![tumblr_ljm9mdxyso1qinf13o1_500.jpg?w=450&h=671]()
Sneeuwwitje was 17 jaar en woonde in een rijtjeswoning met huursubsidie, bij haar vader en stiefmoeder. Stiefmama was verslaafd aan alles wat maar enigszins een vlucht verschafte, uit de miezerige wereld. De vader van Sneeuwwitje had een wietkwekerijtje op zolder, waar niet van rond te komen was. Het was armoe troef.
Ze had op school de bijnaam Sneeuwwitje gekregen, vanwege haar excessieve coke gebruik. Haar stiefmoeder werd er tureluurs van, omdat Sneeuwwitje in een ochtend haar hele voorraad wegsnuffelde. Daar moest iets aan gedaan worden en zo huurde ze een Roemeense dakdekker in, om haar mores te leren.
Op een kwade regenachtige dag moest Sneeuwwitje van haar stiefmoeder toch naar school en lief bood stiefma aan dat een Roemeense vriend haar wel even met de auto zou brengen. Zo gezegd, zo gedaan. Sneeuwwitje stapte in de geblindeerde Fiat Multipla en keek argwanend naar de ongeschoren balkanees naast zich. De Roemeen keek terug en kreeg terstond spijt dat hij zich had ingelaten met de kwade stiefmoeder. Sneeuwwitje deed hem denken aan de Roemeense zangeres die mee had gedaan aan het Eurovisie songfestival. Als fijnbesnaarde Oostblokhomo kon hij niet anders dan meteen in huilen uitbarsten.
Sneeuwwitje raakte daardoor zwaar geïrriteerd en vroeg wat er was. De man deed het dashboardkastje open en liet de Glock zien die daar doorgeladen klaar lag. Dat vond Sneeuwwitje heel normaal, want iedereen die ze kende reed rond met een gun in de auto of onder het scooterzadeltje. No problem dus. Toen de dakdekker bekende dat hij ingehuurd was om haar uit de weg te ruimen, moest ze wel even slikken. Ze spraken af dat hij Sneeuwwitje zou dumpen in een bos tussen twee snelwegen in en dat ze voor altijd uit de buurt van de stiefmoeder zou blijven.
Zo gezegd zo gedaan. Een uur later stond het tengere kind in een bos langs de A2. De Multipla sjeesde rokend verder en Sneeuwwitje had geen idee waarheen te gaan. Het begon te regenen en zo liep ze dus het bos in, om te schuilen voor de druppels. Onderweg braken er nog een paar nepnagels af en liep haar make up uit door de regen, dus je kunt je voorstellen dat ze het leven al niet meer zag zitten.
Opeens was daar in het bos licht waarneembaar! Op een open plek stond een hele grote bouwkeet, met een rokend schoorsteentje. De deur was gewoon open en Sneeuwwitje ging naar binnen. Wat een gezelligheid daar! 7 kleine stoeltjes rond een kleine tafel, een klein breedbeeld teeveetje en in een andere ruimte 7 kleine bedjes. Ze ging liggen op 1 van de bedjes en viel in slaap…
Bij het intreden van avond marcheerden 7 delinquente lilliputters terug naar hun bouwkeet. Ze hadden die dag zwerfvuil uit de berm gehaald langs de A2 en gras gemaaid. Ze hadden een taakstraf van buro Halt omdat ze meisjes van 14 in hun tieten hadden geknepen in het Sportfondsenbad Oost. Dat was een typische draaideuractie geweest en de taakstraf van 240 uur ging ze niet in de koude kleren zitten. Al stampend kwam de bouwkeet in beeld en verheugden ze zich op een traytje Schültenbrau en een frikandel uit het vet. Daar aangekomen hadden ze meteen door dat er iets niet in de haak was, de deur stond open. Jordi, de potigste van het stel, werd als eerste naar binnen geduwd. Hij liep voorzichtig door de keet en kwam terecht bij de bedden. De aanblik van Sneeuwwitje die daar vredig lag te snurken, maakte dat zijn onrust veranderde in verbazing. Hij rende terug naar de deur en riep: “Jongens, er ligt een wijf in onze slaapkamer. Gratis!”. De lilliputters sloegen elkaar de hersenpan in om als eerste binnen te komen. 7 geile dwergen stonden om Sneeuwwitje heen te hijgen. “Wat doen we met haar?”, vroeg Gustav. “We gaan er overheen!”, riep Barry. “Ik denk dat ze aan de GHB zit!”. De kleinste van het stel, maar wel met de meeste hersens, vond dat je dat niet kon maken. Na rijp beraad besloten de 7 om toch gebruik te maken van de situatie en dan maar een bukakefilmpje met de
iPhone op te nemen. 5 minuten later stonden er 7 wankende dreumessen om het bed…
Bij het ontwaken viel het Sneeuwwitje op dat haar gezicht nogal stijf was. Het duurde even voordat alle huid weer meedeed met de bewegingen die haar gezichtsspieren maakten en haar oogleden trok ze met haar vingers open. “Fucking verkoudheid ook..”, dacht ze. Ze had honger. Ze rook de bekende lucht van oud frituurvet welke 8 bakbeurten geleden verneukt was door er vissticks in te bakken. De deur naar het andere vertrek werd opengetrokken en vervolgens stond ze oog in oog met 7 frikandel kauwende lilliputters. Een paar van hen keken haar grijnzend aan. Sneeuwwitje werd aan tafel gezet, kreeg een blikje bier en een bord frikandellen en werd gade geslagen, terwijl ze hongerig het separatorvlees naar binnen stouwde. “Hoe heet je?”, vroeg Barry. “Sneeuwwitje..”, zei Anita. Barry typte met zijn worstenvingertjes haar naam in het YouTube invoerveld. “Hij is aan het uploaden!”, zei hij tevreden. De sfeer werd al wat losser bij het 4e biertje en zo kwam Sneeuwwitje met haar verhaal naar buiten. Niet dat het de 7 mannetjes ook maar 1 seconde interesseerde, maar er was toch niks op tv. Sneeuwwitje vroeg of ze mocht blijven. Ze zou de keet opruimen, zorgen dat het eten klaar was als de 7 thuis kwamen en als ze niet elke avond in de rij zouden staan, mochten ze zelfs bij toerbeurt haar doosje bevolken. Daar zeiden de kereltjes geen nee tegen.
Zo verstreken de dagen. De 7 dwergen hadden inmiddels naar de reclassering gebeld en nog een paar aanrandinkjes bekend, in de hoop dat er een jaar taakstraf van gemaakt werd. De reclasseringsambtenaar, bijna met pensioen, beloofde langs te komen. Ondertussen was het een lollige bende in de bouwkeet. De multi-angle-view-webcam leverde mooie taferelen op, die door een grote schare betalende ransbakken gevolgd werden via het web. Sneeuwwitje werd een hit met haar 7 slaven, die ze voor het oog van de wereld met haar naaldhakken van jetje gaf. Helaas voor haar, keek stiefmama ook mee. Des duivels was ze! Stiefmoeke wist dat de dakdekker gelogen had en was al helemaal ontstemd omdat hij in plaats van geld een beloning in natura had geëisd. Terwijl ze keek hoe Sneeuwwitje 7 lulletjes in haar rood gestifte mond propte, kwamen de horrorbeelden weer boven van de op alle hygiënische vlakken falende Roemeen. Ze besloot om zelf maar een bezoek aan de bouwkeet te brengen…
Na het uitpluizen van het ip-adres van de webcam en het inschakelen van een hacker die bij de overheid werkte, had ze de exacte locatie. Stiefmama parkeerde haar pikzwarte BMW uit 1980 behoedzaam aan de rand van het bosje en bedekte de gouden pornovelgen met wat takken. Ze was er van overtuigd dat haar Ben Saunders outfit goed genoeg was om Sneeuwwitje in de luren te leggen. Uren bodypainten, een tand uit haar mond gestoten met een bierfles.. petje op. Tunnels in haar oorlellen en haar meest stupide blik moesten het doen. Met een koffertje toog ze het bos in. Het bouwkeetje was al snel gevonden en ze gluurde door het raam. Sneeuwwitje was zichzelf net aan het verwennen met een glaasje 43, een lijntje wit en een Justin Bieber DVD. Geen lilliputter te zien. Ze klopte aan het deurtje..
Sneeuwwitje deed open en slaakte een gilletje van opwinding! Ben Saunders voor de deur! What the fucking fuck!? Ben legde uit dat hij door de 7 ingehuurd was om een kontgewei te zetten bij Sneeuwwitje. Die liet zich dat geen twee keer zeggen en kroop meteen met haar rok omhoog op de keukentafel. Uiteraard had ze geen ondergoed aan, dat hadden de 7 arbeidertjes vakkundig verbrand buiten. “Best een lekker achterwerk” dacht stiefma nog. Meteen verbood ze zichzelf elke gedachte aan andersoortige activiteiten, daar kwam ze niet voor. De inkt vloeide rijkelijk bij het zetten van de tattoo. Inkt die flink onder handen was genomen met allerhande troep uit het keukenkastje, in de hoop dat Sneeuwwitje out zou gaan. Om geen verdenkingen te wekken, hield stiefma het gesprek goed op gang. Dat werkte in eerste instantie. Toen de giftige tattoo bijna klaar was, begon Stiefmoe nogal intelligent over politiek en de EU te lullen. Sneeuwwitje schrok uit haar roes. “Jij bent Ben Saunders niet!!!” gilde ze. Maar het was al te laat. Het werd zwart voor haar ogen en ze hing als slappe was over de kanten van de keukentafel. Stiefmama pakte haar boel weer samen en koos gierend het hazenpad.
’s Avonds kwamen de 7 lastpakken tegelijk met de reclassering aan bij de bouwkeet. Wat een schrik toen ze Sneeuwwitje zo aantroffen!!! De verschrikkelijk lelijke tattoo boven haar bilnaad was de grootste schok. Sneeuwwitje was niet meer wakker te krijgen en de reclasseringsambtenaar begon aan de kont van het meisje te ruiken. “Ik denk dat ze vergiftigd is!”, zei hij. “Nee, zo ruikt ze daar altijd. Ze is een propper en dat veegt minder schoon..”, sprak Gerrit, nummer 5 van de 7. “Dat bedoel ik niet. Ik ruik Ajax Bloemenfestijn. Dat moet in die inkt gezeten hebben!”, beet de ambtenaar terug. Aangezien door bezuinigingen zijn gsm was uitgerust met een T-Mobile kaart, had hij geen bereik en kon hij geen ambulance bellen.
Barry had een geweldig idee echter. Hij snelde het bos uit en rende over de vluchtstrook naar de overvolle parkeerplaats langs de A2. Daar het bos weer in en midden tussen de aan hun gerief komende stellen, riep hij keihard: “Is er een dokter aanwezig?!”. Vanachter tien bomen klonk een “Ja, hier!”. Eén dokter was met zijn broek op de enkels sneller dan de rest en al struikelend kwamen de twee bij de bouwkeet. “Het gif moet uit de wond gezogen worden!”, krijste de arts. “Doe het zelf!”, schreeuwden 7 keeltjes. De dokter deed enorm zijn best. Hij ging achter Sneeuwwitje staan en zoog uit alle macht aan de tattoo.
Thuis zat een doktersgezin gezellig achter de
laptop, te wachten tot de man des huizes het vlees kwam aansnijden. Op twitter kwam een Trending Topic in beeld: #dokterzuigtreet. Na enig doorklikken kwam de live verbinding via de nog immer zendende webcam uit de bouwkeet in beeld. “Papa!”, gilde kleine Miesje en wees naar het scherm. In de bouwkeet werd er inmiddels een gejuich waarneembaar. Sneeuwwitje was weer bij!! Stiefmoeder zat ook te kijken en verbeet zich. Ze werd bozer en bozer. Exploderend van woede rende ze de weg op, om bij de nachtwinkel genoeg booze in te slaan om haar brains te killen. Helaas keek ze niet uit en werd ze aangereden door een niet nader te noemen tattoeëerder, wiens pet voor zijn ogen gezakt was en dacht dat het licht buiten uit was gegaan. De zuigende dokter draaide zijn Volvo Hondenhok met trots de straat in en vond zijn oprit bezet door een andere Volvo. Van de scheidingsmakelaar.
Zo kwam alles goed. Ze leefden nog lang en gelukkig, binnen eigen referentiekaders.