Cayok, Diesel & Pepe, Onyx, Nene & Hummeltje, Hoba

Met het kouder worden kunnen sommige van mijn beestjes plotseling nog wat beter met elkaar opschieten.

Het begon toen ik de deken die over mijn bank lag eens in de wasmachine wilde doen, en tijdelijk een veel kleinere plaid op de bank legde. Plotseling vond Onyx dat een heerlijk plekje om onder te kruipen. Maar na anderhalf/twee weken ging hij gewoon bovenop liggen. Op zich al interessant dat hij op aanraak-afstand van mij ging liggen.

Vervolgens besloten Diesel en Pepe dat ze nu ook op de bank wilden slapen, en daarbij met hun gebruikelijke gebrek aan respect voor de persoonlijke ruimte van de nadere katten ook gewoon tegen hem aan gingen liggen. Nou heeft hij dat voorheen wel eerder getolereerd, maar besloot daarna dan toch een andere slaapplaatsje te vinden. Nu blijft hij daar terugkomen, en gaat ook rustig tegen de heren aanliggen als dat nog is om op ZIJN plekje te liggen. Dat resulteert in een kluwen katten van een kleine 20 kg :





Het gevolg is dus wel dat ik zelden op mijn gebruikelijke plekje rechts op de bank kan zitten, ik zit nu soms in het midden en soms ook links, afhankelijk van de verdeling van de katten.

Nene heeft nu de linkerkant van de bank gekozen als een plekje waar ze veel slaapt, strak tegen het dressoir aan (als ze niet bij me op schoot ligt), zodat ik vaak met 4 van de 5 katten op de bank zit. Een tijdje geleden zat ik toen in het midden, en ging Pepe ook links van me liggen om aangehaald te worden. Na een tijdje viel hij in slaap, en in zijn slaap rolde hij om waardoor hij tegen Nene aan kwam te liggen, die niet eens haar kopje optilde, laat staan met het blazen en grommen wat ze toch wel vaker doet.

Het is een stuk gezelliger geworden op deze manier.

Wat buurkinderen hebben hun liefde voor mijn katten-roedel uiting gegeven in de sneeuw tegenover mijn tuin :






En Hummeltje kwam het eerbetoon ook even bewonderen :

Nieuwjaar is zonder problemen verlopen, iedereen accepteerde dat de kattenluiken om 5 uur 's middags dichtgingen, en dat ze pas om half 8 de volgende ochtend weer opengingen (gewoonlijk is dat tussen 3 en 4, maar toen werd er nog steeds veel afgestoken).

Sneeuw en kou leidde ertoe dat de kattenbakken weer gebruikt worden, ook dat gaat zonder problemen.

En Onyx kan niet alleen tegen de andere katten aanliggen, maar vind ook mij een geschikt kussentje. Vrijdag-avond stond hij op het tafeltje om op de bank te gaan liggen, maar ik zat op "mijn" plek, en kon niet direct opstaan. Ik kon wel een half plekje opschuiven, zodat er 1 klein kussentje vrijkwam, en na even aarzelen hij daar liggen, en leunde met aardig wat gewicht ook tegen mij aan. Gedurende de avond zijn we allebei een paar keer even opgestaan, maar we eindigden steeds weer op dezelfde plaats.

Zaterdag-avond sprong hij ook weer op het tafeltje, maar ik deed er te lang over om ruimte voor hem te maken, dus sprong hij weer omlaag en liep richting kattenluik. Ik maakte alsnog ruimte, en riep zijn naam. En tot mijn grote verbazing draaide hij eerst zijn oortjes naar achter, en liep toen weer terug en kwam weer tegen me aanliggen. Dat is de eerste keer in de 4,5 jaar dat ik hem heb dat hij lijkt te beseffen dat "Onyx" betekent dat ik het specifiek tegen hem heb. Heeft even geduurd, maar door het vol te houden om hem bij zijn naam te noemen lijkt het kwartje nu gevallen te zijn.

Als ik 's avonds op de bank zit of lig, moet Onyx tegen me aan komen liggen. Hij begint langzamerhand steeds meer van werkplaats-kat in huiskat te veranderen.