WLR Wielrennen
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.
Het is wachten op Matjes WK-hongerklop, met al dat lauwe bier in z'n pens.
Ik doe het ff rustig aan.
Onverklaarbaar. Die heeft net een contract getekend.quote:Op zondag 6 augustus 2023 15:30 schreef Rellende_Rotscholier het volgende:
Sow.
Mauro Schmid, uh, oke.
The owls are not what they seem
Ja, We mogen Pogacar opschrijven zeker 
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
quote:
Ja, We mogen Pogacar opschrijven zeker
We delen dezelfde mening dusquote:
Ik schrijf Pogacar met potlood op.
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Die is erg sterk bezig. En hij kan alle parcoursen aan, zo lang het maar geen 3 weken duurt. (Nou ja, behalve die keren dat-ie een grote ronde won natuurlijk.)quote:
Ik schrijf Pogacar met potlood op.
Ik doe het ff rustig aan.
Dat zou een prachtige wereldkampioen zijn.quote:
Ik schrijf Pogacar met potlood op.
Met harde punt.quote:
Ik schrijf Pogacar met potlood op.
Dé droomwereldkampioenquote:
Ja, We mogen Pogacar opschrijven zeker
.
➞
Remco is viesslecht en Wout is net niet goed genoeg
Dus met andere woorden. We hebben weer eens dik gefaald
Dus met andere woorden. We hebben weer eens dik gefaald
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
