OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik vraag me af hoe al die slaapproblemen ontstaan, wat de oorzaken zijn en waarom zoveel ouders en kinderen er last van hebben tegenwoordig.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Klopt, vroeger sliepen alle kinderen vanaf zes weken tussen 7 en 7.quote:Op donderdag 9 maart 2023 10:55 schreef Avelie het volgende:
Ik vraag me af hoe al die slaapproblemen ontstaan, wat de oorzaken zijn en waarom zoveel ouders en kinderen er last van hebben tegenwoordig.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Je zei eerder dat jouw kinderen ook niet zulke goede slapers zijn, dus vraag jezelf eens die vraagquote:
Ik vraag me af hoe al die slaapproblemen ontstaan, wat de oorzaken zijn en waarom zoveel ouders en kinderen er last van hebben tegenwoordig.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Hier gaat het steeds beter gelukkig. Als baby sliep A redelijk. De problemen begonnen pas toen hij ruim 1 jaar was. Misschien had dat ook voor een deel te maken met de hectische tijd waar we toen in zaten, we zijn in korte tijd 2 keer verhuisd. De gebroken nachten duurden nog tot zijn 2e verjaardag. Vanaf toen ging het langzaam beter.
Dit klopt vast wel.quote:
[..]
Klopt, vroeger sliepen alle kinderen vanaf zes weken tussen 7 en 7.
Die werden namelijk vanaf dag 1 de hele nacht genegeerd en na 6 weken was de learned helplessness wel genoeg ingedaald dat ze wisten dat janken gewoon geen zin had
Kutopportunistische babies ook. Die moet je niet gaan verwennen natuurlijk
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Hier 1 die met 6 weken door sliep en 1 die vlak voor haar 2de verjaardag pas goed en wel hele nachten stil kon zijn. Ze slaapt nog steeds onrustig. Vaak wel 1 of 2x wakker in de nacht incl. zingen of roepen.
Maar ik heb zelf niet zo snel last van slaapgebrek. Ben ook niet vermoeid ofzo. Dat scheelt weer.
Maar ik heb zelf niet zo snel last van slaapgebrek. Ben ook niet vermoeid ofzo. Dat scheelt weer.
Bij onze kinderen was het moeite met het verwerken van prikkels en ons nodig hebben daarbij.
Vroeger waren er ook slechte slapers, die werden alleen genegeerd op doktersadvies. Lekker laten huilen. Dan leren ze het wel af. Ja klopt, ze leren dat ouders er niet voor ze zijn ‘s nachts en dat het geen zin heeft om ze te roepen
. En eerlijk, ik heb het heus wel eens geprobeerd, maar na 4 uur onafgebroken huilen en steeds verder overstuur raken, wist ik gewoon dat dat niet the way to go was.
Vroeger waren er ook slechte slapers, die werden alleen genegeerd op doktersadvies. Lekker laten huilen. Dan leren ze het wel af. Ja klopt, ze leren dat ouders er niet voor ze zijn ‘s nachts en dat het geen zin heeft om ze te roepen
. En eerlijk, ik heb het heus wel eens geprobeerd, maar na 4 uur onafgebroken huilen en steeds verder overstuur raken, wist ik gewoon dat dat niet the way to go was.
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
Yup. Neem al mijn oppaskindjes van ruim 30 jaar geleden. Die sliepen gewoon altijd. Net als ikzelf en mijn zusje nog langer geleden. Echt waarquote:
[..]
Klopt, vroeger sliepen alle kinderen vanaf zes weken tussen 7 en 7.
alleen ikzelf dus, hadden mijn ouders destijds mazzel mee
Waha ja, zeg dat maar tegen mijn ouders. Ik was (en ben) een enorm beroerde slaper. Ik heb mijn ouders veel slapeloze nachten bezorgd, en dat ging pas beter toen ik kon lezen. Toen riep ik niet meer en raakte niet meer in paniek, maar kon ik een boek pakken.quote:
Ik vraag me af hoe al die slaapproblemen ontstaan, wat de oorzaken zijn en waarom zoveel ouders en kinderen er last van hebben tegenwoordig.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Toen had je nog geen internet, waarop je als ouders alles kon delen.
Ik ken heul veul verhalen van vroeger dat het slapen niet lekker ging. En inderdaad, laat maar lekker huilen, stopt vanzelf.
Over het algemeen slapen de kids (2.5yr & 1jr) goed bij mij thuis, van 19:00 tot 06:30. De oudste wilt nog weleens doorslapen tot 07:30, maar wordt meestal wakker van de jongste. De keren dat de jongste niet doorslaapt is het vanwege verkoudheid of tandjes die doorkomen. Wat nu dus is. 
Elke avond maar pro-actief een paracetamolletje zetten scheelt veel.
Elke avond maar pro-actief een paracetamolletje zetten scheelt veel.
Without new experiences, something inside of us sleeps. The sleeper must awaken.
Ik had 30 jaar geleden wel een jong kind en ik weet van andere moeders dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend was dat een kind makkelijk sliep of snel doorsliep.quote:
[..]
Waha ja, zeg dat maar tegen mijn ouders. Ik was (en ben) een enorm beroerde slaper. Ik heb mijn ouders veel slapeloze nachten bezorgd, en dat ging pas beter toen ik kon lezen. Toen riep ik niet meer en raakte niet meer in paniek, maar kon ik een boek pakken.
Toen had je nog geen internet, waarop je als ouders alles kon delen.
De mijne wel overigens, ondanks volledige borstvoeding, maar ik wist toen wel dat dat niet vanzelfsprekend was, bij andere ouders was dat niet zo.
Ik ben een beetje ziek aan het worden en waar ik vroeger baalde van ziek zijn in het weekend omdat ik dan alle leuke dingen moest missen, baal ik nu omdat ik al weet dat ik niet ziek kan zijn en gewoon door moet bikkelen tot het weer maandag is en de kinderen weer naar school mogen (en ik waarschijnlijk zelf ook weer beter ben )
)
disclaimer
Hier 22 jaar geleden en mijn hele straat van destijds zat vol met nachtbrakertjes tussen de 0 en 12 maanden. Het was vrij normaal dat er een buur aanbelde om te vertellen dat ze bezig gingen met slaaptraining en dat we de politie niet hoefden te bellen als we aanhoudend gekrijs hoorden 
Oh ja, jongste had ook koemelkallergie. Daar groeide hij wel overheen maar hij bleef lactose-intolerant. Dus ook véél nachten met hem gezeten omdat hij pijnlijke buikkrampen had. En ik het kdv vervloeken omdat ze dachten dat pannenkoekenmix waar alleen water bij moest wel veilig zou zijn . Lief dat ze proberen er rekening mee te houden, maar kijk dan ff op de ingrediëntenlijst…
. Lief dat ze proberen er rekening mee te houden, maar kijk dan ff op de ingrediëntenlijst…
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
Als baby. De oudste ging na vier maanden lang achter elkaar doorslapen. De jongste na tien maanden.quote:Op donderdag 9 maart 2023 11:07 schreef Sunshine1982 het volgende:
[..]
Je zei eerder dat jouw kinderen ook niet zulke goede slapers zijn, dus vraag jezelf eens die vraag
Hier gaat het steeds beter gelukkig. Als baby sliep A redelijk. De problemen begonnen pas toen hij ruim 1 jaar was. Misschien had dat ook voor een deel te maken met de hectische tijd waar we toen in zaten, we zijn in korte tijd 2 keer verhuisd. De gebroken nachten duurden nog tot zijn 2e verjaardag. Vanaf toen ging het langzaam beter.
Denk je dat dit schadelijk is voor kinderen? Heb jij er iets aan overgehouden?quote:
Bij onze kinderen was het moeite met het verwerken van prikkels en ons nodig hebben daarbij.
Vroeger waren er ook slechte slapers, die werden alleen genegeerd op doktersadvies. Lekker laten huilen. Dan leren ze het wel af. Ja klopt, ze leren dat ouders er niet voor ze zijn ‘s nachts en dat het geen zin heeft om ze te roepen
Niet- of niet passend responsief gedrag van ouders wordt al een paar decennia als schadelijk gezien ja.
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Ik begin te vermoeden dat wat je eraan over kan houden zichtbaar is hierboven: ziekelijke hang naar aandacht en een podium voor vermeende superioriteit.quote:
[..]
Denk je dat dit schadelijk is voor kinderen? Heb jij er iets aan overgehouden?
30 jaar geleden was ik 18, hield ik me niet bepaald bezig met of je hoorde dat andermans kinderen al dan niet slecht sliepen.
Complete onzin.quote:
Ik vraag me af hoe al die slaapproblemen ontstaan, wat de oorzaken zijn en waarom zoveel ouders en kinderen er last van hebben tegenwoordig.
Volgens mij kwam dit 30 jaar geleden en nog verder terug bijna niet voor. Zouden de kinderen de spanning van de ouders voelen die in een rat race zitten? Komt het door drukte op de kinderopvang? Of door te veel schermtijd? En wat doet dit slaaptekort met de ontwikkeling van bijvoorbeeld de hersenen en de groei van het kind in het algemeen? Slaap is zo belangrijk voor kleine kinderen.
Bij baby's is het een ander verhaal, zij hebben in het begin nog geen dag-nachtritme, maar ik lees hier over veel oudere kinderen die nog steeds niet slapen. Ik vraag me toch af wat er aan de hand is in dit soort gezinnen.
Ik ben geen jonkie meer. Was best een makkelijke slaper toen ik klein was, maar stond als peutertje midden in de zomer met zonsopgang bij het bed van mijn ouders. Want de zon kwam op, kom op met die dag!
En had ook weleens een nachtmerrie, of was bang door onweer (na een inslag in het huis ben ik een tijdje vrij panisch geweest voor onweer), plaste weer even in bed toen de schooltijd begon waardoor mijn ouders midden in de nacht me even naar de wc brachten (anders konden ze het bed verschonen).
Dit is echt van alle tijden, het hoort erbij. Dat je snel vergeet hoe je amper je ogen open kon houden terwijl je voor de derde nacht op rij je warme nestje weer moest verlaten omdat de plurk iets had maakt niet dat het niet normaal was dat zulke dingen gebeurde.
Our task must be to free ourselves by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature and its beauty.
Vroegah was ik kennelijk ook best een lastige slaper. Toen bestond Fok echter nog niet dus kon mijn moeder dit hier niet delen. Wat niet betekent dat het probleem er niet was.
Daarnaast ken ik zat verhalen van speentjes gedoopt in wat alcoholische zoetigheid of donker bier drinken als borstvoeding gevende mama's, daar slapen die kleintjes zo lekker op. Daar wordt tegenwoordig toch wat anders tegenaan gekeken
Daarnaast ken ik zat verhalen van speentjes gedoopt in wat alcoholische zoetigheid of donker bier drinken als borstvoeding gevende mama's, daar slapen die kleintjes zo lekker op. Daar wordt tegenwoordig toch wat anders tegenaan gekeken
Een huilend kind stelselmatig negeren omdat dat beter uitkomt voor de ouders lijkt mij in ieder geval geen lekkere basis voor een kind. Ook als je er later 'niets' (bewust) aan overhoudt.quote:
[..]
Denk je dat dit schadelijk is voor kinderen? Heb jij er iets aan overgehouden?
Ja, precies.quote:
[..]
Dit klopt vast wel.
Die werden namelijk vanaf dag 1 de hele nacht genegeerd en na 6 weken was de learned helplessness wel genoeg ingedaald dat ze wisten dat janken gewoon geen zin had
Kutopportunistische babies ook. Die moet je niet gaan verwennen natuurlijk
Ik had zelf (in 1974) een huiluurtje, lag ik boven in mijn wieg te krijsen.
Later begreep ik weleens van mijn moeder dat dit van 16u tot 19u was. Lekker uurtje.
Dat ik niet op mijn moeder kan rekenen heb ik toen inderdaad geleerd.
