Wachten op het tweede streepje deel 418

Oh wat goed, een topic. Wij zijn aan het proberen voor een eerste kindje. Komt toch wel een hoop op je af, qua informatie en ik was ook wat naief over hoe het testen zou gaan (ik hield al wel mijn menstruatie/vruchtbare dagen bij. Maar ik dacht dat je gewoon meteen twee dagen later kon testen ofzo 🥲).

Veel wachten in de praktijk. En een positieve test lijkt me nog spannender 😄 (vrij veel miskramen waar ik over hoor in mijn omgeving).
We hebben pas één (onsuccesvolle) ronde gehad, dus benieuwd wat het gaat brengen/ of het gaat lukken.

quote:

Op maandag 22 september 2025 10:43 schreef Synoniempje het volgende:
Ik heb ook nieuws!
Ik ben zwanger! Het was even heel spannend omdat na de eerste lichte vroege test in de avond, de andere testen negatief bleven. Gelukkig had ik mij al bij een heel geduldige en lieve verloskundige aangemeld, zij bleef mij verzekeren dat zolang ik niet ongesteld word, ik gewoon zwanger ben.

Nou goed inmiddels ben ik al ruim 2 weken overtijd en zijn ook de gewone testen positief.
Volgende week een vroege echo, heel benieuwd wat er dan al te zien valt.

Ik vind het spannend om écht blij te zijn, maar elke dag dat ik niet bloed, word ik ietsje zekerder...

Ohh wat een goed nieuws! Gefeliciteerd!

quote:

Op dinsdag 23 september 2025 08:32 schreef Saboo het volgende:
Oh wat goed, een topic. Wij zijn aan het proberen voor een eerste kindje. Komt toch wel een hoop op je af, qua informatie en ik was ook wat naief over hoe het testen zou gaan (ik hield al wel mijn menstruatie/vruchtbare dagen bij. Maar ik dacht dat je gewoon meteen twee dagen later kon testen ofzo 🥲).

Veel wachten in de praktijk. En een positieve test lijkt me nog spannender 😄 (vrij veel miskramen waar ik over hoor in mijn omgeving).
We hebben pas één (onsuccesvolle) ronde gehad, dus benieuwd wat het gaat brengen/ of het gaat lukken.

Spannend he. Het viel mij ook wel tegen hoe lang het duurde, was elke keer toch wel mijzelf aan het overtuigen dat ik wat voelde (gevoelige borsten en misselijk vooral) terwijl het dan uiteindelijk gewoon PMS klachten bleken.
Ik vind de app Flo echt heeeel fijn en informatief.

quote:

Op donderdag 25 september 2025 08:44 schreef Synoniempje het volgende:

[..]
Spannend he. Het viel mij ook wel tegen hoe lang het duurde, was elke keer toch wel mijzelf aan het overtuigen dat ik wat voelde (gevoelige borsten en misselijk vooral) terwijl het dan uiteindelijk gewoon PMS klachten bleken.
Ik vind de app Flo echt heeeel fijn en informatief.

Ja! Maar superfijn dat het nu gelukt is Ik duim met je mee voor een voorspoedige en fijne zwangerschap .

Vanavond de eerste vroege echo maar sinds gistermiddag licht tot donkerroze bloedverlies en buikpijn.
Ik vrees het ergste.
Kan het wel relativeren, de ontwikkeling is dan gewoon niet goed geweest en het is nog maar een erwtje en heel vroeg en waarschijnlijk amper tot geen kloppend hartje.
Heel jammer is het wel. Had toch al een beetje vooruitgepland.

Ik laat het weten

Spannend @Synoniempje, veel sterkte .

Veel sterkte synoniempje!

quote:

Op vrijdag 29 augustus 2025 02:18 schreef _Lily_ het volgende:
Ik kom schoorvoetend dit topic weer eens binnenschuiven….

Omdat we weer aan het proberen zijn. 1 ronde gehad.

Als het lukt wordt dit de laatste baby (nr 3). Ik ben er dus wat bewuster mee bezig dan de vorige keer. Nog eenmaal meemaken in dit leven en dan ligt ook dit hoofdstuk achter mij.

Positieve test hier
Dat ging sneller dan ik dacht lol

Das rap

Ja daar moet ik ook even van bijkomen haha
Had ik niet verwacht op m’n 38e

quote:

Op maandag 29 september 2025 10:27 schreef Synoniempje het volgende:
Vanavond de eerste vroege echo maar sinds gistermiddag licht tot donkerroze bloedverlies en buikpijn.
Ik vrees het ergste.
Kan het wel relativeren, de ontwikkeling is dan gewoon niet goed geweest en het is nog maar een erwtje en heel vroeg en waarschijnlijk amper tot geen kloppend hartje.
Heel jammer is het wel. Had toch al een beetje vooruitgepland.

Ik laat het weten

Sterkte, zo pittig de onzekerheid in die eerste fase.

quote:

Op maandag 29 september 2025 19:33 schreef _Lily_ het volgende:

[..]
Positieve test hier
Dat ging sneller dan ik dacht lol

Gefeliciteerd!

Hoe was de echo @Synoniempje?

quote:

Op maandag 29 september 2025 10:27 schreef Synoniempje het volgende:
Vanavond de eerste vroege echo maar sinds gistermiddag licht tot donkerroze bloedverlies en buikpijn.
Ik vrees het ergste.
Kan het wel relativeren, de ontwikkeling is dan gewoon niet goed geweest en het is nog maar een erwtje en heel vroeg en waarschijnlijk amper tot geen kloppend hartje.
Heel jammer is het wel. Had toch al een beetje vooruitgepland.

Ik laat het weten

O jee wat spannend. Ben ook erg benieuwd hoe de echo was, want ik had bij mijn vorige zwangerschap vergelijkbare klachten en die peuter is net 3 jaar geworden.

quote:

Op maandag 29 september 2025 19:33 schreef _Lily_ het volgende:

[..]
Positieve test hier
Dat ging sneller dan ik dacht lol

Oh wow dat is heel snel! Gefeliciteerd.

quote:

Op maandag 29 september 2025 19:33 schreef _Lily_ het volgende:

[..]
Positieve test hier
Dat ging sneller dan ik dacht lol

Jeetje Gefeliciteerd

quote:

Op dinsdag 30 september 2025 07:56 schreef Debsterr het volgende:
Hoe was de echo @:synoniempje?

Het was niet goed helaas, eerder 4 weken groot dan de verwachtte 6 a 7 weken.
De verloskundige wilde wachten met doorverwijzen naar de gynaecoloog (ik wil soieso liever wachten of het zelf op gang komt) voor het geval het toch nog ging groeien, maar ze zei heel duidelijk niet teveel hoop te hebben.
Inmiddels begin ik ook steeds meer te bloeden.
Over 2 weken terug voor controle of echt alles weg is.

Ik kan het wel relativeren omdat het echt nog heel klein was en gelukkig geen hartslag en nog niet alles erop en eraan, maar tóch is het ook heel verdrietig. Met tijden kan ik er best om huilen, ik was zo blij.
Ik had best wel vooruit gekeken, de baby zou een aantal maanden na onze geplande bruiloft komen dus ik zou ook weer in de jurk passen dan en de fotoshoot kon met de kleine, dat soort dingetjes.
Dat is toch echt even zuur.
En wachten we nu een jaar tot na de bruiloft? Ik ben ook al 33..

Nouja eerst maar even dit afsluiten en dan verder kijken.

quote:

Op dinsdag 30 september 2025 20:33 schreef Bami het volgende:

[..]
O jee wat spannend. Ben ook erg benieuwd hoe de echo was, want ik had bij mijn vorige zwangerschap vergelijkbare klachten en die peuter is net 3 jaar geworden.
[..]

Het had inderdaad wel gekund, ik lees veel verhalen van mensen die echt tussen week 6 en 8 nog best heftig bloeden en er helemaal niets aan de hand is. Was mooi geweest Maar het is niet goed helaas.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2025 08:56 schreef Synoniempje het volgende:

[..]
Het was niet goed helaas, eerder 4 weken groot dan de verwachtte 6 a 7 weken.
De verloskundige wilde wachten met doorverwijzen naar de gynaecoloog (ik wil soieso liever wachten of het zelf op gang komt) voor het geval het toch nog ging groeien, maar ze zei heel duidelijk niet teveel hoop te hebben.
Inmiddels begin ik ook steeds meer te bloeden.
Over 2 weken terug voor controle of echt alles weg is.

Ik kan het wel relativeren omdat het echt nog heel klein was en gelukkig geen hartslag en nog niet alles erop en eraan, maar tóch is het ook heel verdrietig. Met tijden kan ik er best om huilen, ik was zo blij.
Ik had best wel vooruit gekeken, de baby zou een aantal maanden na onze geplande bruiloft komen dus ik zou ook weer in de jurk passen dan en de fotoshoot kon met de kleine, dat soort dingetjes.
Dat is toch echt even zuur.
En wachten we nu een jaar tot na de bruiloft? Ik ben ook al 33..

Nouja eerst maar even dit afsluiten en dan verder kijken.

Ik denk dat dat ook wel normaal is, ookal was “het” echt nog geen baby of iets wat in de buurt komt, het is al zo’n traag proces (tenzij je veel geluk hebt) en nu ben je weer een paar maanden verder. Je weet natuurlijk dat het kan gebeuren, maar die klap van euforie naar niets en onzekerheid lijkt me moeilijk om mee te maken.

Lastig, qua bruiloft ook. Ben zelf 33, en hoewel er natuurlijk legio vrouwen op veel latere leeftijd zwanger worden, voel ik met de magische 35-grens in het vooruitzicht wel een enorme tijdsdruk 🥲.

Moeilijke beslissingen! Sterkte….

Wat jammer @Synoniempje !
En die teleurstelling over de toekomst die je toch voor je zag is lastig.
Veel sterkte komende tijd.

Mijn lichaam is weer lekker bezig. Ik had medicatie gekregen om een menstruatie op te wekken (provera). Ben ik daarna toch nog ineens gaan ovuleren dus toen ik op dag 10 voor een follikelmeting kwam was het eitje al gesprongen.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2025 08:56 schreef Synoniempje het volgende:

[..]
Het was niet goed helaas, eerder 4 weken groot dan de verwachtte 6 a 7 weken.
De verloskundige wilde wachten met doorverwijzen naar de gynaecoloog (ik wil soieso liever wachten of het zelf op gang komt) voor het geval het toch nog ging groeien, maar ze zei heel duidelijk niet teveel hoop te hebben.
Inmiddels begin ik ook steeds meer te bloeden.
Over 2 weken terug voor controle of echt alles weg is.

Ik kan het wel relativeren omdat het echt nog heel klein was en gelukkig geen hartslag en nog niet alles erop en eraan, maar tóch is het ook heel verdrietig. Met tijden kan ik er best om huilen, ik was zo blij.
Ik had best wel vooruit gekeken, de baby zou een aantal maanden na onze geplande bruiloft komen dus ik zou ook weer in de jurk passen dan en de fotoshoot kon met de kleine, dat soort dingetjes.
Dat is toch echt even zuur.
En wachten we nu een jaar tot na de bruiloft? Ik ben ook al 33..

Nouja eerst maar even dit afsluiten en dan verder kijken.

Och wat verdrietig. Dat hoef je ook niet te relativeren he, het is gewoon ontzettend klote. Zodra je dat tweede streepje ziet ga je dromen en plannen, en dat weer loslaten is een rouwproces. Naast dat je ook gewoon een, heel pril en klein, kindje verliest.

Houd er rekening mee dat de doorverwijzing even kan duren, ik heb bij mijn miskraam meteen door laten verwijzen en voordat ik de medicatie in huis had was ik al meer dan een week verder. Tegen die tijd was ik het wachten wel zat dus ben ik dat meteen gaan gebruiken, terwijl mijn oorspronkelijke idee was dat ik het dan maar alvast had voor als ik besloot niet meer te willen wachten.

Sterkte.

@Synoniempje veel is al gezegd, maar wil vooral benadrukken dat alle emoties er mogen zijn. Helaas ervaringsdeskundige en het is gewoon een toekomstbeeld wat weer bijgesteld moet worden, dat doet pijn en heeft tijd nodig om een litteken ipv een open wond te worden op je ziel .

Dankjulliewel voor de lieve berichten

quote:

Op woensdag 1 oktober 2025 08:56 schreef Synoniempje het volgende:

[..]
Het was niet goed helaas, eerder 4 weken groot dan de verwachtte 6 a 7 weken.
De verloskundige wilde wachten met doorverwijzen naar de gynaecoloog (ik wil soieso liever wachten of het zelf op gang komt) voor het geval het toch nog ging groeien, maar ze zei heel duidelijk niet teveel hoop te hebben.
Inmiddels begin ik ook steeds meer te bloeden.
Over 2 weken terug voor controle of echt alles weg is.

Ik kan het wel relativeren omdat het echt nog heel klein was en gelukkig geen hartslag en nog niet alles erop en eraan, maar tóch is het ook heel verdrietig. Met tijden kan ik er best om huilen, ik was zo blij.
Ik had best wel vooruit gekeken, de baby zou een aantal maanden na onze geplande bruiloft komen dus ik zou ook weer in de jurk passen dan en de fotoshoot kon met de kleine, dat soort dingetjes.
Dat is toch echt even zuur.
En wachten we nu een jaar tot na de bruiloft? Ik ben ook al 33..

Nouja eerst maar even dit afsluiten en dan verder kijken.

Het verdriet is heel begrijpelijk! Wat betreft je leeftijd van 33…. Heel herkenbaar.
Ik was ook 33 bij mijn eerste zwangerschap en uitgerekend op mijn 34e verjaardag. Werd ook een miskraam en toen kreeg ik ook leeftijdsstress. Vooral omdat het vervolgens een half jaar duurde voor ik weer zwanger was, mijn oudste kwam pas toen ik 34,5 was.

Maar je hebt meer tijd dan je denkt. Kijk maar naar mij, nu nr3 op komst haha. En ik was deze keer snel zwanger maar voor nr2 hebben we een jaar geprobeerd.

Maar waarom tot een jaar wachten na je bruiloft? Je zou evt gewoon meteen verder kunnen proberen. De baby zal nog later na je bruiloft komen dus je zal in de jurk passen. Alleen de fotoshoot met de kleine niet….

Vandaag flinke stolsels verloren, ik wist niet dat ik het zo erg kon verwachten.
Gruwelijk, paniekaanval op mijn werk op de wc
Hopelijk gaat het nu een beetje stoppen met bloeden.

quote:

Op vrijdag 3 oktober 2025 08:12 schreef _Lily_ het volgende:

[..]
Het verdriet is heel begrijpelijk! Wat betreft je leeftijd van 33…. Heel herkenbaar.
Ik was ook 33 bij mijn eerste zwangerschap en uitgerekend op mijn 34e verjaardag. Werd ook een miskraam en toen kreeg ik ook leeftijdsstress. Vooral omdat het vervolgens een half jaar duurde voor ik weer zwanger was, mijn oudste kwam pas toen ik 34,5 was.

Maar je hebt meer tijd dan je denkt. Kijk maar naar mij, nu nr3 op komst haha. En ik was deze keer snel zwanger maar voor nr2 hebben we een jaar geprobeerd.

Maar waarom tot een jaar wachten na je bruiloft? Je zou evt gewoon meteen verder kunnen proberen. De baby zal nog later na je bruiloft komen dus je zal in de jurk passen. Alleen de fotoshoot met de kleine niet….

Jaa je hebt gelijk, ik wou dat ik zeker kon weten hoeveel tijd ik nog had Maar het zal wel goedkomen.
Deze keer was écht heel snel bij jou inderdaad haha!

De bruiloft is in september, ik was nu in mei uitgerekend en zou dan met zo'n 3 maanden wel weer in de jurk passen. Denk dat het nu slim is om even te wachten zodat ik niet hoogzwanger ben met de bruiloft

quote:

Op vrijdag 3 oktober 2025 16:53 schreef Synoniempje het volgende:
Vandaag flinke stolsels verloren, ik wist niet dat ik het zo erg kon verwachten.
Gruwelijk, paniekaanval op mijn werk op de wc
Hopelijk gaat het nu een beetje stoppen met bloeden.

Heel simpel gesteld is dat, zolang je nog echt bloedverlies hebt, je nog niet alles kwijt bent.. dus kruip vooral lekker onder een dekentje op de bank, laat je vertroetelen, neemt even rust en vrij van alles.