De paus in het Vaticaan eist dat Zweden een einde maakt aan de koranverbrandingen
Voor militante islamistische groepen zoals Al-Qaeda en de Islamitische Staat is dit precies de brandstof die ze nodig hebben om de radicalisering van jonge terroristen in spe aan te wakkeren.
Naïef geloof dat Zweden de rest van de wereld kan onderwijzen
Wolfgang Hansson
Voor de rest van de wereld lijkt Zweden dubbele signalen af te geven.
Eerst geeft een Zweedse autoriteit, de politie, toestemming voor koranverbranding. Vervolgens wordt dezelfde daad veroordeeld door een andere autoriteit, het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Het is naïef om te geloven dat Zweden de buitenwereld kan onderwijzen in de Zweedse vrijheid van meningsuiting.
Zweden en Zweedse rechtbanken kunnen bepalen hoe de Zweedse vrijheid van meningsuiting eruit moet zien en proberen vervolgens de problemen die ontstaan in de vorm van bijvoorbeeld paasrellen aan te pakken. Maar we kunnen de reacties in de buitenwereld niet beïnvloeden of verzorgen.
Het maakt niet uit hoeveel we proberen uit te leggen hoe de Zweedse vrijheid van meningsuiting eruitziet. Grote delen van de buitenwereld kunnen nog steeds niet begrijpen hoe we enerzijds een daad die door moslims over de hele wereld als een grove provocatie wordt gezien, kunnen toestaan en anderzijds kunnen veroordelen.
We kunnen een leger van PR-adviseurs 50 ronden de wereld rond sturen en ze krijgen nog steeds niet de mensen in de meerderheid van de wereld zover dat ze begrijpen of accepteren hoe de Zweedse vrijheid van meningsuiting werkt.
De politie had de laatste koranverbranding buiten de moskee op Medborgarplatsen kunnen stoppen, tijdens een van de grootste feestdagen van de moslims. Het had naar een andere locatie kunnen worden verplaatst of verbannen met verwijzing naar het vuurverbod.
Mijn indruk is dat de politie na twee vonnissen de rechtbanken eraan wilde herinneren dat koranverbrandingen niet verboden konden worden door te verwijzen naar een algemeen verhoogde veiligheidsdreiging voor Zweden. Wat gebeurt, kan gebeuren.
De koranverbrandingen van vorig jaar in Zweden beginnen nu internationale gevolgen te hebben. De paus in het Vaticaan eist dat Zweden een einde maakt aan de koranverbrandingen, evenals een verenigde alliantie van 's werelds moslimlanden die bindende internationale wetgeving willen zien.
Vijandige sfeer
Marokko, Saoedi-Arabië, Qatar en Iran behoren tot de landen die hun ambassadeurs hebben teruggeroepen of de Zweedse ambassadeurs in de respectievelijke landen hebben opgeroepen om een protestbriefje te ontvangen.
De VN-Mensenrechtenraad roept op tot een buitengewone vergadering.
De koranverbrandingen hebben grote indruk gemaakt op sociale media in de moslimwereld, wat het risico op terroristische dreigingen gericht tegen Zweden en Zweedse belangen in het buitenland vergroot. Er zijn oproepen gehoord voor boycots tegen Zweedse bedrijven en Zweedse producten.
We kunnen er vrij zeker van zijn dat deze vijandige houding jegens Zweden zal worden uitgebuit in desinformatiecampagnes door krachten die Zweden willen schaden en verzwakken, bijvoorbeeld Rusland.
Voor militante islamistische groepen zoals Al-Qaeda en de Islamitische Staat is dit precies de brandstof die ze nodig hebben om de radicalisering van jonge terroristen in spe aan te wakkeren.
Veel van de landen die Zweden veroordelen zijn dictaturen waar de vrijheid van meningsuiting uiterst beperkt is. We denken misschien dat we ons niet druk hoeven te maken over wat ze zeggen, maar we kunnen onze ogen niet sluiten voor de gevolgen die de kritiek op de koranverbrandingen heeft.
Daarom kan ik begrijpen dat het Zweedse ministerie van Buitenlandse Zaken de behoefte voelt om te proberen de schade te beperken en uitleg te geven aan de buitenwereld.
Tegenstrijdige signalen
Maar de dubbele signalen worden erg verwarrend voor het buitenland.
Eerst geeft de politie toestemming voor de verbranding van een koran buiten de grootste moskee van Stockholm.
Vervolgens veroordelen het ministerie van Buitenlandse Zaken en de regering dezelfde daad.
"Het verbranden van de Koran of enig ander heilig geschrift is een beledigende en respectloze daad en een duidelijke provocatie. Uitingen van racisme, xenofobie en aanverwante onverdraagzaamheid horen niet thuis in Zweden", schrijft het ministerie van Buitenlandse Zaken.
In de buitenwereld wordt dan natuurlijk de vraag hoe de Zweedse politie vanaf het allereerste begin toestemming kon geven voor het verbranden van de Koran.
In een wereld waar min of meer autoritaire staten domineren, is het voor hen onbegrijpelijk hoe Zweden zulke tegenstrijdige signalen kan afgeven. Wie beslist eigenlijk?
Veel Zweden zien Zweden als het juiste land. Maar in het buitenland worden we juist als extreem gezien. Extreem in alles van het feit dat het bijna niet meer mogelijk is om met contant geld om te gaan, onze visie op gelijkheid tot vrijheid van meningsuiting.
We mogen er trots op zijn dat we in veel opzichten voorlopen op andere landen en daardoor extreem overkomen. Maar het is gevaarlijk om met een vertekend zelfbeeld te leven. Niet in de laatste plaats nu de Zweden nu het risico lopen doelwit te worden in veel moslimlanden.
Nieuwe vergunningen?
De ervaring van eerdere soortgelijke crises is dat ze toch vrij snel voorbij waaien. In het beste geval zal de buitenwereld Zweden over een jaar of twee niet associëren met koranverbrandingen.
Ik geloof dat de koranverbrandingen hun rol als vorm van protest al geruime tijd hebben vervuld.
Toen de satirische Mohammed-cartoons in 2005 in Denemarken werden gepubliceerd, werd het eenmalig totdat het Franse satirische tijdschrift Charlie Hebdo ze tien jaar later opnieuw publiceerde. Het voelde als relevante kritiek op de islam om één keer met de profeet Mohammed te pushen, maar de heftige reacties en bedreigingen die daarop volgden, temperden de wens en het verlangen om de provocatie te herhalen.
https://www.aftonbladet.s(...)anbranning-forvirrar