Graag wil ik jullie voorstellen aan de heren van
Alpecin-Demeukinck-Feniks.
![jasper-philipsen-2022-n2.jpeg]()
![biniam-ghirmay-2022.jpeg]()
![gleb-syritsa-2023.jpeg]()
![mikel-landa-2023.jpeg]()
In de eerste ronde werd ik slachtoffer van mijn eigen succes, zou je kunnen zeggen. Door met grof geld te smijten hengelde ik twee wereldtoppers binnen, Jasper Philipsen en Biniam Girmay. Zij worden mijn absolute kopmannen en zij gaan in verschillende rondjes veel punten voor mij scoren. Perfect, alleen was ik daarna wel 70 miljoen kwijt en werd het iets lastiger om de rest van de ploeg te vullen. Gleb Syritsa mag een duit in het zakje gaan doen. Gleb volg ik al een aantal jaar en vooral zijn postuur fascineerde mij altijd mateloos. Gleb is een bodybuilder, een KAST. Met al zijn kracht blies hij de tegenstand met enige regelmaat weg in het Spaanse amateurcircuit, maar toen hij tot mijn verrassing een stageplaats kreeg aangeboden bij Astana bleek hij ook een paar niveaus hoger de tegenstand aan de kant te kunnen zetten met zijn gigantisch brede schouders. We hopen dat hij dit jaar volledig gaat doorbreken als topsprinter en vooral dat Cavendish hem niet voor de wielen komt fietsen. Mikel Landa is zo ongeveer een vaste klant in mijn ploegen, hij levert altijd, een beetje. Een van de weinige ronderenners die ik heb, hij zal dit jaar een keer constant op hoog niveau moeten acteren, anders heb ik een probleem.
![alexander-kamp-2022.jpeg]()
![sasha-weemaes-2022.jpeg]()
![cyril-barthe-2023.jpg]()
![matteo-moschetti-2022.jpeg]()
![jonathan-lastra-2023.jpeg]()
![carlos-canal-2022.jpeg]()
![milan-fretin-2022.jpeg]()
![timo-kielich-2022.jpeg]()
In de tweede ronde hengelde ik een hoop renners binnen, maar dan wel vooral renners die je eerder pas in de derde of vierde ronde zou verwachten. Met een beperkt budget koos ik voor een andere tactiek. Geen grote namen, vooral wat kleinere namen die in kleinere koersen punten bij elkaar moeten gaan sprokkelen. Dat is de theorie, de praktijk zal moeten uitwijzen of een renner als Alexander Kamp überhaupt zin heeft om punten te sprokkelen. In dienst van Trek beleefde hij vorig jaar drie goede dagen, zo was hij uit het niets ineens heel goed in de Amstel Gold Race. Daarna zag je hem een paar maanden weer niet. Hij doet een stapje terug naar procontinentaal niveau en ik hoop dat hij namens Tudor iets meer regelmaat aan de dag kan leggen. Kleinere koersen waarin hij vaker als kopman uitgespeeld zal worden, dat moet leiden tot punten. Hoop ik. Sasha Weemaes is dan weer de zoveelste onregelmatige Sport Vlaanderenbelg die een stap zet naar een andere ploeg. Een stap opzij. in dit geval. Benieuwd of hij namens Human Powered Health veel sprints zal gaan betwisten op een ordentelijke manier. Hij schijnt alvast een sprinttrein tot zijn beschikking te krijgen en wim wilde hem graag, dat spreekt in zijn voordeel. Dat hij in al die lullige 1.1-koersjes in België en god weet waar maar een hoop ereplaatsen bij elkaar mag verzamelen. Cyril Barthe keert dan weer terug naar Spanje, na een paar jaar B&B. Bij Burgos verzamelen ze rappe mannen, dus het is een beetje afwachten wie daar de meeste sprints gaat rijden, maar je zou zeggen dat Cyril de meeste adelbrieven heeft. In al die domme Spaanse rondjes moet hij toch in minstens één rit bij de eerste 10 weten te sprinten, buiten Spanje moet hij her en der ook wel wat ereplaatsen weten te halen. We leven op de hoop. Na een waanzinnig spelletje 'noem een getal tussen de 1 en de 10' verhuisde Matteo Moschetti uiteindelijk ook naar mijn ploeg. Namens Trek was hij vreselijk onregelmatig. Paar goede sprints, maar meestal afwezig. Een paar jaar terug hard gevallen en daarna eigenlijk nooit meer op niveau komen. Hij deed een stap terug naar Q38.5 of iets in die geest, iets met getallen, en namens die ploeg mag hij hopelijk een hoop sprints afwerken in Italiaanse kutkoersjes. Wellicht weet Doug er zelfs wel wat regelmaat uit te persen. Haha, nee.
Gaan we door met Jonathan Lastra, de tweede Bask en de tweede renner pas die iets in de bergen kan. Mijn team is ontzettend ongebalanceerd, net als Alpecin zelf. Alleen maar sprinters, praktisch. Lastra moet in kleine rondjes wat punten voor me gaan sprokkelen. Dat ging hem namens Caja Rural de laatste jaren vrij aardig af, nu mag hij het Franse circuit af gaan sprokkelen namens Cofidis. Hopelijk niet in dienst van Izagirre in de grotere koersen, maar voor zichzelf in kleinere koersen. Ik ga me een ons moeten bidden dit jaar. Carlos Canal viel me dan weer op in de statistieken van vorig jaar. De ongekozen renner die in de meeste verschillende rondjes punten scoorde. In tien rondjes fietste hij maar liefst 46 punten bij elkaar, ongeveer. Fascinerend, vond ik dat. In principe koop je daar helemaal niets voor, 46 punten op een jaar, maar hey, als het je een keer een schitterende 1-0 oplevert ben ik mooi spekkoper. Hij is nog jong, dus wellicht blijft hij dit jaar iedere keer in de achterhoede sprinten met net iets meer succes dan vorig jaar. Het is wel Euskaltel, dus ik neem een gigantisch groot risico. Milan Fretin lijkt me dan weer de nieuwe sprinter van dienst van Sport Vlaanderen, al heet die ploeg tegenwoordig anders. Iets met Flanders, want de boel moet blijkbaar internationaal op de kaart gezet worden. Dat mag Milan gaan doen. Verlost van concurrentie als Marit en Weemaes gaat hij nu 8e worden in de GP Monsere en dat soort kutkoersen. Vind ik. We staan volledig achter Walter Planckaert en Gans de Clercq om het volgende wanproduct af te leveren aan een Franse ploeg. Tot slot van ronde twee, Timo Kielich. Ik weet niet zo goed waarom, maar ik heb een beetje een obsessie met Kielich. Ik vind hem heel goed en hij mag dit jaar gaan bewijzen dat ik gelijk heb. Dit schrijven we dus af. Weer een rappe jongen, die bijna werd gepromoveerd naar de WT, maar dan als lead-out. Hij blijft voorlopig op continentaal niveau actief en dat zorgt er hopelijk voor dat hij zelf de nodige kansen krijgt.
![jason-osborne-2022.jpeg]()
![jensen-plowright-2022.jpeg]()
Het is me nog nooit gelukt om voor de vierde ronde klaar te zijn, maar nu wel. In de derde ronde had ik nog maar twee renners nodig en ik ben gaan shoppen bij Alpecin. Vandaar de naam. Alpecin-Demeukinck, want het is me toch een partij meuk dat ik bij elkaar heb verzameld, niet te doen. Het is echt feniks, gewoon. Ik heb ook gewoon vier renners van die ploeg, dus in die zin is de connectie ook niet zo vergezocht. Jason Osborne is vroeger
schansspringer voetballer roeier geweest en gaat nu fietsen. Dat doet hij op best hoog niveau, al viel hij vorig jaar een paar keer buiten de punten omdat hij letterlijk viel. Als hij dit jaar op de fiets blijft zitten kan hij in een aantal kleinere rondjes wat punten voor me gaan halen. Een van de drie klimmende types in mijn ploeg, de andere renners zijn allemaal sprinters. Tikje ongebalanceerd, net als Alpecin. Op hoop van zegen een hoop sprinters bij elkaar verzamelen en kijken wat het wordt, dat is de gedeelde tactiek. Osborne is dus een uitzondering, hij begint het jaar in de Tour of Antalya en in dat soort rondjes verwacht ik punten van hem. Hij wil ook Luik-Bastenaken-Luik winnen, maar dat lijkt me wat hoog gegrepen. Jensen Plowright, een ontzettend lelijke Australiaan, maakt de ploeg rond. Een aanwinst van Alpecin, hun 35e sprinter. En mijn 11e sprinter. Of hij dit jaar meteen een hoop kansen krijgt om zelf te gaan sprinten weet ik niet, maar veel goede renners waren er überhaupt niet meer over en deze jongen heeft in ieder geval talent, dus eigenlijk kan het alleen maar meevallen.
Qua namen is dit vermoedelijk mijn slechtste ploeg ooit. Twee duidelijke kopmannen en daarna een hoop vraagtekens. De hoop is dat ik met al dit sprintende geweld in heel veel rondjes in ieder geval een paar punten ga scoren en dan kan het met een gunstige loting zomaar zo zijn dat we niet laatste worden.