Het babytopic (0-1 jaar) Deel 804

quote:

Op maandag 13 februari 2023 18:10 schreef Zusje123 het volgende:

[..]
Soms moeten ze iets 10x proeven hè, voordat baby's aan de nieuwe smaak gewend zijn. Gewoon blijven aanbieden, niet pushen. Lekker gezellig zijn. 1 of 2 lepeltjes is goed, een heel prakje is ook oké.

Ja, dat is ook wel zo, een beetje oefenen kan geen kwaad. We hebben nu twee keer aangeboden, maar een lepel is nog niet gelukt, de lepel wilde ze wel graag in haar mond doen om op te kauwen, maar zodra ze door had dat er wat op lag, werd alles er vakkundig kokhalzend weer uitgewerkt.

quote:

Op maandag 13 februari 2023 18:30 schreef Lokasenna het volgende:

[..]
Ja, dat is ook wel zo, een beetje oefenen kan geen kwaad. We hebben nu twee keer aangeboden, maar een lepel is nog niet gelukt, de lepel wilde ze wel graag in haar mond doen om op te kauwen, maar zodra ze door had dat er wat op lag, werd alles er vakkundig kokhalzend weer uitgewerkt.

Haha. Herkenbaar. Inmiddels eet mijn dochter steeds meer en steeds minder gepureerd. Ben elke keer weer verbaasd. Maar een lepel zonder eten blijft ook heel leuk.

Ik zie het ook altijd maar als oefenen. Het gevoel van een lepel in je mond. Dus na de maaltijd krijgt ze altijd de (lege) lepel.

quote:

Op maandag 13 februari 2023 21:52 schreef Zusje123 het volgende:

[..]
Haha. Herkenbaar. Inmiddels eet mijn dochter steeds meer en steeds minder gepureerd. Ben elke keer weer verbaasd. Maar een lepel zonder eten blijft ook heel leuk.

Ik zie het ook altijd maar als oefenen. Het gevoel van een lepel in je mond. Dus na de maaltijd krijgt ze altijd de (lege) lepel.

Ja een lepel is ook prima speelgoed.

Vandaag mango gegeven en dat viel beter in de smaak, ze moest zelfs huilen wanneer de lepel leeg was.

Neem aan dat mannen hier ook welkom zijn Wat een verademing om jullie verhalen te lezen i.p.v. de sites waar ze ritme en structuur prediken terwijl je kleine daar exact helemaal niks van aantrekt. En dan denk je: we hebben een monster op de wereld gezet

Onze Stef is vandaag 4 weken. Geboren op 19 januari. Keizersnede na een stuitligging.

In het ziekenhuis sliep hij zijn eerste 2 nachten prima. De eerste nacht thuis was het meteen een ander verhaal. Daarna is ups en downs. Al ging het de eerste 2 weken best goed. Na een week ben ik weer gaan werken en dat viel zeker niet tegen. Ja, hij kwam 2x per nacht maar was daarna ook weer snel vertrokken.

Nu is alles onvoorspelbaar geworden waardoor we erg onzeker worden en twijfelen of ons kind wel oké is en wij het geschikt zijn voor het ouderschap. Overdag lukt het de helft van de dagen wel. Vaak zelfs in zijn eigen wiegje. Zeker in de ochtend. Op slechte dagen biedt de draagzak tot nu toe altijd uitkomst. 's Avonds begint het gedoe. Dan kunnen we hem ook slecht lezen. Steevast rond 20u wordt ie onrustig. Dan zit er vaak net een voeding in. Kramp? Reflux? Of toch weer honger. Hij lijkt ook zeker de clusteren. Gister van 20u-22u30 aan de borst gehangen. Dan is ie helemaal zen. Laat ie zelf los maar neerleggen is een no go. Meteen (of anders na max 10 min) huilen in zijn wiegje. Dan maar tussen ons in. Dat werkte vaak goed maar afgelopen dagen ook weer minder. Speentje er in helpt maar die laat ie zelf snel weer los.

En dan tobben we ook nog veel met teruggeven of zelfs spugen. Vanmorgen na een avond clusteren en een voeding rond 3u30 en nog wat rond 6u gooide ie er van alles uit. Een fase die we ook met ontlasting gehad hebben. Dat is iedere keer een enorme poepluier had.

Ik ben bij vlagen echt wel een beetje wanhopig hoe we hier doorheen komen. De combi met werk is ook best zwaar nu. Gelukkig kan ik in mijn werk best wel even duf zijn. Je zou hartchirurg zijn

Het is nog zoeken naar vertrouwen dat we het goed doen. Dat we zijn signalen goed interpreteren en naar een balans waardoor we het beiden een beetje volhouden.

Jullie doen het goed
En ook jullie gaan hierdoorheen komen, het is mega zwaar, maar het gaat lukken!

Ohja, en niet te vergeten: het gedrag van jullie Stef is doodnormaal, en ook jullie wanhoop is normaal. Maar het besef dat dit normaal is, maakt het voor jullie hopelijk wat draaglijker!

Ohja, toevoeging: jullie baby wil het liefst bij jullie zijn, vastgehouden worden, zich in slaap drinken, laten wiegen, vastgehouden worden, rondgewandeld worden, vastgehouden worden en vastgehouden worden.
Dat is normaal, en ook best logisch!
Maar ja, het is zwaar.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 13:47 schreef pinquit het volgende:
Jullie doen het goed
En ook jullie gaan hierdoorheen komen, het is mega zwaar, maar het gaat lukken!

Ohja, en niet te vergeten: het gedrag van jullie Stef is doodnormaal, en ook jullie wanhoop is normaal. Maar het besef dat dit normaal is, maakt het voor jullie hopelijk wat draaglijker!

Dat zeggen ze bij het CB ook idd maar het voelt zo machteloos dat soms zelfs nabijheid niet helpt om hem rustig te krijgen. Dan loopt ie rood aan, krijsen, zwaaien met de armpjes... ontroostbaar. En dat altijd op het moment dat wij zelf qua energie diep in het rood zitten.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 14:05 schreef alpeko het volgende:

[..]
Dat zeggen ze bij het CB ook idd maar het voelt zo machteloos dat soms zelfs nabijheid niet helpt om hem rustig te krijgen. Dan loopt ie rood aan, krijsen, zwaaien met de armpjes... ontroostbaar. En dat altijd op het moment dat wij zelf qua energie diep in het rood zitten.

Och dit herken ik zo. Ik had me volledig ingesteld op wekenlang met een baby op me geplakt zitten, maar niet bedacht dat die baby dan wellicht alsnog ontroostbaar zou zijn. Ik vond dat ook heel heftig. Hier was de draagzak echt mijn redding, en veel praten met mensen die ook zo'n kraamtijd hadden, het vooral heel pittig vonden en me verzekerden dat het beter werd. Bij deze; het wordt beter! Als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt of goed zit mag je ook op dat instinct vertrouwen en dingen laten controleren (of naar een osteopaat gaan), maar ik lees geen abnormale dingen.
Het is heel pittig, maar ook eindig. En gek genoeg als ik er nu aan terugdenk vind ik het al wel meevallen, terwijl ik echt veel en hard gehuild heb die weken. Probeer mensen om je heen te verzamelen die kunnen helpen; met eten maken, met even oppassen zodat jullie een dutje kunnen doen, etc. En probeer te geloven dat jullie het goed doen, jullie baby het goed doet (namelijk precies wat biologisch gezien van hem verwacht wordt) en dat jullie hier samen doorheen gaan komen.

En die websites die structuur en regelmaat prediken hebben voor mijn gevoel weinig ervaring met echte baby's en vooral veel met hoe onze samenleving bedacht heeft dat baby's moeten functioneren.

Ohja en ook nog, benut je aanvullende geboortverlof ook als daar financieel ruimte voor is. Mijn man was de eerste 6 weken thuis en ik weet niet hoe ik die zonder hem door had moeten komen.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 13:38 schreef alpeko het volgende:
Neem aan dat mannen hier ook welkom zijn Wat een verademing om jullie verhalen te lezen i.p.v. de sites waar ze ritme en structuur prediken terwijl je kleine daar exact helemaal niks van aantrekt. En dan denk je: we hebben een monster op de wereld gezet

Onze Stef is vandaag 4 weken. Geboren op 19 januari. Keizersnede na een stuitligging.

In het ziekenhuis sliep hij zijn eerste 2 nachten prima. De eerste nacht thuis was het meteen een ander verhaal. Daarna is ups en downs. Al ging het de eerste 2 weken best goed. Na een week ben ik weer gaan werken en dat viel zeker niet tegen. Ja, hij kwam 2x per nacht maar was daarna ook weer snel vertrokken.

Nu is alles onvoorspelbaar geworden waardoor we erg onzeker worden en twijfelen of ons kind wel oké is en wij het geschikt zijn voor het ouderschap. Overdag lukt het de helft van de dagen wel. Vaak zelfs in zijn eigen wiegje. Zeker in de ochtend. Op slechte dagen biedt de draagzak tot nu toe altijd uitkomst. 's Avonds begint het gedoe. Dan kunnen we hem ook slecht lezen. Steevast rond 20u wordt ie onrustig. Dan zit er vaak net een voeding in. Kramp? Reflux? Of toch weer honger. Hij lijkt ook zeker de clusteren. Gister van 20u-22u30 aan de borst gehangen. Dan is ie helemaal zen. Laat ie zelf los maar neerleggen is een no go. Meteen (of anders na max 10 min) huilen in zijn wiegje. Dan maar tussen ons in. Dat werkte vaak goed maar afgelopen dagen ook weer minder. Speentje er in helpt maar die laat ie zelf snel weer los.

En dan tobben we ook nog veel met teruggeven of zelfs spugen. Vanmorgen na een avond clusteren en een voeding rond 3u30 en nog wat rond 6u gooide ie er van alles uit. Een fase die we ook met ontlasting gehad hebben. Dat is iedere keer een enorme poepluier had.

Ik ben bij vlagen echt wel een beetje wanhopig hoe we hier doorheen komen. De combi met werk is ook best zwaar nu. Gelukkig kan ik in mijn werk best wel even duf zijn. Je zou hartchirurg zijn

Het is nog zoeken naar vertrouwen dat we het goed doen. Dat we zijn signalen goed interpreteren en naar een balans waardoor we het beiden een beetje volhouden.

Mooi, herkenbaar verhaal. Volhouden en vooral je gevoel volgen. Luister niet naar mensen met goedbedoelde adviezen en ritmes die je moet proberen. Jullie kennen jullie kind het beste.

Onze dochter is een maandje ouder en o zo herkenbaar hoe de avonden beginnen. Jullie zijn zelf onzeker, en dat leest die kleine feilloos uit. Tip: Ontlast elkaar door één van de twee op tijd naar bed te sturen, terwijl de ander met de kleine op de bank gaat liggen. Het is zo belangrijk dat jij of je partner even 3-4 uur goed kan slapen. Dan kun je mentaal opladen en kan de ander zich even terugtrekken. Rommel niet teveel aan elke nacht, hou hem desnoods dicht bij je in de positie dat hij wel relaxed is. Dan is er iig rust in de tent.

De gezellige avonden samen komen op de langere termijn wel terug. Nu is het gewoon overleven, en dat zal zeker tot 8 weken wel zo zijn.

Nog een tip, zorg voor een apart bed (op zolder) in een andere kamer. Voor als het echt niet meer gaat, dat iemand zich kan terugtrekken.

Onze start was ook in het ziekenhuis, en ik weet nog wel dat we onze kleine zo makkelijk weg konden leggen. Achteraf weet ik nu dat ons kind gewoon bekaf was van een bevalling en alle prikkels om zich heen dat ze zelfs op een plank nog in slaap was gevallen. Pas een paar weken later als de kleine fitter wordt, begint het echte overleven pas. Blijf goed communiceren met elkaar en jullie komen er wel doorheen!

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 13:38 schreef alpeko het volgende:
...

Hier in Engeland noemen wij ze vaak de "witching hours". Soms kan er helemaal niets aan de hand zijn van het standaard lijstje die je afchecked en zijn ze gewoon ontroostbaar, zo'n lastige tijd. Gebeurd vaak aan het einde van de dag, vaak ook rond hetzelfde tijdstip! Sterkte! Het is heel erg zwaar en vermoeiend! Deze tijd is altijd de lastigste "puzzel", erachter te komen wat specifiek werkt voor jullie baby!

Maar zoals bami al zegt, het komt goed!

Dank voor de reacties en tips.

Logeerkamer heb ik al meerdere keren gebruik van gemaakt. Meestal had mijn vriendin meer energie dan ik. Niet gezellig. Wel fijn.

Verdelen moeten we nog echt slimmer in worden. Want nu zitten we vaak samen gefrustreerd op de bank met de kleine. Of liggen we samen in bed te vechten tegen de slaap met een onrustige kleine tussen ons in.

Vrijdag komt mijn zus bijspringen. We missen ook gewoon elkaar. Alleen maar met de baby bezig. Weinig tijd voor elkaar want juist 's avonds is Stef "aan" en de weekenden waren tot nu toe ook allemaal niet heel best. Al zijn we vorige week za wel met de kleine erbij een hapje wezen eten bij de deur. In de kinderwagen of Maxicosi gaat vaak wel goed. Box en wiegje niet

Iemand nog ervaring met osteopaat? Hij heeft natuurlijk in stuit gelegen wat best nog wel eens voor wat problemen kan zorgen. Zou dat baat kunnen hebben? Of moeten we er vanuit gaan dat zijn onrust geen fysieke oorzaak heeft?

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 15:00 schreef alpeko het volgende:
Iemand nog ervaring met osteopaat? Hij heeft natuurlijk in stuit gelegen wat best nog wel eens voor wat problemen kan zorgen. Zou dat baat kunnen hebben? Of moeten we er vanuit gaan dat zijn onrust geen fysieke oorzaak heeft?

Osteopaat gaf bij ons geen magische instant verbetering, maar heeft voor mijn gevoel wel wat geholpen. Vond het vooral heel fijn om het geprobeerd te hebben zodat ik wist dat ik niet 'voor niks' aan het struggelen was. Zoek er dan wel één die de juiste opleidingen heeft gedaan om ook echt goed te zijn met baby's, er schijnen ook wat kwakzalvers tussen te zitten is mij verteld.
Zeker bij een stuitligging zou ik het wel proberen, als er de financiële ruimte voor is.

Vandaag overdag nog geen minuut liggend geslapen. Alleen in de zak bij mama en nu bij mij. Ook niet liggend op voedingskussen naast mama. Fingers crossed voor de nacht Maar ook dat herkennen mensen hier dus? Ben toch benieuwd of daar niet een fysieke oorzaak aan ten grondslag ligt dat ie vandaag niet plat wil liggen

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 17:30 schreef alpeko het volgende:
Vandaag overdag nog geen minuut liggend geslapen. Alleen in de zak bij mama en nu bij mij. Ook niet liggend op voedingskussen naast mama. Fingers crossed voor de nacht Maar ook dat herkennen mensen hier dus? Ben toch benieuwd of daar niet een fysieke oorzaak aan ten grondslag ligt dat ie vandaag niet plat wil liggen

Onze dochter heeft, met name in het begin, overdag bijna alleen maar op ons willen slapen. Terwijl de nachten steeds prima gingen in de cosleeper. Doordat het bij ons ‘s nachts geen probleem was heb ik altijd aangenomen dat het niks fysieks was, ook omdat het in de kinderwagen meestal ook prima ging. Maar je kan natuurlijk altijd een keer iemand ernaar laten kijken hè, als je twijfelt.

De andere kant is dat vanuit de oertijd gezien op je rug liggen, en dan helemaal los van je ouders, mega gevaarlijk was voor een baby. Het is daarin dan ook niet gek dat je baby dit niet chill vindt. Betekent vooral dat zijn overlevingsinstinct goed werkt. Maar ik herken zeker dat het erg pittig is. Mij hielp het ontzettend om de mentale switch te maken naar dat dit ook oké is, mijn baby niet stuk is en het allemaal een fase is. Toen ik eenmaal het beeld van een baby die braaf in een wieg dutjes doet los liet werd het allemaal veel leuker. Maar daar heb ik ook echt wel een heel aantal weken voor nodig gehad hoor, om die knop om te krijgen.

Ja kinderwagen ging tot nu toe wel altijd goed. Meestal meteen weg. En tussen ons in op voedingskussen in bed op. Vannacht ook best redelijk op dramatisch inslapen na zo na de laatste voeding maar dat is al iets van begin. Dus mss is het idd gewoon een intense huidhonger. Arm ding.

Heb je al eens op de zij of buik geprobeerd?

Geen idee wat de richtlijnen nu zijn over zij- en buikslapen. Maar hier hebben alle kinderen op hun buik t beste geslapen. Maar misschien is ie nog wat jong.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 18:23 schreef pinquit het volgende:
Heb je al eens op de zij of buik geprobeerd?

Nee nog niet aangedurfd. Zullen het eens proberen overdag als we er bij zijn. Zijn papa en mama zijn in de basis ook buikslapers. Al werd dat voor mijn vriendin uiteindelijk een zijligging tijdens de zwangerschap.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 17:30 schreef alpeko het volgende:
Vandaag overdag nog geen minuut liggend geslapen. Alleen in de zak bij mama en nu bij mij. Ook niet liggend op voedingskussen naast mama. Fingers crossed voor de nacht Maar ook dat herkennen mensen hier dus? Ben toch benieuwd of daar niet een fysieke oorzaak aan ten grondslag ligt dat ie vandaag niet plat wil liggen

Gefeliciteerd met jullie kindje!
Hier ook wel dagen gehad in het begin dat plat liggen niet ging. Gelukkig wisselde dat af met betere dagen, want dat was wel pittig om vol te houden. Hier was de oorzaak dat ze veel moest spugen en het probeerde weg te slikken, maar na een maand of 2 ging het beter. CB zei sommige baby's spugen nu eenmaal veel en het gaat vanzelf over, op het moment zelf kun je ze wel schieten maar ze hadden wel gelijk.

En leren loslaten is inderdaad wel een kunst en een waarvoor je veel gelegenheid hebt om oefenen met een baby.

Zo probeer ik op dit moment los te laten dat kleine baby's 3 dutjes nodig hebben want de laatste weken vindt ze 2 ook wel genoeg.

quote:

Op donderdag 16 februari 2023 20:14 schreef Lokasenna het volgende:
En leren loslaten is inderdaad wel een kunst en een waarvoor je veel gelegenheid hebt om oefenen met een baby.

Zo probeer ik op dit moment los te laten dat kleine baby's 3 dutjes nodig hebben want de laatste weken vindt ze 2 ook wel genoeg.

Hoe lang zijn die dutjes?
Maar kan prima dat de slaapbehoefte van Rosie wat minder is dan gemiddeld. Als ze gezellig is, goed drinkt en groeit en zich lekker ontwikkelt zou ik me er zeker niet (te) druk om maken.

Ka

quote:

Op vrijdag 17 februari 2023 07:48 schreef Bami het volgende:

[..]
Hoe lang zijn die dutjes?
Maar kan prima dat de slaapbehoefte van Rosie wat minder is dan gemiddeld. Als ze gezellig is, goed drinkt en groeit en zich lekker ontwikkelt zou ik me er zeker niet (te) druk om maken.

Kan alles tussen een halfuur en 2 uur zijn.
Meestal een uurtje.

Gezellig is ze wel dus accepteren maar. Tot ze weer een dag minder gezellig is en dan ga ik me soms toch weer druk maken of ze wel genoeg eet/slaapt/vul-maar-in, haha.