quote:
Op maandag 11 juli 2022 11:24 schreef trein2000 het volgende:[..]
Dit is politiek toch wel weer heel bijzonder, het komt op mij over als berekeningen op een bierviltje. Maar stuur ze toch gewoon mee. Als het via de krant uitlekt kweek je weer een hoop argwaan…
Ik zie het vooral als een zeer populistische move van BBB en Omtzigt.
het is een berekening van minfin en niet een vakdepartement. Dat zal dan wel AFEB of IRF zijn binnen minfin. Voornamelijk als doel om te kijken hoe (vanuit budgettair oogpunt) andere alternatieven uitpakken of wat de samenhang is tussen beleidsvoorstellen.
Die bekijken per definitie alternatieve scenario's en dat mag men ook van de overheid verwachten. Je wilt immers het optimum tussen allerlei afwegingen weten. Die kan je alleen maar vinden als je alternatieven ook bekeken hebt. Voorafgaand aan verkiezingen presenteren ze ook altijd een ombuigings- en intensiveringslijst. Dit zal een zelfde soort iets zijn. Dat is verre van een wetenschappelijk rapport.
Volgens de reactie van minfin is dit niet eens een beleidsadvies geweest, oftewel het heeft het proces van ambtelijke besluitvorming niet eens gehaald. Voor beleidsontwikkeling zijn dit soms wel noodzakelijk, je moet immers vrij kunnen denken en die gedachten ook eens opschrijven en doorrekenen. Ook zitten er nogal wat afhankelijkheden in dit soort scenario's, in dit geval namelijk het volledig halen van de klimaatdoelstellingen (waar boeren ook een rol in hebben maar dat vergeet men ook maar even).
Meteen roepen om een spoeddebat is echt enorm populistisch, laat men eerst maar eens toelichting wat minfin nu wel en niet uitgezocht heeft. Maar nee, boeren krijgen weer valse hoop en wantrouwen wordt extra aangewakkerd.
Kleine zijstap. Maar met de wet open overheid gaat er steeds meer beleidsvorming naar de Kamer. Als op elk alternatief scenario dat intern heeft gelegen selectief geshopt gaat worden en ophef over wordt gemaakt dan verliezen we meer dan we winnen. Dit is erg negatief voor de bestuurscultuur, want ambtelijke beleidsvorming wordt enorm politiek. Je holt de ruimte voor experts meer en meer uit. Dit gaat gewoon verandering van gedrag opleveren door experts en ambtenaren, en wantrouwen wordt meer en meer gevoed. Want iedereen zal onthouden dat er een alternatief in hun voordeel is, en de nuance waarom het scenario afviel valt weg in de ophef. Ironische is dat Omtzigt nog steeds niet geleerd heeft vanuit de toeslagenaffaire dat gedrag en houding vanuit de top tot perverse resultaten in de uitvoering kan leiden.