Ouder worden: 'Heimwee' naar vroeger.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 14:14 schreef Donnie-Brasco het volgende:

[..]
Op wat voor een manier bedoel je vertrouwen? Ik zit momenteel in een burn out wat 100% ook wel de trigger is voor deze gedachten, maar vertrouwen is momenteel iets wat niet echt voor komt in mijn woordenboek

Vertrouwen heb ik in de zin dat ik de dingen redelijk goed voor elkaar heb. Ik heb eigenlijk "alles" wat m'n hartje begeert. Qua materialisme heb ik natuurlijk niet alles, maar merk dat die behoefte steeds minder wordt. Dingen die ik vroeger wilde en nu besef dat het me niet echt gelukkig maakt.

En qua plannen. Mijn vriendin en ik huren nu nog en willen op den duur een huis kopen. En ik wil graag met mijn vriendin trouwen in de komende jaren. Maar dat zijn geen dingen waar ik nog echt aan moet werken als je begrijpt wat ik bedoel. De basis is er voor beiden, het is meer een kwestie van tijd; wanneer en waar willen we het.

Vertrouwen in de zin dat je bv een doel nastreeft waar je op weg bent dat te bereiken, in jouw geval nog niet aan de orde als ik t goed begrijp. Het lijkt me dat als je positief naar de toekomst/heden bent dat je je minder druk maakt over t verleden.

Zeer herkenbaar! Ik ben zelf al / pas 40, maar heb ook steeds vaker melancholische periodes.

Het speelt denk ik ook mee dat het huidige leven niet zorgeloos is, behoorlijk gecompliceerd zelfs, en dat ik de laatste tijd niet meer helemaal gelukkig ben op mijn werk. Tijd om wat anders te vinden waar ik wel gelukkig van word.

Wat dat betreft verwoordt dit nummer goed mijn gevoelens;



Echt een aanrader.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 14:27 schreef Tomatenboer het volgende:
Zeer herkenbaar! Ik ben zelf al / pas 40, maar heb ook steeds vaker melancholische periodes.

Het speelt denk ik ook mee dat het huidige leven niet zorgeloos is, behoorlijk gecompliceerd zelfs, en dat ik de laatste tijd niet meer helemaal gelukkig ben op mijn werk. Tijd om wat anders te vinden waar ik wel gelukkig van word.

Wat dat betreft verwoordt dit nummer goed mijn gevoelens;

Is dit nu later, Stef Bos

Echt een aanrader.

schitterende tekst, fantastisch overgebracht. Vind persoonlijk deze versie nòg beter

Drama Queens hier.

Vergeet niet dat ook als je 30, 40, 50, 60 of 70 bent je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen geluk.
Niets om naar uit te kijken? Organiseer of plan dan iets.
Geen vrienden die mee willen? Zoek andere vrienden.

Je kan gaan zitten klagen maar de enige die iets te verwijten is ben je zelf.

Ik herken dit goed.
Alleen was ik wat ouder toen ik het voor het eerst had. Mijn oudste zoon zat op de middelbare school, ik zal iets van 42 zijn geweest. Ik stond daar op hem te wachten en zag al die meisjes van 15/16 op hun fietsen en dacht ineens; huh, ik ben dat niet meer! Ik ben hun moeder!!
Dat kwam toen ineens heel hard binnen

Nu ben ik 50, oh nee 51 want eergisteren jarig (moet nog even wennen) en nu heb ik het heel erg. Mijn kinderen zijn 12, 17 en 21 en nu word ik melancholisch over hun jeugd.

En dan mijn eigen ouders van midden 80. Die aftakelen…

Waar blijft die tijd? Hoe snel gaat dit? Wat heb ik allemaal gedaan (of niet).
Ik kan daar tegenwoordig ook nogal in blijven hangen. En dat is niet goed, dat besef ik.

Maar ja

quote:

Op zondag 17 juli 2022 11:31 schreef Mike-The-Situation het volgende:
Weet je, ik werk al tientallen jaren met cliënten in leeftijd van zo'n 18 tot 30 jaar. De begeleiding richt zich op het existentiële vraagstuk 'wat wil ik met mijn leven'. Één van de makkelijkste vragen en tegelijkertijd ook de moeilijkste vraag.

Waar kun je terecht met dit soort dingen? Heb er zelf ook veel last van, nu is dat op zich normaal natuurlijk, en dat maakt ook niet uit, maar bij mij gaat het al jaren gecombineerd met een lichte/middelmatige depressie. Hier kan ik wel een heel topic over volschrijven maar geen energie voor. Maar merk wel dat ik daar hulp bij nodig heb. Dus waar zou ik moeten aankloppen?

Je leven overdenken als je 30 wordt is heel normaal. Drink er een biertje bij en huil uit. Vervolgens aan de toekomst gaan denken ipv het verleden. Denk aan de geweldige dingen die je nog kan gaan doen. Reizen, Neuken, een verschil maken in de wereld, een van de beste worden in je vak, een boek schrijven, whatever. Navelstaren helpt niemand.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 16:44 schreef Jan_Onderwater het volgende:
Je leven overdenken als je 30 wordt is heel normaal. Drink er een biertje bij en huil uit. Vervolgens aan de toekomst gaan denken ipv het verleden. Denk aan de geweldige dingen die je nog kan gaan doen. Reizen, Neuken, een verschil maken in de wereld, een van de beste worden in je vak, een boek schrijven, whatever. Navelstaren helpt niemand.

Precies je moet zorgen dat je toekomst interessant gaat worden. Dan hoef je je echt niet meer druk te maken over het verleden. Wel makkelijker gezegd dan gedaan Ik ken ook van die mensen die t alleen maar over t verleden hebben, dan zal hun toekomst niet bijzonder zijn denk ik dan.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 16:59 schreef FLATTTENtheCURVE het volgende:

[..]
Precies je moet zorgen dat je toekomst interessant gaat worden. Dan hoef je je echt niet meer druk te maken over het verleden. Wel makkelijker gezegd dan gedaan Ik ken ook van die mensen die t alleen maar over t verleden hebben, dan zal hun toekomst niet bijzonder zijn denk ik dan.

Het is jouw feestje, dus je moet zelf de slingers ophangen en taart bakken. MAW, het wordt wat je er zelf van maakt. Ben je neergeslagen, stof je af en sta weer op.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 16:41 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Waar kun je terecht met dit soort dingen? Heb er zelf ook veel last van, nu is dat op zich normaal natuurlijk, en dat maakt ook niet uit, maar bij mij gaat het al jaren gecombineerd met een lichte/middelmatige depressie. Hier kan ik wel een heel topic over volschrijven maar geen energie voor. Maar merk wel dat ik daar hulp bij nodig heb. Dus waar zou ik moeten aankloppen?

Ik werk in een begeleidend wonen setting maar dit zou je kunnen oppakken met ofwel de ondersteuner van de huisarts (SPV). Als je hier voldoende aan hebt dan stopt het traject daar, heb je een aanvullende vraag dan kun je verder gaan richting de GGZ. Ondanks dat jouw vraagstuk niet direct de lading dekt van wat doorgaans bij een psycholoog komt heb je wel degelijk specialisten die ‘het zwarte gat’ als specialisme hebben.

Mocht je het wat laagdrempeliger aan willen pakken dan kun je in veel gemeenten terecht bij wijkcoaches. Dit zijn regiehoudende hulpverleners die ook een indicatie (uren die je kunt inzetten voor begeleiding) kunnen afgeven. Met die indicatie kun je ook weer met jouw specifieke vraag begeleiding krijgen.

Voel je veilig op dit moment? In je leven zeg maar.

Wat mij opvalt als ik melancholisch word en ik bewust in het vertrouwde/zachte bed van mijn verleden ga nestelen, is dat omdat ik me onveilig voel over de (nabije) toekomst. Spannende gebeurtenissen/grote veranderingen op de rol, etcetera.

Zolang het niet te vaak is en niet te lang duurt is er denk ik niet zo veel mis met af en toe lekker zwelgen. Is denk ik zelfs gezond om niet altijd maar 130 km/h linkerbaan te gaan.

Verder is 30 wel typisch zo'n leeftijd dat je een bepaalde fase afsluit denk ik. Hoewel je formeel al 12 jaar een man bent op je 30e, heb je vaak pas vanaf die leeftijd het besef : ik / anderen zien mij niet meer echt als jongen/gassie, maar ik ben nu écht écht een man, meer 'vader achtig'. Althans ; dat had ik op mijn 30e heel erg. Ik deed als twintiger nog best veel stomme dingen maar dacht ook vaak : fuck it, ik ben nog jong. En toen werd ik 30 en merkte ik dat ik mezelf veel minder toestond om nog onvolwassen/onzinnige/domme dingen te doen.

Enigszins herkenbaar. In de zin dat ik terugdenk aan mijn studententijd als ik dingen van toen in mijn handen heb. Dat kunnen aantekeningen van colleges zijn, maar ook een boekje van een activiteit met mijn vereniging of een vliegticket. Dit is voor mij alleen niet gelinkt aan 30 zijn (vorig jaar ook geworden ja). Toen ik 30 werd ging ik vooral nadenken over de toekomst en wat ik nog eens zou willen. Maar terugkijken naar vroeger doe ik niet zo vaak. Ik zou je richten op het heden, het verleden kan je niet veranderen maar je kunt van je leven nu iets leuks maken als je leeft in het nu en met het oog op de toekomst.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 20:13 schreef PietjePuk2000 het volgende:

[..]
Wat dacht je van kids krijgen en opvoeden? Geeft ook veel zingeving.

Moet iedereen zelf voor zichzelf bepalen.

quote:

Op zondag 17 juli 2022 19:02 schreef Mike-The-Situation het volgende:
Ik werk in een begeleidend wonen setting maar dit zou je kunnen oppakken met ofwel de ondersteuner van de huisarts (SPV). Als je hier voldoende aan hebt dan stopt het traject daar, heb je een aanvullende vraag dan kun je verder gaan richting de GGZ. Ondanks dat jouw vraagstuk niet direct de lading dekt van wat doorgaans bij een psycholoog komt heb je wel degelijk specialisten die ‘het zwarte gat’ als specialisme hebben.

Psycholoog heb ik al, maar zal wel iets dieper moeten gaan in de GGZ denk ik dan. Zal eens doorvragen, iig bedankt.

Ook wel herkenbaar. Volgens mij komt het omdat vroeger dingen veel vaker "nieuw" waren. Bovendien is je tijdsbeleving volgens mij anders als je wat jonger bent; elke nieuwe dag is relatief een steeds kleiner deel van de totale tijd die je hebt geleefd. De combinatie maakt dat je dingen anders ervaart.

Verder vermoed ik dat de sleur er wel eens in geslopen zou kunnen zijn. Hier heb ik zelf vanwege instabiel werk niet heel veel last van gehad, maar ik merkte wel bij m'n meest stabiele banen dat de sleur erin sloop. Alles is geregeld, weer een dag naar werk, je ding doen en weer naar huis. Dus zoek ook eens naar opties om de sleur te doorbreken.

Mensen hebben de neiging te kijken naar wat niet meer kan ipv naar wat wel kan.
Maar daar ligt wel de oplossing, door te gaan kijken naar wat wel kan, wat juist zelfs fijner is.

Want er zijn dingen juist fijner zijn en nog zo ontzettend veel dingen die wel kunnen en zelfs soms makkelijker zijn nu je gesetteld bent en je natje en droogje voor elkaar hebt.

Hetzelfde kan je doen als je naar het verleden kijkt. Misschien heb je dingen niet gedaan die je had willen doen, zijn er rot herinneringen. Maar er zijn ook fijne momenten. Die heb je in je zak, kijk er niet met weemoed naar, maar met plezier en wees vergefelijk voor dat wat niet zo gelopen is als je wilde.