[OUD SC] Met een zondagochtendontbijtje

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 19:31 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]
Zal ik um maar vast aftrappen dan?

Morgen mag ik weer oppassen op kleinzoon. Zin in, al staat mijn hoofd er niet helemaal naar. Véél issues op de zaak en ik ging pas om 2u vannacht slapen
Maar, oppassen geeft wel afleiding, dus.

Ga je nu wekelijks oppassen? Lijkt me eerlijk gezegd ook wel zwaar

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 20:57 schreef PoesInDoos het volgende:

[..]
Misschien is het tijd om goede NIEUWE herinneringen te maken

Ja, je hebt misschien wel gelijk, maar het staat niet meer op mijn verlanglijstje, zeg maar.

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:03 schreef livelink het volgende:

[..]
Ja, je hebt misschien wel gelijk, maar het staat niet meer op mijn verlanglijstje, zeg maar.

Snap ik, maar laat het je er ook niet van weerhouden. Times change, people change..

Aan de andere kant ben ik denk ik de enige hier die kan zeggen dat ik het doolhof van Alice in Wonderland 3 dagen lang heb verkend. Was toendertijd toch een vergeten hoekje in het hele park.

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:02 schreef livelink het volgende:

[..]
Ga je nu wekelijks oppassen? Lijkt me eerlijk gezegd ook wel zwaar

Geen idee nog. Ze brengen hem wel hier dus dat scheelt. En ik heb nog veel spullen van zoon Maar van 8u tot 18.30u is ook best zwaar Zolang ik het nog kan, doe ik het
Ze vragen het wel of het kan en of het uitkomt. Het is niet zo dat ze ervan uit gaan.

Overigens óók een mindere ervaring met Disney. Geen enkel Disney figuur gezien. Niet eens Mickey Mouse He-le-maal niks. Was dus eens maar nóóit meer.

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:20 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]
Geen idee nog. Ze brengen hem wel hier dus dat scheelt. En ik heb nog veel spullen van zoon Maar van 8u tot 18.30u is ook best zwaar Zolang ik het nog kan, doe ik het
Ze vragen het wel of het kan en of het uitkomt. Het is niet zo dat ze ervan uit gaan.

Overigens óók een mindere ervaring met Disney. Geen enkel Disney figuur gezien. Niet eens Mickey Mouse He-le-maal niks. Was dus eens maar nóóit meer.

Grappig, ik was net mijn foto's terug aan het kijken en de enige foto's waar mijn zoontje blij op stond was in het hotel. Tijdens het ontbijt liepen daar figuren rond. En kijk hem blij/verwonderd zijn bij Donald

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:20 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]


Overigens óók een mindere ervaring met Disney.

Wij reden naar Disney. Wacht nee. Wij reden helemaal niet naar Disney want bij het hotel reed mijn man tegen de stoep en reed de band kapot en toen brachten we de halve dag door bij de auto garage.

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:34 schreef amaranta het volgende:

[..]
Wij reden naar Disney. Wacht nee. Wij reden helemaal niet naar Disney want bij het hotel reed mijn man tegen de stoep en reed de band kapot en toen brachten we de halve dag door bij de auto garage.

Ook een goede opsom. Disney-teleurstellingen.

Lieve foto @livelink
Ik heb geeneens foto's van die dag

Wij waren een paar dagen in Parijs en dus 1 dag Disney. En mijn man rijdt net als de jouwe @amaranta alleen was het geen stoep maar een paaltje We hoefden gelukkig niet naar de garage, reden rond met een deuk

Ik heb geen ervaring met kinderen met angsten, maar wel zeer uitgebreide ervaring met angsten an sich. Wat ik nu ga zeggen is voor volwassenen van toepassing, en ik weet dus niet of het 1-op-1 te vertalen is naar kinderen, daar ligt niet mijn expertise. In mijn ervaring is het wel zo dat dingen niet doen door angst, de angst/drempel om het alsnog/een volgende keer wel te doen, alleen maar groter maakt. Om dat tegen te gaan zijn er twee stappen die je zou kunnen doen: niet vermijden (dus ondanks angst, proberen dingen toch zoveel mogelijk te blijven doen) en exposure (bewust situaties opzoeken waar je bang voor bent). Mijn eigen therapie bestaat er juist uit goed uit te vogelen waar de angst hem precies in zit, en de situaties die ik eng vind niet te vermijden, en die angst juist op te zoeken (exposure). Dus: welke als-dan gedachten zitten erachter? In mijn geval bv: als ik op een feestje ziek word en lang op de wc zit, dan vinden mensen me vies. Stap 1 is dan niet vermijden - dus in mijn geval wel naar feestje gaan, ook al ben ik bang dat ik dan misschien ziek word en lang op de wc zit en mensen me vies vinden. Stap 2 is dan juist bewust lang op de wc gaan zitten, om te ervaren dat mensen helemaal niet zo reageren als ik denk, en als wel, dat ik dat dan ook wel aan kan.

Vanuit die kennis zou ik dus enerzijds proberen natuurlijk wel begripvol en empathisch te zijn, en uit te vragen wat hem precies angstig maakt in de situaties die je opnoemt (misschien zie je dan dat de onderliggende angst in meerdere situaties hetzelfde is, of er zijn juist wel verschillende angsten), maar anderzijds ook wel proberen hem op een liefdevolle manier toch wel dingen te laten doen die hij eng vindt (dus in elk geval het niet-vermijden). Zodat hij kan ervaren en voelen dat datgene waar hij bang voor is, niet gebeurt. En als je dat meerdere keren doet, dooft die angst-respons uiteindelijk uit.

Ik snap het gevoel van niet willen dwingen heel goed, en ik denk dat het ook belangrijk is om niet iets te proberen waar iemand echt totaal nog niet klaar voor is. Maar tegelijkertijd is het als je zelf die angst hebt, ook enorm moeilijk om toch die stap te zetten, ook al wil je het eigenlijk wel. Als ik me 'gedwongen' voel (het is bv een bruiloftsfeest van een supergoede vriendin, of het is iets wat ik voor mijn werk moet doen) dan vind ik het nog steeds eng, maar doe ik het wel. Terwijl als ik me niet gedwongen voel, ik eerder dan toch niet zal gaan - wat op korte termijn fijner voelt, maar me op lange termijn alleen maar verder weg brengt van waar ik wil zijn. Iets opzoeken wat eng is, maar je zelf wel graag zou willen en daar dan een duwtje bij in de rug krijgen dus. Wat mij in het begin ook helpt is bv afspraken over tijd, om het overzichtelijk te laten voelen. Bv: ik moet naar het feestje, en ik wil minimaal een half uur blijven, maar dan mag ik weg als ik wil. Meestal wil ik dat tegen die tijd dan helemaal niet meer, maar alleen al die afkadering maakt dat ik het tevoren minder eng vind. Zoiets zou je bv bij voetbalwedstrijd spelen misschien ook kunnen doen (mogen ze bij jeugd onbeperkt wisselen?). Dat je bv kijkt of je samen kunt afspreken dat hij het vijf minuten probeert, maar dat als hij daarna wil wisselen en de rest wil kijken, dat mag. Desnoods laat je hem dan thuis al eens ervaren hoe lang/kort vijf minuten is, bv dat je hem laat spelen voor vijf minuten. En dat hij dan wat meer een beeld heeft van wat vijf minuten is, en hopelijk voelt dat dan wel te overzien, en wil hij dat wel proberen. Dan is het wel zaak om ook echt door te zetten natuurlijk, anders krijg je toch weer de 'beloning' van opluchting als je toch niet hoeft, ipv dat je merkt dat het meevalt als je gaat.

Misschien dat Amsel iets kan zeggen over of therapie bij kinderen hier ook op lijkt of niet

En sorry voor het lange verhaal

Ik ken alleen een Efteling teleurstelling. Zo’n dag dat er een evenement blijkt te zijn en het mega druk is. En dat man dan zoon (1 jaar) draagt, maar dat er iemand met zo’n trekkarretje voor luie kinderen snel voorlangs loopt, wat amper te zien is en waardoor man met zoon daarover struikelt. Kind flink bloedend met de enige twee tanden die hij had door zijn lip, man flink scheldend. Eenmaal beide weer een beetje gekalmeerd lopen we een stukje door om even een rustig plekje te zoeken om zoon weer een beetje te fatsoeneren, spuugt hij me helemaal onder, zat zelfs in m’n haar. Een mix van bloed en banaan Toen zijn we maar naar huis gegaan, we waren er beide klaar mee.

Sorry, geen pretpark teleurstellingen hier.

Disney staat voor ons al ruim 10 jaar gelijk aan 'losgaan in alle achtbanen, even vergeten dat we bezig waren met KID voor een kindje na lange wachtlijsten en een zenuwslopend traject. Na 1 dag Disney gebeld worden of we langs konden komen voor een poging, we twijfelden want hallo Disney. Dat de kliniek voor ons langer open bleef en die poging dus hartstikke raak was. En dat B daarom van achtbanen houdt '

Dat is wel een mooi verhaal @exode !

De oudste was zondag in Walibi met een partijtje (hallo, waarom had ik vroeger niet dat soort vriendjes?!). Hij is in alle achtbanen geweest waar hij qua lengte in mocht (nét 1.40) . Die durft meer dan ik. De jongste is juist snel bang, dat is jammer. De mildere achtbanen gaan uiteindelijk wel goed en vindt hij ook leuk, maar het traject voor we zover zijn, is best vermoeiend . En dan ook altijd de balans zoeken tussen hem serieus nemen en de drempel over helpen…

Die verklede Disney-figuren daar gruwelen we allemaal van. Ik heb ook nooit begrepen dat er kinderen zijn die daar dus juist blij en enthousiast van worden . Maar de sfeer en aankleding van het park zijn wel fantastisch. Vroeger was de rij in de Efteling saai en rechttoe rechtaan, bij Disney was de wachtrij al een belevenis op zich. Dat is me van mijn eerste bezoek het meest bijgebleven.

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 22:03 schreef vlindertje89 het volgende:
Ik heb geen ervaring met kinderen met angsten, maar wel zeer uitgebreide ervaring met angsten an sich. Wat ik nu ga zeggen is voor volwassenen van toepassing, en ik weet dus niet of het 1-op-1 te vertalen is naar kinderen, daar ligt niet mijn expertise. In mijn ervaring is het wel zo dat dingen niet doen door angst, de angst/drempel om het alsnog/een volgende keer wel te doen, alleen maar groter maakt. Om dat tegen te gaan zijn er twee stappen die je zou kunnen doen: niet vermijden (dus ondanks angst, proberen dingen toch zoveel mogelijk te blijven doen) en exposure (bewust situaties opzoeken waar je bang voor bent). Mijn eigen therapie bestaat er juist uit goed uit te vogelen waar de angst hem precies in zit, en de situaties die ik eng vind niet te vermijden, en die angst juist op te zoeken (exposure). Dus: welke als-dan gedachten zitten erachter? In mijn geval bv: als ik op een feestje ziek word en lang op de wc zit, dan vinden mensen me vies. Stap 1 is dan niet vermijden - dus in mijn geval wel naar feestje gaan, ook al ben ik bang dat ik dan misschien ziek word en lang op de wc zit en mensen me vies vinden. Stap 2 is dan juist bewust lang op de wc gaan zitten, om te ervaren dat mensen helemaal niet zo reageren als ik denk, en als wel, dat ik dat dan ook wel aan kan.

Vanuit die kennis zou ik dus enerzijds proberen natuurlijk wel begripvol en empathisch te zijn, en uit te vragen wat hem precies angstig maakt in de situaties die je opnoemt (misschien zie je dan dat de onderliggende angst in meerdere situaties hetzelfde is, of er zijn juist wel verschillende angsten), maar anderzijds ook wel proberen hem op een liefdevolle manier toch wel dingen te laten doen die hij eng vindt (dus in elk geval het niet-vermijden). Zodat hij kan ervaren en voelen dat datgene waar hij bang voor is, niet gebeurt. En als je dat meerdere keren doet, dooft die angst-respons uiteindelijk uit.

Ik snap het gevoel van niet willen dwingen heel goed, en ik denk dat het ook belangrijk is om niet iets te proberen waar iemand echt totaal nog niet klaar voor is. Maar tegelijkertijd is het als je zelf die angst hebt, ook enorm moeilijk om toch die stap te zetten, ook al wil je het eigenlijk wel. Als ik me 'gedwongen' voel (het is bv een bruiloftsfeest van een supergoede vriendin, of het is iets wat ik voor mijn werk moet doen) dan vind ik het nog steeds eng, maar doe ik het wel. Terwijl als ik me niet gedwongen voel, ik eerder dan toch niet zal gaan - wat op korte termijn fijner voelt, maar me op lange termijn alleen maar verder weg brengt van waar ik wil zijn. Iets opzoeken wat eng is, maar je zelf wel graag zou willen en daar dan een duwtje bij in de rug krijgen dus. Wat mij in het begin ook helpt is bv afspraken over tijd, om het overzichtelijk te laten voelen. Bv: ik moet naar het feestje, en ik wil minimaal een half uur blijven, maar dan mag ik weg als ik wil. Meestal wil ik dat tegen die tijd dan helemaal niet meer, maar alleen al die afkadering maakt dat ik het tevoren minder eng vind. Zoiets zou je bv bij voetbalwedstrijd spelen misschien ook kunnen doen (mogen ze bij jeugd onbeperkt wisselen?). Dat je bv kijkt of je samen kunt afspreken dat hij het vijf minuten probeert, maar dat als hij daarna wil wisselen en de rest wil kijken, dat mag. Desnoods laat je hem dan thuis al eens ervaren hoe lang/kort vijf minuten is, bv dat je hem laat spelen voor vijf minuten. En dat hij dan wat meer een beeld heeft van wat vijf minuten is, en hopelijk voelt dat dan wel te overzien, en wil hij dat wel proberen. Dan is het wel zaak om ook echt door te zetten natuurlijk, anders krijg je toch weer de 'beloning' van opluchting als je toch niet hoeft, ipv dat je merkt dat het meevalt als je gaat.

Misschien dat Amsel iets kan zeggen over of therapie bij kinderen hier ook op lijkt of niet

En sorry voor het lange verhaal

Ik vind het knap hoe je dit aanpakt.

Wij hebben ook wel eens drie vreselijke dagen Disney gehad omdat mijn toen peuter niet te hebben was. Ik weet niet wat er mis ging naar hij is nog nooit drie dagen zo dwars, vervelend en chagrijnig geweest. Het was ook niet recht te breien dus naast tof was het ook hard afzien voor ons. En dan kan je de blijkbaar onvermijdelijke randzaken zoals het teleurstellende ontbijt, de gore wc's en nergens goede koffie ook minder goed incasseren. Oh ja, en de schijnwerper die op ons hotelraam gericht stond waardoor de kamer baadde in het licht; een klacht waar de medewerkers echt niets van begrepen waardoor ik eindeloos heb moeten leuren voor een nieuwe kamer

Ik ben niet afgeknapt op Disney trouwens Zoon kan het zich niet herinneren en begrijpt ook niet wat zijn probleem was. Hij wil dolgraag nog een keer dus misschien doen we dat wel als de kleine wat groter is. Hopelijk heeft hij een iets ander temperament

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 21:31 schreef livelink het volgende:

[..]
Grappig, ik was net mijn foto's terug aan het kijken en de enige foto's waar mijn zoontje blij op stond was in het hotel. Tijdens het ontbijt liepen daar figuren rond. En kijk hem blij/verwonderd zijn bij Donald

[ afbeelding ]

voor onze jongste zijn en waren de ontmoetingen met die Disney-figuren ook het belangrijkste. Toen we 10 jaar getrouwd waren zijn we voor 't eerst een keer in Disney-Parijs geweest met z'n allen. Helaas vond Cato dat behalve interessant ook erg spannend, dus dan hadden we een uur in een rij gestaan voor zo'n ontmoeting met Minnie ofzo en dan wilde ze op het laatst toch niet meer. Afgelopen mei zijn we met z'n tweeën naar Disney world in Florida geweest, de ontmoetingen met de karakters waren nog steeds het hoofddoel voor (inmiddels) hem/hen. Maar ook nog steeds erg stressvol, ook al weet ie dondersgoed dat daar gewoon maar acteurs in zitten. We hebben wel in alle parken de belangrijkste figuren opgezocht (er zijn overzichten van wie waar staat, Mushanga ). Mij persoonlijk doet het allemaal niet zoveel, maar ik vind 't wel leuk om te zien hoe mijn kind ervan kan genieten en die heeft zich ook enorm verdiept in allerlei details over de attracties (m.n. de animatronics enzo).

Ik heb een medische middag voor de boeg. Kinderfysio met B, die was al gepland. Maar vanochtend even met huisarts overlegd over Juul. Ze heeft sinds de zomer een nare schaafwond/brandschaaf dinges op binnenkant bovenbeen. Is gebeurd op een springkussen met een korte broek. Sindsdien gaat ie dicht en lijkt te genezen en gaat toch weer open. Nu dus ook en nu zitten er zelfs blaren omheen. Ze wil ook niet naar de wc omdat ze bang is dat het erlangs gaat en dus pijn doet.

Nu kunnen we zelf wel gaan aanklooien met steriel verband etc maar voor hetzelfde geld is het gaan ontsteken of zo. En het zit op die plek ook gewoon in de weg, zelfs een pleister vindt ze er naar zitten.

Maar we eten vanavond boerenkoolstamppot Tegen mijn 'principe' dat het eerst gevroren moet hebben omdat boerenkool van het land dan lekkerder is, maar ik had er zoveel zin in.

@exode stamppot Eten we hier het hele jaar door. De manier om lekker een stoot groenten naar binnen te krijgen, want hij is er gek op.

@vlindertje89 Mooi verhaal! Ik herken er een hoop in van wat we al doen. Afgelopen zaterdag tijdens de wedstrijd hebben we op die manier afspraken gemaakt over het 'keepen'. Hij heeft het netjes 10 minuten geprobeerd, maar ging daarna helemaal over de rooie. Van mij hoeft hij dan niet meer. Knap dat hij het probeerde. Hij deed het geweldig, wat ik hem heel vaak heb verteld.

Hoi, ik val even binnen. Ik heb het prematurenpakket in huis en ik wil er eigenlijk van af. Ik ben nog maar heel weinig op Fok! en heb geen zin in de verantwoordelijkheid om bereikbaar te zijn enzo. Voelt iemand zich bereid om het in huis te nemen? Uiteraard betaal ik de verzendkosten.

quote:

Op woensdag 20 september 2023 14:39 schreef B.ertha het volgende:
Hoi, ik val even binnen. Ik heb het prematurenpakket in huis en ik wil er eigenlijk van af. Ik ben nog maar heel weinig op Fok! en heb geen zin in de verantwoordelijkheid om bereikbaar te zijn enzo. Voelt iemand zich bereid om het in huis te nemen? Uiteraard betaal ik de verzendkosten.

Dat gaat hier wellicht nog nodig zijn, dus het mag deze kant op!

Heh wat waar

L-E

Speaking of Disney.. T spaart de AH plaatjes.. ze heeft een paar dubbele om te ruilen

quote:

Op dinsdag 19 september 2023 22:03 schreef vlindertje89 het volgende:

Misschien dat Amsel iets kan zeggen over of therapie bij kinderen hier ook op lijkt of niet

Amsel hier die nog onder haar andere naam was ingelogd

Ik heb zelf als twintiger exposure-therapie gehad omdat ik een fobie voor prikken had. Dat begon met tekeningen van injectienaalden bekijken (zat ik in een hoekje te huilen omdat ik het plaatje zo eng vond ) en ging steeds een stapje verder, inclusief bezoekje met de psycholoog aan de bloedbank om te kijken hoe dat was. Het idee is inderdaad dat je je angst niet ontloopt maar gaat ontdekken wat er met je gebeurt als je toch datgene doet waar je zo bang voor bent - en dat dan blijkt dat je er best mee kunt dealen. Heeft me enorm geholpen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 2% gewijzigd door Merel op 20-09-2023 23:30:05 ]