijke schietpartij. “Later hoorde ik dat hij een veel groter plan had, maar dat heeft hij verkleind. Oorspronkelijk waren studenten ook het doelwit. Dat was heel eng en emotioneel. Ineens was het werkelijkheid dat ik ook dood had moeten gaan.
Irrationele angstIntussen gaat het gewone leven weer door, maar dat is voor Jasper lastig. Een paar weken na de schietpartij krijgt hij de diagnose posttraumatische stressstoornis, beter bekend als PTSS.
“De angst kwam snel en heftig op. Ik durfde eigenlijk nergens naar binnen te gaan. Als ik een deur moest openen, was ik heel erg bang dat er iemand achter een gordijn zou staan. Of dat iemand in de badkamer bijvoorbeeld achter de deur zou staan.”
Het is een gevoel dat zó diep zit, dat Jasper er bijna drie jaar na de schietpartij nog steeds last van heeft. “Ik heb nog steeds hele zware periodes.”
Gouden momenten met zwarte randen
In die zware periodes komen duistere gedachten op in Jasper. “Waarom moest het Jurgen zijn en niet ik? Wat doe ik hier nog?” Gevoelens die misplaatst zijn, weet Jasper ook. “Het is eng om die gedachtes te hebben. Ik schrik er zelf ook van, maar dat is denk ik ook wel goed. Dat je weet dat dat niet de juiste oplossing is.” Tegelijkertijd voelt hij zich eenzaam. Want hoe weet hij dat er weer betere dagen aankomen?
Toch zijn er wel degelijk lichtpuntjes. Jasper haalt in 2025 zijn bachelor Geneeskunde. Een gouden moment met een zwart randje. ‘Jurgen, het is me gelukt!’, kopt Jasper in een bericht op LinkedIn wanneer hij zijn diploma heeft gehaald.
Best wel wat therapieMede door "best wel wat" therapie zegt Jasper weer te kunnen bouwen aan zijn toekomst. Eentje waarin hij misschien niet meer bang is voor grote ruimtes met veel geluiden. Of dat hij niet meer paniek krijgt bij een harde knal. “Ik sta weer op de wachtlijst om te beginnen met een nieuw behandeltraject. Er is echt meer nodig om hier geen last meer van te hebben.”
Tegelijkertijd is Jasper al ver genoeg om te erkennen waar hij vandaan is gekomen. “Ik ben zeker al op het diepst van mijn leven geweest, maar heb er ook weer uit kunnen komen. Ik heb misschien ook mensen een beetje kunnen inspireren, en misschien ook wel patiënten. Dat ik kan laten zien dat ik begrijp wat er met ze gebeurt.”
De ervaring in dat bewuste klaslokaal van het Erasmus MC maakt iemand misschien ook wel weer een goede arts, gooit Jasper op. “Die ervaring delen zal niet altijd makkelijk zijn, maar ik denk dat het als arts goed is om te laten zien.”
Uitspraak, vrijspraak?Pas in februari 2025, als Fouad L. hoort dat hij levenslang de gevangenis in moet, is er voor Jasper een gevoel van afsluiting. Voor die tijd fluisterde een stemmetje in zijn hoofd namelijk nog altijd nare gedachten in. “Ik heb altijd de kleine angst gehad dat er een fout werd gemaakt in de rechtszaak. Dat hij dan weer vrijkwam.”
Zo ver komt het nooit. Fouad L. zal zijn leven spenderen in de gevangenis, terwijl Jasper het zijne weer probeert op te bouwen. Stukje bij beetje, dag voor dag. Of de dag ooit komt dat alles weer “goed” is, is nog maar de vraag. Toch gaat Jasper door. “Voor Jurgen.”
https://www.rijnmond.nl/n(...)teeds-zware-periodes