Zwangerschap en geboorte deel 1966

quote:

Op donderdag 9 september 2021 19:17 schreef Rebubbled het volgende:
Baby uit buik!

De bevalling was verrassend en ging uiteraard totaal anders dan je in je hoofd hebt. Het duurde 22 uur en ik ben nooit uit de latente fase gekomen. Ik bleef weeën om de 6 tot 12 minuten hebben en was er rond 19u helemaal klaar mee en wilde naar het ziekenhuis voor een ruggenprik. Dus toen mijn VK ging toucheren om te kijken of het ziekenhuis me überhaupt niet weg zou sturen ivm te weinig ontsluiting, waren we beide geshockeerd dat ik al 8 a 9 cm had. Haar reactie: 'euhm, ik weet niet precies hoe we hier zijn beland..' en 2 minuten later kreeg ik enorme persweeën en was zij chaotisch aan het rondrennen om alles klaar te zetten. Kraamzorg was er niet, mijn vriend werd de kraamhulp. Toch 50 minuten moeten persen. Zittend op handen en knieën, tijdje de baarkruk en uiteindelijk, je gelooft het niet, liggend op bed in 2 persen eruit. Jaja, de rugligging was het beste voor mij in deze situatie. Uiteindelijk dus thuis geboren met enkel de TENS (goud waard dat ding, schaf er een aan.) en het bad stond net gevuld, dus die heb ik nooit gehaald..

Helaas daarna heel snel veel bloed verloren en alsnog door de brandweer uit huis getakeld en naar het ziekenhuis gereden met gillende sirenes en de hele buurt die toekeek, incl. huisdieren. Gelukkig had mijn verloskundige al zeer adequaat gereageerd en hoefde ik enkel nog een paar uur medicatie via het infuus en om 00u stonden we weer buiten met wat succes wensen en het advies vooral niet te veel te doen en ijzer te slikken. 👍

Schade is een klein eerste graad ruptuurtje dat niet gehecht hoefde te worden. Wat een verschil met het bloedbad van de laatste keer. En mentaal gaat het voor nu top!

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op vrijdag 10 september 2021 08:54 schreef Rebubbled het volgende:
Dank! Lily is zoo lief met haar en super geïnteresseerd. Ik zie wel een klein beetje een regressie naar een babietje nadoen, meer opgetild en geholpen willen worden, hoog babystemmetje omzetten en we hebben de eerste 'neeeeee mijn mama!' tijdens de borstvoeding te pakken. Allemaal verwacht en logisch.

Ik ben helaas weer opgenomen in het ziekenhuis. Hou niks binnen en koorts. Dat in combi met al het bloedverlies, de uitputting, twee nachten al niet slapen. Even een nachtje zonder kindjes en met infuus doorgebracht. Ze zijn nu aan het onderzoeken waarom ik niets binnen hou.

Dat is voor Lily nu het moeilijkst. Mama zo beroerd zien. Ze wil vooral bij me zijn en ze was helemaal overstuur toen ik aan het overgeven was.

Hopelijk komt er snel verbetering in en kan ik thuis weer goed functioneren.