Laat op de middag en het licht was niet meer helemaal OK. Ik had de Tamron A005 voor de grap eens op de A7 gezet, kijken hoe dat uit zou vallen.
In een struik zit een roodborstje en hoewel een 70-300 voor vogelen wat aan de korte kant is, vooral op een fullframe camera besluit ik toch eens een poging te wagen. Het was in een Burgers dierenpark en roodborstjes in dierenparken zijn mensen gewend en dat maakt dingen soms makkelijker.
Tip bij roodborstjes: Niet te snel opgeven. Ze vliegen nooit echt ver weg, vooral niet in die dierentuinsetting.
Erithacus rubecula by
Ouwesok, on Flickr
Na een paar pogingen gaat het roodborstje een takje verderop zitten. Kost mij weer een omtrekkende beweging om hem in het schootsveld te krijgen.
Het vogeltje is iets hoger gaan zitten en dat maakt het er niet fraaier op.
Erithacus rubecula by
Ouwesok, on Flickr
Daarna vloog het roodborstje iets verder weg. Nadat ik nog keek of er iets met de mussen in dezelfde struik te beginnen was zie ik laag aan de grond op het hekje ineens weer een roodborstje zitten, deze keer in wintertrim.
Klein hongerig ogend bolletje met snaveltje en twee spillepootjes daaronder.Ik vouw mijn scherm uit en ga even op zijn niveau zitten. In de schaduw dus licht uit de categorie ho maar.
Erithacus rubecula by
Ouwesok, on Flickr
Bij deze bleef het bij één poging want deze had een verdediging waar ik niet van terug had. In plaats van weg te vliegen vloog deze juist naar me toe en ging dan nét binnen de meter zitten en met een minimuminstelafstand van anderhalve meter begin je dan dus niks meer