Depressie & Angst #171

quote:

Op donderdag 22 april 2021 13:06 schreef Cod_player het volgende:
Hoe is het nu hier met jullie?

Mijn oma is inmiddels overleden, het wisselt per dag hoeveel last ik daar van heb.

Qua medicatie zit ik weer op m'n oude dosis venlafaxine, dat gaat prima, weinig tot geen paniek aanvallen meer.

Verder probeer ik meer in beweging te komen en op m'n voeding te letten, om wat af te vallen en beter in m'n vel te komen te zitten.

Gecondoleerd met het overlijden van je oma

Fijn dat je met je medicatie nu weer goed lijkt te zitten weinig paniek aanvallen meer scheelt je vast een hoop energie!

Hier gaat het weer wat beter, vorige maand een soort van gecrasht ging even helemaal niet meer.
Ben begonnen met emdr, wonderlijk hoe dat werkt.
En echt wel een fijne hulpverlener getroffen waarmee het goed klikt, dat scheelt echt zo veel!

Hallo allemaal,

Ik kom weer even binnen vallen met een vraag.. ik zit momenteel in een opleving van mijn ptss en daarop volgend angst en paniek.. nu wil de huisarts mij eigenlijk overzetten op venlafaxine ipv fluoxetine... ik herinner mij de opbouw vd fluox en eerlijk gezegd ben ik als de dood om over te schakelen...

Ik begrijp waarom de huisarts t wil want ik gebruik nog te vaak oxazepam, vooral voor de nacht, maar t idee dat ik weer 6 weken hel door moet...

Ik zat te lezen dat de venlafaxine ook helpt tegen zenuwpijn en met een hernia is dat dubbel fijn...

Iemand ervaringen met dit middel? Met de overstap? Ik hoef niet af te bouwen maar kan gelijk over zei de huisarts...

Lekker rustig...

Werd vandaag depressief wakker maar inmiddels is dat gestabiliseerd. Gisteren had ik een sollicitatiegesprek en dat ging goed, maar hoor ik of ik de baan krijg.

quote:

Op donderdag 22 april 2021 15:22 schreef Nijna het volgende:

[..]

Gecondoleerd met het overlijden van je oma

Fijn dat je met je medicatie nu weer goed lijkt te zitten weinig paniek aanvallen meer scheelt je vast een hoop energie!

Hier gaat het weer wat beter, vorige maand een soort van gecrasht ging even helemaal niet meer.
Ben begonnen met emdr, wonderlijk hoe dat werkt.
En echt wel een fijne hulpverlener getroffen waarmee het goed klikt, dat scheelt echt zo veel!

Hoop voor je dat de stijgende lijn nu doorzet.

quote:

Op vrijdag 23 april 2021 10:55 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Hallo allemaal,

Ik kom weer even binnen vallen met een vraag.. ik zit momenteel in een opleving van mijn ptss en daarop volgend angst en paniek.. nu wil de huisarts mij eigenlijk overzetten op venlafaxine ipv fluoxetine... ik herinner mij de opbouw vd fluox en eerlijk gezegd ben ik als de dood om over te schakelen...

Ik begrijp waarom de huisarts t wil want ik gebruik nog te vaak oxazepam, vooral voor de nacht, maar t idee dat ik weer 6 weken hel door moet...

Ik zat te lezen dat de venlafaxine ook helpt tegen zenuwpijn en met een hernia is dat dubbel fijn...

Iemand ervaringen met dit middel? Met de overstap? Ik hoef niet af te bouwen maar kan gelijk over zei de huisarts...

Geen ervaring met de overstap... is dit niet iets om met een psychiater te bespreken?
Met alle respect voor huisartsen... maar ze weten van veel een beetje en een psychiater heeft op dit specifieke gebied veel meer ervaring.

Lijkt me wel logisch dat het spannend is om over te stappen met je ervaring met het opbouwen van de fluoxetine.
Geen advies voor je, sterkte

@Keep_Walking, heb je al wat gehoord op je sollicitatie?

@Luchtbel, dank je. Ik hoop ook dat die lijn doorzet.
Hoe is het met jou?

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 07:54 schreef Nijna het volgende:

[..]

Geen ervaring met de overstap... is dit niet iets om met een psychiater te bespreken?
Met alle respect voor huisartsen... maar ze weten van veel een beetje en een psychiater heeft op dit specifieke gebied veel meer ervaring.

Lijkt me wel logisch dat het spannend is om over te stappen met je ervaring met het opbouwen van de fluoxetine.
Geen advies voor je, sterkte

@:Keep_Walking, heb je al wat gehoord op je sollicitatie?

@:Luchtbel, dank je. Ik hoop ook dat die lijn doorzet.
Hoe is het met jou?

Dat je een goede hulpverlener hebt getroffen nu, scheelt al toch.
Met mij is het nog hetzelfde, niet oké dus. Ben ook (tijdelijk?) gestopt met vrijwilligerswerk en er wordt gekeken voor meer hulp aan huis of toch weer een woonvorm. Maar ja.

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 07:54 schreef Nijna het volgende:

[..]

Geen ervaring met de overstap... is dit niet iets om met een psychiater te bespreken?
Met alle respect voor huisartsen... maar ze weten van veel een beetje en een psychiater heeft op dit specifieke gebied veel meer ervaring.

Lijkt me wel logisch dat het spannend is om over te stappen met je ervaring met het opbouwen van de fluoxetine.
Geen advies voor je, sterkte

@:Keep_Walking, heb je al wat gehoord op je sollicitatie?

@:Luchtbel, dank je. Ik hoop ook dat die lijn doorzet.
Hoe is het met jou?

Ze willen dat ik op een andere functie solliciteer...

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 08:28 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Dat je een goede hulpverlener hebt getroffen nu, scheelt al toch.
Met mij is het nog hetzelfde, niet oké dus. Ben ook (tijdelijk?) gestopt met vrijwilligerswerk en er wordt gekeken voor meer hulp aan huis of toch weer een woonvorm. Maar ja.

En goede/fijne hulpverlener scheelt enorm!

Wat naar dat het niet ok gaat. gewoon een virtuele knuffel, lost het niet op, maar misschien helpt het idee een klein beetje

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 09:32 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Ze willen dat ik op een andere functie solliciteer...

Wil jij dat ook?

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 15:59 schreef Nijna het volgende:

[..]

En goede/fijne hulpverlener scheelt enorm!

Wat naar dat het niet ok gaat. gewoon een virtuele knuffel, lost het niet op, maar misschien helpt het idee een klein beetje
[..]

Wil jij dat ook?

Jawel. Ik ben blij zodra ik een baan heb. Maar vind wel jammer dat ik deze baan niet meteen heb gekregen.

quote:

Op zaterdag 24 april 2021 15:59 schreef Nijna het volgende:

[..]

En goede/fijne hulpverlener scheelt enorm!

Wat naar dat het niet ok gaat. gewoon een virtuele knuffel, lost het niet op, maar misschien helpt het idee een klein beetje
[..]

Dank je. Ergens anders wonen is niet echt iets dat gaat gebeuren denk ik want het is voor iedereen wel duidelijk dat ik niet zonder huisdieren kan. Daar heb ik dan weer fijne hulpverleners voor.

quote:

Op zondag 25 april 2021 16:38 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Dank je. Ergens anders wonen is niet echt iets dat gaat gebeuren denk ik want het is voor iedereen wel duidelijk dat ik niet zonder huisdieren kan. Daar heb ik dan weer fijne hulpverleners voor.

sterkte

Ik was, waarschijnlijk door te veel spannende gebeurtenissen, een paar weken heel erg somber en suïcidaal. Er was een korte opname in de kliniek. Nu ben ik weer terug naar mijn gebruikelijke lichte somberheid, wat op zich goed is, maar het probleem is dat de angst nu weer meer aanwezig is.
Het is alsof ik maar één ding tegelijk kan hebben. Als de somberheid voorop staat wordt de angst minder. Dat gevoel dat het allemaal niet zoveel meer uitmaakt, alsof een deel van mezelf, van mijn gevoel, is uitgeschakeld, mis ik. Het is niet prettig, maar als het het alternatief is voor de continue spanning en angst waar ik niet onderuit kan komen, heb ik liever de somberheid. Niet dat die er nu niet is, maar het is niet meer zo verlammend.
Het is niet de eerste keer dat ik dit denk, maar nu besefte ik me ook tijdens dat dieptepunt dat wat ik toen voelde comfortabeler was. Dus het is niet simpelweg een 'het gras lijkt groener aan de overkant'.

[ Bericht 8% gewijzigd door kuolema op 03-05-2021 01:57:32 ]

Ik vind het ergens wel logisch klinken dat wanneer het allemaal niet zoveel meer uitmaakt, je angst minder kan worden. Beetje afhankelijk van waar je angstig voor bent denk ik, maar als het toch niet zoveel meer uitmaakt is angst ook minder "nodig" ?
Of klinkt dat heel raar?
Maar wel een naar gevoel lijkt me, kan je dit ook met je behandelaar bespreken?

quote:

Op maandag 3 mei 2021 07:58 schreef Nijna het volgende:
Ik vind het ergens wel logisch klinken dat wanneer het allemaal niet zoveel meer uitmaakt, je angst minder kan worden. Beetje afhankelijk van waar je angstig voor bent denk ik, maar als het toch niet zoveel meer uitmaakt is angst ook minder "nodig" ?
Of klinkt dat heel raar?
Maar wel een naar gevoel lijkt me, kan je dit ook met je behandelaar bespreken?

Dat zou het kunnen zijn, maar het lijkt meer alsof het enkel onderdrukt wordt door de somberheid of zo, niet alsof het echt opgelost is zeg maar.
Nou ja, ik weet het eigenlijk niet. Het is te vaag, dat emotiegedoe.

Ik denk niet dat ik het ga bespreken met mijn behandelaar.

quote:

Op maandag 3 mei 2021 23:21 schreef kuolema het volgende:

[..]

Dat zou het kunnen zijn, maar het lijkt meer alsof het enkel onderdrukt wordt door de somberheid of zo, niet alsof het echt opgelost is zeg maar.
Nou ja, ik weet het eigenlijk niet. Het is te vaag, dat emotiegedoe.

Ik denk niet dat ik het ga bespreken met mijn behandelaar.

Waarom zou je het niet bespreken met je behandelaar?
Ik denk dat dit juist iets is om te bespreken, maar goed wie ben ik... sterkte in elk geval.

quote:

Op dinsdag 4 mei 2021 08:06 schreef Nijna het volgende:

[..]

Waarom zou je het niet bespreken met je behandelaar?
Ik denk dat dit juist iets is om te bespreken, maar goed wie ben ik... sterkte in elk geval.

Omdat het geen zin heeft. Niemand kan er wat mee, zoals geldt voor alles wat ik ter sprake breng. Wat zou ik ervan moeten verwachten? En dan voel ik me daarna juist slechter en krijg ik er spijt van dat ik het heb verteld.

Ok, jouw keuze. Sterkte.

Mijn paniekaanvallen komen ondanks het weer zitten op m'n oude dosis Venlafaxine (262,5 mg). Merk het als ik op het terrasje zit om te lunchen of toch wel lang ergens naartoe onderweg ben (tot nu toe 2 keer voor gekomen, beide keren paniekaanval). Baal er erg van. Maandag even de psychiater bellen of er nog wat aan te doen valt qua meds. Ik heb het niet meer als ik bijvoorbeeld boodschappen ga doen , of met de bus naar de stad ga. Heel apart, maar wel erg naar.

Hoe is het met jullie hier ?

Wat vervelend @Cod_player. Goed om even te overleggen inderdaad.

Hier gaat het mwah, ik ben weer gewoon op dezelfde voet doorgegaan na mn dip in maart en nu weer ontzettend moe, een raar hoofd en andere klachten die minder lijken te worden als ik mezelf dwing om echt rust te nemen.
Frustrerend, stom dat ik gewoon net zo hard weer doorga als ik weer enigzins sta.
En moedeloos, ben ik dan zo weinig belastbaar... want wat doe ik nou helemaal...
Zo kan ik weer heel makkelijk dat negatieve cirkeltje in zakken.

Ik probeer elke dag een stuk te lopen en maar kijken of ik meer rust kan nemen. Misschien niet naar kijken, maar doen, maar ik vind het zo lastig.

quote:

Op vrijdag 14 mei 2021 19:50 schreef Cod_player het volgende:
Mijn paniekaanvallen komen ondanks het weer zitten op m'n oude dosis Venlafaxine (262,5 mg). Merk het als ik op het terrasje zit om te lunchen of toch wel lang ergens naartoe onderweg ben (tot nu toe 2 keer voor gekomen, beide keren paniekaanval). Baal er erg van. Maandag even de psychiater bellen of er nog wat aan te doen valt qua meds. Ik heb het niet meer als ik bijvoorbeeld boodschappen ga doen , of met de bus naar de stad ga. Heel apart, maar wel erg naar.

Hoe is het met jullie hier ?

Twee dagen geleden had ik een zware paniekaanval. Zo erg dat ik mezelf wilde laten opnemen, maar kon niet vanwege Hemelvaartsdag.

Hoi, ik heb een ex-vriend gehad met depressie en flinke slaapproblemen. Ik heb het uiteindelijk uitgemaakt omdat we elkaar te weinig zagen door zijn slaapproblemen en depressie. En onze vele ruzies en op het laatst was hij ook een beetje aggressief, qua woorden en acties (niet mij geslagen tho).

We zijn niet echt vrienden, omdat we beide van mening zijn dat het nu in ieder geval nog niet gaat lukken. Heel af en toe bericht ik hem wel of het wel goed gaat. En ik merk dat hij het enorm waardeert. Hij is best eenzaam namelijk ook. Ik blijf wel telkens zeggen dat ik echt niet iets opnieuw wilt en hem geen valse hoop wil geven. Hij moet dan wel lachen en zegt dan ‘voor wat bel je dan’. We communiceren wel goed en hij ziet ook steeds meer in waarom het niet werkt tussen ons. Het is trouwens niet zo dat ik vaak contact met hem heb, maar tot nu toe was het ongeveer 1 keer in de maand.

Hoewel we echt niet bij elkaar passen (andere denkbeelden en hij heeft echt seksistische denkbeelden helaas) maak ik mij toch erg zorgen om hem en kan ik hem moeilijk helemaal loslaten.

Hebben jullie tips hierin? En vinden jullie dit oké?
Het scheelt wel dat we ook allebei totaal geen behoefte hebben aan een nieuwe partner. En als we dat wel hebben het iig niet tegen elkaar zeggen uit inlevingsvermogen of allemaal dingen op social media plaatsen.

De gezegde dat ik meteen cols turkey ermee moet stoppen kan ik niet omdat hij daar ooklecht kapot van zou zijn. Hij zei aan het begin van de relatie al dat mensen hem verlieten vanwege zijn issues. Ik ben echt bang dat hij iets zichzelf gaat aandoen. Zijn familie zijn ook allemaal depressief en kunnen er niet genoeg voor hem zijn. Daarom 1 keer in de twee maanden contact met hem wel oké.

Met een andere ex of persoon die gewoon normaal in zijn vel zit vind ik het toch anders en kan ik makkelijker contact mee breken. Maar dit is toch iets anders.

quote:

Op zondag 6 juni 2021 23:15 schreef Medusa666 het volgende:
Hoi, ik heb een ex-vriend gehad met depressie en flinke slaapproblemen. Ik heb het uiteindelijk uitgemaakt omdat we elkaar te weinig zagen door zijn slaapproblemen en depressie. En onze vele ruzies en op het laatst was hij ook een beetje aggressief, qua woorden en acties (niet mij geslagen tho).

We zijn niet echt vrienden, omdat we beide van mening zijn dat het nu in ieder geval nog niet gaat lukken. Heel af en toe bericht ik hem wel of het wel goed gaat. En ik merk dat hij het enorm waardeert. Hij is best eenzaam namelijk ook. Ik blijf wel telkens zeggen dat ik echt niet iets opnieuw wilt en hem geen valse hoop wil geven. Hij moet dan wel lachen en zegt dan ‘voor wat bel je dan’. We communiceren wel goed en hij ziet ook steeds meer in waarom het niet werkt tussen ons. Het is trouwens niet zo dat ik vaak contact met hem heb, maar tot nu toe was het ongeveer 1 keer in de maand.

Hoewel we echt niet bij elkaar passen (andere denkbeelden en hij heeft echt seksistische denkbeelden helaas) maak ik mij toch erg zorgen om hem en kan ik hem moeilijk helemaal loslaten.

Hebben jullie tips hierin? En vinden jullie dit oké?
Het scheelt wel dat we ook allebei totaal geen behoefte hebben aan een nieuwe partner. En als we dat wel hebben het iig niet tegen elkaar zeggen uit inlevingsvermogen of allemaal dingen op social media plaatsen.

De gezegde dat ik meteen cols turkey ermee moet stoppen kan ik niet omdat hij daar ooklecht kapot van zou zijn. Hij zei aan het begin van de relatie al dat mensen hem verlieten vanwege zijn issues. Ik ben echt bang dat hij iets zichzelf gaat aandoen. Zijn familie zijn ook allemaal depressief en kunnen er niet genoeg voor hem zijn. Daarom 1 keer in de twee maanden contact met hem wel oké.

Met een andere ex of persoon die gewoon normaal in zijn vel zit vind ik het toch anders en kan ik makkelijker contact mee breken. Maar dit is toch iets anders.

Hij heeft jou een schuldgevoel aangepraat en dat werkt blijkbaar. Nu voel jij je verantwoordelijk voor zijn gevoel, alsof je zijn moeder bent

Hij neemt jou mee omlaag en vroeg of laat moet je deze stap toch nemen, dus ditch hem asap. Zeg dat hij eerst aan zichzelf moet werken en niet zo egoïstisch kan blijven. Time to grow up son zou ik zeggen.

@Medusa666 Jij bent niet verantwoordelijk voor keuzes die hij maakt. Maar ik denk dat dat makkelijker gezegd is dan dat het in je hoofd werkt...