Cayok, Diesel & Pepe, Onyx, Nene & Hummeltje, Hoba

Met het kouder worden kunnen sommige van mijn beestjes plotseling nog wat beter met elkaar opschieten.

Het begon toen ik de deken die over mijn bank lag eens in de wasmachine wilde doen, en tijdelijk een veel kleinere plaid op de bank legde. Plotseling vond Onyx dat een heerlijk plekje om onder te kruipen. Maar na anderhalf/twee weken ging hij gewoon bovenop liggen. Op zich al interessant dat hij op aanraak-afstand van mij ging liggen.

Vervolgens besloten Diesel en Pepe dat ze nu ook op de bank wilden slapen, en daarbij met hun gebruikelijke gebrek aan respect voor de persoonlijke ruimte van de nadere katten ook gewoon tegen hem aan gingen liggen. Nou heeft hij dat voorheen wel eerder getolereerd, maar besloot daarna dan toch een andere slaapplaatsje te vinden. Nu blijft hij daar terugkomen, en gaat ook rustig tegen de heren aanliggen als dat nog is om op ZIJN plekje te liggen. Dat resulteert in een kluwen katten van een kleine 20 kg :





Het gevolg is dus wel dat ik zelden op mijn gebruikelijke plekje rechts op de bank kan zitten, ik zit nu soms in het midden en soms ook links, afhankelijk van de verdeling van de katten.

Nene heeft nu de linkerkant van de bank gekozen als een plekje waar ze veel slaapt, strak tegen het dressoir aan (als ze niet bij me op schoot ligt), zodat ik vaak met 4 van de 5 katten op de bank zit. Een tijdje geleden zat ik toen in het midden, en ging Pepe ook links van me liggen om aangehaald te worden. Na een tijdje viel hij in slaap, en in zijn slaap rolde hij om waardoor hij tegen Nene aan kwam te liggen, die niet eens haar kopje optilde, laat staan met het blazen en grommen wat ze toch wel vaker doet.

Het is een stuk gezelliger geworden op deze manier.

Wat buurkinderen hebben hun liefde voor mijn katten-roedel uiting gegeven in de sneeuw tegenover mijn tuin :






En Hummeltje kwam het eerbetoon ook even bewonderen :

Nieuwjaar is zonder problemen verlopen, iedereen accepteerde dat de kattenluiken om 5 uur 's middags dichtgingen, en dat ze pas om half 8 de volgende ochtend weer opengingen (gewoonlijk is dat tussen 3 en 4, maar toen werd er nog steeds veel afgestoken).

Sneeuw en kou leidde ertoe dat de kattenbakken weer gebruikt worden, ook dat gaat zonder problemen.

En Onyx kan niet alleen tegen de andere katten aanliggen, maar vind ook mij een geschikt kussentje. Vrijdag-avond stond hij op het tafeltje om op de bank te gaan liggen, maar ik zat op "mijn" plek, en kon niet direct opstaan. Ik kon wel een half plekje opschuiven, zodat er 1 klein kussentje vrijkwam, en na even aarzelen hij daar liggen, en leunde met aardig wat gewicht ook tegen mij aan. Gedurende de avond zijn we allebei een paar keer even opgestaan, maar we eindigden steeds weer op dezelfde plaats.

Zaterdag-avond sprong hij ook weer op het tafeltje, maar ik deed er te lang over om ruimte voor hem te maken, dus sprong hij weer omlaag en liep richting kattenluik. Ik maakte alsnog ruimte, en riep zijn naam. En tot mijn grote verbazing draaide hij eerst zijn oortjes naar achter, en liep toen weer terug en kwam weer tegen me aanliggen. Dat is de eerste keer in de 4,5 jaar dat ik hem heb dat hij lijkt te beseffen dat "Onyx" betekent dat ik het specifiek tegen hem heb. Heeft even geduurd, maar door het vol te houden om hem bij zijn naam te noemen lijkt het kwartje nu gevallen te zijn.

Als ik 's avonds op de bank zit of lig, moet Onyx tegen me aan komen liggen. Hij begint langzamerhand steeds meer van werkplaats-kat in huiskat te veranderen.

En deze week een nieuwe mijlpaal : ik zat op de bank met alle 5 :
• Onyx op zijn vaste plekje helemaal rechts;
• Diesel en Pepe in elkaar verstrengeld in het midden;
• ik tussen midden en links, met Nene op schoot;
• Hummeltje helemaal links.

quote:

Op maandag 23 maart 2026 15:42 schreef deedeetee het volgende:
Ik had de laatste post gemist. Het gaat dus echt heel goed en gezellig met de poezenbende.

Helaas gaat het nu slechter :
• Bij Hummeltje zijn vorig jaar lymfomen geconstateerd, en we waren al enigzins verrast dat hij 2026 heeft gehaald, en de afgelopen weken van de voorjaarswarmte heeft kunnen genieten. Maar de verwachting heb ik nu toch aangepast van maanden/weken naar weken/dagen.
• En vanmiddag is Pepe dood op straat aangetroffen. De dierenarts-assistente vermoedt dat hij aangereden is, wat verrassend is met alle verkeers-drempels hier. Ik moet nu zijn broertje Diesel de komende dagen goed in de gaten houden om te zien hoe hij met het gemis omgaat. Ik heb nog wel even de krat met het lijfje voor hem neergezet, hij heeftver even aan gesnuffeld en is toen weer weggelopen.

[ Bericht 1% gewijzigd door mvdejong op 24-03-2026 10:53:42 ]

Rust zacht, grote jongen.

Een echte gentle giant.
Een groot jager, die volwassen konijnen en meerkoeten aandroeg.
Tolerant naar andere katten, totdat deze een bedreiging voor de groep vormden.

quote:

Op dinsdag 7 april 2026 15:39 schreef Teslynd het volgende:

[..]
Wat spijtig dat hij doodgereden is. Niet de leukste manier. Hopelijk ging het dan wel snel.

Toen de buren meldden dat er dode kat lag, en ik hem inspecteerde, lag hij plat op de grond, maar zijn kopje stak nog wel omhoog. Hij bleek echter verder helemaal slap te zijn, dus dat kon nog geen lijkverstijving zijn (bovendien had ik hem te kort daarvoor nog gezien). Toen ik hem omrolde om te zien of er verwondingen waren, was daarna zijn kopje plotseling ook slap, dus ik denk dat zijn kopje omhoog stond doordat zijn nekje gebroken was en de wervels het blokkerde; dat is onmiddelijk dodelijk.

quote:

Je schreef dat hij een groot jager was. Die voorbeelden zijn niet mis. Ik heb een niet kleine kat gekend die met kikkertjes thuis kwam.
Onlangs zag ik in een kattenvideo een te kort stukje van een hoofdzakelijk witte kitten die zit op de bank te kijken naar de ouder, wsl moeder die arriveert met wsl een rat in de bek. Ze is ook hoofdzakelijk wit & tenger en gaat voor een goede opvoeding. Ze legt het tussen ze in, verlegt er wat aan om het nog wat aantrekkelijker te etaleren, maar de kitten denkt er anders over. Er wordt een rustig pootje uitgestoken voor een corrigerend tikje op de neus, maar nee. En dan doet ze met nadrukkelijke happend over de rug heen alsof ze die muis eet, zoals je doet met kleine kinderen om te laten zien wat de bedoeling is. En daar loopt alweer het volgende clipje, dus geen idee hoe het verder gaat.
Wanneer beginnen ze met complete muizen aan te vreten? De rat of wel erg grote muis zag er niet uit als een beginnersmaaltje.

Ratten werden niet opgegeten, muizen wel, maar meestal alleen de bovenkant, dan vond ik de andere helft ergens in mijn huiskamer terug.

Pepe heeft 2 keer een volwassen konijn te pakken gekregen, de eerste keer vond ik dat beest zonder kop in mijn huiskamer, en ik zag alleen Pepe ervoor aan om een prooi van die grootte te snaaien. De tweede keer kwam ik op een zondag naar beneden, en miste een kat. Ik hoorde toen wat geluiden in de tuin, en daar lag Pepe met de nek van een konijn in zijn bek, ik zag nog net de laatste stuiptrekkingen. Ik ben toen eten gaan maken, en toen ik later weer naar buiten ging liep Pepe net weg van de beide voorpootjes. Mijn toenmalige meisje Blackie heeft die toen verorberd. Pepe was de rest van de avond wel heel loom ...

De dag nadat Pepe was overleden trof ik dit aan :


Onyx was gaan liggen op de plaats waar Pepe gewoonlijk lag, terwijl hij altijd op het dak van de berging lag. En plotseling ligt Nene ook regelmatig op de bank tussen de beide heren.

En als het kouder werd, dan gingen Diesel en Pepe altijd tegen elkaar aanliggen, en een paar dagen later gebeurde dit :



Blijkbaar heeft het afscheid van Pepe toch een snelle verschuiving in de onderlinge verhoudingen tot gevolg gehad.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 07-04-2026 19:25:00 ]

Het zat er al langer aan te komen, vandaag heb ik Hummeltje moeten laten inslapen. Hij was al lang erg zwak, maar leek nog wel plezier te hebben in het leven, maar vandaag at hij slecht, begon hij in hoekjes te zitten met zijn kopje naar de muur.


Hij gaat gemist worden, niet alleen door mij, maar vooral ook door alle buurtbewoners die een ommetje maakten om even met hem te kroelen. Ik ben blij dat hij het 3e deel van zijn leven weer buiten heeft mogen doorbrengen, als onderdeel van een groep katten waarin hij geaccepteerd en gerespecteerd werd.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 29-04-2026 11:22:42 ]

Het overlijden van Hummeltje heeft echt behoorlijk invloed gehad, Nene is veel rustiger geworden, veel makkelijker met de overgebleven heren. Een tijdje geleden stond ik te bellen tegen het tuinhek met de beide heren op de stoep, en zijn op het hek achter me, en op een gegeven moment sprong ze naar beneden, liep naar Onyx, snuffelde aan zijn kopje en gaf hem zowaar een paar likjes. En omdat Nene minder loopt te zeuren als er een andere kat in haar buurt komt, is Diesel ook weer wat rustiger geworden.

Maar daar komt weer verandering in. Ik had een maandje geleden al eens gereageerd op een kat in een asiel die me wel een leuke uitbreiding leek, maar "kan bij katten: ja" bleek in te houden dat hij met de andere kat ging vechten, en als de rangorde duidelijk was daar verder geen problemen mee had. Bij mij had dat betekend dat Diesel hem als "bedreiging voor de groep" zou zien, met als gevolg dat hij door de hele groep aangevallen zou worden. Dat ging hem dus niet worden, en op mijn suggestie staat er nu toch "kan bij katten: nee".

Ik besloot het maar even bij 3 te laten, maar vorige week keek ik weer eens op ikzoekbaas.nl, en moest eerst hard lachen om deze foto :


Deze dame is wel erg boos. Het verhaal achter haar gaf aan dat dit haar normale reactie was op elke interactie met mensen; ze leefde verder probleemloos samen met de andere katten in de grote kattenkamer. Dit leek me niet zozeer een poes die ik nodig heb om mijn groep tot het optimale aantal van 4 uit te breiden, maar een poes die mij nodig heeft om weer plezier in het leven te krijgen.

Dus ik heb afgelopen vrijdagmiddag toch maar gereageerd, gisteren positief antwoord gekregen, en ze zit nu in mijn slaapkamer. Toen ik de kattenkamer binnenkwam zat ze in een klimtoren verstopt, en alleen al in de buurt komen leverde een hoop gegrom en geblaas op, waarna ze wegschoot onder de kattenkooien; toen ik op de grond ging liggen om haar nog wat verder te beoordelen (met oortjes omhoog is het een heel mooi meisje) werd dat met meer geblaas en die hele diepe keelgrom beloond.

Dat leek me dus een leuke uitdaging, dus ik heb haar geadopteerd. Ze kwam uit het asiel "De Ark" in Harderwijk, dus dat was een terugreis van 5 kwartier. Ik had eigenlijk verwacht dat ze de hele rit zou jengelen, maar ze bleef stil. Ik had een badlaken over de reismand gedrapeerd zodat ze zich veiliger zou voelen. Zo om de tien minuten tilde ik even een hoekje op, en meestal keek ze rustig terug, met oortjes alert; pas de laatste blik leverde weer geblaas op.

Helaas maar 1 foto, het asiel kreeg niet de kans om er meer te maken omdat ze altijd verstopt zat. Ze weten ook niet hoe oud ze is, ze gokken dat ze 3 jaar is, maar dat is onzeker omdat ze zo onhandelbaar is dat ze nog niet in haar bekje konden kijken. Ze weten zelfs niet of ze gesteriliseerd is, het is heel zeldzaam dat een asiel een kat laat adopteren die (mogelijk) nog niet behandeld is; dat wordt dus opletten of ze krols wordt, of over een tijdje even laten checken door een dierenarts, en haar zeker niet naar buiten laten voordat daar zekerheid over is (Octo, de zwerver die goed vriendjes met mijn groep is, en regelmatig in het portiek van de berging komt eten, is duidelijk nog een volle kater).

Ik hoop binnenkort wat meer foto's te hebben. De komende weken zit ze in mijn slaapkamer, maar toen ik de reismand opende schoot ze direct onder mijn bed, de vraag is voorlopig wanneer ik haar voor het eerst weer zie.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 10-06-2026 15:56:17 ]

Zo, het eerste nachtje met de boze dame gehad.

Ik was gisterenavond toen ik naar bed ging heel blij, want ik zag dat ze haar bakje met zachtvoer blinkend schoon had leeggeveegd, en ook wat droogvoer had gegeten (in het asiel gaven ze Hill's Adult Chicken, wat een van de 2 soorten is die ik ook heb; het is het enige dat Onyx eet). Na mijn ervaring met de eetstaking van Onyx is dat al weer een klein winstpuntje.

Ze ligt het grootste deel van de tijd in een mandje onder mijn bed. Het doet haar blijkbaar niets dat Nene daar heel veel in heeft gelegen, dat is een goed teken voor de onderlinge verdraagzaamheid. Maar zodra ik voor het bed ga liggen om even contact te maken is dat blazen en grommen, met af en toe zelfs een uitvalletje hoewel ik meer dan een meter van haar af lig.

Ze is duidelijk diep-ongelukkig, ik heb medelijden met haar. Maar ze was in het asiel net zo ongelukkig, dus ik hoop dat we nu heel langzaam iets van een band gaan krijgen. Het is nog vroeg dag, maar dit gaat wel wat langer duren dan toendertijd met Onyx. Als ze iets toeschietelijker wordt zal ik, net als met Onyx, het kattenluik tussen huiskamer en halletje blokkeren en haar de ruimte geven van trappenhuis en zolder.

Onyx kwam gisterenavond mee naar boven toen ik naar bed ging, hj heeft de laatste tijd behoefte aan een langere kroel-sessie in mijn slaapkamer (en sinds een week sliep hij in een van mijn klerenkasten nadat hij de deur daarvan had opengepeuterd, dat is voorlopig ook niet meer aan de orde). Dat hebben we dus maar even op de overloop en in de badkamer gedaan, onderbroken door een paar minuten snuffelen aan de spleet tussen drempel en deur, hij heeft door dat er een bezoekster is, en hij wil vriendjes met haar worden. Ik ga daar nog even niet aan beginnen, maar als ze een eerste teken van ontspanning toont laat ik Onyx er even bij, die is heel goed in omgaan met andere katten, terwijl Diesel in zijn rol als leider altijd oordeelt of de nieuweling een potentiele dreiging voor de groep inhoudt. Ik heb nu wel de deur op slot gedraaid, want Onyx probeerde al weer de deurkruk om binnen te komen.

Diesel kreeg vanochtend door dat er een nieuwe kat in huis is, hij wilde bij me op bed komen liggen maar kwam een dichte deur tegen. Ik heb later met hem ook een kroel-sessie op de overloop gedaan, en ook hij ging regelmatig snuffelen.

Fysiek gaat het lekker met haar :
• Ze had gisteren wel geplast, maar nog niet gepoept; dat is vanmiddag gebeurd.
• Het bakje voor het zachtvoer is ook vanavond weer brandschoon achtergelaten.
• Ze heeft de andere 2/3 van het bakje Royal Canin Outdoor droogvoer ook weggewerkt; blijkbaar vindt ze dat lekkerder dan de Hills' Adult Chicken die ze in het asiel kreeg en er ook stond.
• En het waterbakje stond vrij plotseling ook droog, vermoedelijk vanwege de forse hoeveelheid droogvoer die ze in vrij korte tijd verwerkte.
Haar grote probleem is natuurlijk niet het fysieke, maar het fysieke moet op orde zijn voordat ik met het echte probleem ga bemoeien. Of, zoals Ferdinand Domela Nieuwenhuis al stelde : "Het heeft geen zin om over opvoeding te spreken als de voeding op is.".

Wat het echte probleem betreft heeft ze nog steeds een diep-gewortelde haat tegen me, maar die heeft ze ook tegen de lezers van dit topic, en de andere 6 miljard mensen op deze wereld. Haar gedrag lijkt veel op een in het wild geboren poes, en om zo'n beestje na 3 jaar te socialiseren is onbegonnen werk (het kan, maar kost jaren); asiels bieden die gewoonlijk als boerderij-kat aan. Dus iets heeft het asiel doen besluiten dat er hoop is voor deze spicy lady op een toekomst als huiskat. En ergens voel ik ook dat ze ooit met mensen in contact is geweest, vooral omdat ze in de auto rustig bleef, niet in paniek raakt als ik de slaapkamer binnenkom. Maar misschien ben ik ook gewoon al teveel gebonden aan Sofie.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 11-06-2026 22:35:03 ]

Eerste kleine vooruitgang ! Als ik de afgelopen dagen op de grond ging liggen om even contact te maken, ging ze blazen, daarna grommen, met af en toe een blaas-uitval. Ik deed het dus ook niet elke keer als ik mijn slaapkamer betrad. Toen ik vanochtend opstond en weer ging liggen, lag ze niet in haar vaste mandje, maar zat achter de andere. Ze begon weer te blazen, maar op het punt dat het in grommen zou moeten overgaan bleef het stil. En ze draaide zelf kop en schouders even weg. Ik keek ook weg en bleef nog even tegen haar praten, zonder verder geluid vanuit haar. Een heel klein beetje vertrouwen is opgebouwd, en ze laat zien dat ze kan veranderen.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2026 08:53 schreef Yinny het volgende:
Wat mooi dat je de bange poes een goed mandje aanbiedt! Hopelijk weet ze dat over een poosje ook te waarderen

Net zo als met Onyx was het ook een geval van "Als ik haar niet neem, hoeveel kansen krijgt ze dan nog ?".

Hoewel er ook wel iets van liefde op het eerste gezicht bij kwam. Toen ik de foto en de beschrijving had gezien ging ik even een lange wandeling maken met de bedoeling te evalueren of ik er voor moest gaan, maar na 5 minuten realiseerde ik me dat die beslissing allang vaststond. Iets in die foto raakte me echt.

In het asiel leek het ook niet zozeer de vraag of ik wel een geschikte baas voor haar zou zijn, maar of het extreme gedrag dat ze vertoonde mij niet alsnog zou afschrikken.

Even een update na het eerste weekje met de spice lady Sofie. Het gaat eigenlijk fantastisch.

Na een paar dagen later begon ze, als ik voor het bed ging liggen, vanuit de mand uitvalletjes te doen, waarbij ze met haar voorpoten uit de mand stapte in een poging me weg te jagen, wat ik zag als een teken van toenemend zelfvertrouwen. Woensdag-ochtend ging ze zelfs zover om helemaal uit de mand te stappen bij de uitval. Dit bracht haar kopje onder de rand van het bed, en ik nam een gokje door mijn vinger vlak bij haar te brengen. Als meest waarschijnlijk uitkomst zag ik dat ze zich zou terugtrekken, met ook nog een kans dat ze daadwerkelijk zou gaan bijten of slaan. Maar ze koos de derde optie, waar ik haast niet op had durven hopen : ze snuffelde iets van 10 seconden aan mijn vinger, waarbij ze zelfs even per ongeluk mijn vinger aantikte. Ook donderdag-ochtend was ze bereid om na de uitval even aan mijn vinger te ruiken.

Dit had behoorlijke gevolgen voor mijn inschatting van haar verleden : ik had eerder het vermoeden gekregen dat ze weliswaar regelmatig met mensen contact had gehad, maar nooit op een positieve manier. Dat ze na een weekje al wilde snuffelen geeft mij toch het idee dat ze ooit een goede relatie met een of meerdere mensen heeft gehad, maar dat het vertrouwen op een of andere manier is geschaad.

Het toenemende zelfvertrouwen en vertrouwen in mij blijkt ook uit andere gedragingen. De eerste dagen kwam Sofie niet onder het bed vandaan als ik in de kamer was, zelfs niet als ik sliep : als ik naar bed ga zet ik katten-snoepjes en -melk klaar, en die werden niet aangeraakt, totdat ik de volgende ochtend opstond en ging douchen, dan waren de snoepjes weg. Maar vanaf de nacht van maandag op dinsdag loopt ze ook te klooien als ik slaap, en blijft ook bezig als ik wakker wordt en tegen haar praat. Ook staat ze soms nog steeds in de kamer als ik binnenkom, en trekt zich pas na een paar seconden terug onder het bed (ik moet de deur van het slot halen, en de deur klemt ook, dus ze heeft voldoende tijd onder het bed te duiken voordat ik daadwerkelijk binnen ben). Ik kan haar volgen omdat ik een cameraatje in mijn slaapkamer heb geplaatst.

Ik ben dus heel blij voor ons beiden, Sofie is veel verder losgekomen dan ik had kunnen vermoeden op basis van haar gedrag in het asiel. Volgens mij is ze veel minder gespannen dan in het asiel, en ik twijfel er ook niet meer aan dat we vriendjes gaan worden.

Haar leeftijd blijft nog een vraag, nu ik regelmatig haar kopje zie, met oortjes omhoog, en veel van de spanning eruit, zou ze zelfs jonger kunnen zijn dan de 3 jaar die ze in het asiel gegokt hadden (omdat ze te onhandelbaar was om in haar bekje te kijken)..

Ik begin te vermoeden dat ze nog niet gesteriliseerd is, sinds het begin van de week heeft ze buien waarin ze aan het mauwen is, en op woensdag had dat op een gegeven moment de "holle" klank die ik van krolse poezen gewend ben. Ik heb geprobeerd om Onyx met haar in contact te brengen, om te kijken hoe ze reageert op een vriendelijke kater, maar die had er geen zin in, terwijl hij eerder wel probeerde bij haar te komen (hij kan deurkrukken bedienen, dus de deur gaat op slot).

De reactie van de 3 huidige katten :
• Diesel, als leider, was wel even geinteresseerd in de deur van mijn slaapkamer, maar is nu alleen maar geirriteerd dat hij niet meer 's ochtends bij me op bed kan komen liggen. Hij heeft blijkbaar al geaccepteerd dat ik weer een kat aan de groep heb toegevoegd, en zal geen problemen hebben met haar tenzij ze bijzonder agressief reageert bij de eerste kennismaking, wat niet in het karakter van Sofie lijkt te zitten.
• Onyx wilde graag kennis maken met zijn nieuwe vriendinnetje, maar toen hij de kans kreeg wilde hij toch de slaapkamer niet in.
• Nene, het poesje, is nog niet boven geweest (met dit weer zit ze liever buiten). Ze zal vast wel geroken en gehoord hebben dat er een nieuw poesje, is nog niet boven geweest (met dit weer zit ze liever buiten). Ze zal vast wel geroken en gehoord hebben dat er een nieuw groeps-lid is, maar is blijkbaar niet geinteresseerd.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 19-06-2026 11:54:39 (Tekst was een kopie van het mailtje aan het asiel.) ]

Helaas nog steeds geen fatsoenlijke foto van haar kunnen maken, ik wil haar nog niet aan een flitser blootstellen.

Gisteren is wel de eerste confrontatie met Onyx geweest. Toen ik naar bed ging was hij me weer gevolgd, en dit keer liet ik de deur naar de slaapkamer open maar bleef zelf buiten. Onyx liep doodvoorzichtig naar binnen, constant snuffelend, totdat hij Sofie onder de rand van het bed zag zitten. Toen stopte hij en bleef rustig zitten, en stootte aan paar nauwelijks hoorbare mauwtjes uit. Sofie was gefascineerd, maar ook heel onzeker, en ze hebben elkaar een paar minuten zitten aankijken. Op een gegeven moment trok Onyx zijn voorpootjes onder zich, maar uiteindelijk trok Sofie zich wat verder onder het bed terug. Toen stapte ik maar de kamer in, en vloog Onyx direct de trap af. Dat is dus best mooi verlopen, geen blazen, grommen of andere onaardigheden, nog wel veel onzekerheid, maar Onyx heeft laten zien hoe subtiel hij kan omgaan met een nieuwe kat, en Sofie heeft laten zien inderdaad geen grote problemen met andere katten te hebben.

Sofie blaast nog wel veel naar me, maar dat wordt nu gevolgd door wat gejengel, het begint er een beetje op te lijken dat ze zelf ook niet meer precies weet waarom ze zo boos op me is. Ik heb nog twee keer fysiek contact met haar gehad, zondag liep ik langs mijn bed en kreeg een tik op mijn voet, resulterend in een klein gaatje, en vanochtend snuffelde ze zo slordig aan mijn hand dat het bijna leek alsof ze een kopje probeerde te geven. Geen grote vooruitgang, maar we komen er wel.

quote:

..., het begint er een beetje op te lijken dat ze zelf ook niet meer precies weet waarom ze zo boos op me is.
...en vanochtend snuffelde ze zo slordig aan mijn hand dat het bijna leek alsof ze een kopje probeerde te geven.

Ja, en ja.

Ik moest vannacht even naar het toilet, en toen ik terugkwam werd ik zoals gebruikelijk op een blaas-concert onthaald. Terwijl ik de deur op slot draaide praatte ik wat tegen haar, en toen kwam ze mauwend onder het bed vandaan en stond me aan te kijken. Ik liet me langs de deur in een kleermakers-zit zakken en stak mijn hand uit zodat ze eraan kon snuffelen. In plaats daarvan kreeg ik een kopstoot tegen mijn vingers, en voor zo'n 30 seconden bleef ze om mijn hand draaien om zoveel mogelijk gekrabbeld te worden. Ze was nog steeds wel heel gespannen, en ze beet ook een keertje toen ik blijkbaar op een verkeerd plekje zat.

Vervolgens liep ze naar het schoteltje met katten-snoepjes, en begon dat leeg te vreten, met haar rug naar me toe; zoveel vertrouwen heeft ze nog nooit gehad. Ik was blijven zitten, en halverwege sloeg ik even een mug dood die mij op het menu had staan. Sofie keek even om, zag dat ik nog steeds op mijn plaats zat, en at verder.

Daarna trok ze zich onder het bed terug, en toen ik ook richting het bed liep kreeg ik een haal langs mijn enkels.

Een tijdje later moest ik nog even op muggenjacht, en toen hebben we nog 10 seconden gekroeld; dat eindigde met een beet toen ik te dicht bij haar staartwortel kwam, dat is blijkbaar voor haar (nog) een gevoelig plekje (dat wisselt per kat).

Vanochtend sprong Sofie via mijn bed naar het kozijn om naar buiten te kijken, terwijl ze wist dat ik wakker was; dat deed ze eerder ook niet. Na een paar minuten sprong ze weer op het bed, ging tegen mijn voeten liggen voor een grote onderhouds-beurt, en is toen nog een half uurtje daar blijven liggen. Toen zei ik tegen haar dat ze een lief meisje was, en kwam ze naar me toen om aangehaald te worden, maar schrok van zichzelf en sprong van het bed af. Toen ik haar probeerde aan te halen werd ik meerdere malen gebeten. En dat bijten is niet heel hard, maar ook niet het subtiel happen wat mijn Burmees Julius deed om te duidelijk te maken dat ik moest stoppen.

Vanochtend wilde ze eigenlijk ook wel, maar durfde uiteindelijk niet.

Zoals ik al het idee kreeg is ze duidelijk intern in conflict, maar de balans verschuift steeds meer richting vertrouwen en aan-/afhankelijkheid.

Ik heb nog gedacht dat de aanhaligheid te maken zou kunnen hebben met een opkomende krolsheid, maar het eten met haar rug naar me toe, en het slapen tegen mijn enkels, zijn tekens van vertrouwen die daar niet mee samenhangen. De eerdere "holle" mauw die ik met krolsheid associeerde heb ik ook niet meer gehoord.

Ik had toen ik haar ophaalde gezegd dat het niet helemaal onmogelijk zou zijn dat ze in een week zou loskomen "omdat zoveel boosheid niet vol te houden is". Echt verwachten deed ik dat niet, maar dat ze binnen twee weken al zover is gekomen is heerlijk.

Nu ze mij een beetje opzoekt, en ook duidelijk steeds meer interesse heeft in wat er achter de deur van mijn slaapkamer ligt, ga ik ergens deze week het kattenluik tussen huiskamer en trappenhuis blokkeren, zodat zij wat meer ruimte heeft. Met de hitte van het moment is het ook wel prettig dat de deur weer opengaat, dat waait wat beter door. Alleen heel vervelend voor Onyx, die mij graag opzoekt als ik op zolder achter de computer zit, ofwel alleen voor een aaitje, ofwel om langere tijd bij me in de buurt te liggen.

En nog wat geks : de eerste week was ze gek op Whiskas kattenmelk, maar dat wordt nu niet meer aangeraakt. Ik heb gisteren GimCat geprobeerd, wat bijv. Hummeltje veel lekkerder vond, maar dat is ook niet interessant.