TV Televisie
Kookprogramma's, Actualiteitenprogramma's, Spelprogramma's en Documentaires. Praat er gezellig over mee, live of achteraf!
Een Gooische villa in Velp?quote:Op woensdag 5 april 2023 13:56 schreef ZanneG het volgende:
[..]
ik denk hun grote gooische villa?
maar verder zien ze er uit als bescheiden simpele mensen
Duidelijk een gezin dat het altijd bovengemiddeld goed heeft gehad.
Woon in de omgeving van Velp en het is echt niet zo dat zo'n huis daar gemiddeld is. Ik denk dat paps vooral goed is geweest om de centen binnen te harken, wel met de kanttekening dat dat vroeger natuurlijk de klassieke rolverdeling was. Overigens een rondje googlen gedaan en zoon Jasper is algemeen directeur en zoon Berend is organisatie adviseur, dus op werkgebied ook slimme mensen lijkt me.quote:
[..]
Een Gooische villa in Velp?
Duidelijk een gezin dat het altijd bovengemiddeld goed heeft gehad.
Vind die vader echt heel erg sneu, lijkt me een erg lieve man.
With love :*
Nee, ik ken Velp, punt is vooral dat Velp niet eens in de buurt van t Gooi ligt, dus is het geen Gooische villa.quote:Op woensdag 5 april 2023 14:19 schreef girlnextdoor. het volgende:
[..]
Woon in de omgeving van Velp en het is echt niet zo dat zo'n huis daar gemiddeld is. Ik denk dat paps vooral goed is geweest om de centen binnen te harken, wel met de kanttekening dat dat vroeger natuurlijk de klassieke rolverdeling was. Overigens een rondje googlen gedaan en zoon Jasper is algemeen directeur en zoon Berend is organisatie adviseur, dus op werkgebied ook slimme mensen lijkt me.
Vind die vader echt heel erg sneu, lijkt me een erg lieve man.
Overigens lijkt vader sneuer dan hij is, anders heb je geen diverse directiefuncties achter de rug, een "zielige/sneue/lieve" directeur zit er niet lang.
En ja, ik ken er genoeg (privé) om dat te kunnen weten.
Deze mensen zijn rond de 90, zij groeide op in een huishouden dat in de jaren 40 al een vakantiehuisje op Texel had, ze hebben beiden getennist, er werd gehockeyd, dan praten we echt wel over zeer ruim bovengemiddeld qua inkomen.
Dat merk je ook aan alles, het complete gebrek aan realiteitszin om te beginnen al... vrijstaande sociale huur
Ergens herken ik de gezinsdynamiek wel op de een of andere manier. In de jaren '70 werd een apart kind (ook soms pas raar gedrag vertonen na de pubertijd, schizofreen of manisch-depressief genoemd) vaak gezien als dat het aan de opvoeding lag. En de ouders, voornamelijk de moeder, kregen de schuld. Kees gaf al toe dat hij 'honderden' therapeuten had versleten, daarom schoot het advies van zijn laatste begeleidster zo in het verkeerde keelgat bij hem en kapte hij het contact direct af. Mijn schizofrene (ooit als slimme student van het padje geraakt) neef is in de 50 en woont met veel moeite en begeleiding toch al jarenlang op zichzelf. Mijn tante kreeg inderdaad het voor haar kiezen dat ze een ijskoningin zou zijn geweest.
Structuur, regelmaat en zo weinig mogelijk verandering helpt wel. Dat zullen de ouders van Kees ook gedacht hebben. Ik vind het daarom onterecht om die hoogbejaarde ouders nu nog aan te vallen, zijn vader heeft nog voor de meeste druk op verandering bij Kees gezorgd.
Mijn neef raakte regelmatig in psychoses, zo te zien Kees ook met zijn paniek voor het weer.
[ Bericht 4% gewijzigd door Firuze60 op 06-04-2023 20:35:31 ]
Structuur, regelmaat en zo weinig mogelijk verandering helpt wel. Dat zullen de ouders van Kees ook gedacht hebben. Ik vind het daarom onterecht om die hoogbejaarde ouders nu nog aan te vallen, zijn vader heeft nog voor de meeste druk op verandering bij Kees gezorgd.
Mijn neef raakte regelmatig in psychoses, zo te zien Kees ook met zijn paniek voor het weer.
[ Bericht 4% gewijzigd door Firuze60 op 06-04-2023 20:35:31 ]
Niet mee eens. Psychoses, geestelijke ziektes en autisme kun je inderdaad weinig aan doen, echter hangt ook een heel groot deel af van hoe een ouder ermee omgaat. Heb alquote:
Ergens herken ik de gezinsdynamiek wel op de een of andere manier. In de jaren '70 werd een apart kind (ook soms pas raar gedrag vertonen na de pubertijd, schizofreen of manisch-depressief genoemd) vaak gezien als dat het aan de opvoeding lag. En de ouders, voornamelijk de moeder, kregen de schuld. Kees gaf al toe dat hij 'honderden' therapeuten had versleten, daarom schoot het advies van zijn laatste begeleidster zo in het verkeerde keelgat bij hem en kapte hij het contact direct af. Mijn schizofrene (ooit als slimme student van het padje geraakt) neef is in de 50 en woont met veel moeite en begeleiding toch al jarenlang op zichzelf. Mijn tante kreeg inderdaad het voor haar kiezen dat ze een ijskoningin zou zijn geweest.
Structuur, regelmaat en zo weinig mogelijk verandering helpt wel. Dat zullen de ouders van Kees ook gedacht hebben. Ik vind het daarom onterecht om die hoogbejaarde ouders nu nog aan te vallen, zijn vader heeft nog voor de meeste druk op verandering bij Kees gezorgd.
Mijn neef raakte regelmatig in psychoses, zo te zien Kees ook met zijn paniek voor het weer.
eerder benoemd dat ik mensen kenndie autisme in dezefde mate hebben als Kees maar wel begeleid op zichzef wonen. Hier is duidelijk zichtbaar dat Kees gewoon nooit tegenspraak heeft gekregen en moeders wellicht wat moeite had Kees te laten gaan. Laat ik het eens omdraaien: waar Berend en Jasper wel een eigen leven hebben uitgebouwd is Kees, omdat hij het probleemkind was, door moeders dichtbij gehouden, want zielig en hij heeft wat. Berend en Jasper zijn zichzelf op een natuurlijke manier gaan ontwikkelen en moeders kon Kees dichtbij houden omdat Kees dat niet op een natuurlijke manier deed vanwege zijn autisme. Het natuurlijk instinct van de moeder maar dat is omgeslagen naar een erg ongezonde situatie. Wat ik eerder ook zag: autistische zoon krijgt commentaar van iemand en vlucht naar moeders en moeders verteld dat het aan de grote boze buitenwereld ligt. Dit deed moeders altijd waardoor zoonlief én opgesloten zit in zijn eigen wereld én niet met kritiek kan omgaan én inmiddels nog steeds bij moeders thuis woont omdat zij hem met dat gedrag angstig heeft gemaakt voor die boze buitenwereld. Opvoeding doet er zeker wel toe, maar een psychische aandoening of ASS, daar kan ze niets aan doen.
Ik ken jouw tante niet maar ik ben al blij dat ze, ondanks het veel moeite kostte, jouw neef begeleid heeft kunnen laten wonen. Ik zou haar alleen om dat gegeven al een goede moeder noemen. Ze nam haar verantwoordelijkheid en laat het niet op een onhoudbare situatie aankomen. Dat zouden alle ouders moeten doen, inclui die van Kees. Dan was uit huis gaan na zijn 50ste niet zo'n drama geweest.
With love :*
Hoezo? Waar en wanneer blijkt uit de documentaire dat moeders aan haar zoon vertelt dat er een grote boze buitenwereld is? Nergens!!! Het enige dat ze deed is geruststellen. Het valt wel mee, lieve jongen, maak je niet ongerust. Werkelijk nergens in die hele doc heb ik gezien dat zij haar zoon ophitst tegen de boze buitenwereld.quote:Het natuurlijk instinct van de moeder maar dat is omgeslagen naar een erg ongezonde situatie. Wat ik eerder ook zag: autistische zoon krijgt commentaar van iemand en vlucht naar moeders en moeders verteld dat het aan de grote boze buitenwereld ligt. Dit deed moeders altijd waardoor zoonlief én opgesloten zit in zijn eigen wereld én niet met kritiek kan omgaan én inmiddels nog steeds bij moeders thuis woont omdat zij hem met dat gedrag angstig heeft gemaakt voor die boze buitenwereld.
Ik ben het er ook niet mee eens.quote:
Ergens herken ik de gezinsdynamiek wel op de een of andere manier. In de jaren '70 werd een apart kind (ook soms pas raar gedrag vertonen na de pubertijd, schizofreen of manisch-depressief genoemd) vaak gezien als dat het aan de opvoeding lag. En de ouders, voornamelijk de moeder, kregen de schuld. Kees gaf al toe dat hij 'honderden' therapeuten had versleten, daarom schoot het advies van zijn laatste begeleidster zo in het verkeerde keelgat bij hem en kapte hij het contact direct af. Mijn schizofrene (ooit als slimme student van het padje geraakt) neef is in de 50 en woont met veel moeite en begeleiding toch al jarenlang op zichzelf. Mijn tante kreeg inderdaad het voor haar kiezen dat ze een ijskoningin zou zijn geweest.
Structuur, regelmaat en zo weinig mogelijk verandering helpt wel. Dat zullen de ouders van Kees ook gedacht hebben. Ik vind het daarom onterecht om die hoogbejaarde ouders nu nog aan te vallen, zijn vader heeft nog voor de meeste druk op verandering bij Kees gezorgd.
Mijn neef raakte regelmatig in psychoses, zo te zien Kees ook met zijn paniek voor het weer.
Geloof mij ik heb honderden clienten gezien in de afgelopen 25 jaar waarvan velen met een autisme stoornis en ook met een andere beperking.
Ouders houden in het algemeen hun beperkte kinderen heel klein, zeker in die generatie.
Ze spreken van pappie en mammie en van vingertjes en teentjes, alsof je tegen een peuter praat.
Het is echt het beste voor de persoon met een autisme stoornis of andere beperking om op tijd na te gaan denken over een andere beschermde en begeleide woonvorm.
Wacht niet totdat het te laat is en ouders dood zijn, dan ben je te laat.
In het geval van Kees en in vele andere gevallen die ik heb gezien hebben ouders, opvoeding wel degelijk een grote rol gespeeld in hoe de persoon is geworden.
Altijd maar pamperen en pleasen en 'gevaren' altijd uit de weg gaan is niet de juiste methode.
Ik blijf er bij dat Kees niet zo had hoeven zijn als hij is, als hij niet zo enorm klein was gehouden.
Het is ook zeker de tijdsgeest van toen maar op deze manier is Kees ook veel ontnomen.
Het is namelijk niet waar dat een autist per definitie niet met anderen kan om gaan en zich zoals een Kees moet gedragen.
Ik zie regelmatig clienten in een psychose en zeker mensen met een autisme stoornis zijn gevoelig voor angsten en een psychose ligt zeker op de loer.
Maar ook dit is begeleidbaar.
Ik uit het wat lomp, ik bedoelde meer dat ik dat het zo bij iemand anders heb gezien, niet bij de moeder van Kees per se.quote:
[..]
Hoezo? Waar en wanneer blijkt uit de documentaire dat moeders aan haar zoon vertelt dat er een grote boze buitenwereld is? Nergens!!! Het enige dat ze deed is geruststellen. Het valt wel mee, lieve jongen, maak je niet ongerust. Werkelijk nergens in die hele doc heb ik gezien dat zij haar zoon ophitst tegen de boze buitenwereld.
With love :*
En ik weet zeker dat Kees zijn ouders ook de psychoses van Kees goed hebben begeleid. Je kunt echt niet beweren dat Kees een ander persoon zou zijn geworden als ie al 20 jaar een begeleid wonen traject achter de rug had gehad.quote:
[..]
Ik ben het er ook niet mee eens.
Geloof mij ik heb honderden clienten gezien in de afgelopen 25 jaar waarvan velen met een autisme stoornis en ook met een andere beperking.
Ouders houden in het algemeen hun beperkte kinderen heel klein, zeker in die generatie.
Ze spreken van pappie en mammie en van vingertjes en teentjes, alsof je tegen een peuter praat.
Het is echt het beste voor de persoon met een autisme stoornis of andere beperking om op tijd na te gaan denken over een andere beschermde en begeleide woonvorm.
Wacht niet totdat het te laat is en ouders dood zijn, dan ben je te laat.
In het geval van Kees en in vele andere gevallen die ik heb gezien hebben ouders, opvoeding wel degelijk een grote rol gespeeld in hoe de persoon is geworden.
Altijd maar pamperen en pleasen en 'gevaren' altijd uit de weg gaan is niet de juiste methode.
Ik blijf er bij dat Kees niet zo had hoeven zijn als hij is, als hij niet zo enorm klein was gehouden.
Het is ook zeker de tijdsgeest van toen maar op deze manier is Kees ook veel ontnomen.
Het is namelijk niet waar dat een autist per definitie niet met anderen kan om gaan en zich zoals een Kees moet gedragen.
Ik zie regelmatig clienten in een psychose en zeker mensen met een autisme stoornis zijn gevoelig voor angsten en een psychose ligt zeker op de loer.
Maar ook dit is begeleidbaar.
Ik ben geen expert maar snap wel de kritiek op de opvoeding van de ouders. Niet handig aangepakt maar komen ook uit een andere tijd.
En tegelijkertijd voel je wel echt de warmte bij beide ouders en ergens raakt me dat ook wel. Ik geef het je te doen, zo'n zoon. Zou voor iedere ouder een enorme last zijn.
En tegelijkertijd voel je wel echt de warmte bij beide ouders en ergens raakt me dat ook wel. Ik geef het je te doen, zo'n zoon. Zou voor iedere ouder een enorme last zijn.
We zullen het nooit weten neequote:
[..]
En ik weet zeker dat Kees zijn ouders ook de psychoses van Kees goed hebben begeleid. Je kunt echt niet beweren dat Kees een ander persoon zou zijn geworden als ie al 20 jaar een begeleid wonen traject achter de rug had gehad.
Maar van wat ik van vele anderen heb gezien zie ik dat ze opbloeien, socialer worden, aktiviteiten gaan ondernemen
Feit is dat geen enkel kind met een beperking voor eeuwig bij ouders kan blijven en als je van je kind houdt dan moet je ook leren los laten en aan zijn toekomst denken.
Denk aan het kind zijn / haar toekomst. Gun hem/ haar een zo zelfstandig mogelijk leven.
Ouders bedoelen het goed en hebben het gedaan zoals zij in die tijdsgeest dachten dat het goed was maar dit was niet het beste voor Kees of voor de ontwikkeling van Kees.
Met Kees zijn er vele anderen, Hij is zeker niet uniek.
Ik denk niet dat ouders van een beperkt kind dat echt als een last zien, ik ken er genoeg die het als een verrijking zien. Of dat in ieder geval beweren.quote:
Ik ben geen expert maar snap wel de kritiek op de opvoeding van de ouders. Niet handig aangepakt maar komen ook uit een andere tijd.
En tegelijkertijd voel je wel echt de warmte bij beide ouders en ergens raakt me dat ook wel. Ik geef het je te doen, zo'n zoon. Zou voor iedere ouder een enorme last zijn.
Last is een verkeerd woord denk ik, maar zwaar is het zeker.quote:
[..]
Ik denk niet dat ouders van een beperkt kind dat echt als een last zien, ik ken er genoeg die het als een verrijking zien. Of dat in ieder geval beweren.
Mee eens, hoor, maar daarom vind ik dat jij achteraf hard oordeelt. Zijn ouders hebben alles gedaan wat ze konden doen in het belang van hun zoon.quote:
[..]
Ik denk niet dat ouders van een beperkt kind dat echt als een last zien, ik ken er genoeg die het als een verrijking zien. Of dat in ieder geval beweren.
Het is geen oordeel, het is een constateringquote:
[..]
Mee eens, hoor, maar daarom vind ik dat jij achteraf hard oordeelt. Zijn ouders hebben alles gedaan wat ze konden doen in het belang van hun zoon.
Niet alleen bij kees, maar ook uit jaren van ervaring.
Ik heb ook gezien hoe het fout gaat als kinderen tot hun 50s worden klein gehouden.
Als ouders onverwacht overlijden, dan is er geen keuze meer en het is veel moeilijker om op je 50e aan een andere situatie te wennen dan als je 25 bent en nog veel kneedbaarder.
Bij Kees krijg je het idee dat Kees nu eenmaal zo is en niet meer kneedbaar is, dus mag hij zich zo gedragen als hij doet, maar ook met een autisme vorm kan iemand zich tot op zekere hoogte aanpassen, maar dan moet je hem dat wel als kind aan leren. En niet zijn hele leven pamperen en pleasen.
Autisme is geen excuus voor onaangepaste gedragingen.
Welkom in het oosten van Nederland. Daar wonen heel veel mensen zo, en echt niet alleen van adel.quote:
Die familie is trouwens van adel of zo? Rijke mensen.
Wat doe je voor werk als ik vragen mag? Uit je posts kan ik herleiden dat je kennis hebt, op professioneel gebied, maar ben benieuwd in welke vorm?quote:
[..]
Het is geen oordeel, het is een constatering
Niet alleen bij kees, maar ook uit jaren van ervaring.
Ik heb ook gezien hoe het fout gaat als kinderen tot hun 50s worden klein gehouden.
Als ouders onverwacht overlijden, dan is er geen keuze meer en het is veel moeilijker om op je 50e aan een andere situatie te wennen dan als je 25 bent en nog veel kneedbaarder.
Bij Kees krijg je het idee dat Kees nu eenmaal zo is en niet meer kneedbaar is, dus mag hij zich zo gedragen als hij doet, maar ook met een autisme vorm kan iemand zich tot op zekere hoogte aanpassen, maar dan moet je hem dat wel als kind aan leren. En niet zijn hele leven pamperen en pleasen.
Autisme is geen excuus voor onaangepaste gedragingen.
Ook weer mee eens, hoor. Ik denk dat Kees als het werkelijk moet (zie bijv het excuus naar zijn broer) zich prima kan aanpassen aan een nieuwe situatie.quote:
[..]
Het is geen oordeel, het is een constatering
Niet alleen bij kees, maar ook uit jaren van ervaring.
Ik heb ook gezien hoe het fout gaat als kinderen tot hun 50s worden klein gehouden.
Als ouders onverwacht overlijden, dan is er geen keuze meer en het is veel moeilijker om op je 50e aan een andere situatie te wennen dan als je 25 bent en nog veel kneedbaarder.
Bij Kees krijg je het idee dat Kees nu eenmaal zo is en niet meer kneedbaar is, dus mag hij zich zo gedragen als hij doet, maar ook met een autisme vorm kan iemand zich tot op zekere hoogte aanpassen, maar dan moet je hem dat wel als kind aan leren. En niet zijn hele leven pamperen en pleasen.
Autisme is geen excuus voor onaangepaste gedragingen.
Het voorbeeld heb ik zelf, mijn hoogbejaarde moeder wilde van haar leven niet naar een verpleeghuis, was ze liever dood, nu zit ze er al anderhalf jaar en vindt de aandacht en verzorging prima.
Kees is al een stuk of 4 keer in talkshows geweest met extreem veel prikkels waar hij zich prima kon verwoorden.quote:
[..]
Ook weer mee eens, hoor. Ik denk dat Kees als het werkelijk moet (zie bijv het excuus naar zijn broer) zich prima kan aanpassen aan een nieuwe situatie.
Het voorbeeld heb ik zelf, mijn hoogbejaarde moeder wilde van haar leven niet naar een verpleeghuis, was ze liever dood, nu zit ze er al anderhalf jaar en vindt de aandacht en verzorging prima.
Zegt ook wel wat, veel is inderdaad verwennerij.
Klopt, de man is veel flexibeler dan het lijkt.quote:
[..]
Kees is al een stuk of 4 keer in talkshows geweest met extreem veel prikkels waar hij zich prima kon verwoorden.
[ Bericht 0% gewijzigd door Firuze60 op 06-04-2023 22:23:12 ]
Iemand die weet wat voor ziekte de moeder heeft? Ene moment lijkt ze zwaar dement, andere moment rijdt ze auto.
Een vermoeide geest.quote:
Iemand die weet wat voor ziekte de moeder heeft? Ene moment lijkt ze zwaar dement, andere moment rijdt ze auto.
Achja de tragiek van het ouder worden (ook zonder autisme) wordt ook wel mooi in beeld gebracht. Het gaat helaas niet lang meer duren voor Henriëtte en Willem zullen overlijden vrees ik.
Ik werk in een zorginstelling/ woonvoorziening met clienten met een psychiatrische en/of autisme stoornis.quote:
[..]
Wat doe je voor werk als ik vragen mag? Uit je posts kan ik herleiden dat je kennis hebt, op professioneel gebied, maar ben benieuwd in welke vorm?
Soms ook met een andere beperking maar voornamelijk met autisme / psychoses of een andere psychiatrische stoornis.
Ik vind het mooi om te zien hoe clienten in veel gevallen opbloeien, als ze eenmaal hun 'eigen' leven kunnen leiden. Ze hebben er niet voor gekozen om met elkaar te wonen maar toch doet het ze vaak goed.
Er is duidelijkheid, veiligheid, veel structuur en het geeft ze het gevoel dat ze een zelfstandig leven leiden.
Natuurlijk zijn er ook regelmatig ruzies/ agressie verbaal of fysiek naar elkaar of naar ons als personeel gericht, maar dat is ook het 'normale' leven.
Onze clienten hebben ieder hun eigen kleine appartementje en zij eten met 5 personen en 1 begeleiding op de groep of ze koken voor zichzelf op hun appartement, dat kan ook.
Wij begeleiden hun leven,maar zij voeren de regie zoveel mogelijk van hun eigen leven.
Ik zal verder niet teveel uitweiden, want dit staat ver van Kees af dus terug naar Kees
|
|
